Als onze generatie oud wordt en de bejaardentehuizen in gaan, krijg je volgens mij echt een hele rare generatie ouderen ook rare toestanden in de tehuizen en zo. Ik weet 't zeker.. dat wordt heel wat anders dan wat je nu ziet
Ik geloof niet in God, ik ben Katholiek opgevoed, doopsel, 1ste communie, plechtige communie, en mijn twee kinderen zijn ook gedoopt en hebbe ook hun 1ste communie achter de rug,
Ik ga ook naar de kerk voor de trouw van men zus, voor de begrafenis van men grootmoeder, ...
Maar ik geloof niet in god,
Doch vind ik het intressant om bv informatie in te winnen over het leven van Jesus en zijn appostelen, de parabels, mozes, etc, dat heeft werkelijk bestaan,
Maar toch geloof ik niet in god,
Ik heb mijn eigen opinie hoe en wat,
Ik heb zelf gaan zoeken hoe alles ontstaan is wat kan en niet kan,
Ja, dat wist ik uiteraard al vanuit het topic, maar het ging mij meer om het macro-beeld in de samenleving: wij en hun. Dat is natuurlijk funest voor 'n echt samenhangende gemeenschap van verschillende mensen(groepen). Die thuiscultuur en-religie worden dan heel belangrijke gemeenschappelijke zaken die dan ook in ultimo worden uitgeleefd; ergo geen integratiebehoefte. Jij zit hier dus niet tussen klem, in deze tweespalt in de samenleving, dat geef je aan met die aanhalingstekens bij ons.
Hier kan ik helaas niet van zeggen dat het niet waar is Jammer, want ik weet van m'n dochter dat het ook anders kan (verpleegkundige op 'n afdeling voor zwaar dementerende ouderen).
Bij mij is het omgedraaid: ik ben (nog) geen Christen, maar ga wel regelmatig naar de kerk hier. Alleen bijna nooit naar diensten. Vind de kerk gewoon een fijne plek om in te zijn. We hebben ook een mooie, beste grote kerk hier met een fijne, warme sfeer.
Mooie is dat ik vaak dan ook nog eens het hele rijk voor mezelf alleen heb, aangezien er regelmatig verder niemand in die kerk is
Onze kerk hier is gewoon koud.. dat is t woord wat bij me opkomt als ik eraan denk
Ik denk dat t verschil vooral zit in culturen
Hier is die band met de familie niet zo sterk als.. als ehm.. in de niet-Westerse wereld eigenlijk
In t Westen stop je je ouders in n bejaardenhuis, wat ik altijd n btje vreemd gevonden heb
Tis gewoon dat de familiebanden sterker zijn bij 'ons'
En ik denk persoonlijk dat dat goed is
Verder leven de meeste mensen op aarde niet hoe wij kunnen leven
Armoede komt veel voor, nog steeds.. en als jouw tante bijvoorbeeld erg arm is en weduwe is en 5 kinderen heeft, dan is t beter dat je je eerst bekommert om haar en niet zomaar geld gaat weggeven op straat
Het gezin is de hoeksteen van de samenleving, de grotere familie is je volgende aandachtspunt lijkt me, daarna pas vreemden
En in Islam betaal je sowieso Zakat, armenbelasting, dus de samenleving als geheel moet zorgen voor de minderbedeelden
En ja, vaak hoef je idd niet respect te hebben voor elk lid in je hele familie, klopt
Nu is er binnen Islam n mening dat er n periode is waarin abortus mogelijk is, voor n bepaald aantal dagen, wanneer het ding nog geen mens is, vroeg in de ontwikkeling
Vroeg me gewoon af hoe jullie denken over dit soort dingen..
Vaak wordt er gesteld dat een mens een mens is omdat of wanneer hij een zelfbewustzijn heeft.
Mooie is dat ik vaak dan ook nog eens het hele rijk voor mezelf alleen heb, aangezien er regelmatig verder niemand in die kerk is
Indien iets of iemand zelfbewustzijn heeft zal hij proberen te overleven, omdat hij zich bewust is van de noodzaak om te eten en drinken.
Een pasgeboren baby is zich al bewust van die noodzaak.
In Islam ben je n mens wanneer je je ziel 'krijgt' en dat is idd ook ergens in de vroege periode van zwangerschap, niet meteen, en ook niet pas na n aantal jaar
Iemand die n heel erge vorm van dementie heeft is zich misschien niet langer bewust van zichzelf
Ik denk niet dat we n mens op die manier kunnen definieren, hoewel t in eerste instantie misschien logisch lijkt
In Islam ben je n mens wanneer je je ziel 'krijgt' en dat is idd ook ergens in de vroege periode van zwangerschap, niet meteen, en ook niet pas na n aantal jaar
echts z'n lichaampje kwijt. Ik neem aan dat er zich wel weer een andere mogelijkheid voordoet om ergens geboren te kunnen worden. Om die reden ben ik niet tegen abortus.
