+14-15
donateur
Geloof jij in god?
laatste aanpassing
Forumonderwerp · 750071
11 volgers · 392635x bekeken
Uitspraak van Bodo op maandag 11 juni 2012 om 10:40:vanuit andere invalshoeken
Zoals deze van Shelley:
"I am the daughter of Earth and Water,
And the nursling of the Sky;
I pass through the pores of the ocean and shores;
I change, but I cannot die."
uiteindelijk zijn we allemaal sterre kinderen :gemaakt uit het zelfde sterrestof
Ik begrijp dat je je post onderbouwt met 'n voorbeeld uit de Islam-hoek, terwijl er wrs ook voorbeelden zullen zijn vanuit andere invalshoeken ga ik vanuit.
Ow ja vast wel, maar ben hier het bekenst mee en we hadden het daar over sufi's, dus dan moet t wel door moslims uitgelegd worden
Had hem gister nog helemaal bekeken, hij zei n paar dingen die niet klopten, maar was wel n interessante talk, hoewel hij niet echt n charismatische spreker is
Op het einde van het tweede deel van dat filmpje vat ie t in t kort samen
Oranjebier zette soefisme tegenover orthodoxe Islam, ik zei dat die indeling niet klopt
De spreker zegt dit op het laatste: "Het is niet mogelijk om n sufi te zijn als je geen moslim bent. De sufi's hechten traditioneel gezien het meest belang aan het volgen van klassieke orthodoxe Islam."
Alsof hij mijn punt bewijst voor me
In t filmpje laat die 2 keer iets horen, zal t even aangeven, is wel leuk..
Het eerste is wat je altijd op sateliet doorkrijgt, van die Noord-Afrikaanse stijl van gezamelijk Qur'an reciteren
Had t vaak gezocht op youtube, maar dit is de eerste keer dat ik die stijl tegenkom, bij 9:50 voor wie t wil horen
Het tweede stukje is n soort van gedicht dat gezamelijk gereciteerd wordt, tis erg mooi en begint om 26:00
Jijzelf impliceert de eenheid van jou en je omgeving, jij bent slechts wat je in je omgeving kunt zijn, niets meer, wel minder als je gehandicapt bent. Dus je hebt weliswaar gelijk, maar ondergraaft hiermee niet mijn stelling.
Het kwam op mij over dat je stelde dat men zich op de ander moet richten...terwijl je je juist op jezelf en jezelf alleen moet richten...
De ander en de wereld om je heen moet je (tijdelijk) juist buitensluiten zodat je geheel op jezelf teruggeworpen wordt...dan pas kan je de (her)connectie maken...
Daarom heet vasten ook vasten...
Je maakt je los van alle invloeden buitenaf zodat je juist weer de verbinding kan maken...
Je elimineert juist "de rest" zodat uiteindelijk alleen jijzelf overblijft...
Het is een individueel pad...het is solitair/eenzaam...en daarmee ook "niet voor iedereen"...
De meeste mensen kunnen er al niet tegen als ze 5 minuten alleen zijn en niks doen...
Die hebben constant afleiding nodig...want als ze dat niet hebben dan worden ze op zichzelf teruggeworpen en geconfronteerd met zichzelf...en dat vinden ze ontzettend eng...
Die hebben constant afleiding nodig...want als ze dat niet hebben dan worden ze op zichzelf teruggeworpen en geconfronteerd met zichzelf...en dat vinden ze ontzettend eng
Ik vind gewoon dat dat wel erger is geworden sinds de komst van de smartphone/social media etc etc. Ik vind gewoon dat meer mensen wat meer tijd moeten nemen om te schemeren, dan wel leren met zichzelf om te gaan.
geloof ME, na wat ik heb gezien , gehoord, gelezen en meegemaakt in me leven zal dat nooit meer veranderen
Juist daardoor zou je denken dat iemand iets zoekt.. iets van houvast..iets wat je geloof..(waar dan ook in) versterkt.
.. is mijn ervaring..
