Humz.. herkenbare problemen indeed...
Even beknopt, heb zelf van mn 17e tot 23e paniekstoornissen gehad, angstaanvallen icm hyperventilatie. Begon in het openbaar vervoer en op een gegeven moment wordt de kring steeds kleiner, het werd zo erg dat ik op bed eindigde en zelfs niet meer durfde te gaan slapen omdat ik ervan overtuigd was dat ik mn eigen ademhaling regelde, maw als ik in slaap zou vallen zou mn ademhaling stoppen en zou ik nooit meer wakkerworden. Wat de overige angsten aangaat was ik ervan overtuigd flauw te vallen. Ben toendertijd een paar sessies wezen volgen bij de RIAGG tot op een zeker moment dat er gevraagd werd een paniekaanval voor te doen, toen ben ik opgestapt en zelf maar bezig geweest met de vrienden die ik overhield (dat waren er een stuk of 2). Niemand begrijpt het, ook niet iemand die hetzelfde heeft (meegemaakt), het is veel belangrijker dat mensen naar je luisteren en het respecteren dat je het nu eenmaal hebt. Het was echt een vreselijke periode, je denkt soms écht dat je gek bent en meerdere keren per dag een paniekaanval krijgen is indd geen feest..
Na mn 23e zijn de paniekaanvallen afgenomen, maar de hyperventilatie en korte angsten bleven een rol(letje) spelen..
* geen rijbewijs, omdat ik bang ben dat ik op de snelweg "wegval"
* in bus of trein zonder toilet bang over mn nek te gaan (praat je over secondelijkse gevoelens/gedachten, maar blijft meespelen)
* grote open vlaktes (alleen met grote/langwerpige tegels) --> net lijken of je "zwevend" loopt (dat gevoel hebben)
* drukke overdekte winkelcentra/treinstations/hallen
Verders ben ik nog nooit verder weg dan Duitsland/België geweest en mijd ik grootse indoorfeesten of zeer drukbezochte festivals..
In principe kun je wel concluderen dat als je er niks of weinig mee doet dat er zeker zaken blijven hangen in meerdere of mindere mate.
Ik heb me na 10 jaar weer aangemeld bij Parnassia (wat dus blijkbaar vroeger RIAGG was) en heb 31 december mn intake-gesprek gehad gezien ik van deze nog "kleine" maar zeer irritante belemmeringen afwil.
Ik wil iedereen die hier in mindere of meerdere mate last van heeft enorm veel sterkte en succes mee wensen en doe er alsjeblieft iets mee, niet stil blijven zitten en denken dat je er nooit meer afkomt, want misschien kom je er nooit meer vanaf maar je kan er wel zeker mee leren omgaan.
Haal het positieve eruit, want 1 ding, je leert er echt heel veel van, je leert verder te kijken dan de meeste andere mensen, je leert de ander te respecteren op de meest onlogische punten, je leert met jezelf om te gaan, je wordt zoveel "wereldwijzer".
Het mooiste van alles is dat ik nu al min of meer 14 jaar bezig ben met de angst dat ik ergens van flauwval en dat het nog nooit is gebeurd...
Para-stampwijf , no worries, je bent er al goed mee bezig, 1 ding is zeker, je ademhaling zal niet opeens stoppen en wat is het allerergste wat je kan overkomen? juistem..flauwvallen.. big deal
Het leven is 1 leerproces, als jij eenmaal hier (grotendeels) vanaf bent heb je al meer geleerd dan de meeste mensen in hen hele leven zullen doen..
Groetjes
