Verslag van X-Qlusive, 27 januari 2007

P.S. De foto’s zijn gemaakt door Snackyman en zijn te vinden in de PF-gallery!

Een bijzonder goedemorgen deze zondag-de-28e-januari-morgen lieve Partyflock-kindertjes!

Hier zittende, op mijn door m'n katten compleet vernielde keiharde keukenstoel, die mijn kapotgeragde onderstel. ach zeg, dat klinkt wel een beetje ranzig eigenlijk, dat doen we over. die mijn door stampen en hakken overbelaste onderstel (ja da's 'n goeie toch? ) allesbehalve goed doet (ik zou echt een moord doen voor zo'n Fatboy nu. beetje chillen met m'n billen in dat dikke kussen, vette shizzles!), de tijd dodend met een van mijn favoriete hobby’s, namelijk Partyflocken (dit gaat potdimme een lange zin worden mensen, hou 'm vast hè!), trachtend geen epileptische aanval te krijgen van m’n flikkerende scherm, deed ik een werkelijk verschrikkelijke ontdekking. Ga maar even ergens zitten of houd jullie stevig vast aan de trapleuning, je moeder of een tafelpoot want het is niet niks wat ik jullie nu ga vertellen. Ik ontdekte zojuist, dat ik, toch wel iemand die (op vagepaul na dan) een record op d’r naam heeft staan als het aankomt op het aantal getypte woorden op Partyflock, gewoon al een jaar geen verslag meer geschreven heb voor deze site. Ok, vooruit, eerlijk is eerlijk, ik heb er natuurlijk wel een hele berg getypt voor Q-dance, maar de laatste keer dat in de pen klom voor m’n favoriete community was met X-Qlusive The Prophet.



Ik kan gewoon niet achterblijven deze morgen. Ook al brult m’n bed “kom hier, kom hier”, zit ik er onderhand bij als Rubber Johnny, kijk ik met m’n linkeroog in m’n rechterbroekzak (en ik kan jullie vertellen, da’s knap want ik heb een broek zonder zakken aan), hangt m’n mascara zo ongeveer in m’n navel en plakt ook nog eens de hele linkerhelft van m’n toetsenbord vast (die RedBull die er gisteren overheen gelazerd is zorgt in ieder geval niet echt voor vleugels ofzo). Het kan gewoon niet. Ik MOET de afgelopen nacht even met jullie delen. Oh, wat, zit ik te ouwehoeren ja? Moet ik daar maar eens mee ophouden en gewoon to the point komen? Goeie plannen! Alvast mijn excuses maar een hele Heineken Music Hall vol Brabanders, dan krijg je zulke dingen gewoon. Het was net een beetje Carnaval vanavond maar dan zonder al die debiele pakjes en stomme liedjes en gekke dansjes. Ok, het leek dus eigenlijk helemaal niet op Carnaval bedenk ik me nu. Maar goed, genoeg gezeverd. Tijd voor een verhaaltje over een exclusief feestje van niemand minder dan meneer Zaagnie En zagen, dat deed 'ie WEL dus!

Waar zal ik eens beginnen. Bij het begin maar ofzo? Het zal ongetwijfeld al een feestje geweest zijn toen Jowan en Jesslyn dit partijtje openden met hun trance- en techtrance (om ’t maar even in een hokje te stoppen) deuntjes. De bedoeling was om als echte diehards ook al vanaf het begin aanwezig te zijn maar als je volledig op de automatische piloot naar Rotjeknor rijdt en er ook pas bijna daar aangekomen achterkomt dat dat toch echt niet de goede weg is, dan houdt dat op. Eenmaal aangekomen rond 23.15 was het tijd een gebedje te doen en God te bedanken voor de gastenlijst. De mensen bij de ingang stonden zo ongeveer tot in de parkeergarage, hallelujah! God heeft het vast druk gehad met het verwerken van z’n berichten want dan ben je blij dat ’t niet regent. Of stormt. Of sneeuwt. Of God-weet-wat (en hij weet ‘t, dat moet wel!)



Na een bijzonder intieme en heftige fouillering (wat fijn zeg, dat zero-tolerance, je zal maar per ongeluk een joint willen roken binnen) waarbij ik zowat een gekneusde schaamlip opliep (wat een gegraai allemaal) werd de inhoud van mijn string en tas in orde bevonden en mocht ik me dan eindelijk in het feestgedruis gaan storten. Alaaf! DJ Tony stond er al flink op los te knallen en het was eigenlijk ongelofelijk dat ’t binnen al zo druk was, aangezien er dus zo ontzettend veel mensen buiten stonden te wachten nog.

