http://www.aynsof.info/Daniel_Matt.htm
Ja, leuke tekst
The Nothingness
Dit is waar ik zelf bij uitkwam toen ik in mn gedachten op zoek ging naar iets wat me fascineerde.. de grens van t universum
Wat zou je vinden voorbij de grenzen van dit universum?
De grens van t universum reflecteert tegelijkertijd de grens van je begrip, min of meer
Want zodra je de grens overschrijdt verlaat je alles wat in t universum is
Dat wil zeggen, voorbij de grenzen van t universum is niets, geen tijd, geen 6 richtingen vd ruimtelijkheid, geen materie, enz.. helemaal niets
Het échte niets, niet eens n vaccuum, tis niet echt voor te stellen
Je zou er niet kunnen zijn, er is geen 'er' om in te zijn
Je zou niet verder kunnen reizen, er zijn geen richtingen meer
Je kan er niet eens echt zijn, je lichaam bestaat niet op die plek, er is geen tijdlijn om in te bestaan
Doordrongen van eeuwige mogelijkheden, ongebonden aan de natuurwetten die binnen de grenzen aanwezig waren, los, vrij, onafhankelijk, al-omvattend
Ik concludeerde dat ik God had 'gevonden'
Je hebt in je verstand dat bereikt wat niet de schepping is, dat waar t universum met de BigBang uit voortkwam; het ene grote niets
Niet voor te stellen, niet te vangen in ideeen, nog minder in woorden..
De schepping bestaat in dit grote niets, maar datzelfde niets is niet gevangen binnen de grenzen van t universum, het universum kwam eruit voort
Dit is de eeuwige Schepper, de grote Veroorzaker
Niets is idd n misleidend begrip in dit geval, het is het niets, maar ook het iets, en het alles, het altijd, maar dan zonder tijd
Dit sloot vervolgens mooi aan bij wat de geleerden van de Kalam zeggen
Zoals de Qur'an zegt over God: "laysa kamithli shay!"
(Absoluut) niets is als Hem!
Niet iets wat wij kennen is als God, God is anders, we kunnen Hem nooit voor de geest halen en opsluiten in n image
Afgoden maken is daarom verboden, omdat t simpelweg nooit God kan zijn wat je voor je geest haalt, of met je handen maakt en vervolgens aanbidt als God
Hij is groter dan dat, Hij staat ver boven dit soort concepten
De atheist doet dit ook als je mij vraagt, hij/zij maakt n concept van God waarvan hij/zij zelf weet dat t niet God kan zijn, dat die 'God' niet kan bestaan
Maar hij stopt daar en zoekt niet verder, hij/zij is tevreden met t proces en blijft halverwegen de shahada hangen
Hij/zij is al in feite al n halve gelovige, hij/zij heeft al vastgesteld dat la ilaha waar is, er kan geen ilah zijn
Tis t tweede deel vd geloofsbelijdenis die vergeten wordt, dat is verder zoeken, naar t correcte concept van God
Allah vinden, nadat je kufr (ongeloof) pleegt in alle aliha (afgoden)
Wat de Kalam-geleerden van vroeger en nu doen is dmv t verstand bepaalde denkprocessen doorlopen en ze trekken conclusies op basis daarvan
Tuurlijk baseren ze dit op wat de Qur'an zegt, maar t is niet persee n religieus argument, eerder n rationeel argument
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 22 maart 2011 om 23:16:
Verder bestaad god overduidelijk niet, kom maar op met die Kalam
In dit argument speelt t begrip tijd n grote rol
Dus allereerst zouden we 'tijd' moeten beschrijven
Tijd (ongeacht haar relativiteit) is t voortvloeien van t ene moment naar t volgende
Dit wordt ervaren bij n fluctuatie van n waarneembaar fenomeen, oftewel, tijd krijgt betekenis wanneer iets beweegt ten opzichte van n referentiepunt
We meten tijd altijd ad hand van beweging, denk aan de zandloper, de klok, t draaien vd aarde of de pulsering van n neutron-ster (de meest accurate tijdseenheid die we kennen)
Als alles 'bevroren' is en stilstaat, dan zeggen we dat de tijd stil staat
Een gefossiliseerd dier, opgesloten in n sediment-laag, versteend en bevroren in de positie waarin t stierf is gevangen in de tijd, in n moment vastgelegd
Deze voortzetting van tijd kan ironisch genoeg niet eeuwig zijn
Een eeuwig aantal voorafgaande momenten aan t heden is onmogelijk
Eeuwigheid zou daarvoor tot n einde moeten komen, wat niet denkbaar is, want dan kunnen we t niet langer eeuwig noemen
Als ik n eeuwig aantal stappen moet zetten om mn eindbestemming te bereiken zal ik die nooit bereiken, want n eeuwig aantal stappen zou daarvoor tot n einde moeten komen en dat maakt t niet langer eeuwig
Het feit dat we in t heden bestaan is bewijs voor n eindig aantal voorafgaande momenten
We concluderen dat t universum n begin had
De BigBang theorie bevestigt dit
Wetenschappers kunnen niet weten wat er aan de BigBang vooraf ging