Zet die baby voor een spiegel en die snapt er nog niks van. Dat komt gemiddeld rond de 9 maanden. Dan zijn er nog dieren die dat ook hebben...
Als de zwangerschap wordt afgebroken is
Uitspraak van X a e e D op maandag 7 mei 2012 om 14:18:
je ziel
slechts z'n lichaampje kwijt. Ik neem aan dat er zich wel weer een andere mogelijkheid voordoet om ergens geboren te kunnen worden. Om die reden ben ik niet tegen abortus.
Euhm... maar dat zou betekenen dat je ziel in elk willkeurig geboren lichaampje terecht kan komen.. toch?
(of begrijp ik je niet goed?)
Ik denk juist dat het één en het ander ..bij elkaar hoort en een geheel vormt.. onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik weet 't ook niet precies. Maar ik zie lichaam en geest wel als twee verschillende dingen. Als de ontwikkeling van een lichaam wordt afgebroken tijdens de zwangerschap, geloof ik niet dat er iets anders verloren gaat dan een lichaam. Een lichaam op zichzelf is niets. Oftewel er gaat eigenlijk niets verloren. De ziel kan niet sterven, die gaat verder. Dus ik denk dat er zich nog wel meerdere kansen voor doen.. lukt 't ergens niet, of zien de ouders ervan af, dan krijgt 't een andere bestemming uiteindelijk. Maar hoe of wat en hoe dat allemaal gaat weet ik verder ook niet haha
Een baby is zich al veel eerder bewust van zichzelf en zn omgeving.. vanaf het moment dat een baby bewust lacht, en dat is meestal rond de 2e of 3e maand, zijn ze zich bewust van mensen om zich heen.
Van het feit, dat als er iemand vrolijk praat of kijkt en lacht, dat dit naar hun toe gericht is.. daarop lachen ze/kraaien ze terug.
Vanaf dat moment groeit het bewustwordingsaspect met de dag bij babies. Ze worden zich bewust van armpjes en beentjes en teentjes etc. Van dingetjes die boven hun bed hangen.. dat soort zaken.
Dat kind in die spiegel dat duurt idd wat langer.
. Wat God verbind zal de mens niet scheiden, zo voel ik dat !
het aborteren van een syndroombaby wordt vanuit dit perspectief ook vaak goed gesproken
De ziel kan dus ook onbewust van zichzelf zijn (in het begin) ?
Zet die baby voor een spiegel en die snapt er nog niks van.
Oftewel er gaat eigenlijk niets verloren.
En als een vrouw nou verkracht is en zwanger wordt? Verplichten het kind te krijgen om het voor adoptie op te geven, of heeft ze zelf helemaal geen rechten meer over d'r eigen lichaam?
ehm.. thanks.. I guess
why?
En als een vrouw nou verkracht is en zwanger wordt?
Dit vind ik altijd btje crap om eerlijk te zijn
Je straft t kind voor de daden van de vader?
Het kind is niet de schuldige, waarom het kind doden?
En de moeder moet zich niet aanstellen, als ze het kind ziet ziet ze het kind, niet de dader
Sorry maar wat dit betreft vind ik t absoluut geen reden om dat kind te doden
Het is immers ook haar vlees en bloed, en als t er eenmaal is zal ze toch wel van t kind houden, als ze n goede moeder is
Als ze achterlijk is zal ze gaan zeuren dat ze t kindje nooit gewild heeft en dat de vader evil was blabla ik vind dat crap
Ze heeft recht over haar eigen lichaam, maar ze heeft ook n plicht jegens het lichaam en de persoon die in haar lichaam groeit
Hogere mate van zelfbewustzijn is denk ik niet echt n punt als je t over abortus hebt
En de moeder moet zich niet aanstellen, als ze het kind ziet ziet ze het kind, niet de dader
Als ze achterlijk is zal ze gaan zeuren dat ze t kindje nooit gewild heeft en dat de vader evil was blabla ik vind dat crap
Ik denk dat haar kindje haar zoveel liefde en geluk zal schenken dat ze de vernedering door mensen kan overleven.
Misschien trek ik me dit teveel aan omdat ik een vrouwbeestje ben...? kweetniet..
maar tis toch net wat anders dan n liefdesbaby lijkt me zo.
Ik denk dat haar kindje haar zoveel liefde en geluk zal schenken dat ze de vernedering door mensen kan overleven.
abortus waarom niet? er is toch overbevolking
Uitspraak van Bodo op maandag 7 mei 2012 om 19:40:
Gelukkig ken ik je al 'n beetje, maar je krijgt het klaar om me met plaatsvervangende schaamte op te zadelen, I'm gone
Ik bedoel vanuit de vrouw gezien.. en danis het dus wel degelijk een verschil of je een liefdesbaby draagt of een baby via een geweldsdelict.
Dat zou natuurlijk mooi zijn. Maar wat als ze dat niet wil? Wat is dan vernedering? Zoiets is al traumatisch, laat staan dat ze er elke dag mee zou worden geconfronteerd...