Geloof jij in god?

Geloof jij in god?

III. The Unreality of Sin

T-19.III.1. The attraction of guilt is found in sin, not error. 2 Sin will be repeated because of this attraction. 3 Fear can become so acute that the sin is denied the acting out. 4 But while the guilt remains attractive the mind will suffer, and not let go of the idea of sin. 5 For guilt still calls to it, and the mind hears it and yearns for it, making itself a willing captive to its sick appeal. 6 Sin is an idea of evil that cannot be corrected, and yet will be forever desirable. 7 As an essential part of what the ego thinks you are, you will always want it. 8 And only an avenger, with a mind unlike your own, could stamp it out through fear.

T-19.III.2. The ego does not think it possible that love, not fear, is really called upon by sin, <and always answers.> 2 For the ego brings sin to fear, demanding punishment. 3 Yet punishment is but another form of guilt's protection, for what is deserving punishment must have been really done. 4 Punishment is always the great preserver of sin, treating it with respect and honoring its enormity. 5 What must be punished, must be true. 6 And what is true must be eternal, and will be repeated endlessly. 7 For what you think is real you want, and will not let it go.

T-19.III.3. An error, on the other hand, is not attractive. 2 What you see clearly as a mistake you want corrected. 3 Sometimes a sin can be repeated over and over, with obviously distressing results, but without the loss of its appeal. 4 And suddenly, you change its status from a sin to a mistake. 5 Now you will not repeat it; you will merely stop and let it go, unless the guilt remains. 6 For then you will but change the form of sin, granting that it was an error, but keeping it uncorrectable. 7 This is not really a change in your perception, for it is sin that calls for punishment, not error.

T-19.III.4. The Holy Spirit cannot punish sin. 2 Mistakes He recognizes, and would correct them all as God entrusted Him to do. 3 But sin He knows not, nor can He recognize mistakes that cannot be corrected. 4 For a mistake that cannot be corrected is meaningless to Him. 5 Mistakes are <for> correction, and they call for nothing else. 6 What calls for punishment must call for nothing. 7 Every mistake <must> be a call for love. 8 What, then, is sin? 9 What could it be but a mistake you would keep hidden; a call for help that you would keep unheard and thus unanswered?

T-19.III.5. In time, the Holy Spirit clearly sees the Son of God can make mistakes. 2 On this you share His vision. 3 Yet you do not share His recognition of the difference between time and eternity. p404 4 And when correction is completed, time <is> eternity. 5 The Holy Spirit can teach you how to look on time differently and see beyond it, but not while you believe in sin. 6 In error, yes, for this can be corrected by the mind. 7 But sin is the belief that your perception is unchangeable, and that the mind must accept as true what it is told through it. 8 If it does not obey, the mind is judged insane. 9 The only power that could change perception is thus kept impotent, held to the body by the fear of changed perception which its Teacher, Who is one with it, would bring.

T-19.III.6. When you are tempted to believe that sin is real, remember this: If sin is real, both God and you are not. 2 If creation is extension, the Creator must have extended Himself, and it is impossible that what is part of Him is totally unlike the rest. 3 If sin is real, God must be at war with Himself. 4 He must be split, and torn between good and evil; partly sane and partially insane. 5 For He must have created what wills to destroy Him, and has the power to do so. 6 Is it not easier to believe that you have been mistaken than to believe in this?

T-19.III.7. While you believe that your reality or your brother's is bounded by a body, you will believe in sin. 2 While you believe that bodies can unite, you will find guilt attractive and believe that sin is precious. 3 For the belief that bodies limit mind leads to a perception of the world in which the proof of separation seems to be everywhere. 4 And God and His creation seem to be split apart and overthrown. 5 For sin would prove what God created holy could not prevail against it, nor remain itself before the power of sin. 6 Sin is perceived as mightier than God, before which God Himself must bow, and offer His creation to its conqueror. 7 Is this humility or madness?

T-19.III.8. If sin is real, it must forever be beyond the hope of healing. 2 For there would be a power beyond God's, capable of making another will that could attack His Will and overcome it; and give His Son a will apart from His, and stronger. 3 And each part of God's fragmented creation would have a different will, opposed to His, and in eternal opposition to Him and to each other. 4 Your holy relationship has, as its purpose now, the goal of proving this is impossible. 5 Heaven has smiled upon it, and the belief in sin has been uprooted in its smile of love. 6 You see it still, because you do not realize that its foundation has gone. 7 Its source has been removed, and so it can be cherished but a little while before it vanishes. p405 8 Only the habit of looking for it still remains.