Wetenschappelijke instrumenten worden namelijk nutteloos, er zijn geen natuurwetten waarin onze instrumenten metingen kunnen doen
Wetenschap, hoe geavanceerd ze ook is, loopt met zn neus tegen dezelfde blokkade die ik vond toen ik op zoek ging naar de grens van t universum
De BigBang IS de grens van t universum, het is weer dit grote niets waaruit t voortkwam, datzelfde niets dat t universum omringd
De veroorzaker van t universum is niet te meten, niet te bestuderen, niet waar te nemen
Die veroorzaker, dat grote niets kan niet werkelijk niets zijn
Niets kan niet iets in t bestaan brengen
Niets houdt namelijk in dat er geen wil is, geen macht, geen mogelijkheid, enz en uit niets kan niets voortkomen
Het niets dat de BigBang veroorzaakte specificeerde, tot in de kleinste details vd kwantum-wereld, het voortvloeien van wat wij als tijd ervaren, tot elke beweging die mn vingers maken terwijl ik zit te tikken
Die veroorzaker bracht tijd in t bestaan en dus moet Hij Eeuwig zijn
Zonder Zijn specifieke wil om tijd in t bestaan te brengen zou tijd er niet zijn
Hij kan dan nooit gebonden zijn aan tijd, of beperkt zijn tot n tijdlijn, Hij kan nooit n begin hebben gehad, dat verwijst naar tijd, en Hij kan nooit n einde hebben
Hij is Eeuwig en wat dat precies inhoudt kunnen we ons niet voorstellen, omdat we geen eeuwigheden kennen in de werkelijke wereld van onze belevenis
Dezelfde eeuwigheid die we vonden buiten de grenzen van t systeem dat in t bestaan is gebracht
Die veroorzaker bracht de 6 richtingen (en misschien zelfs meer in de vorm van hogere dimensies) in t bestaan
Ruimtelijkheid was afhankelijk van Hem om in t bestaan te komen.. Hij kan daarom geen richtingen hebben, of beperkt zijn tot locaties
Vragen 'waar' God is wordt overbodig, want vragen 'waar' iemand is, is vragen naar specifieke coordinaten en die bestaan niet buiten de grenzen van t universum
We zeggen ook niet dat God 'in' t universum is, of dat God het universum is
Omdat t universum n begin had, daarvóór bestond t slechts in de wetenschap van de veroorzaker, Hij staat dus los vd schepping zelf
Zeggen dat God letterlijk 'in' t universum bestaat, of zelfs dat Hij het universum 'is' is niet correct, aangezien dat n enorme beperking zou zijn
Het universum zou er niet eens zijn zonder Zijn scheppingsdaad, en daarom stond, staat en zal Hij altijd 'boven' de schepping staan
Het universum is n fysieke locatie en dat is n schepping en dus is schepping en Schepper niet een en hetzelfde begrip
Elke beweging die mn vingers maken wordt direct door Hem geschapen
Er is geen oorzaak-gevolg in de wereld die ik ervaar als werkelijkheid
Mn vingers bewegen alleen als gevolg van Zijn directe wil
Al het andere, zoals prikkels die mn vingers bereiken, gestuurd, via de ruggegraat vanuit mn brein, nadat ik zinnen construeer in mn gedachten, nadat ik n idee vormde van wat ik wilde zeggen, nadat ik las wat jij zei, enz
Dit alles is maar n schijn-proces van oorzaak-gevolg
In de werkelijkheid is God de veroorzaker van alles wat op elk moment gebeurd binnen de schepping
We hebben al aangetoond dat n eeuwig aantal voorafgaande momenten ondenkbaar is en n logische tegenstelling oproept
Dat houdt ook in dat n eeuwig proces van oorzaak-gevolg niet mogelijk is in de werkelijke wereld
Want ergens bereik je Planck's moment, de BigBang, t begin van t allemaal.. die uitbreiding is n gevolg, schijnbaar zonder oorzaak
Het grote niets veroorzaakte n specificatie in beweging, tijd, locatie, natuurwetten, ruimtelijkheid, enz
De echte veroorzaker van elk moment, elk gevolg na n schijnbare oorzaak binnen de grenzen van t universum is in feite datzelfde niets dat buiten de schepping zelf is
Vuur brandt en verbrandt, verhit en doet smelten, alleen maar omdat God dat wil, niet omdat t vuur zelf die eigenschappen bezit
Ik laat t hier even bij, omdat t anders te veel wordt
Ben gewoon btje uit mezelf aan t tikken, heb geen Kalam-argumenten erbij gepakt.. gewoon n korte uitleg om duidelijk te maken waar t zo btje over gaat
Dus als God overduidelijk niet bestaat, dan moet je aantonen hoe t kan dat er bestaan is, dat er n heden is
Want zonder n primaire veroorzaker kan niets in t bestaan komen
De enige uitweg is beweren dat er geen Schepper nodig is, omdat t universum eeuwig is en dat is onmogelijk, omdat n eeuwigheid van opvolging en van oorzaak-gevolg niet denkbaar is
Lijkt me overduidelijk dat God wel bestaat en denk dat je moeite zult hebben met aantonen dat jouw mening meer waarde heeft dan de mijne
