Het grootste probleem is wel de stijfkoppigheid (veroorzaakt door geldlust) van de organisaties om anno vandaag een volslagen andere muziek nog steeds geforceerd onder de noemer hardstyle te marketen waardoor nieuwere generaties het spoor bijster zijn geworden in waar het omslagpunt nu eigenlijk lag.
Heb het zo zelf mee gemaakt.
2003 -> 2004 kende een lichte verandering, maar gelukkig nog steeds die reversed e.d.
(Er zat nog steeds een misselijke drive in de meeste platen!
)
2004 -> 2005 Begonnen de veranderingen wel een stuk meer toe te nemen en dan naar mijn idee voornamelijk richting het einde van 2005.
2005 -> 2006 Reversed verdwijnt steeds meer en we krijgen slaan kicks. De hardstyle begint hier echt een stuk melodieuzer te worden.
2006 -> 2007 Opkomst van veel talenten met een nieuwe sound die wat meer gericht is op de sound van nu. Er worden meer dingen in platen gestopt, lead/melodieuze gehalte neemt erg toe.
2007 -> 2008 Hardstyle krijgt meer hardcore achtige kicks, ze worden dieper en rechter en nog meer dingen, maar hier was echt wel een grote overgang van een wat oudere sound naar een wat nieuwere sound. Hardstyle begint wereldwijd populairder te worden. (Showtek begon als een van de eerste hardstyle acts het jaar er op met een wereld tour?!)
2008 -> 2009 Naar mijn idee zat de hardstyle scene in een dip, teveel blije meuk of net niet. Volgens mij wisten heel veel nog niet welke kant ze op wilden gaan!
Verder klopten de platen niet meer als geheel. Waar vroeger een plaat uit een samenhangend geheel/verhaal bestond, bestond de hardstyle toen meer uit losse en vaak ook onsamenhangende delen. Intro, climax, outro en de hele plaat was praktisch alleen maar gefocust op de outro.
2009 -> 2010 Binnen de hardstyle scene waait langzaam maar zeker een fris briesje van minder (extreem) vrolijke platen en er ontstaan weer wat meer beuk platen, dan de overdaad aan handjeklap muziek die het jaar ervoor echt de overhand begon te nemen. Daarnaast begint de kloof tussen hardstyle en hardcore een stuk kleiner te worden qua stijl en dat is niet altijd verkeerd, maar ook weer jammer op een aantal punten. Zo moet je echt gaan graven om nog een plaat te vinden met de reversed van vroeger (Love the reversed) en platen met een drive die ervoor zorgt dat je niet meer stil kan staan. De meeste platen worden/werden volgepropt met effecten en geluiden en extreem lange en meeslepende melodieën, dat het ook ver zoeken is na een plaat die meer gefocust is op het een vette plaat zijn, dan hoe ingewikkeld is de desbetreffende plaat.
2010 -> 2011 Reversed komt wat meer terug, maar ze zijn nog te voorzichtig. Er komen steed meer echte beuk platen, die niet uit alleen maar breaks bestaan. (Betekent niet dat breaks altijd verkeerd zijn, maar er is echt een overdaad) Ook begint de hardstyle weer wat meer terug naar zijn roots te gaan qua minder lange melodieën (Terwijl die best vet kunnen zijn, maar niet continu!). De stijl van 2004-2005 komt weer wat meer terug. Screeches, ziekere tonen en platen die vanaf de intro tot de climax echt weer knallen. Ook zie je steeds meer weer het samenhangend geheel/verhaal terug in de huidige hardstyle platen, dan losse componenten die aan elkaar zijn geplakt.
Zo is nog best een stukje tekst, hahaha!
Maar dit is mijn ervaring en zelfs op early hardstyle feesten merk ik dat alleen maar de echt bekende platen worden gedraaid en teveel op safe word gespeeld! Doe is gek, knal is een zieke set neer. Draai is een keer niet y.r.m.l. 4 keer op een avond, maar draai meer het werk van 2003/2004!
Heb hier een bibliotheek qua aantal aan early-hardstyle en hardstyle platen en denk dat ik nog geen derde er 1 keer van heb gehoord op een feest.
Maar houd je toch...
gewoon lekker bewaren, doe ik ook
