Verslag van Houseqlassics, 6 september 2003

Black Box:

22:00 - 23:30 Beasty Boy & Da Vinci
23:30 - 01:00 Gizmo
01:00 - 01:30 Live: Digital Boy 🇮🇹
01:30 - 02:30 Marc Acardipane ft. MC Dick Rules 🇩🇪
02:30 - 04:00 Pavo
04:00 - 05:00 The extra unexpected appearance. 05:00 - 06:00 Rob Gee 🇺🇸
06:00 - 07:00 Darkraver vs. Buzz Fuzz

Hosted by Ruffian

Blue Box:

23:00 - 00:30 Chosen Few
00:30 - 02:00 Voodoo Child
02:00 - 04:00 Waxweazle
04:00 - 06:00 Flamman & Abraxas

-------------------------------------------------

Eindelijk was het dan zover. Ik keek al de hele week uit naar dit feest, effe weer lekker genieten van muziek uit de oude doos. Een goeie line-up en een goeie locatie, wat kan er dan nog fout gaan?

Ik kwam rond 11 uur aan in de HMH, waar op dat moment Beasty boy & Da vinci bezig was. Bij de ingang werd gevraagd of ik mn gekozen trui uit wilde doen. Het was niet toegestaan binnen. Eenmaal binnen aangekomen zag ik nog een aantal mensen met truien en shirts van dit merk voorbij lopen, dus ik besloot om em ook maar gewoon aan te houden, op een gegeven moment wordt het toch te heet. We liepen de 'black box' in, waar op dat moment echt een hele wazige set werd neergezet door Beasty & Vinci. Het kan zijn dat ik niet bekend ben met de oldskool sound, het kan ook zijn dat ik er een hekel aan heb, maar ik vond het echt helemaal 3 keer niks. Ik kon niet wachten tot dat Gizmo het roer over zou nemen.

Om half 12 was het dan zover. Gizmo maakte een strakke entree door het q-dance logo en nam plaats achter de tafels. Wat een tegenvaller. Hij ging precies verder in de stijl van zijn voorgangers, niks hard, niks early hardcore, gewoon weer die maffe sound. Dit trokken we natuurlijk niet nog een keer, dus besloten we naar de ' blue box ' te lopen. Ik had gerekend op chosen few, maar volgens mij was die op dat moment niet aan het draaien. Ook uit de kleine blue box kwam die gare sound.

Ik begon me nu toch ernstige zorgen te maken over het verdere verloop van de avond, en we besloten even te gaan nadenken op de tribune op de tweede verdieping, waar je altijd een mooi overzicht hebt over de black box.

De set van gizmo was bijna afgelopen, en Digital Boy was klaar om van start te gaan. Eindelijk. Eindelijk kwamen er klanken uit de boxen die ik heel erg op prijs stelde. Effe niet meer van die maffe oldscool, maar lekkere stevige early hardcore, de muziek waarvoor ik was gekomen. Ik sprong op uit mn stoeltje, en heb effe lekker staan hakken daar op die tribune, heerlijk altijd, dat overzicht over de zaal daarboven.

De set van digital boy helemaal afgeluisterd ( ) om vervolgens Marc Acardipane met zijn trouwe vriend MC Dick de stage op te zien komen. Marc brak de hele climax van Digital Boy weer af, en ik dacht dat de hele elende weer opnieuw ging beginnen. ( inmiddels trouwens ook al een aantal nummers dubbel gehoord, ik uit bij deze mijn irritatie daarover ) Teeering, wat een ongelovelijke pipo is dat toch die MC Dick. Hij weet gewoon elk nummer te verneuken door met zijn onzin er non stop doorheen te schreeuwen, op een bepaald moment wenste ik gewoon dat hij zijn bek eens een keer zou houden. ( Wat me wel weer goed deed was dat ik hem later 2 keer zag struikelen op het podium, een keer bijna de zaal in, en toen hij weer terug wilde klimmen verschoof hij het hele podium ) Gelukkig werd het op een gegeven moment wat minder met zn gekrijs, en acardipane gaf toch nog een aardige set weg.