Even de bijdrage van Xaeed teruglezen..nu heb ik weer wat tijd
met dank aan het nederlandse Krijgsmacht
maar van het harder worden wel veel profijt gehad hoor.
emphatie is ook niet alles
Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, had vroeger 'n medestudent die in Libanon had gediend (N) Ex-Joego en Afghanistan lijken nóg erger te zijn.
Maar zoals Tink ook zegt, met hard worden is an sich niets mis, maar het sluit het zoeken en vinden van troost in 'iets' toch niet uit ?
Juist daardoor zou je denken dat iemand iets zoekt.. iets van houvast..iets wat je geloof..(waar dan ook in) versterkt.
Ik geloof in de realiteit, in wat ik zie zag en doe.
Tot op heden geen reden om een god te aanbidden een geloof aan te hangen of wat dan ook.
Geloof is sowieso iets dat je zelf moet bedrijven en andere niet mee lastig moet vallen(in mijn ogen dan)
Maar de houvast die ik heb is de realiteit en het leven dat ik heb en leef.
Ben denk ik ook te nuchter om mezelf te verliezen in een "geloof" denk ik.
En natuurlijk, geloof kan op vele manieren, iemand die in complot theorien gelooft, gelooft ook , alleen is het geen religie.
Scientology is ook zoiets, maar gewoon niets voor mij allemaal.
Ex-Joego en Afghanistan lijken nóg erger te zijn.
Plak iritrea/djiboeti(afrika) en de complete balkan er maar bij voor mij
Ook irak is me niet vreemd helaas
kort gezegd , ben in elke shithole op de aarde wel geweest door de functies die ik had.
maar het sluit het zoeken en vinden van troost in 'iets' toch niet uit ?
Zit er gewoon niet in bij me.
zie ook mijn antwoorden en reactie eerder in dit bericht
Maar zoals al eerder gezegd ieder zijn ding
laatste aanpassing
Ik vind gewoon dat dat wel erger is geworden sinds de komst van de smartphone/social media etc etc. Ik vind gewoon dat meer mensen wat meer tijd moeten nemen om te schemeren, dan wel leren met zichzelf om te gaan.
Ik vind gewoon dat je daar gelijk in hebt...
Ik vind gewoon dat het nu tot in het extreme door begint te slaan...
Ik vind verder gewoon dat we veel te ver van onszelf verwijderd zijn...
Ik vind gewoon dat het wel lekker gaat hier 
Ik vind gewoon een chocolade/cappuccino reep in mijn kast...
Really?
Was dat n oorlogsdaad van moslims tegen christenen?
Het was hoe dan ook n terroristische daad, geen oorlogsdaad
En t was niet gericht aan Christenen
Wat dat was was n false flag operatie, had waarschijnlijk niks met moslims te maken
Bewijzen daarvoor zie je vooral terug in wat er op volgde, wat de Amerikaanse regering in de periode er na ging doen en wat dat was weten we allemaal wel
Als je n oorlog wil beginnen kun je n terroristische aanval faken en zo n reden creeeren om je oorlog te rechtvaardigen
Hebben ze vaker gedaan
Pearl Harbor hadden ze kunnen voorkomen, omdat ze waarschijnlijk goed wisten dat er n Japanse oorlogsvloot onderweg was.. deden ze niet, dus konden ze meedoen ad oorlog
Al eens onderzocht hoe de Vietnam oorlog begon?
Was ook n incident, n terroristische aanval.. ahum
False flag
911 hebben ze gewoon zelf gedaan
En hun motieven hadden niks met religie te maken
In geen enkele oorlog
De grootste oorlogen gingen niet om religie, maar waar oorlogen meestal om gaan: grondgebied, rijkdommen en macht
Leer nu eens een beknopt antwoord te type met paar woorden ofzo,
Altijd zo'n heel verhaal om je gelijk te krijgen
Ik lees het toch niet!
laatste aanpassing
Ik lees het toch niet!
Even de bijdrage van Xaeed teruglezen
Ik geloof in de realiteit, in wat ik zie zag en doe.
Er zijn ook dingen die je niet ziet.. toch is het realiteit.
Geloof is sowieso iets dat je zelf moet bedrijven en andere niet mee lastig moet vallen(in mijn ogen dan)
Absoluut! Ben ik het helemaal mee eens. Het is dan ook iets wat je zelf moet ervarren.. waar je zelf je rustpunt in moet vinden.
