Waakvlam
3 jan 2010, 17:33
in ontluisterende stilte
valt er een druk van mijn schouders
verdwijnt de kilte
een diep zucht
laat los
en geef terug
in het leven
uit de dood
zachtjes blazen
iets kleins
wordt groot
verlaat je dromen
treedt in het nu
de toekomst is gekomen
ik ben er voor u
en als ik stilaan weer in slaap val
dan knijp ik mezelf wakker
met de gedachte
dat ik over u waak
O slapeloosheid in de schemering van de ochtend
staat u mij toe rust te vinden
Genees mijn naaste
en laat ons weer dromen
over zachtfluwelen grasvelden en hemelse liederen
die ons weer doen vliegen in de armen van god
› Meer... Vertrouwelijk (interactief gedicht)
3 jan 2010, 14:29
"Vertrouwelijk (interactief gedicht)"
Gisteren schreef ik een gedicht 'vertrouwelijk' dat mij op het idee bracht van een interactief gedicht, een gedicht dat door meerdere mensen gemaakt is, als een toneelstuk met mooie poetische zinnen die men doet dromen en verbazen, graag zou ik ook jouw bijdrage bij dit gedicht zien. Hieronder het begin van wat ons eerste interactieve gedicht moet gaan worden, ik hoop dat je mee wil doen.
"vertrouwelijk"
dW:
och en wee
waar leidt uwer boosheid toch toe
heb ik u iets misdaan
dat niet door de beugel is gegaan?
moet ik boeten voor mijn razernij?
of is dit slechts een speelse vingerwijzing
naar het verlangen van een vrijpartij?
ik weet niet wie u bent
vraag enkel mij te lezen
misschien is de waarheid u niet bekend
maar voor mij heeft u niks te vrezen
A:
enige hoogmoed is u niet vreemd, nietwaar?
CB:
Ach Edele, ik schat U hoog in, maar U weet toch dat hoogmoed voor de val komt?
dW:
Laat de hoogmoed mij dan in uwer armen drijven
laat de vallen der liefde zich sluiten
en mij nooit meer doen ontsnappen
uit uwer geveinste handen
die mij zo doen verwarmen
in deze koude wintermaand
Z:
Ga daarom naar BasicPublishing
Uw hart wordt verwarmd
Uw schrijven wordt gelezen en herlezen
Tot diep in de nacht, ook al is het nog zo koud
Heb u zelf lief zou ik zeggen
Helaas, ik moet nu vertrekken
A:
sorry
dW:
och Jonkvrouw,
kan ik u niet bekoren met mijn weledele taal,
en wat is dit basicPublishing I hear?
should it hold me, comfort me, and take away my fear?
Mijn queeste naar liefde
is slechts onbeantwoord gebleven
nu u mij vaarwel zegt met woorden
waarbij ik uwer gezicht zou moeten zien
› Meer... Haardvuur
3 jan 2010, 09:45
Stippel mijn weg terug naar huis
laat briefjes achter voor thuis
verzin iets liefs voor haar
dromen zwelgen in eenzaamheid
maar ik blijf geloven in elkaar
Jouw hart rijmt mijn ritme
ogen zijn oases
maar vanmorgen is er nog stilte
Witte randen op luie takken
de wind sust mijn gedachte
er zijn ook anderen
Maar die zie ik nu even niet meer
het zwaartepunt ligt centraal bij jou
als het middelpunt van de aandacht
keer op keer
moet ik mezelf erop betrappen
gevangen in een enkele gedachte
Jij bent er
en ik ook voor jou
› Meer... communicatie-gestoord
2 jan 2010, 16:59
er is iemand hier
waar ik echt van houd
maar als we praten
gaat alles fout
communicatie-gestoord
hart met man en muis overboord
steeds is er weer ruzie
het is ongehoord
maar ik doe het zelf
en zij ook
we zijn gewoon onszelf
en raken snel van de kook
maar van binnen voel ik de liefde
en laat mijn moordkuil ongegraven
geef om haar als mijn geliefde
konden we de strijdbijl maar begraven
meisjes plagen is zoentje vragen,
dat wist ik als kind al
toch ben ik in al die jaren
niet veranderd
› Meer... vertrouwelijk
2 jan 2010, 13:54
och en wee
waar leidt uwer boosheid toch toe
heb ik u iets misdaan
dat niet door de beugel is gegaan?
moet ik boeten voor mijn razernij?
of is dit slechts een speelse vingerwijzing
naar het verlangen van een vrijpartij?
ik weet niet wie u bent
vraag enkel mij te lezen
misschien is de waarheid u niet bekend
maar voor mij heeft u niks te vrezen
› Meer... Aan de leestafel
2 jan 2010, 13:53
In stilte verweven
aan de tijd toevertrouwd
heb ik jou rust gegeven
en voor jou een rijk opgebouwd
En als de zon het land bevrucht
met bloesem en mandarijnen
dan slaak ik een zucht
als ik jou in mijn fantasie zie verdwijnen
Maar het weer is onvoorspelbaar
kan tekeer gaan als een orkest
doch rust vinden in simpele noten
waar voor jou slechts de waarheid rest
Want jij leest mijn wereld
ziet mij staan in de schaduw
en het licht
geeft om mijn woorden
in verhaal of gedicht
Dank,
dat je mij leest
een reactie
is niet verplicht
› Meer... Regen uit de hemel
1 jan 2010, 22:44
geloof
geloof nog steeds
in jouw woord
maar de tranen
kloppen in mijn hart
zo onwerkelijk
maar toch echt
is dit werkelijk
of ben ik niet langer oprecht?
