Uitspraak van inactief op maandag 24 september 2012 om 00:34:
In dat geval is er toch sprake van één van de vele uitzonderingen die in de Bijbel beschreven worden waaronder sexuele trouw niet meer verwacht mag worden. Het kerkelijk recht ontbindt zelfs het Sacrament van het Huwelijk in geval van impotentie.
Ik weet dat er ergens in de Bijbel een enkele uitzondring bestaat.
Ik moet het voormij zelf nog opzoeken (mits jij die link voor me hebt) en nalezen.
Maar de sexuele ontrouw wat jij volgens mij bedoeld, was naar mijn mening dat Sara geen kinderen kon krijgen en dat zij haar slavin naar man Abraham stuurde, zodat hij haar kon bezwangeren en zij dan toch een kind van haar man kon opvoeden.
Dat zie ik niet zozeer als sexuele ontrouw, dat is naar mijn mening geen ontrouw t.w. zij wisten beide ervan.
Zij liet bovendien haar slavin zelfs over zich heen baren.
En het kerkrecht ..... hmm, maar ook deze verklaring/bescherming valt onder de trouwbelofte en zijn beide personen hopelijk ervan ???? op de hoogte.
Impotentie:
De Codex behandelt met betrekking tot het voortbrengen van kinderen specifieke zaken.
16. Indien één of beide partners onvruchtbaar is, heeft dit in principe geen gevolg voor het sluiten van het huwelijk.
17. Het kerkelijk recht gaat er dan wel van uit dat de onvruchtbaarheid bekend is bij de partner(s). Indien één van de partner bewust misleid is door de andere partner omtrent de onvruchtbaarheid; wordt het kerkelijk huwelijk ongeldig gesloten.
18. Echter dit zal pas gaan spelen in het huwelijk. Immers: indien de onvruchtbaarheid ter sprake komt (ook al is het onverwacht) bij de voorbereidingen op het huwelijk (zoals het invullen van de Verklaring voor de kerkelijke huwelijkssluiting) is geen sprake meer van list; daar de onvruchtbaarheid bekend gemaakt is. Zodoende is misleiding omtrent onvruchtbaarheid voornamelijk een beletsel dat in een nietigheidsprocedure onderzocht wordt, nadat het huwelijk al gescheiden is.
Echter er wordt ook gesproken over impotentie tot geslachtsgemeenschap bij de man en/of de vrouw. Aangezien impotentie de geslachtsdaad überhaupt onmogelijk maakt, maakt impotentie een huwelijk ´krachtens zijn aard´ ongeldig.
19.De impotentie dient voorafgaand te zijn. Dit betekent dat de impotentie al aanwezig moet zijn voordat de kerkelijke huwelijkssluiting plaatsvindt.
20. Impotentie die ontstaat in het huwelijk, maakt een geldig gesloten huwelijk niet nietig. De impotentie moet tevens blijvend van aard zijn. Tijdelijke impotentie – ontstaan door overdosis aan drank, drugs etc. – maakt een huwelijk niet ongeldig.
De impotentie kan absoluut of relatief zijn. Absolute impotentie betekent dat de persoon tegenover elk ander persoon impotent is. Dit ontstaat door fysieke kwesties als ziekte, ongeval etc.. Relatieve impotentie is iemand die impotent is tegenover één bepaald persoon. Deze impotentie ontstaat meestal door psychische factoren.
Iemand die absoluut impotent is, kan volgen het canoniek recht dus nooit een kerkelijk huwelijk sluiten. Indien iemand relatief impotent is, is het mogelijk dat de persoon een geldig huwelijk kan sluiten met een andere partner.
21. Aangezien impotentie ‘krachtens zijn aard’ een huwelijk ongeldig maakt, is het een beletsel op grond van het natuurrecht. Dit beletsel is dan ook niet te dispenseren.
Wel is het zo dat als voorafgaand aan de kerkelijke huwelijkssluiting de impotentie twijfelachtig is, het huwelijk niet verhinderd mag worden.
22. Indien er oprechte twijfel bestaat, kan contact opgenomen met het bisdom.
BTW: Die codex zou ook aan moeten geven dat dit eigenlijk een geval moet zijn voor lui die nog nooit getrouwd zijn geweest.
Namelijk de onvruchtbaarheid wordt namelijk pas bekend na het huwelijk.
Want men mag namelijk "geen sex" hebben voor het huwelijk.
Dus naar mijn mening zal ook die codex wat bijgeschaafd mogen worden.