Dat kan niemand je opdringen.. dat hoort ook niet.. ieder zn eigen ding.
Maar de houvast die ik heb is de realiteit en het leven dat ik heb en leef.
De realiteit is niet altijd even mooi.. jij bent de eerste om dat te beaamen toch? Heb je dan genoeg aan die houvastwaar jij het over hebt?
Plak iritrea/djiboeti(afrika) en de complete balkan er maar bij voor mij
Ook irak is me niet vreemd helaas
kort gezegd , ben in elke shithole op de aarde wel geweest door de functies die ik had.
Dat is een hele rugzak vol..
Maar zoals al eerder gezegd ieder zijn ding
Altijd zo'n heel verhaal om je gelijk te krijgen
Dat zie je niet goed.
Ik lees het toch niet!
Ikke wel
laatste aanpassing
Zit er gewoon niet in bij me.
zie ook mijn antwoorden en reactie eerder in dit bericht
Maar zoals al eerder gezegd ieder zijn ding
Wilde hier heel veel over gaan zeggen, maar toen las ik de post van Tink. Ik volsta om me daarbij helemaal aan te sluiten, meer kan ik er ook niet op zeggen
Altijd zo'n heel verhaal om je gelijk te krijgen
Vindt je dat lang?
Op de opleiding moesten wij altijd verplicht antwoorden van ongeveer een half a4tje uitschrijven...DAT is lang...
Vooral voor mij eigenlijk..omdat ik het uit moet schrijven en daar wordt je arm lam van...
Teruglezen duurt daarentegen maar een paar seconden...en dan is het opeens weer niet zo lang...
laatste aanpassing
Het kwam op mij over dat je stelde dat men zich op de ander moet richten...terwijl je je juist op jezelf en jezelf alleen moet richten...
De ander en de wereld om je heen moet je (tijdelijk) juist buitensluiten zodat je geheel op jezelf teruggeworpen wordt...dan pas kan je de (her)connectie maken...
Daarom heet vasten ook vasten...
Je maakt je los van alle invloeden buitenaf zodat je juist weer de verbinding kan maken...
Je elimineert juist "de rest" zodat uiteindelijk alleen jijzelf overblijft...
Het is een individueel pad...het is solitair/eenzaam...en daarmee ook "niet voor iedereen"...
De meeste mensen kunnen er al niet tegen als ze 5 minuten alleen zijn en niks doen...
Die hebben constant afleiding nodig...want als ze dat niet hebben dan worden ze op zichzelf teruggeworpen en geconfronteerd met zichzelf...en dat vinden ze ontzettend eng...
Dat snap ik ja, dat is 'n voorwaarde om de spirituele verdieping aan te kunnen
Vindt je dat lang?
Nee dus..vind ik ook niet..beknopte uiteenzettingen kunnen lastiger te lezen en te begrijpen zijn..en idd.. teruglezen just takes a few minutes.
Het formuleren van zinnen daarentegen om iets uit te leggen of toe te lichten is aanzienlijk tijdrovender.
om je gelijk te krijgen
.. dus dit klopt niet.
laatste aanpassing
Xaeed...je krijgt behoorlijk bijval
ja heVrouwen nemen het voor me op
Het sterkere geslacht JWZ
De realiteit is niet altijd even mooi.. jij bent de eerste om dat te beaamen toch?
DE realiteit SUX bigtime,maar je kan wel zorgen dat je voor je zelf een betere realiteit creerd.
Me eigen plan aan het volbrengen om selfsupporting en self sufficient te worden.
Steeds weer n stap dichterbij
Put er de kracht en houvast uit.Dus eigenlijk is mijn geloof, het geloof in mezelf, dat ik waar ga maken wat ik WIL.
DUS ben god voor mezelf
Maar zoals al eerder gezegd ieder zijn ding
Vindt je dat lang?
Op de opleiding moesten wij altijd verplicht antwoorden van ongeveer een half a4tje uitschrijven...DAT is lang...