Regen, regen, regen!
UIT DE HEMEL
uit de hemel
kan jouw ogen niet zien
jouw vermomming niet zien
maar als ik bij jou ben
is er geen regen
maar mijn hart
huilt krokodillentranen
vergaat in een zee van bier en dronkenschap
maar toch is er geen regen
want jij bent hier
terug in dit verlaten landschap
Regen, regen, regen!
UIT DE HEMEL
Uit de hemel
ik voel me als een kind
weet niet waar ik ben
onbekend en onbemind
enkel mijn ouders
zijn mijn trouwste fan
Regen, regen, regen!
UIT DE HEMEL
uit de hemel
en vleugels slaan om mij heen
laat onvoorwaardelijk vrij
en geef je eeuwige rust
ge zijt alles voor mij
dat bent ge zich toch wel bewust?
› Meer... Aards hemelparadijs
1 jan 2010, 19:55
van luxor tot maastricht
van chicago tot babylon
ik schrijf een gedicht
omdat ik niet anders kon
versijpeld in een gedrocht
van waanzin en illusie
verkoop ik zinspeling
en fiducie
zie mij staan
daar eenzaam onderaan
zie mij gaan
tot voorbij het verleden
bovenaan
kus ik jou in de hemel
of vind ik je terug in dit aardse bestaan?
lichtglooiend, vergroeid in stengels,
veranderd in bomen, maar niet vergaan
het leven staat stil
een droom beweegt zich langzaam
in de eenzaamheid voort
misschien ben jij daar en vind ik reden
maar voor zover ik kan weten
sta jij net zoals mij beneden
en kunnen wij de victorie wel vergeten
scheppen wij leven?
creeren wij goed?
wat heb ik u te geven?
als u mij nog nooit heeft ontmoet.
Ik ben trots als god,
hou van het leven,
maar drijf met mezelf de spot
ach, wat
heb ik je tenminste iets om te geven
Golven sterven en tijd staat niet stil
maar ik zal jouw liefde erven
het is het laatste wat ik wil
O zachtstrelende liefdesgodin des aardse hemelparadijs
ik slechts de uwe tot het einde van onze reis..
› Meer... Unknown facility
31 dec 2009, 19:09
"Eigenlijk geen gedicht"
Beste mensen,
laat ik beginnen u allen een geweldig nieuw jaar toe te wensen, zo dan is dat alvast gebeurd. Dan nu waar het echt om gaat. Ik vind dat deze site langzamerhand de eigenschappen van een chatbox begint te krijgen, en jullie paraplu-en elkaar lekker met stemmen en lieve reacties, helemaal niks mis mee, zou het niet dat mensen deze site absoluut niet meer serieus gaan nemen als men kijkt naar het niveau van de gedichten waar op gereageerd wordt. Ik wil niet iedereen de grond in stampen, maar irriteer me wel mateloos aan de vriendjespolitiek die hier heerst, iets wat u niet nieuw zal zijn misschien. Al met al wil ik alleen maar zeggen dat ik sommige verhalen, gedichten en reacties een 'vervuiling' van de site vind en hoop dat de mensen die schrijven zich weer in zullen zetten, kwalitief betere reacties, gedichten en verhalen neer te zetten die in ieder geval het rijmelarij en goed bedoelde onzin gehalte overstijgt. we zijn ten slotte geen baby's meer en ik weet best dat jullie ook wel goed kunnen schrijven en zo niet, dan adviseer ik je een chatbox op te gaan zoeken waar je je ei wel kwijt kan en iedereen vrolijke pasen, pinkstervakantie of suikerfeest kan toewensen zonder deze site te blijven vervuilen met goed bedoelde onzin.
Bij voorbaat dank,
Pieter
"Doch een gedicht"
doch eenzamelijk
versplintert in flarden
van fragmenten des waanzin,
waarom rijmt u mij in kwakkeloosheid
deze bedroevende woorden,
vraag enkel uw onvoorwaardelijk begrip
voor mijn afkeer jegens politieke pikordenarij
waarbij den onbekenden zich verschuilen in weemoed
als diens of dier gedicht wedermale niet gewaardeerd werd,
daarom vraag ik u gelieve een chatbox,
roddelkamer whatever op te zoeken,
zodat u bij tijd en wijlen
de positieve dingen die u wel te melden heeft
ook met kwaliteit op deze site kan deponeren.
Naar het u wenst mevrouw.
en meneer..
› Meer... Familie
31 dec 2009, 08:05
Je glanst in afwezigheid
door de nacht zie ik nog sterren
die mij wijzen op jouw zijn
Als een zoete, pragmatisch warme energie voel ik jou in mij.
Noem het naasteliefde of genegenheid.
Ik kan je niet zien,
toch voel ik jouw aanwezigheid
terwijl je uitblinkt in afwezigheid.
Er was een reden waarom je daar was.
Er was geen toeval toen ik niets zei.
Degene die negeren zullen zelf genegeerd worden.
Daarom regeer jij in dualistische, reactieve schijneenzaamheid.
Wat ons bindt is de wet van de aantrekkingskracht
gedreven door liefde blijven wij om elkaar heen draaien.
Komen we elkaar tegen dan vliegen we weg.
Verliezen we elkaar uit het oog,
dan belanden we
zoekend, vragend en eenzaam op dezelfde weg.
Onze wegen zullen zich blijven kruizen,
net zolang tot wij samen een geheel zijn,
om weer op te breken in nieuw leven
en samen door het leven te gaan
tot in de aarde.