Verslag van Dockhouse Festival, 18 juni 2011

DOCKHOUSE BINNENSTEBUITEN

De zomer is de tijd van de buitenfestivals. Dat is buiten genieten van alle stijlen binnen de dance in een setting en een ambiance die hun weerga niet kennen. In Deventer betekent het bovendien dat de underground housefeesten bovengronds komen. Voor deze editie van het Dockhouse festival valt dat echter tegen. De sfeer voor dit festival is weliswaar weergaloos met prachtige wolkenpartijen, maar de weergoden dreigen met harde wind, regen en onweer. Daarom keert het Deventer Dockhouse festival zich op last van de brandweer binnenstebuiten. Outdoor wordt indoor, de zaterdagmiddag wordt de vooravond van jou zaterdagavond en in de line up worden de afsluitende deejays van de afterparty de openingsact van het Deventer Dockhouse festival

Zeker is dat over de inrichting van het Dockhouse festival als onverwacht indoor gebeuren stevig is nagedacht. Het gebouw is verdeeld in een lounge ruimte met zachte velours banken, een zaal met podium waar deejays draaien en een ruimte waar snacks en picknickbanken zijn. Vraag is of er in het gebouw nog wat te genieten valt. In de eerste uren van het festival is dat genieten beperkt tot de lounge ruimte. Zitten met een drankje op een bankje en op de achtergrond house muziek waarin de piano een belangrijke rol speelt. De zaal met het podium is nog leeg en nodigt niet uit tot dansen. De ruimte met picknickbanken is alleen boeiend door het uitzicht naar buiten dat vertelt hoe het had kunnen zijn.

Terug naar binnen, want daar speelt dit buitenfestival zich af. De muziek is sterk repeterend. De blijkbaar onvermijdelijke live sets met appels en computers ontbreken ook nu niet. In mijn beleving draait een deejay live vanaf de deejay booth en niet voorgeprogrammeerd vanaf een computer. Toch kan ik de live set van Camiel Daamen die in een passend shirt met muziektekens draait wel waarderen. Toch bekruipt mij het gevoel dat als je het zo kan dat het dan zonder notebook met appel ook lukt.

Het Dockhousefestival zit op de helft, de zaal met podium is ondertussen helemaal volgestroomd en alles wijst er op dat er iets bijzonders gaat gebeuren. Bij het begin van de set van Steven Pieters gebeurt het. Er klinken warme houseklanken uit de speakers. Het publiek begint te juichen en gaat los op de opzwepende beats. Er volgt een spannende overgang tussen twee platen, de handen gaan de lucht in en het publiek laat een muzikaal geinspireerd applaus horen. Een 12-inch versie van een plaat die je verder negens meer hoort maakt de sfeer compleet. Er volgen nog meer opzwepende beats die onderstrepen dat Steven Pieters mijn held van dit festival is en een naam om te onthouden. De volgende live set geeft mij de gelegenheid naar de lounge ruimte te gaan om vanaf een van de veloursbanken van de sfeer te genieten.

Met Ferdi Blankena en Sense Unique klinkt er een houseset voor liefhebbers. Technisch doordacht, maar muzikaal niet spannend. Hqalverwege de set is er echter dat muzikale moment waarin een melodielijn het voor het zeggen krijgt. Helaas gaan we niet meemaken dat house en progressive elkaar op dit festival gaan vinden. De set gaat terug naar de house waar hij begon.

Tijdens de deejaysets valt het mij op dat er een persoon is die recht door de voordeur danst op housemuziek en zorgt dat het ronde dak er af gaat. Ik denk dat als je zo kunt dansen dat er dan nog veel meer festivals zijn waar hij kan zorgen dat het dak er af kan. Het blijkt dat hij een trouwe bezoeker van housefeesten is en hij sleept mij door het eerste deel van de set van Roger Gerressen heen. Voor het tweede deel is geen tijd meer,want de trein wacht niet en de weg naar het station is nog lang.

op de terugweg vertelt de regen mij dat het echt geen weer is voor een buitenfestival, maar ik weet dat het Dockhouse festival altijd doorgaat en ook indoor bijzondere momenten heeft gekend.