Vooral voor mij eigenlijk..omdat ik het uit moet schrijven en daar wordt je arm lam van...
Teruglezen duurt daarentegen maar een paar seconden...en dan is het opeens weer niet zo lang...
Hehe
edit: Fuck it, ik zat te balen dat we verloren hadden
laatste aanpassing
DE realiteit SUX bigtime,maar je kan wel zorgen dat je voor je zelf een betere realiteit creerd.
Me eigen plan aan het volbrengen om selfsupporting en self sufficient te worden.
Steeds weer n stap dichterbij Put er de kracht en houvast uit.
Dus eigenlijk is mijn geloof, het geloof in mezelf, dat ik waar ga maken wat ik WIL.
DUS ben god voor mezelf
Je foto's van Norge spreken boekdelen en je motieven die je hier beschrijft zijn m.i. zeker zo goed als hte geloven in ('n) God. Als dat jouw geloof is
geloof er maar lekker in, je komt er wel Wil ik het in zien ?
Doe je hier anders ?
Pffff, jij je ding!
Je kwaakt zoals je gebekt bent (N)
Godsdienst is krankzinnig
De wereld is een droom
De tafel is leeg. Ik trek het laken strak.
Het is alsof er iemand is overleden.
Achter mij staan twaalf mannen in pak.
Eerst geloof je het niet. Dan komt de woede.
Nochtans, vraag ik me af of Jezus geleefd heeft.
Ik heb een vermoeden. Het bewijs is aan u.
Maak me niet wakker voor onzin.
Ik hoop dat zijn hart nog in jou voorleeft.
De wereld is een droom
De tafel is leeg. Ik trek het laken strak.
Het is alsof er iemand is overleden.
Achter mij staan twaalf mannen in pak.
Eerst geloof je het niet. Dan komt de woede.
Nochtans, vraag ik me af of Jezus geleefd heeft.
Ik heb een vermoeden. Het bewijs is aan u.
Maak me niet wakker voor onzin.
Ik hoop dat zijn hart nog in jou voorleeft.
Kzal je niet wekken...iets met slapende honden 
VET!
Kzal je niet wekken...iets met slapende honden
Ik wil nix zegge, maar je hebt altijd wel kritiek op dit en dat,
Wss ben je wel een beter persoon als de rest, dus dat laat ik in het midden,
Maar het valt wel op,
Mss zegge we beter nix meer, uiteindelijk is het toch niet goed, of dit of dat,
waar ging het ook alweer over
maar mn antwoord is NOPE
maar mn antwoord is NOPE
Mss zegge we beter nix meer
Wie ? Jij ? Wij ? Wat doen we hier dan nog ?
Maak me niet wakker voor onzin.
M'n reply had slechts daarop betrekking
Godsdienst is krankzinnig
Het is geen waanzin om je leven in dienst van God te stellen
Dat is de betekenis van t begrip Godsdienst en dus heb ik bezwaar tegen die bewering
God dienen is het tegenovergestelde van krankzinnig zijn, tis juist helder denken, wat n zieke geest niet kan doen
Ik wil nix zegge
Then don't
U Wish
Haha ow en waarom zou ik dat willen?
Boeit me niet hoor, tis alleen dat je weinig toevoegt.. no offence
evenals liefde.
