Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Als je dieper zou gaan graven kom je er denk ik wel achter dat het dat wel is. Het gaat ook niet om geloven, maar om weten he. Alleen dat al is best wel tegengesteld aan elkaar.
Mwah.. valt ook wel weer mee

Besides, ik kan nu weer de Mutakalimeen gaan quoten over wat 'weten' is en hoe we kennis indelen enzo en denk dat zij de gnostici wat dat betreft makkelijk kunnen refuteren (bepaalde dingen die gezegd werden over God iig)
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Maar ook inhoudelijk is het best wel tegengesteld. Zo is bijvoorbeeld een veel voorkomende opvatting onder gnostici dat de aarde niet geschapen is door God, maar dat dit een soort Satanische schepping van de demiurgh
Ja, ik verwerp dat rare idee dus compleet
Is onmogelijk, vanuit t oog van mn hart en vanuit de ratio
Ik zie achter de natuur geen satanische drijfkracht, ik denk dat dat n heel negatieve manier is om naar de wereld te kijken
En de mens is gewoon onderdeel van diezelfde natuur, dus dan zou de mens ook n schepping zijn van die ene jurk
Nogmaals, ik geloof echt dat als we dit serieus zouden gaan analyseren en ik de hulp van de Mutakalimeen inschakel, dat t vrij makkelijk te ontkrachten is
En t boeit me niezo heel veel wat er in de Nagamadi staat, is alles wat daarin staat waar omdat t oud is?
Waarom zou ik willekeurige oude verhalen zomaar als waar aannemen?
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Heel wat anders dan het geloof dat de enige ware God dit leven geschapen heeft en ons nu op de proef stelt en op het einde als een rechter zal optreden en je ofwel een eeuwig verblijf in de hemel geeft, ofwel een (eeuwig) verblijf in een plaats waar God niet is, de hel.
Nee, zo anders is het helemaal niet
Het idee van n illusionaire realiteit is ook in religies te vinden
Wat de gnostici doen is God uit de vergelijking halen, en weer ben ik ervan overtuigd dat als je dit kritischer gaat bekijken dat je kunt aantonen dat dát juist n afwijkende, onrealistische positie is
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Zo'n geheel andere opvatting over het bestaan, de herkomst van het bestaan, en Gods rol daarin, levert natuurlijk een totaal andere levensvisie op en heeft verregaande implicaties. Dat staat wel degelijk flink lijnrecht tegenover de gevestigde religie hoor.
Overigens, dit soort levensvisie is ook bijvoorbeeld wat kringen als de vrijmetselarij voortdrijft in hun ideeën; your big enemy.
Mijn grootste vijand?

