Met alle verschrikkelijke ongevallen van de laatste tijd nog vers in het geheugen heb ik vanavond mijn bijna 20-jarige zoon een fijne avond gewenst. Samen met zijn kameraden zijn ze uit, vrij ver van huis. (ja, over de grens...)
Ik ben zo'n "zeurende" moeder. Zo eentje die "dramt" en altijd maar wil weten waar haar kinderen uithangen en die het zeer op prijs stelt dat ze even bellen wanneer ze weer "in de buurt" zijn. Zo'n vervelende moeder die pas in slaap valt wanneer ze de deur hoort vroeg in de ochtend. Of... die vroeg in de ochtend met de jongelui aan de thee of aan de soep zit...
Ook die 5 jongelui die omkwamen hebben die bewuste avond dat ze uitgingen avond afscheid genomen van hun moeders, verzorgers of wie dan ook en hebben geroepen; "Jahaaaa! Maak je niet zo druhuuuuk! 't Komt wel goehoed!! ZEUR niet zo...." En... bel me niet steeds voor niks!!! De afloop kennen jullie. Ze komen nooit meer thuis. Hun moeder heeft geen kind meer om tegen te 'zeuren'. En ze lacht nooit meer... haar leven is verwoest.
Er wordt veel gespeculeerd van hoe en wat het gegaan kan zijn. Vermoedelijk was er een BOB, verstandig! Dat wel... Maar.... wanneer de andere inzittenden gezellig zijn en lekker nafeesten, denken ze écht niet om de kilometerteller en wordt iedereen in alle enthousiasme meegesleept. Want zij zijn géén BOB. Ik ben een moeder uit de 'auto/taxiwereld'en wéét hoe het gaat zo'n beetje.
Maar speculeren heeft geen zin. Het is gebeurd en wat rest is pijn en verdriet voor al die mensen die om deze jonge kinderen gaven. Ik vraag me met mijn moederhart af hóe in vredesnaam de ouders van de bestuurder zich moeten voelen. Ik zou ze het liefst willen omarmen en niks zeggen...
Het enige wat ik jullie zo graag zou willen zeggen is;
"Wanneer een moeder/vader/verzorger/partner ZEURT", waar jullie je, wat ik erg goed begrijp, rot aan ergeren... (deed ik ook vroeger en eerlijk gezegd... nog wel eens! want ook ik heb nog ouders...)
is dat puur en alleen LIEFDE en ANGST! Begrijpen jullie me?
Een moeder die zich nergens aan stoort en die alles goed vindt, houdt zij wel genoeg van haar kind?
Nogmaals ten overvloede, voor de duidelijkheid; ik gun jullie het stappen als geen ander! Maar probeer ook een beetje te denken aan het thuisfront en aan de verwoestende gevolgen wanneer een van jullie niet meer thuis komt.
Je kunt ook een ongeval krijgen buiten jou schuld om, dat weet ik.... maar je kunt je steentje bijdragen door 'met verstand te rijden' en niet op je 19de te rijden als iemand die denkt 10 jaar ervaring te hebben. (Toen ik trouwde, eeuwen geleden smaakte mijn eten ook niet zo lekker dan nu.... ervaring heet zo iets...) Wild en roekeloos rijden is niet hetzelfde als 'pittig' rijden.
Mijn eigen vader was 48 jaar lang taxichauffeur. NOOIT schade gehad. En de jonge chauffeurs? Wekelijks staan ze op paaltjes en zitten op trottoirbanden of erger. Dat móet een reden hebben. Lekker scheuren in de Mercedes van de baas... moet kunnen... Vinden jullie dat ook? Een jonge taxichauffeur stapt niet meer uit om het portier open te houden voor een klant. Nee, red je maar is het motto... Willen we die kant op?
En aan de meisjes zou ik willen zeggen, denk na en kijk uit uit bij wíe je in de auto stapt. Je móet niet!!! Er zijn ook andere manieren om veilig thuis te komen. Dan maar wat later, dan maar een mopperende ouder. Beter dan helemaal níet meer thuiskomen.
Denk ook aan ons...
omdat we zoveel van jullie, onze kinderen, houden...
hg
Moeder van...
(die me wurgt wanneer hij doorheeft wie ik ben...
maar hij weet óók dondersgoed dát het liefde en angst is...dat geweldige rotjoch van me...) En stoppen kan hij me toch niet en bovendien ben ik beter met de pjoeter dan hij en heeft hij me altijd weer nodig! (grijns)
EEN GROTE PS;
ik heb vertrouwen in de jeugd! Omdat ik geloof dat je met vriendelijkheid en begrip ook vriendelijkheid en begrip oogst! Maak wat van jullie toekomst, het is geen makkelijke weg! Genieten mag... maar mét verstand alsjeblieft!