en waarom
tis alleen dat je weinig toevoegt
In 373 had de toen negentienjarige Augustinus een eerste opvallende bekeringservaring beleefd. Het lezen van een werk van Cicero - Hortensius, later verloren gegaan - had in hem een ingrijpende verandering teweeg gebracht, die hij naderhand zelf als volgt beschrijft: "Naar U, Heer, deed hij mijn gebeden opgaan ... Ik begon overeind te komen om naar U terug te keren ... Welk een vuur brandde in mij, o mijn God, welk een vuur om wat aards is achter mij te laten en mij naar U te verheffen" (Conf. III, 4, 7-
. Voor de jonge Afrikaan, die als kind het zout had ontvangen dat hem tot catechumeen maakte, was het duidelijk dat zich tot God bekeren betekende Christus aanhangen; zonder Christus kon hij God niet werkelijk vinden. Van Cicero ging hij dus naar de bijbel, en werd diep teleurgesteld: hij slaagde er niet in om in de moeilijke wettelijke voorschriften van het Oude Testament, in de ingewikkelde en soms wrede verhalen daaruit, de Wijsheid te herkennen waarnaar hij op zoek was. Op zijn zoektocht kwam hij in aanraking met mensen die een nieuw geestelijk christendom verkondigden, een christendom dat het Oude Testament minachtend afdeed als in geestelijk opzicht gebrekkig en weerzinwekkend; een christendom waarvan de Christus het getuigenis van de Hebreeuwse profeten niet nodig had. Deze mensen spiegelden een christendom voor van de eenvoudige en zuivere rede, een christendom waarin Christus de grote illuminator was die de mensen tot ware zelfkennis bracht. Het waren de manicheeërs.1Weliswaar bleek de grote belofte van de manicheeën vals, maar het probleem was daarmee niet opgelost. Augustinus kon zich pas tot het christendom van de katholieke Kerk bekeren, toen hij dankzij Ambrosius een interpretatie van het Oude Testament had leren kennen waarin de relatie duidelijk werd gemaakt tussen de bijbel van Israël en Christus, en aldus daarin het licht zichtbaar werd van de Wijsheid die hij zocht. Niet alleen werd toen de uitwendige hinderpaal overwonnen van de onbevredigende literaire vorm van de oude Latijnse bijbel, maar eerst en vooral de inwendige belemmering van een boek dat niet langer alleen maar een document leek te zijn uit de godsdienstige geschiedenis van een bepaald volk met al zijn zwakheden en dwalingen, maar de stem bleek te zijn van de Wijsheid die zich tot alle mensen richtte en van God kwam. Het op die manier lezen van Israëls bijbel, waarbij men in de daarin beschreven historische ontwikkelingen Christus en tegelijk ook de Logos, de eeuwige Wijsheid zelf, ziet oplichten, was niet alleen van doorslaggevende betekenis voor de geloofsbeslissing van Augustinus, maar lag en ligt ook ten grondslag aan de geloofsbeslissing van de Kerk in haar geheel.
Maar is deze manier van lezen ook waar? Is ze ook nu nog aan te tonen en houdbaar? Vanuit het oogpunt van de historisch-kritische exegese schijnt, althans op het eerste gezicht, alles daartegen te pleiten. Zo heeft in 1920 de vooraanstaande liberale theoloog Adolf Harnack de volgende stelling geponeerd: "Het Oude Testament verwerpen was in de tweede eeuw een vergissing (toespeling op Marcion) die de grote Kerk terecht heeft afgewezen; het bewaren ervan in de zestiende eeuw was een noodlottigheid waaraan de Hervorming zich nog niet kon onttrekken, maar het sinds de negentiende eeuw in het protestantisme als een canoniek document handhaven ervan met dezelfde betekenis als het Nieuwe Testament is het gevolg van een religieuze en kerkelijke verlamming."2
Heeft Harnack gelijk? Op het eerste gezicht schijnt er veel voor te zeggen. Ook al heeft de exegese van Ambrosius voor Augustinus de weg naar de Kerk geopend en is ze in haar fundamentele gerichtheid - maar natuurlijk in zeer verschillende mate met betrekking tot de details - de grondslag geworden van het geloof in het tweeledige en toch éne woord van God in de bijbel, toch kan men meteen tegenwerpen: Ambrosius had deze exegese geleerd in de school van Origenes, die haar het eerst methodisch had ontwikkeld. Maar, voegt men eraan toe, Origenes had alleen maar op de bijbel de methode toegepast van allegorische interpretatie die in de Griekse wereld gebruikt werd om de religieuze geschriften van de oudheid uit te leggen, met name die van Homerus; hij had dus niet alleen een hellenisering tot stand gebracht die haaks stond op het bijbelwoord, maar zich ook bediend van een in zich niet betrouwbare methode