We zijn deze keer dan ook op tijd vertrokken uit Zeeland zodat we om 10 voor 11 de parkeergarage van de arena uitliepen. Er was nog overal genoeg plaats in de parkeergarage en we konden em dus bijna tot voor de HMH parkeren
.De rij die voor de ingang van de HMH stond was redelijk lang op dat tijdstip, maar velen van hun hadden dus nog niet gezien dat er aan de zijkant ook nog ingangen waren en daar was het dus totaal niet druk zodat we, na redelijk gefouilleerd te zijn, binnen 10 minuten binnen stonden.
Eerste prioriteit was munten kopen en het wachten in de rij voor de muntenautomaat werd wat opgeleukt door Hithard van Robert Armani die uit de grote zaal kwam knallen.
Jammergenoeg waren de munten natuurlijk precies op op het moment dat wij aan de beurt waren dus dan maar ff boven checken. Hier stond dus geen kip en konden we zo onze gang gaan en flink wat munten inslaan.
Nu we toch ff bij de kleine zaal waren, konden we net zo goed ff kijken hoe Champ-e-on het er vanaf bracht.
Gekleedt in een Fred Flinstone tenue roste hij er al flink op los met bass solution, the universe ed.
Na ff rondgekeken te hebben hier, besloten we snel naar beneden te gaan naar Robert Armani, dit is toch wel enigszins een legende wat zijn producties betreft en ik had em nog nooit zien/horen draaien, dus mijn verwachtingen waren hoog. Dit viel toch wel behoorlijk tegen, qua techniek zat ie er een paar keer flink naast en de logica in sommige overgangen was ver te zoeken, het viel me ook op dat ie veel van zijn eigen platen draaide zoals bijvoorbeeld warning, ambulance en hithard zoals ik al eerder zei. Ook heb ik nog scratching & rolling van Daft Punk voorbij horen komen. Op zich was het wel lekkere muziek maar het had schrikbarend weinig effect op het publiek, dit stond wel te bewegen maar om nou echt van enthousiasme te spreken. NEE! Er was nog een klein sprankje hoop toen hij aan zijn laatste platen begon en mbv da Mouth of Madness toch een soort verwachting op wist te wekken met Needle Destruction van Cherrymoon Trax maar zodra de melodielijn wegzakte en de plaat overging in een monotone technobeat zakte deze kleine opleving weer helemaal in.
Toen was het de beurt aan Yves deRuyter, in de intro van the M.o.M. werd hij al gelinkt aan het Bonzai platenlabel en dat was ook goed te horen aan zijn platenkeuze. Mixtechnisch was hij perfect bezig alleen jammer dat hij naar mijn mening zijn opening een beetje verklooide door de realm en de begintext van Born Slippy van Underworld door elkaar te laten lopen. However. ik heb wel ff met kippevel over me hele lichaam gestaan toen ik Born Slippy hoorde. Deze werd doorgemixt met Jens - Loops&Things (alweer kippevel
) En zo ging ie nog ff door met Cherrymoon - House of House, Drax LTD.- Amphetamine, Aqua Contact - Cinderella, Phrenetic System - Gigantic Accident, Joyrider - The Deadline, Jones & Stephenson - The 1st Rebirth, Bountyhunter - Whoops! en Vicious Delicious - Hocus Pocus. We hadden dit alles met grote vreugde beluisterd vanaf het balkon maar wilden nu toch maar alles vanaf de dansvloer gaan aanschouwen, dus via de kleine zaal waar we nog ff een versnapering haalden en nog ff naar Sunny D hebben staan luisteren die toen net Who is Elvis (dr Jo vs dj Tibby remix) en Wasting Program - Bring that shit back aan het draaien was.
Eenmaal weer beneden in de grote zaal draaide Yves nog Calling Earth, Mockmoon, Der Klang Der Familie, Navigator en 303. Kortom een geweldige set.