De sfeer zal er al goed in en even na twaalven begonnen de kriebels toch wel een beetje over m’n lijf te rollen. Dat werd nog erger toen de muziek werd uitgezet en het tijd was voor een verhaaltje over de man van deze avond. Er klonk een hoop gebubbel en geborrel, een hele berg rook steeg op van het podium en ineens kwamen er twee groene mannetjes uit de lucht gevallen. What the fuck, aliens? Ik moest even in m’n ogen wrijven maar toen werd het me duidelijk: niks aliens, dit waren twee verstrooide professoren, zo weggelopen uit een of ander spooky laboratorium waar in het geheim aan allerlei spannende formules werd gewerkt. Of twee verloskundigen, dat kan ook, mocht er iemand zijn uitgegleden over een stuk moederkoek laat het dan even weten. Er werd afgeteld van tien tot nul en een oorverdovend geschreeuw brak los. Tonight he will unleash his fusion: DJ Zany! “Yo Amsterdam, hebben jullie d’r zin in?” En toen was ’t direct duidelijk: Die Zany, die ging vur unne goeie deze avond. En DV8 ook. Duidelijk. Let’s rock this funky beats!



Na twee uur de ene ouwe klapper na de andere de zaal te hebben ingesmeten vond Zany het tijd om er wat vrienden bij te halen. Zo was er wat Zuiderse Stijl samen met Walt en DV8 en net als op QrimeTime sloeg dat onwijs goed aan. Pavo en Isaac mochten ook hun duit in het reageerbuisje doen en dat deden ze. Het borrelde en bruiste alle kanten op. Vraag me niet naar namen van platen (al weet ik wel dat ‘Infinity’ van The KGB’s gedraaid is, wubberdiewub! En een hardstyleversie van 'Mindcontroller', dat vond ik dan weer een beetje jammer ) want ik was zelf druk bezig wat DJ’s voor de camera te trekken en wat smeuïge geheimen van DJ Zany te ontrafelen (check daarvoor de Backstage Special op Q-dance.nl aanstaande week). Ik zat zelf nog niet helemaal lekker in het feest, wat dus duidelijk niet aan het feest lag maar aan mij. De lasers vlogen weer alle kanten op, de sfeer was geweldig en de vloer leek dit keer minder glad dan anders. Het bier smaakte weer heerlijk, het geluid was op z’n Q’s (piepppppp in m’n oor, piep in m’n oor…wow ik ruik hier een nieuwe Carnavalskraker mensen!) en de van Dobben kroketjes gleden naar binnen als warme…ehhh….kroketjes dus. Het was uitverkocht huis maar toch heb ik nergens echt last gehad van de drukte. Het was gewoon goehoeeeeeed mensen!

Toen werd het 04.15u. Tijd voor de Show Rollers, de DonkeyShowRolTekkers, de DoShoNkeyTekRollers, noem het maar op. En echt, nou ben ik als oud vel heel wat keren in die bierhal geweest, maar wat er hier gebeurde is ongeëvenaard. ‘Eindhoven de gekste’ werd hier even ontzettend letterlijk. Wat een vieze dikke geile gruwelijke bak pleurisherrie was dat zeg, en WAT een energie bracht dat teweeg. Ik hoop echt met heel m’n hart (dat ik na hun set overigens ter plekke moest reanimeren) dat de heren de chemische formule van dit gebeuren ergens op de harde schijf hebben opgeslagen want wat ging die toko los man. From the front ‘till the back, echt ie-de-reen stond finaal aan gort te gaan. Ik heb zo’n beetje m’n halve linkerlong bij m’n buurman in z’n nek achtergelaten toen ‘Fuck The System’ door de zaal klonk, man oh man. En vervolgens ‘Showtek Rollers, Hardstyle Rockers’. Ja gooi die moederneukende bas inderdaad maar in m’n gezicht! Een motherfucking kernonploffing, dat was het! We mochten eventjes ademhalen omdat Mr. Puta erbij werd gehaald (wat denk je, zat die koekwaus gewoon met z’n hondje te spelen) maar daarna werd gelijk weer korte metten gemaakt met die zuurstof. Puta Madre, Puta Puta Madre! Heren Jowan, DV8, Zany, Duro en Walt besloten maar eens even bovenop de stage te gaan staan en ik zeg het je, Robbie Williams zou d‘r strontjaloers op geweest zijn, geen gillende tienermeisjes (behalve ikzelf dan ) maar een complete HMH die letterlijk trilde op haar voegen. Super, van de eerste beat tot de laatste bass. Wat mij betreft echt het hoogtepunt van deze nacht.



Als je nou denkt dat die Zany vervolgens zoiets had van “I’m getting too old for this shit” en het geweld een tandje lager zette, vergeet het maar. Alsof we nog niet genoeg verwend waren besloot meneer doodleuk effe een remix van Metallica’s 'Nothing Else Matter’s' de zaal in te klappen. Het ene mixje na het andere werd geproduceerd en de rook sloeg allang niet meer alleen van ’t podium af maar ook van de lichamen van de bezoekers. Hoppa, gooi ‘Housenation’ d’r maar achteraan mien jong, ik heb toch al een lichaamstemperatuur van 80 graden. Ken jou da verrekken!