omdat deze uiteindelijk tot doel had om iets als sacraal te blijven beschouwen wat in feite een getuigenis was van een cultuur die geheel tot het verleden behoorde. - Maar zo eenvoudig is het niet. Meer nog dan op de exegese van Homerus door de Grieken kon Origenes voortbouwen op de interpretatie van het Oude Testament die in joods milieu haar oorsprong had, met name te Alexandrië met Philo voorop, en die op geheel eigen wijze de Grieken trachtte in te wijden in de bijbel van Israël; over het veelgodendom heen waren de Grieken namelijk al sinds lang op zoek naar de enige God, en deze konden zij vinden in de bijbel. En Origenes heeft onderricht ontvangen bij de rabbijnen. Uiteindelijk heeft hij heel eigen christelijke beginselen uitgewerkt: de inwendige eenheid van de bijbel als criterium voor de interpretatie, Christus als het brandpunt waarheen alle wegen van het Oude Testament leiden.3
Hoe men op ondergeschikte punten ook moge oordelen over de exegese van Origenes en Ambrosius, uiteindelijk berustte ze niet op de hellenistische allegorie, noch op Philo, en ook niet op de rabbijnse methoden. In eigenlijke zin berustte ze - afgezien van details in de interpretatie - op het Nieuwe Testament zelf. Jezus van Nazaret heeft er aanspraak op gemaakt dat Hij de ware erfgenaam was van het Oude Testament - 'de Schrift' - en er de uiteindelijke interpretatie van kwam brengen, een interpretatie die zeer zeker niet op de wijze was van de geleerden, maar voortkwam uit het gezag van Hem zelf die deze interpretatie gaf: "Hij onderrichtte hen als iemand met (goddelijk) gezag, en niet als de schriftgeleerden" (Mc 1,22). In het verhaal over de Emmaüsgangers ziet men deze pretentie opnieuw: "Hij legde hun uit wat in heel de Schrift op Hemzelf betrekking had" (Lc 24,27).
De schrijvers van het Nieuwe Testament hebben deze pretentie tot in detail trachten te onderbouwen, Matteüs met grote nadruk, maar Paulus evenzeer, waarbij deze gebruik maakte van de rabbijnse interpretatiemethodes, en hij trachtte aan te tonen dat deze door de schriftgeleerden ontwikkelde methode naar Christus leidde als sleutel van de 'Geschriften'. Voor de schrijvers en grondleggers van het Nieuwe Testament is het Oude Testament eenvoudigweg 'de Schrift'; pas daarna kon de Kerk in wording geleidelijk een canon opstellen van het Nieuwe Testament welke op dezelfde wijze een heilige Schrift vormde, maar daarbij steeds uitgaande van de vooronderstelling dat hetzelfde geldt voor de bijbel van Israël, de bijbel van de apostelen en hun leerlingen; pas dan wordt deze het Oude Testament genoemd, waarvan de interpretatiesleutel geleverd wordt door het Nieuwe Testament.
In die zin hebben de Kerkvaders met hun christologische interpretatie van het Oude Testament niets nieuws gedaan; ze hebben alleen verder ontwikkeld en gesystematiseerd wat ze zelf reeds in het Nieuwe Testament aantroffen. Deze synthese die voor het christelijk geloof fundamenteel is, zou problematisch worden op het moment dat het historisch besef interpretatieregels ontwikkelde in het licht waarvan de exegese van de Kerkvaders als onhistorisch, en dus als objectief niet te verdedigen, zou worden beschouwd. In de context van het humanisme en zijn nieuw historisch besef, maar vooral in samenhang met zijn rechtvaardigingsleer ontwikkelde Luther een nieuwe formule voor de relatie tussen de twee gedeelten van de christelijke bijbel; deze formule is niet langer gebaseerd op de innerlijke harmonie tussen het Oude en het Nieuwe Testament, maar op hun in wezen dialectische tegenstelling vanuit heilshistorisch en existentieel oogpunt bezien tussen Wet en Evangelie. Bultmann heeft deze fundamentele benadering op een moderne manier onder woorden gebracht, toen hij zei dat het Oude Testament in vervulling is gegaan in Christus in zijn falen. Radicaler is de hierboven vermelde uitspraak van Harnack. Voor zover ik kan nagaan is deze nauwelijks door iemand overgenomen, maar ze lag geheel in de lijn van een exegese waarvoor de teksten uit het verleden ieder voor zich geen andere betekenis kunnen hebben dan die welke de schrijvers op dat bepaalde moment in de geschiedenis ermee bedoelden. Voor het modern historisch besef is het geheel onaannemelijk dat de schrijvers uit de eeuwen vóór Christus die in de boeken van het Oude Testament aan het woord zijn, op voorhand zouden hebben willen verwijzen naar Christus en naar het geloof van het Nieuwe Testament.
