Meer lege woorden. Je gaat er al automatisch vanuit dat het universum eindig is. Iets wat je totaal niet zeker weet. Sterker nog, het tegengestelde lijkt waar te zijn. Verder vind ik dat je moeilijk doet met woordjes. Ik nam aan dat je met passeren voortvloeien bedoelde. Iets dat tijd heel goed kan in een eeuwig universum. Sowieso een verkeerde vraagstelling van jouw kant. Tijd passeert niet, tijd vloeit voort. Een uur passeert.
Jij gebruikte t woord passeren
Dat houdt in dat t tot n einde komt
Besides, er is niets wat eeuwig is, alles wat is heeft n begin en (hoogstwaarschijnlijk) ook n einde
Geen reden om aan te nemen dat t universum of t verleden dan eeuwig is
Eeuwig kan niet bestaan uit eindige onderdelen
Alles wat begint te bestaan had net zo goed niet kunnen bestaan
Dat maakt dat bestaan niet noodzakelijk, maar slechts mogelijk, aangezien het niet-bestaan ook n optie was
Alles wat slechts als mogelijkheid bestaat komt dan in t bestaan en heeft iets buiten zichzelf nodig om dat bestaan te verkiezen boven het niet-bestaan, waarin t al verkeerde
Oorzaak-gevolg
Jij zegt dat die ketting oneindig terug t verleden in gaat
Er is dus geen begin, dit is ondenkbaar, er moet n begin zijn wil er ook maar iets bestaan
Ik ben bang dat jouw standpunten hierover slechts lege woorden zijn verre neef
Je hebt geen grientje bewijs, noch uit de reeele wereld, noch uit de rationele hoek
Sterker nog, het tegengestelde lijkt waar te zijn.
Ja, zeg je steeds, maar je kunt t niet uitleggen
Verder vind ik dat je moeilijk doet met woordjes.
Nee ik neem n woord als 'eeuwig' of 'oneindig' serieus, het begrip heeft n betekenis die je denk ik serieus mag nemen
Eeuwig is eeuwig en oneindig houdt in dat t nooit tot n einde kan komen
Ik nam aan dat je met passeren voortvloeien bedoelde. Iets dat tijd heel goed kan in een eeuwig universum.
Hoe dan, leg eens uit
Stel je vergelijkt t met leven
Elke levensvorm is eindig, slechts mogelijk in t bestaan
Een individuele levensvorm heeft dan n begin en n einde en t leven van die vorm is niet eeuwig
Jij zegt dan dat leven op zich wel eeuwig is, zonder begin en zonder einde
Maar die hele levenslijn bestaat uit onderdelen die n begin en n einde hebben
Er is geen sprake van 'eeuwig' hier
Het gaat om eindige momenten/gebeurtenissen
Leven vloeit niet eeuwig door dan
Stel je bent op je levenslijn bij 1 specifiek individu
Het in t bestaan komen van die levensvorm houdt dan in dat n oneindige reeks voorafgaande vormen tot n eind gekomen moet zijn en n eeuwigheid kan niet stoppen, per definitie
Het in t bestaan komen van die levensvorm is echter geen noodzakelijke gebeurtenis
Tis n mogelijke gebeurtenis, n mogelijk bestaan, want het is denkbaar dat die vorm nooit uit het niet-bestaan zou komen waarin ie verkeerde
De ketting kan onderbroken worden wanneer n enkele vorm nooit in t bestaan komt en dat zou t einde zijn van je eeuwig durende levenslijn
Hoe dan ook, wil die ene specifieke vorm in t bestaan komen, dan is de eis dat n voorgaande vorm in de levenslijn in t bestaan komt
Wil die voorgaande vorm ooit bestaan, moet n vorige in t bestaan gekomen zijn, enzovoort, voor eeuwig terug t verleden in
De eis kan nooit vervuld worden op die manier, de voorwaarde voor dat individu om in t bestaan te komen kan nooit bereikt worden
Doet t dat wel, houdt dat automatisch in dat de reeks vormen die hem voorgingen geen eeuwige reeks is, maar ergens n beginpunt moet hebben gehad
Je kunt je bestemming immers nooit bereiken wanneer de voorwaarde is dat je n oneindig aantal stappen zet
Bereik je toch die bestemming, kom jij aan bij n specifieke levensvorm, bij n specifiek moment.. dan houdt dat in dat n eeuwigheid voorafgaande gebeurtenissen tot n eind kwam en dat is onmogelijk
Nu wil jij die vergelijking niet maken, want jij zegt dan dat n levensvorm n moment voorstelt en dat bedoel jij niet
Jij zegt dan dat de levenslijn zelf eeuwig is, niet de individuele vormen
Er zijn geen vormen zeg jij, er zijn geen momenten