Naast DV8, die echt wel effe een vette schouderklop verdient voor z’n optreden deze nacht *klop*, jatte Raoul ook nu en dan effe de microfoon. Om mede te delen dat het echt wel fokking vet was. Dat ‘ie gewoon stond te knorren daar. Dat het dus echt wel dikke shit was. Geen woord aan gelogen meneer van Grinsven.

Terwijl ik me toch ernstige zorgen begon te maken over de hoeveelheid lichaamsvocht die uit zo’n beetje ieder gat uit m’n lichaam begon te gutsen en tevens de toestand van m’n rechter grote teen, en zodoende maar eens op m’n horloge keek hoe lang ik ’t nog moest volhouden, kende Zany geen enkele genade. In plaats daarvan liet hij energybomb Tatanka de stage op klimmen. Hoeveel verschillende gezichtsuitdrukkingen deze man in een halve minuut kan fixen kon ik echt niet bijhouden, ik had het veel te druk met te zorgen dat mijn gezicht niet verkrampte vanwege de vette glimlach die erop stond. Hopperdeflop, Italian style, echt heel erg vet. Over een paar jaar X-Qlusive Tatanka? Ik teken d’r alvast voor.



Maar goed, allemaal heel leuk en aardig en gruwelijk en geweldig, ik zat vooral uit te kijken naar die laatste drie kwartier. Want dat is de Zany zoals ik ‘m eeuwen geleden leerde kennen. De hakkietakkieZany. Toen ik zag dat het hoofd van Tatanka plaats had gemaakt voor dat van Vince, wist ik dat het pompen of verzuipen zou worden. Echt, ik ga nog een keer patent aanvragen op van die infuuszakjes die je rechtstreeks in je been kunt inpluggen zodat je gewoon kunt doorraggen zonder steeds als een woestijnreiziger naar je flesje water moet grijpen. Na vannacht weet ik dat zeker. Shadowlands Terrorists. En hoppateeeeee Atmos-Fear! Wonderbaarlijk hoe stampvol de dansvloer nog steeds was en hoe gruwelijk de sfeer. Normaal erger ik me dood aan natte stinklichamen die ik tegen me aankrijg maar ik kon ze allemaal wel zoenen deze nacht (heb ik toch niet gedaan he? Kutbier!). Ik heb minstens tien man een blauw oog geramd, minsten 30 lange blonde haren in bekers bier achtergelaten, moet zodadelijk op zoek naar losse stukjes teennagel in m’n schoen vanwege alle voeten die verliefd werden op de mijne, maar het maakte echt geen schapenzak uit gewoon. Aan alle kanten werden m’n handen vastgepakt om samen los te gaan, niets dan lachende gezichten, niets dan plezier.

Tegen zevenen ging het licht aan maar Zany was er nog niet klaar mee. “Dachten jullie dat ’t nou afgelopen was? Echt nie! Willen jullie nog een plaatje horen?” ECHT WEL! Ik heb werkelijk een traantje weg moeten pinken tijdens “I will have that power” (en ’t was de Stunned Guys Remix toch? Ik vind die in ieder geval echt modderdik) en het kon gewoon niet missen wat de laatste plaat zou worden. Ok, p-p-partyeople, it’s partykicking time! Shadowlands Terorrrrrrrrrrrrrr! Nou d’r moeten gewoon ledematen zijn achtergebleven op die VIP-tribune, allemachtig wat een good ol’ memories kwamen er voorbij en eerlijk gezegd heeft die plaat nog nooit zo vet geklonken als deze januarinacht. Geweldig! Het knoertharde applaus voor Zany (en kornuiten natuurlijk!) was meer dan terecht. We mochten ook nog even onszelf bedanken en bij deze (als we toch bezig zijn) bedank ik jullie ook nogmaals. Wat een vette nacht!



Zonne goeie hebbe weej nog nie gehaaaaaad! Tralalala Brabantse nachten zijn lang tralalalalaaaa!

Ik ben inmiddels twee uur verder, er begint wat te kloppen onder m’n frontale kwab (eerst water, de kater komt later) en over drie uurtjes moet ik alweer door naar het volgende feestje. Mission Impossible wellicht maar dat zien we dan weer wel. Ik moest gewoon m’n ei even kwijt. It was to good to keep for my own. De waardering ‘geweldig’ volstaat eigenlijk niet echt, maar we moeten het er maar mee doen. Ik ga m’n stinklijf eens even onder de douche trappen en dan begin ik aan het laatste gevecht van deze ochtend: dat tegen de piep in m’n oor.

Gebruik ik deze laatste alinea (wat? Ow jullie zijn ’t onderhand ook wel zat, dat geouwehoer? Het waren toch wel veel lettertjes zo op de vroege morgen? Nogmaals mijn excuses!) op Raoul van Grinsven a.k.a. DJ Zany te bedanken voor een fokking vet partijtje. De tiende X-Qlusive, er had geen beter man op dat podium kunnen staan. Jij rockt en schopt kont en nog hard ook verdomme! Ga vooral door waar je mee bezig bent zodat we nog lang, heel lang, van je mogen genieten!

HOUDOE EN BEDANKT OLE OLE!

van Jacqueline!