Bijgevolg scheen de zegepraal van de historisch-kritische exegese de ondergang in te luiden van de christelijke interpretatie van het Oude Testament die door het Nieuwe Testament zelf in gang was gezet. Zoals we zagen gaat het hierbij niet om een bijkomstige kwestie; de grondslagen zelf van het christendom worden ter discussie gesteld. Men begrijpt dan ook waarom niemand de uitspraak van Harnack heeft willen volgen om nu eindelijk voorgoed te breken met het Oude Testament, zoals Marcion voortijdig had willen doen. Wat men dan zou laten bestaan, ons Nieuwe Testament, zou in zich zonder betekenis zijn. Het document van de Pauselijke Bijbelcommissie, waarop dit voorwoord een inleiding is, verklaart hierover: "Zonder het Oude Testament zou het Nieuwe Testament een niet te ontcijferen boek zijn, een plant, van haar wortels beroofd en gedoemd te verdorren" (84). Hier ziet men voor welke grootse taak de Pauselijke Bijbelcommissie zich geplaatst zag, toen ze besloot de relatie tussen Oud en Nieuw Testament te gaan bespreken. Wil men een uitweg vinden uit de door Harnack beschreven impasse, dan kan dit alleen maar gebeuren door de notie te verbreden en te verdiepen van een interpretatie van historische teksten die in onze tijd te verdedigen valt tegenover de visie van de liberale intellectuelen, en die met name toegepast kan worden op de tekst van de bijbel die wij in geloof als het Woord van God hebben ontvangen. In die richting zijn er in de laatste decennia belangrijke bijdragen geleverd.
De Pauselijke Bijbelcommissie heeft de kern van haar inbreng uiteengezet in haar in 1993 gepubliceerde document De interpretatie van de bijbel in de Kerk. Het inzicht dat de taal van de mens meerdere dimensies heeft en niet gefixeerd blijft op één bepaald punt in de geschiedenis maar ook op de toekomst betrekking heeft, hielp beter te begrijpen hoe het Woord van God zich bedienen kan van mensenwoorden om aan een voortschrijdend verhaal een betekenis mee te geven die verder gaat dan het actueel moment, en toch juist op die manier de eenheid schept van het geheel. Uitgaande van hetgeen het vorig document bracht en steunend op zorgvuldige methodologische overwegingen heeft de Bijbelcommissie nagegaan welke relatie er bestaat tussen de verschillende grote thematiekclusters van de twee Testamenten, en is tot de slotsom gekomen dat de christelijke hermeneutiek van het Oude Testament weliswaar grondig verschilt van die van het jodendom, maar "toch in overeenstemming is met een betekenis die in aanleg in de teksten werkelijk aanwezig is" (64). Dat is een uitkomst die mij van groot belang lijkt voor de voortzetting van de dialoog, maar ook en vooral voor de onderbouwing van het christelijk geloof.