T-19.III.9. And yet you look with Heaven's smile upon your lips, and Heaven's blessing on your sight. 2 You will not see sin long. 3 For in the new perception the mind corrects it when it seems to be seen, and it becomes invisible. 4 Errors are quickly recognized and quickly given to correction, to be healed, not hidden. 5 You will be healed of sin and all its ravages the instant that you give it no power over your brother. 6 And you will help him overcome mistakes by joyously releasing him from the belief in sin.

T-19.III.10. In the holy instant, you will see the smile of Heaven shining on both you and your brother. 2 And you will shine upon him, in glad acknowledgment of the grace that has been given you. 3 For sin will not prevail against a union Heaven has smiled upon. 4 Your perception was healed in the holy instant Heaven gave you. 5 Forget what you have seen, and raise your eyes in faith to what you now can see. 6 The barriers to Heaven will disappear before your holy sight, for you who were sightless have been given vision, and you can see. 7 Look not for what has been removed, but for the glory that has been restored for you to see.

T-19.III.11. Look upon your Redeemer, and behold what He would show you in your brother, and let not sin arise again to blind your eyes. 2 For sin would keep you separate from him, but your Redeemer would have you look upon your brother as yourself. 3 Your relationship is now a temple of healing; a place where all the weary ones can come and rest. 4 Here is the rest that waits for all, after the journey. 5 And it is brought nearer to all by your relationship.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 12:44:

▶

Dat God tegen ongerechtigheid is, natuurlijk. Dat hij een hekel heeft aan ondankbaarheid, of course. Maar de zondigende mens kan zich verbeteren, hij kan leren, groeien. Dit weet God, dus daarom heeft hij geen hekel aan de mens. Hij weet dat de zonde hoort bij het leerproces en zal daarom nooit iemand voorgoed de rug toekeren.

39:53
Say: "O Ibadee (My slaves) who have transgressed against themselves (by committing evil deeds and sins).
Despair not of the Mercy of Allah, verily, Allah forgives all sins. Truly, He is Oft-Forgiving, Most Merciful.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 13:07:

▶

Maar ff over dat verhaal wat je typte en die 2 mannen van in de 90 (zeker mooi verhaal trouwens!).. zijn dit niet dan gewoon nogal bijzondere gevallen? Bedoel, niet iedereen zal op die leeftijd nog zo goed in lichamelijk conditie zijn lijkt me, en ook niet iedere moslim zal zó toegewijd zijn. Maar goed, vind 't wel mooi hoor. Vind ook van die oude mannetjes in India altijd zo grappig en indrukwekkend, die zo helemaal toegewijd zijn aan het religieuze leven. Hier in deze maatschappij heb je dat inderdaad nauwelijks (meer?), helaas. Zo wil ik ook wel oud worden. Maar uuhm... ik kan me ook herinneren dat jij ooit gezegd hebt dat erin jouw familie een bepaalde bijzondere bloedlijn loopt en zo die terug gaat tot iets bijzonders (zal 't even niet precies noemen). Ik kan me dan wel voorstellen dat er zo veel toewijding is.

Ja is idd opvallend dat je dat hier niet zo ziet onder oudere mensen
En in de nabije toekomst zal dat denk ik nog meer afnemen, met t afnemen van t Christendom zelf
Bedoel, mensen die nu oud zijn waren toch wel wat meer opgevoed als Christenen, dat vervalt nu n btje denk ik bij jongere ouders
Het was gewoon n groot verschil wat me heel erg opviel tussen oudere mensen daar en die van hier
En je ziet dat soort oude mensen daar echt veel meer, tis niet alleen die 2 waar ik t over had
Ik moet wel zeggen dat ik vrij weinig jongeren in de Moskeeen zag daar, vooral veel mannen vanaf de 40 en ouder
Zag meer vrouwen naar de Moskee gaan dan jongeren van mijn leeftijd, wat ik btje vreemd vond, omdat je hier in Nederland juist veel jongeren naar de Moskee ziet gaan
Die twee mannen maakten gewoon zo'n indruk op me was n mooie ervaring om twee mensen van 90 zo te zien
Ze zijn trouwens van mn oma's kant, dus ze hebben n andere bloedlijn

