Dinsdag 28 december 2010
Tegen half 20:30 kijk ik in mn brievenbus. Whoooh! Een pakketje uit Amercia. Via blotterart.com heb ik een blotter besteld van Albert hoffman. Hij hoort bij mij aan de wall of fame

en dan zijn foto afgedrukt op een blotter maakt het natuurlijk helemaal compleet. En laat toeval nou niet bestaan, vanavond staat er een tripje lsd geplant. Albert is in the house x 2
[img width=320 height=240]https://album.partyflock.nl/80111295.jpg?nocache;30044289[/img]
{non-image link}
We beginnen met de voorbereidingen. 1 ananas 2 appels 2 kiwi’s en 2 sinaasappelen worden in stukjes gesneden. We houden van gezond trippen

Aangezien ik net een vriendin van me heb opgehaald van de trein gaan we eerst nog even lekker zitten en een glas wijn drinken. Na 3 uur treinen direct aan de lsd is wel erg rap. Haastige spoed is zelden goed.
22:00? 23:00? Eerlijk gezegd weet ik niet hoe laat het was toen we de lsd namen. Ik heb een week vakantie en probeer dan zo weinig mogelijk met tijd te doen. De zegel die we hebben genomen was een avatar van 150 ug.
Een uurtje na inname begin ik wat te voelen. Op mn tv staat electric sheep op de screensaver. Hele toffe visuals. Terwijl ik hier na kijk valt me weinig op, maar als ik dan weg kijk van de tv naar buiten valt het me op dat het mac donalds pand voor de helft om hoog gaat, en de andere helft naar beneden. Ik ga staan om het beter te bekijken, het valt me op als ik mijn hoofd draai het voelt alsof mijn hele wereld mee draait. Heel even krijg ik een schrik reflex. Wow? Nu al zo’n dikke verandering in mijn wereld? Dit kon wel eens een hardere trip gaan worden. Waarna ik me zelf snel weer rustig krijg met het idee dat ik ook eens harder wil gaan trippen.
De wereld wordt bizar. Overal komen psychedelische kleuren te voorschijn. Het doet me denken aan een uitspraak uit de film human traffic: Tonight we’ll paint the city in psychedelic colors. Lukt aardig! We praten over Albert, wat een geniale man is dat geweest. Ik zou hem graag een keer ontmoet hebben. Ik bedenk me dat ik nieuwe muziek van shpongle op mn computer heb staan en wil die graag gaan luisteren. Terwijl ik achter mn laptop ga zitten lijkt het alsof er vanuit de muur iemand mijn aandacht probeert te trekken. Ik heb een soort van visuals die lijken te veranderen in personen in mijn ooghoeken, Ik vind het een beetje eng, maar wanneer ik mezelf bedenk wat ik er echt eng aan vind kom ik er achter dat ik misschien meer bang ben om bang te worden dan dat ik bang ben voor de visuals die op personen beginnen te lijken zo nu en dan in mijn ooghoeken.
Terug op de bank. Shpongel door de speakers en millkdrop op de amblighit tv. Whooohoohoohohoohooo dit is me een portie spacen. De visuals veranderen in een compleet circus. Mijn tv lijkt 3d tv zonder brilletje. Buiten lijkt het steeds alsof er overal auto’s rond rijden met zwaailichten op het dak. Overal knipperen geleurde lampjes. In werkelijkheid is er geen lampje meer dan normaal. In de sneeuw voor mijn huis staan allemaal voetstapjes. Sporen van mensen die ze achterlaten. Een leuk gesprek barst los over het achterlaten van afdrukken. Zou je ziel ook een afdruk achter laten in de tijd? Een beetje zoals bij donniedarko in de film. En hoe zou dat van een dimensie hoger er dan uit zien? Leuk al deze openminded en filosofische gesprekken.
Naar het toilet. Nog harder spacen? Zoals dat meestal gaat op de wc. Ik ben benieuwd. Ik kom mijn badkamer binnen. Net sinds gister heb ik een douche cabine en kleedjes op de vloer liggen. Ofwel mijn badkamer heeft een nieuwe indruk voor mij. Try it on lsd. Ik voel me niet thuis in mijn eigen badkamer. Dit geeft toch wel een raar gevoel. Ik vind de kleedjes die ik heb liggen spuuglelijk en irriteer me mateloos aan mn putje die duidelijk weer eens schoongemaakt moet worden. Ho Johan even je gedachten onder controle krijgen dit is een slechte loop. Ik was me handen en vertrek snel weer van mijn eigen wc waar ik me over voorneem vanavond niet te vaak te komen, en niet te veel over te denken.
De wereld spaced door bij de mac donalds ligt veel troep, vanaf mijn huis is het niet te zien of er nou vogels tussen zitten of niet. Iedere keer wanneer je denkt zeker te weten dat er vogels tussen zitten, blijkt het toch weer een milkshake beker te zijn, maar dan toch in eens vliegt die milkshake beker weg en was het toch een vogel. Zo raar.
Ik ga op de grond zitten, zet mooie space afbeeldingen op de tv. Plaatjes gaan te keer als een gek. Kleuren lopen in elkaar over en lichtpuntjes lijken te twinkelen. Leuk al die achtergrondjes. Een stelletje trekt mn aandacht, ze lijken op mn stoel te zitten. ??!??!!?? we zijn maar met zn 2e dus dit is een hallucinatie. Ze lijken ook niet echt aanwezig maar toch zie ik ze. Ze voeren seksueel getinte handelingen uit lijkt het haast. Even stoor ik mij er aan. Snel bedenk ik me dat ik me niet laat afleiden door een vage visuele hallucinatie waar ik niet op zit te wachten. In the psychedelische ervaring heb ik een stukje gelezen over seksuele visioenen. De kunst het te accepteren en niet in mee te gaan of af te wijzen blijkt te werken. Binnen 3 minuten is het totaal verdwenen. Toch krab ik me zelf zo nu en dan even achter mijn oren. Ondanks dat deze hallucinaties vaag en niet altijd even duidelijk zijn kan ik me voorstellen hoe hard je zou kunnen trippen op 300 ug! Eerst nog maar even niet
Tegen 7 uur in de ochtend besluiten we te gaan slapen. Ik ga naar mijn slaapkamer en mn logee blijft in de kamer slapen. Mijn bed ligt keihard! Normaal is het al een hard matras maar best wel lekker. Nu lijkt het wel een baksteen. Toch val ik met wat vage closed eyes visuals vrij snel nog in slaap.
De volgende ochten om 12 uur maak ik ontbijt. Terwijl ik op mijn laptop de ns tijden aan het bekijken ben voor de trein lijken de letters nog een klein beetje te dansen. Lsd werkt lang