Bij haar werk kon de Bijbelcommissie het gebeuren van onze tijd niet buiten beschouwing laten: door de schok van de Shoah is ieder vraagstuk in een ander licht komen staan. De twee belangrijkste problemen zijn: kunnen de christenen na alles wat er gebeurd is, nog in alle gemoedsrust er aanspraak op maken de wettige erfgenamen te zijn van de bijbel van Israël? Zijn ze gerechtigd door te gaan met een christelijke interpretatie van die bijbel, of zouden ze niet liever respectvol en nederig moeten afzien van een pretentie die in het licht van wat er gebeurd is, toeëigening moet lijken? De tweede vraag zit aan de eerste vast: heeft de manier waarop het Nieuwe Testament zelf de joden en het joodse volk voorstelt niet bijgedragen tot het scheppen van een vijandigheid tegen het joodse volk die een steun betekende voor de ideologie van hen die Israël wilden vernietigen? De Bijbelcommissie heeft beide vragen onder ogen gezien. Het is duidelijk dat een verwerpen van het Oude Testament door de christenen, niet alleen, zoals we hierboven zeiden, het christendom zelf zou vernietigen, maar bovendien de positieve relatie tussen christenen en joden niet zou kunnen bevorderen, aangezien zij daardoor hun gemeenschappelijke basis zouden verliezen. Wat echter uit hetgeen gebeurd is moet voortvloeien is een nieuw respect voor de joodse interpretatie van het Oude Testament. Hierover zegt het document twee dingen. Allereerst verklaart het dat "het mogelijk is de bijbel te lezen zoals de joden dat doen, en dat dit in de lijn ligt van de joodse Heilige Schriften uit de tijd van de Tweede Tempel, een wijze van lezen die analoog is aan die van de christenen en die zich parallel daaraan heeft ontwikkeld" (22). Het document voegt eraan toe dat de christenen veel kunnen leren van de joodse exegese die meer dan 2000 jaar werd beoefend; van de andere kant mogen de christenen hopen dat de joden hun voordeel kunnen doen met het wetenschappelijk onderzoek van de christelijke exegese (t.a.p.). Ik denk dat deze analyses zeer nuttig zullen zijn voor de voortzetting van de dialoog tussen joden en christenen, en ook voor de innerlijke vorming van het christelijk zelfbewustzijn.
De wijze waarop de joden worden voorgesteld in het Nieuwe Testament wordt in het laatste gedeelte van het document besproken; de 'anti-joodse' teksten worden zorgvuldig toegelicht. Ik zou hier alleen een aspect willen benadrukken dat mij bijzonder belangrijk toeschijnt. Het document toont aan dat de tot de joden gerichte verwijten in het Nieuwe Testament niet groter in aantal of heftiger zijn dan de beschuldigingen tegen Israël in de Wet en de profeten, dus binnen het Oude Testament zelf (87). Ze horen tot de profetische taal van het Oude Testament en moeten dus verstaan worden zoals de uitspraken van de profeten: ze waarschuwen tegen actuele afdwalingen, maar zijn in wezen altijd tijdelijk van aard en laten ook altijd nieuwe heilsmogelijkheden doorschemeren.
Ik zou de leden van de Bijbelcommissie willen danken en mijn erkentelijkheid willen uitspreken voor hun moeilijk werk. Uit hun gedurende verscheidene jaren geduldig volgehouden besprekingen is dit document voortgekomen dat naar mijn vaste overtuiging een kostbare hulp zal zijn bij de studie van een centrale vraag van het christelijk geloof, en ook voor het zo belangrijk streven naar een nieuw onderling begrip tussen christenen en joden.
*Genoeg tekst nu ?*
Voor de jonge Afrikaan, die als kind het zout had ontvangen dat hem tot catechumeen maakte, was het duidelijk dat zich tot God bekeren betekende Christus aanhangen
Weer een bekeringsverhaal van hoe de zwarte man de blanke man als God gaat aanbidden
Genoeg tekst nu?
Jaaaa je hebt n lange tekst geknipt plakt, ik ga hem denk ik zelfs ff lezen zometeen
Genoeg tekst nu ?*
Zou je de essentie kort samengevat kunnen uitleggen ?
Zou je de essentie kort samengevat kunnen uitleggen ?
Ik heb de tekst zelf niet gelezen, ... ik moest alleen veel bijbelse tekst vinden voor mistar xaieed
DUS:
Ik ging naar google, typte het woord "bijbel" in, en ging naar de eerste of twede link,
Daar deed ik copy past en ging terug naar dit forum
Heb geen idee waarover het gaat, ik zag wel wat van die godelijke-woorden, dus ik dacht dit zit wel goed,
Lezen maar zou ik zo zegge, ... k begin er niet aan, snap er toch niks van
Ik heb de tekst zelf niet gelezen, ... ik moest alleen veel bijbelse tekst vinden voor mistar xaieed
WTF ?