Er is alleen tijd, het geheel.. er is alleen de levenslijn, als geheel
Maar dat is juist spelen met woorden
Want de levenslijn is niks, de levenslijn bestaat alleen in de vorm van specifieke, individuele levensvormen
Zodra er geen levensvormen zijn brokkelt het begrip 'levenslijn' af
Net zoals jij van tijd iets maakt dat uit zichzelf eeuwig is
Terwijl tijd overduidelijk bestaat uit onderdelen, uit momenten, die eindig zijn, want momenten komen in t bestaan en verdwijnen vervolgens in wat we het verleden noemen, wat niet-bestaan is
Zodra morgen niet zou aanbreken, wat denkbaar is, houdt jouw 'tijd', als op zichzelf staand, eeuwig begrip automatisch op te bestaan
Het is afhankelijk van eindige onderdelen om uberhaubt benoemt te kunnen worden
Net zoals die levenslijn enkel en alleen noemenswaardig is wanneer er levensvormen bestaan om 'levenslijn' enige betekenis te geven
We ervaren tijd in momenten, die aanbreken en passeren
Er is geen enkele reden om dan aan te nemen dat t verleden eeuwig, zonder begin zou zijn
Wat aanneembaar is is dat er n begin moet zijn, want per definitie kan 'oneindig' niet eindigen, wat t wel doet, bij t aanbreken van elk nieuw moment
Is begrijpend lezen nou echt zo moeilijk voor je? Wat ik bedoelde is dat je hypocriet bent, omdat jij zegt op jonge leeftijd wel te hebben nagedacht over dit soort dingen, maar een paar pagina's eerder beweer je dat ik dat niet over het al dan niet bestaan van een god kan. En dan ga je nog net doen of ik uit de hoogte ben ook
Nadenken over de wereld is iets anders dan beweren dat jij je toen je 7 was 'besefte' dat God niet bestond
Dat is zekerheid van kennis toeschrijven aan jezelf.. das behoorlijk uit de hoogte doen als je mij vraagt
Als je 7 bent kun je de illusie volhouden, dat je dat zeker zou weten, maar nu, als weldenkend persoon zou je moeten inzien dat 'beseffen' dat God niet bestaat slechts n bedrog in je geest is
Aangezien je t niet kunt beseffen of zeker weten
Atheisme is waardeloos standpunt, tis volkomen oneerlijk tegenover t intellect
Ik heb er 30 jaar later nog steeds geen bewijs voor. En dat zal ik de rest van mijn leven ook niet krijgen. Er bestaat dus geen god. Ik had het al vroeg bij het rechte eind dus.
Snap je niet dat dat standpunt onmogelijk is?
Je bent in vlagen heel pienter.. raar dat je de fout hier niet in ziet
"Alles wat ik zeg is gelogen" is n onmogelijke uitspraak
"Ik weet zeker dat God niet bestaat" is n onmogelijke uitspraak
Het startpunt zou zijn dat je agnost bent denk ik, atheisme is gewoon zelfmisleiding
Jij bent overigens de laatste die over geloofwaardigheid zou moeten beginnen.
Jij begon erover, niet ik
Jij zei dat ik ongeloofwaardig was
Ik reageer
Dan zeg jij dat ik niet over ongeloofwaardigheid mag beginnen
Jij begon erover
Jij kunt je voorstellen dat mensen in jou een reli-fundi zien?
Ja, kan ik me voorstellen
Wat is je punt?
Moet dat wat betekenen voor mij?
Hoe heeft die bewering (waar ik t mee eens ben) invloed op iets?
Of is t gewoon weer n soort van ad hominem, waar je constant op terug moet vallen
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 24 maart 2012 om 12:35:
Omdat gelovigen zich daaraan zouden moeten houden...
Als jij jezelf Christen noemt maar wel voor de doodstraf pleit praat je jezelf gewoon tegen.
Gij zult niet doden houdt niet in dat je nooit iemand mag doden, wat logisch is
In geval van oorlog, het meest voor de hand liggende voorbeeld, is t natuurlijk waanzin om jezelf niet te verdedigen
Je hele standpunt hier slaat nergens op en gaat er van uit dat t nemen van n leven NOOIT en te nimmer mag gebeuren, wat overduidelijk niet t geval is
En ik noem mezelf geen Christen
En Jezus zei in t NT dat hij niet gekomen was om vrede te brengen, maar om t zwaard te brengen
En hij gebood zn apostelen zwaarden te pakken voor t voorval in de tuin
En hij zei niet dat de overspelige vrouw NIET ter dood gebracht mocht worden, t enige wat hij deed was de hypocrieten wijzen op hun eigen zonden