Ik ben zo'n "zeurende" moeder. Zo eentje die "dramt" en altijd maar wil weten waar haar kinderen uithangen en die het zeer op prijs stelt dat ze even bellen wanneer ze weer "in de buurt" zijn. Zo'n vervelende moeder die pas in slaap valt wanneer ze de deur hoort vroeg in de ochtend. Of... die vroeg in de ochtend met de jongelui aan de thee of aan de soep zit...
Ook die 5 jongelui die omkwamen hebben die bewuste avond dat ze uitgingen avond afscheid genomen van hun moeders, verzorgers of wie dan ook en hebben geroepen; "Jahaaaa! Maak je niet zo druhuuuuk! 't Komt wel goehoed!! ZEUR niet zo...." En... bel me niet steeds voor niks!!! De afloop kennen jullie. Ze komen nooit meer thuis. Hun moeder heeft geen kind meer om tegen te 'zeuren'. En ze lacht nooit meer... haar leven is verwoest.
Er wordt veel gespeculeerd van hoe en wat het gegaan kan zijn. Vermoedelijk was er een BOB, verstandig! Dat wel... Maar.... wanneer de andere inzittenden gezellig zijn en lekker nafeesten, denken ze écht niet om de kilometerteller en wordt iedereen in alle enthousiasme meegesleept. Want zij zijn géén BOB. Ik ben een moeder uit de 'auto/taxiwereld'en wéét hoe het gaat zo'n beetje.
Maar speculeren heeft geen zin. Het is gebeurd en wat rest is pijn en verdriet voor al die mensen die om deze jonge kinderen gaven. Ik vraag me met mijn moederhart af hóe in vredesnaam de ouders van de bestuurder zich moeten voelen. Ik zou ze het liefst willen omarmen en niks zeggen...
Het enige wat ik jullie zo graag zou willen zeggen is;
"Wanneer een moeder/vader/verzorger/partner ZEURT", waar jullie je, wat ik erg goed begrijp, rot aan ergeren... (deed ik ook vroeger en eerlijk gezegd... nog wel eens! want ook ik heb nog ouders...)
is dat puur en alleen LIEFDE en ANGST! Begrijpen jullie me?
Een moeder die zich nergens aan stoort en die alles goed vindt, houdt zij wel genoeg van haar kind?
Nogmaals ten overvloede, voor de duidelijkheid; ik gun jullie het stappen als geen ander! Maar probeer ook een beetje te denken aan het thuisfront en aan de verwoestende gevolgen wanneer een van jullie niet meer thuis komt.
Je kunt ook een ongeval krijgen buiten jou schuld om, dat weet ik.... maar je kunt je steentje bijdragen door 'met verstand te rijden' en niet op je 19de te rijden als iemand die denkt 10 jaar ervaring te hebben. (Toen ik trouwde, eeuwen geleden smaakte mijn eten ook niet zo lekker dan nu.... ervaring heet zo iets...) Wild en roekeloos rijden is niet hetzelfde als 'pittig' rijden.
Mijn eigen vader was 48 jaar lang taxichauffeur. NOOIT schade gehad. En de jonge chauffeurs? Wekelijks staan ze op paaltjes en zitten op trottoirbanden of erger. Dat móet een reden hebben. Lekker scheuren in de Mercedes van de baas... moet kunnen... Vinden jullie dat ook? Een jonge taxichauffeur stapt niet meer uit om het portier open te houden voor een klant. Nee, red je maar is het motto... Willen we die kant op?
En aan de meisjes zou ik willen zeggen, denk na en kijk uit uit bij wíe je in de auto stapt. Je móet niet!!! Er zijn ook andere manieren om veilig thuis te komen. Dan maar wat later, dan maar een mopperende ouder. Beter dan helemaal níet meer thuiskomen.
Denk ook aan ons...
omdat we zoveel van jullie, onze kinderen, houden...
hg
Moeder van...
(die me wurgt wanneer hij doorheeft wie ik ben...
maar hij weet óók dondersgoed dát het liefde en angst is...dat geweldige rotjoch van me...) En stoppen kan hij me toch niet en bovendien ben ik beter met de pjoeter dan hij en heeft hij me altijd weer nodig! (grijns)
EEN GROTE PS;
ik heb vertrouwen in de jeugd! Omdat ik geloof dat je met vriendelijkheid en begrip ook vriendelijkheid en begrip oogst! Maak wat van jullie toekomst, het is geen makkelijke weg! Genieten mag... maar mét verstand alsjeblieft!
laatste aanpassing
