De vraag of perfectie bestaat
Perfectie in wat?
Wiskunde is perfect
1 plus 1 is altijd 2
Dat is perfectie
Het kan nooit beter worden ofzo
Als iets verbeterd zou kunnen worden zou t niet als perfect omschreven kunnen worden, dan zou er geen ruimte voor verbetering zijn.. als t echt perfect was
Perfectie kan per definitie dan ook niet "imperfect" als bijvoeglijk naamwoord krijgen, waar jij mee opent
Dat is paradoxaal denk ik, als t imperfect was kan t niet perfect genoemd worden, dat is wat t woord imperfect namelijk inhoudt: dat t niet perfect is
En als t perfect is kunnen we t niet als imperfect omschrijven
Tis of t een of t ander
Perfectie in karakter dan?
Kan iemand's karakter perfect zijn?
Kan liefde perfect zijn?
Kan n schilderij perfect zijn?
Kan n gebouw perfect zijn?
Of schoonheid?
Dat alles is, unlike de perfectie in algebra, relatief
Wat de een zou omschrijven als perfect moreel gedrag zou voor n ander helemaal niet perfect hoeven zijn
Als jij n vrouw zo mooi vind dat je haar schoonheid omschrijft als perfect, zal er n ander zijn die haar helemaal zo knap niet vind
En misschien is jouw liefde voor die vrouw wel perfect, in de zin van dat je zoveel van haar houdt dat er niets is wat je niet zou opgeven voor diegene..
Maar wat als je 'perfecte' liefde gebaseerd is op t feit dat je haar schoonheid perfect vind.. uiterlijke liefde dan.. is dat n perfecte liefde?
Is zij die liefde wel waard?
Relatief dus..
Ik denk dat perfectie evengoed bestaat
Ook al zal niet iedereen t eens zijn met die perfectie
Als ik de wereld bekijk zie ik perfectie, in schoonheid bijvoorbeeld, samenhangendheid, ondanks t feit dat er dingen bestaan als pijn, verdriet, sterven, etc
Ik omschrijf niet elke gebeurtenis als perfect, maar in mijn ogen is er n balans in t geheel die oftewel neigt naar perfectie, of gewoon perfect is
Perfectie is n eigenschap, n kwaliteit, iets dat we toeschrijven aan iets anders
Perfectie zelf, als zelfstandig naamwoord - is n zelfstandig naamwoord, niet n tastbare realiteit
Net zoals liefde n woord is, n begrip, n concept, n gevoel
We kunnen niets aanwijzen en het "liefde" noemen, of "perfectie"
Dit zijn begrippen die we toekennen aan dingen of gebeurtenissen, die we (al dan niet) waarnemen met onze zintuigen
Wat je met de gratie van t toeval bedoeld ontgaat me ook btje
Dat toeval n gift is, n gratie.. God geeft ons het toeval en dat toeval zou dan n zegening zijn.. dat is wat die zin ongeveer betekent
Maar dat kan weer niet, in mijn woordenboek iig
Want als God bestaat moet Hij Alwetend zijn, God moet Zijn schepping volledig kennen, van begin tot eind, elk detail, er kan niets zijn wat Hij niet weet over Zijn eigen schepping
En dus is Hij Alwetend en kan er geen toeval bestaan
Er kan niets gebeuren zonder dat Hij weet (wist) dat t zou gebeuren
Dat zou n imperfecte God zijn en dat is onmogelijk
Dus toeval gaat de prullembak in en t enige wat mogelijk is is het lot, in de zin van dat alles wat plaatsvindt door God gekend is, al voordat t gebeurde
God is perfect
Zijn kennis over Zijn schepping is perfect
In de zin van dat die kennis over de schepping niet uit kan breiden, er kan niets zijn dat Hij nog niet weet, dat zou Hem imperfect maken
En n imperfecte God zou geen God genoemd kunnen worden
Perfectie is n noodzakelijke eigenschap van God
En hier en daar, in sommige ogen en harten, schijnt die perfectie idd door in de schepping
Een andere eigenschap van God is idd dat Hij Almachtig is (noodzakelijke eigenschap)
Het alternatief zou zijn n God die beperkte macht heeft en dat is dan automatisch niet langer God (imperfectie)
Het is onmogelijk dat God niet volledige controle en macht heeft over Zijn schepping
De nadruk ligt op "Zijn schepping' steeds..
Want zonder God zou er niets buiten Hem bestaan
Het kan dan nooit zo zijn dat er iets in de schepping bestaat waarover Hij geen macht heeft
Dat wat zonder Hem in eerste instantie niet eens had kunnen bestaan zou dan machtiger zijn dan Hij is.. dat kan niet
De natuur dan
De natuur is n verzamelnaam voor dingen om ons heen
Bergen, wateren, fauna, flora, sterren, scheikundige processen, natuurwetten, etc.. dit alles noemen we "de natuur"
Die natuur is niet God
Die natuur is wat God geschapen heeft
Als de natuur God is zit je met t probleem dat t universum n begin had.. dat t universum vóórdat t bestond NIET bestond (er was niet eens n "vóórdat" in dit geval)
De natuur kwam in t bestaan en dus kan de natuur niet God genoemd worden
De natuur is namelijk geen entiteit, maar n verzamelnaam
De natuur schept niet en een vd standaard omschrijvingen voor God, in welke religie en welke taal dan ook, is dat God schept
Jij zegt dat alles n reden heeft
Maar dat standpunt zou je op moeten geven, omdat je daarvoor al aangaf dat je in toeval gelooft
Er is geen reden in toeval
Toeval houdt in dat er n optie zomaar plaatsvind, terwijl er andere mogelijke scenario's bestonden, zónder n reden
Dus de specifieke plaatsing van n enkel grassprietje op n vlakte heeft geen reden
Andere locaties waren mogelijk (obviously), dan waarom die specifieke plek?
Die vraag stellen is onmogelijk als je gelooft in toeval, de vraag is overbodig
Er is geen "waarom", er is namelijk geen antwoord op de vraag "waarom hier, en niet daar, of daar?"
Tis namelijk puur toeval dat t grassprietje op die plek groeit
Als dit waar is in t geval van n grassprietje, dan geldt dat voor alles wat we kennen (als toeval bestaat en lot niet bestaat)
Als toeval bestaat is er geen enkele reden te vinden achter wie jij wel of niet ontmoet in t leven, op wie je verliefd wordt, enz
De waarheid ligt in t midden, t midden is er niet, dus is er geen waarheid
Dat is gewoon n zin die je verzonnen hebt, t zijn slechts woorden
Ik kan net zo goed zeggen: groen ligt in t midden van t kleurenspectrum, maar in t kleurenspectrum is eigenlijk geen centraal punt en dus bestaat de kleur groen niet