Inmiddels stond Stanton al klaar om de draaitafels te beklimmen en opende lekker met Plastikman - Spastik. Hij wist weer een platenkeuze ten gehore te brengen zoals alleen Stanton dat kan al had ik af en toe wel mijn twijfels bij de overgang die hij maakte, maar what the hell! het klonk echt vet lekker: Cybersonik - Technarchy, Dj Edge - Compnded, Westbam - My life of Crime, Mike Dunn - Magic Feet, Setup 707 - Edge of Motion, SO Project - Direkt Dizko
, Ghost&Armani - Airport, Ramirez - Terapia, Robert Armani - Hithard, Mark V & Poogie bear - This is Los Angeles en Stomp!, Teknowarriors - da Pump, Joe Inferno - Hysteria, Horrorist - Flesh is the Fever, Hooligan - Bottrop, Rexanthony - For you Marlene, Final Analyzis - El Punto Final, Dominium - Let your mind, Friends of Django - Fucking Revenge!, Friends of Alex - Fick Dich! en Phenomania - Who is Elvis Rmx. Dit was zo ongeveer zijn hele set 
En dan was het tijd voor Human Resource Live. Eigenlijk is dit het nieuwe samenwerkingsverband tussen Maurice Steenbergen (RTS), Guido Pernet (Human Resource) en Zeno Zevenbergen (T99). Er werd een leuk showtje opgevoerd waar de nummer volgens mij semi live werden opgevoerd, maar als het er maar live uitziet is het al een eind goed bij dit soort acts
Guido en Zeno deden dienst als Mc (wat soms niet echt uit de verf kwam jammergenoeg 
) en Maurice stond op de apparatuur te hameren. Was wel weer eens leuk om wat oude KNOR nummers terug te horen. Ze begonnen met Source Code - Not A Number en daarna Cyclopede - Bad Motherfucker. Dit is altijd een van mijn favo plaatjes geweest met een meesterlijke melodielijn, dus dat was ff gaan met die banaan , wow! ff een tempootje dan! 
Met een aantal strandballen in het publiek te gooien, luidde Maurice zijn bloedeigen Poing op een toch wel leuke manier in. die strandballen kwam je later dus echt overal tegen in de zaal Hierna kwam de ouwe kraker van een Fuck Them en dit blijft ook een topplaatje, dus weer flink uit de naad! Hierna nog een Reyes nummertje (No Escape) en toen was het tijd voor de afsluiter, dit begon gewoon als Sick, maar al snel werd duidelijk dat het een mix van Poing met Sick was. *Dominator is dead, Poing is dead* Tijdens de "live"set van Human Resource was te zien dat ouwe trouwe Steve Darrukreever Sweet zich aan het klaar maken was voor zijn set, dit was trouwens verrassend omdat hij in de plaats was gekomen voor Pavo. Maar nog verrassender was dat Steve eigenlijk nog helemaal niet aan de beurt was, want Rob zou eigenlijk na HR moeten gaan draaien.
Net een paar minuten voordat HR klaar was, verschenen daar Rob en Ludie ten tonele en kon Steve dus zijn plaatjes nog ff opbergen.
Rob had zijn best gedaan om een originele intro in elkaar te knutselen en er werden me daar een aantal flarden van classics de zaal ingeflikkerd.
Dit veroorzaakte af en toe wel wat verwarring over wanneer nou de "echte" muziek ging beginnen dus veel mensen begonnen tevergeefs steeds weer opnieuw te dansen totdat er weer een abrupt einde aan het fragment kwam. Leuk gedaan Rob! Uiteindelijk starte Rob zijn set dan met Noise Connection - AUTIS.Veel heb ik verder niet meegekregen van het begin van zijn set, want ik verrekte van de honger en dus leek het me een geschikt moment om eens een broodje kroket te gaan halen.
