Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
. Daarnaast hebben werknemers tegenwoordig voldoende inspraak bij het nemen van belangrijke beslissingen.
Er gaan nog steeds banen verloren na overnames terwijl bij de volgende overname het bedrijf er veel slechter voor staat dan voorheen. Dit is o.a. bij PCM Dagbladen gebeurd. Overgenomen door een durfinvesteerder, als vrijwel schuldenvrij bedrijf. Uiteindelijk doorverkocht met een schuld van 300 miljoen euro, o.a. aan deelnemende partijen van de overname. Kan zoiets geblokkeerd worden door de werknemers? Nee. Dus is er niet genoeg inspraak, en dan heb ik het slechts over 1 voorbeeld.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
Aandeelhouders zien graag dat het met een bedrijf goed gaat.
Aandeelhouders zijn veelal institutionele beleggers, en die azen vooral op koerswinsten. Aangezien de koersen van aandelen via tal van wegen te beinvloeden zijn en ook buiten proportie groot of klein kunnen zijn, is jouw visie wel erg ideëel.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
Stel een organisatie wil functiebeschrijvingen in gaan voeren dan moeten de medewerkers hier al mee instemmen.
De werknemers hebben het hier helemaal niet slecht dus waarom dan doen alsof.
Ze hebben het, als het vaste krachten zijn, niet heel slecht, maar je moet wel open blijven staan voor verbeteringen. Waarom hebben we besloten dat democratie in de politiek wel thuis hoort, en in de economie niet?
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
is wel onzin, dit krijg je overigens nooit wetenschappelijk onderbouwd. Hoe denk je dat topbedrijven zo succesvol blijven? Echt niet omdat het HR beleid zo slecht is hoor
Het succes van bedrijven wordt niet gemeten in maatschappelijk nut (dus een combi van winstgevendheid, banen genereren, en impact op de omgeving) maar slechts in de winstgevendheid. Een bedrijf dat een lage winst draait maar relatief veel mensen aan het werk zet en de omgeving niet negatief beinvloedt, is, maatschappelijk gezien, goed bezig, en kan prima draaiende blijven zoals het doet. Echter: winstmaximalisatie is het credo, ook als dat betekent dat het maatschappelijk nut daalt, doordat er relatief minder mensen werken en de impact op de omgeving negatiever is.
Mijn visie op de economie is holistisch, dat moge duidelijk zijn;
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
is wel onzin, dit krijg je overigens nooit wetenschappelijk onderbouwd. Hoe denk je dat topbedrijven zo succesvol blijven? Echt niet omdat het HR beleid zo slecht is hoor
De directeur hoeft zich ook helemaal niet in de leven in een machinebankwerker, de directeur moet het grote geheel zien. de lijnmanager of de direct leidinggevende van de machinebankmedewerker die moet zich in kunnen leven in het werk.
Het zou wat zijn, wil je een miljardenbedrijf succesvol kunnen runnen dat je van elke werknemer precies moet weten wat die zou doen, sorry dat is echt dikke onzin.
Slaaptekort leidt wel degelijk tot risicogedrag. Jeeft zelfs in alle landelijke dagbladen gestaan en in tal van andere media.
http://85.112.25.68:6081/bnr/incoming/2011/03/09/slaapgebrek-leidt-tot-risicogedrag
Als je kijkt naar de werkweken die topmannen draaien, is met regelmaat te kort slapen onvermijdelijk. Slaaptekort inhalen is zeer lastig en de meeste mensen die ermee te maken krijgen lukt het ook niet. Verreweg (zo niet alle) topmensen zijn workaholics, en die staan erom bekend dat ze continu zichzelf tot het uiterste pushen. Een teken van ambitie, zeer zeker. Maar ook een grote risicofactor.
Daarnaast trek je iets dat ik genuanceerd bracht door tot in het extreme: een directeur moet zich in kunnen leven in de gewone werkman. Dat zei ik, meer niet. En dan bedoel ik niet omdat die zijn handje vast moet houden al staand langs de lopende band, maar omdat de grote baas gaat over strategische keuzes die het al dan niet werkloos worden van honderden of duizenden gewone mensen mede bepalen.
Dat uit het oog verliezen leidt tot een loopgraven-mentaliteit: de menselijke maat verdwijnt ten koste van een 'hoger' doel. Geen terreinwinst, maar financieel gewin. Net zoals de generaals in de Eerste Wereldoorlog achteloos tienduizenden levens opofferden voor een paar meter terreinwinst, offeren zij banen op, voor meer winst. Niet per se slecht, maar dan moet de extra winst wel in verhouding staan tot het menselijk leed dat wordt veroorzaakt. Er is amper een mechanisme om dat mee te laten wegen.
En helaas, zijn topmensen vaak behept met psychopatische karaktertrekken, dus je kan niet op hun geweten vertrouwen.
http://www.intermediair.nl/artikel//32485/psychopaten-in-pak.html
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 13 augustus 2011 om 15:58:
ik snap even niet hoe je stress aan topinkomens linkt? net of elke topman zoveel last heeft van stress en daarom verkeerde beslissingen zou maken?
Jij zegt zelf dat ze harder werken en meer verantwoordelijkheden dragen. Dat is een redelijke indicatie voor het stressniveau. En aangezien je zelf op een redelijk niveau werkt moet je toch wel een glimp hebben opgevangen van hoe lange werkweken er in het bedrijfsleven hogerop gedraaid wordt? Herken je je echt niet in ook maar iets van mijn bedenkingen bij hoe goed het huidige systeem werkt? Of toch wel, alleen heb jij er een andere interpretatie van?