En toen Pavo. Wat bezielde die gast om weer helemaal opnieuw te beginnen. de hele opbouw werd er weer uitgetrokken en pavo begon weer helemaal opnieuw. Het is waarschijnlijk mijn persoonlijke mening, maar pavo heeft het voor mij helemaal verkloot. Zijn set vond ik zelf niet relaxed, de snelheid zat er niet lekker in, gewoon drie keer niks, niet mijn stijl.

( Mijn besef van de tijd ben ik een beetje kwijt, maar het kwam op mij over alsof Chosen Few veel later draaide dan aangegeven op de time table. ik kan het fouthebben natuurlijk. )

Maargoed, terug naar de kleine 'blue box' waar, naar ik dacht, op dat moment dus chosen few stond de draaien. In zn blote bast achter de tafel, snoeihard beuken in de vroegere stijl, heeeeerlijk, wat heb ik genoten van die gozer. Jammer dat er op een gegeven moment een vechtpartij ontstond, heb niet gezien waarom, maar die gast kreeg een paar goeie pompen. Ik heb me hier verder niet aan geergerd, want de muziek was gewoon te gruwelijk op dat moment.

Flamman & Abraxas. Na de knallende set van chosen few hoopte ik natuurlijk dat dit duo net zo hard weer verder zou gaan, en mijn gebed werd verhoord. Ook nu werd er een heerlijke set weggegeven, met toppertjes als good to go, en een dope mix van have you ever been mellow. Tot half 5 hebben we hier lekker staan hakken, waarna we volledig bezweet de mystery guest op gingen zoeken, Bass-D & King Matthew.

Ik uit mijn respect naar deze twee halfgoden. Ze lieten de boxen weer heerlijk blazen. Alleen jammer dat voor de tweede keer 'I like it loud' werd gedraaid, dat nummer heb je op een gegeven moment wel gehad. Ruffian deelde mijn mening . Bass & King draaide een paar heerlijke klassiekers en zetten de muziek goed in de stroomversnelling voor de een na laatste dj van de avond, Rob Gee.

All the way from the USA. ROB GEE! Ook deze man gaf een fantastische set weg, met kippenvel moment op nummers als XTX love Ik ben helemaal links voorin de zaal gaan staan, op een plek waar ik de bas letterlijk in mn keel voelde knallen en trillen. zo voel ik het graag. Rob gee had van mij de afsluiter van de avond mogen zijn, want Buzz Fuzz vs. Darkraver was echt helemaal niks. De set ging heeeelemaal nergens over, het geweldige gevoel dat Rob Gee teweeg had gebracht in zijn set, werd compleet de grond in geboord door de slome, maffe platen van buzz & darkraver. Door dit soort sets ga je met een slecht gevoel naar huis, terwijl de avond voor het grootste deelt toch helemaal goed was, erg jammer.

Om kwart voor zeven de grote zaal uitgelopen, nog een cdtje gekocht ( Hellraiser 6 ) en met de bus weer terug naar Haarlem gegaan.

Al met al heb ik een geslaagde avond gehad, waar ik eerlijk gezegd van te voren wel wat meer van had verwacht. De grootste tegenvallers van de avond vond ik Pavo en Buzz Fuzz vs. Darkraver. De toppers van de avond waren voor mij Chosen Few, Flamman & Abraxas, Digital Boy, Bass D & King Matthew en Rob Gee. Het is niet mijn beste feest geweest, maar ook zeker niet de slechste.

( nogmaals, ik ben mijn gevoel van tijd een beetje kwijt, dus het kan zijn dat ik wat dingen door elkaar heb gegooid. maar volgens mij draaide chosen few echt voor flamman & abraxas )