Deze bestelling kon ik doen onder het genot van Joe Inferno's Data Error. En doordat dit nogal aangenaam in de oren klonk, besloot ik maar ff te gaan kijken wie dit leuke plaatje aan het draaien was. Dit bleek dus E-one te zijn, ook wel beter bekend als erick E, maar mijn god! ik wist niet dat deze gozer zo kon rammen! Vanaf een afstandje bekeek ik het tafereel wat er zich op de dansvloer van het kleine zaaltje voltrok. Iedereen smulde als El Punto Final, Whoops en Mindcontroller op de draaitafel gelegd werd.Maar aangezien ik ook eigenlijk mijn groep aan het zoeken was besloot ik maar weer ff verder te lopen en kwam ik weer op het balkon uit. Hier hoorde ik Rob een lekkere acid plaat draaien en deze vermengen met Nasty Django - Ey Loco! Deze werd opgevolgd door La Onda en op mijn weg naar mijn ouwe stekje voorin de zaal kon ik nog genieten van Can you feel the baze van the Bazeman, Bigger and Bolder van Reanimator, George Vagas - The Hyperdome Experience, Mindcontroller (de versie van Pila en Scorp
) Lt. D'Amato - Sounds of Frustration, Naked Steel - Viva la France. En toen stond ik weer ff met kippevel omdat Ludie Paint it Black aankondigde als eerbetoon aan Peter Paul Pigmans, beter bekend als 3 Steps Ahead, en dat we hem nooit zouden vergeten. Zoiets doet toch wat met je en dat was te zien ook want de zaal ging compleet los! Als afsluiter ging Rob nog maar eens Boys interface opleggen waarna het dan nu toch echt de hoogste tijd was voor Darkraver. En wat was nou het geval, hij was ook nog eens jarig! En het was me echt weer een supersetje wat ie daar ff neerzette, weird science, pullover, bodymotion, tigler, who is elvis, start this record, cactus rhythm, night in motion, the vamp, stronger than steel, funky. en dan verraste hij mij zeer aangenaam door nog eens de accapella versie te draaien van Afrika Bambaataa's Pupunanny om weer verder te gaan met el punto final, you are a sucker, compnded 93 rmx, 4 'o clock (kippevel!) Gladiators & Slaves, thunderground en Whoops! Echt heeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk verjaardagssetje moet ik zeggen! TOP!En dan *roffelroffel* de afsluiter van de avond: The Prophet, Buzz Fuzz, Gizmo en Dano aka The Dreamteam! Deze had ik jammergenoeg vroeger nooit live mogen aanschouwen dus was wel benieuwd hoe ze het gingen doen. Nou dat heb ik geweten, daar kwam me toch een bak herrie die zaal in
Prophet mocht beginnen en die starte met een soort t99-stereomurder-dominator achtige plaat die errug vet uit de boxen knalde en nog een of andere harde remix van James Brown is dead die ik niet kende maar toch zeker op prijs stelde en hij sloot af met Killing Scum van zijn eigen projectje The Masochist.Toen mocht Buzzie zijn kunsten vertonen en hij begon met een of andere vage plaat die ik niet af heb kunnen horen omdat ik weer ff wat te eten ging halen maar toen ik terug kwam hoorde ik Steve Shit - Commony'all gevolgd door Wayward - Hardcore Hijacked Me, Tschabos - Gib Mir Die Bass en Public Domain's Mellowmaniacs.
Toen was het Gizmo's beurt. Hij begon sterk met Genetic Waste en ratelde lekker door met Drunken Piece of Shit, een klein stukje Geleihoofd (jammergenoeg niet de melodie) Braincracking remix en Braincrash. Als afsluitertje kwam ie met Nonshlen Tustokken van Rob Gee op de proppen dus dat was weer ff herinneringen ophalen.
Als laatste lid van het Dreamteam mocht dano zijn ding doen. Sterke opening met Xtc Love en Big Boys don't Cry. Daarna nog ff wat Execute, Name of the Dj en Always Hardcore er tegen aan smijten en toen gingen ze allemaal een voor een nog ff 1 plaatje opleggen. Buzz Fuzz deed Slaves to the Rave, Gizmo deed the end of the beginning, Dano deed no competition (dit werd al gauw door the Mouth of Madness veranderd in *ik heb een hekel aan politie* ) en Prophet sloot af met Les Enfants Terrible - PWA, Drummachine en Jealousy's a motherfucker. En toen zat het feestje er weer op. pffff wat een gekke huis!
Op onze weg naar de uitgang van de zaal werden we toch nog ff getrakteerd op een toegift en dit was er echt een voor alle diehards die nog in de zaal waren of onder tussen weer terug de zaal ingekomen waren. Het betrof hier dan ook Dano - 120-9000BPM. En toen was de koek echt op! Helemaal gaar en moe verlaten we de HMH en beginnen we aan de terugreis richting Zeeland. ByebyeNou het feest was dus zeker een succes na een toch wat, naar mijn mening, matig begin. Het geluid was goed, al werd het bij het Dreamteam af en toe dusdanig verkracht dat het niet meer echt lekker de speakers uitkwam, maarja je kan niet alles hebben. De decoratie was minimaal in de zaal, wat ik toch niet echt gewend ben van Q-dance, maar het zou best kunnen zijn dat er voor houseQlassics gekozen was voor een back2basic aanpak wat de aankleding betrof. Voor de lichten was wel een blik aan lasers, strobo's en andere lichten opengetrokken. De wc's waren zoals gebruikelijk gratis, de bar ging ook redelijk snel, al was het assortiment aan drank niet zo heel groot, dit werd wel weer opgevangen door de breezer stand in de hal en de cocktailbar boven. En toch nog een minpuntje, wat was die fucking vloer glad!
Q-dance. you did it once again!