Haha ze zijn nietig, Allah noemde de Dajjal niet eens in de Qur'an

Ik vind t niet erg interessant, dit gnostische gedoe.. spreekt me weinig aan
Zie er alleen veel rare opvattingen in en hier en daar overeenkomsten met n soort van mysticisme, waar ik niet n probleem mee heb, mits t goed-geleid wordt (wat hier dan niet echt t geval is denk ik)
Weet er verder niet zo veel vanaf en ik denk dat als je t onderwerp eigen maakt dat t uit t zwart-witte gebied verplaatst naar t meer grijze, want ik denk echt niet dat t zo lijnrecht tegenover religie zelf staat (ongeacht wat je tekst concludeert)
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Hoe bedoel je die connectie precies dan?
Nou, in je tekst staat meer dan eens hoe groot t verschil is tussen de evil (staat er niet, maar kun je tussen de regels door bijna lezen) traditionele vorm van religie en de leer vd gnostici
In de eerste alinea staat echter dat de oudste tekst (ken jezelf of zoiets) vd gnostische leer te vinden is op de Tempel van Apollo
Apollo was n god in n pantheon aan goden in de oude Griekse religie
Gnosticisme is dus te vinden waar religie was, zelfs OP n religieuze tempel gegrafeerd
Daar heb je meteen al, in de vroegst bekende Griekse gnostische inscriptie n duidelijke connectie met de religie van toen
Waarom zouden religieuze Grieken, die in de goden van Olympus enzovoort geloofden geinteresseerd zijn in dit soort 'heidense' leuzen?
Waarom zouden ze zoiets op de tempel van een van hun grote goden plaatsen?
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
maar het is in ieder geval wel duidelijk dat de kerk nou niet echt zat te wachten op mensen die hun eigen bewustzijn gingen onderzoeken
Ja de kerk heeft hierin misschien wel de meest donkere geschiedenis van alle religies, de kerk was heel ijverig in t bestrijden van elk gedachtengoed dat niet in lijn was met de kerkelijke leer
Zegt wat over de vroege en de middeleeuwse kerk, niet zozeer over religies in t algemeen of zelfs niet over t Christendom denk ik
Sommige Christenen bliezen in Amerika abortuscentra op, dat zijn de acties van bepaalde Christenen, maar niet representabel voor wat t Christendom leert
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Islam is geloof ik ook niet zo gek daarop, toch? En gaat niet over kennis van het ego hè.. het gaat over een dieper soort iets; het goddelijke in het bewustzijn zoeken ipv in doctrine en theologie.
Islam is niet zo gek op dat soort dingen nee, maar ik denk dat wij daarvoor geleerden hebben die veel meer schade aanrichten aan dat soort overtuigingen dan n zwaard zou doen
Het doet me echt denken aan Sufisme, maar dan in n vorm waarin ze zichzelf als goden beginnen te zien
Denk dat t Islamitisch Sufisme wat dat betreft superieur is aan Griekse gnostici
En niet alleen in Islam hoor, in elke grote religie (die uiteindelijk in God gelooft, inclusief Hinduisme bijvoorbeeld) vind je mystieke stromingen, die lijken op waar jouw tekst over gaat
Maar ik denk dat t n afwijking was om te concluderen (of zelfs beweren te WETEN) dat jij zelf god bent
Zou makkelijk te ontkrachten zijn door logische argumenten en sterke rationele bewijzen, én..
Wat als ik in n zelfde soort diepe zelfreflectie erachter kom dat God bestaat.. dan is t mijn woord, mijn persoonlijke ervaring tegen die van de oude gnostici
Hoe kies je wie van ons n meer oprechte ervaring had?
Hoe weet je welke de waarheid vond en welke misleid werd?
Ik denk dat t hier handig is om idd je ratio te gebruiken en niet volledig en alleen te vertrouwen op mystieke ervaringen (niets wegnemend van die innerlijke zoektocht hoor)
Het verstand en het hart, beide zijn ons gegeven, dus beide zijn nuttige tools, die elkaar aanvullen denk ik
Het verstand zonder t hart is star en kill en té berekend en t hart zonder t verstand is té emotioneel
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Nou ja, er staat in die tekst dat we zouden moeten ontdekken 'dat we zelf goden zijn' idd. Denk alleen niet dat je dat letterlijk moet beschouwen als de Bron die al het leven in bestaan bracht, maar meer als dat we allemaal druppeltjes zijn van de grote oceaan die God vormt. Niet dat ieder afzonderlijk mens dus in z'n eentje heel God is, maar dat we allemaal een deeltje van Hem in ons dragen; zoals het idee van de Atman in het Hindoeïsme. Ontwaken tot dat, is komen tot de gnosis; komen tot het goddelijke. Zó is het zoals dat bedoelt wordt.
Dozart, ik hoop dat ze dat ermee bedoelen, want daar heb ik weinig moeite mee natuurlijk
Maar dit soort woordkeuze en taalgebruik kan leiden tot onnodige en onwenselijke interpretaties en conclusies en die mijd ik dan dus liever
Gelukkig kun je in t Arabisch niet eens zulke zinnen maken, je kunt t woord voor God niet vervoegen op die manieren, wat denk ik beter is, aangezien t voorkomt dat je met heel dubbelzinnige stukken tekst komt
Maar ik weet niet zeker of ze het niet letterlijk bedoelen, aangezien ze het bestaan van dé God ontkennen
Uitspraak van verwijderd op maandag 20 juni 2011 om 15:54:
Weet je niet... het wordt altijd maar zo makkelijk aangenomen dat God deze wereld geschapen heeft, maar waarom zou de wereld geen geprojecteerde creatie uit de denkgeest kunnen zijn? We don't know...
Sowieso maken we onze eigen perceptie van de wereld en creëren wat dát betreft sowieso onze eigen realiteit
Ik kan met absolute zekerheid van kennis beweren dat ik mijn eigen lichaam niet bewust heb vormgegeven
Het is niet mijn schepping, niets van dit heb ik wilvol en bewust in t bestaan gebracht
En mn zintuigen verwerken n wereld buiten mij en mn brein interpreteert prikkels van buitenaf en niets van die dingen bestaan door mijn toedoen
Mijn (het) ervaren vd wereld is niet de oorzaak van t bestaan van die wereld, noch van die ervaring zelf
Dit lijkt me hele simpele logica, en alleen blind filosoferen zou iets wat helder is kunnen vertroebelen en twijfel veroorzaken waar geen twijfel nodig is
Nogmaals, de leer van de Kalam zou hier korte metten mee maken
Het is speciaal ontwikkeld om dit soort afwijkende ideeen over God en de schepping te counteren
Denk aan de onmogelijkheid van n oneindige teruggang in momenten
Daarom is er IN dat wat geschapen is geen ware oorzaak-gevolg te vinden
Uiteindelijk is t bewijs voor t bestaan van de Schepper veel sterker dan dit soort loze beweringen
Want waar is je basis, je back-up, je bewijs.. leg t maar s uit hoe wij zelf de wereld scheppen