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 12:28:

▶

Ik realiseer me dat dit eigenlijk dingen zijn waar je met verschillende geloofsopvattingen heel moeilijk over kunt discussiëren. Hoe kun je dogma's die een religie heeft eigenlijk aan discussie onderwerpen als ze toch vaststaan, en je je geloof niet naleeft als je het daar niet mee eens bent of niet naleeft? Eigenlijk dus zinloos om aan van die dingen te komen. Maar goed...

Ja t vergt echt n totale switch in je standpunt wil je t eens worden erover
Ik geloof t omdat t zo geschreven staat EN ik geloof t omdat de retoriek in de Qur'an duidelijk is en t dus ook n kwestie van logica is voor mij
Mij van dit standpunt af proberen te helpen is onmogelijk, ik ben ervan overtuigd
En tis allemaal leuk en aardig wat Brittain quote, feit is dat er volgens t Christendom OOK n hel is waar mensen naartoe gaan
Dus al dat gepraat over Liefde heeft n keerzijde die ik niet hoor van Christenen
Of geloof je (Brit) dat er geen hel is?
En als je dat wel gelooft, wie gaat er dan naartoe en waarom?
Het geloof in de hel is in t Christendom ook n hele sterke dogma, dus snap niet echt wat je bedoelt met onvoorwaardelijke liefde
Niet iedereen gaat naar t Paradijs volgens t Christendom

En zelfs als je niet echt gelooft dat God straffen zal..
Dan nog is t niet zo moeilijk om in te zien dat de daden van mensen bepalen wat hun staat van zijn na de dood zal zijn
Iemand die zichzelf onrecht aandeed en zondigde zal dat plukken wat ie zaaide
Om dit punt te omzeilen zul je moeten gaan beweren dat zielen terugkomen en terugkomen, totdat ze allemaal dezelfde hemelse status bereiken en allen gelijk zijn in n Paradijs ofzo
Dat God ontevreden met mensen kan zijn is niet menselijkheid toeschrijven aan God, tis logisch hoe ik t zie
Is iemand die zn hele leven wijdt aan goede dingen gelijk aan iemand die zn hele leven wijdt aan slechte dingen?
Kunnen de twee nou echt voor God hetzelfde zijn?
Je wil t graag zo hebben ja, dat is hoe je wilt dat God is
Maar is t wel redelijk om zo te redeneren?

39:67
They made not a just estimate of Allah, such as is due to Him.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Om dit punt te omzeilen zul je moeten gaan beweren dat zielen terugkomen en terugkomen, totdat ze allemaal dezelfde hemelse status bereiken en allen gelijk zijn in n Paradijs ofzo

Dit komt wel aardig in de buurt van wat ik geloof, ja

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 13:36:

▶

Dit komt wel aardig in de buurt van wat ik geloof, ja

I know

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Mij van dit standpunt af proberen te helpen is onmogelijk, ik ben ervan overtuigd

Dat komt nog wel... als je eenmaal in je paradijs bent en je je gaat realiseren dat er mensen zijn die eeuwig lijden in de hel. Je gaat medelijden krijgen, je kan de gedachte niet verdragen dat die mensen een eeuwigheid ellende voor de boeg hebben... en dan realiseer je je dat dat ook helemaal niet kan dat is het punt waarna je verder gaat.

Althans in mijn nederige opvattingen, uiteraard.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Iemand die zichzelf onrecht aandeed en zondigde zal dat plukken wat ie zaaide

En dat zal ie ook zeker... een eeuwigheid is gewoon een disproportioneel gevolg van eindige daden. Vandaar dat de hel zoals jij of britain 'm zien niet kan bestaan.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 13:43:

▶

Dat komt nog wel... als je eenmaal in je paradijs bent en je je gaat realiseren dat er mensen zijn die eeuwig lijden in de hel. Je gaat medelijden krijgen, je kan de gedachte niet verdragen dat die mensen een eeuwigheid ellende voor de boeg hebben... en dan realiseer je je dat dat ook helemaal niet kan dat is het punt waarna je verder gaat.

Althans in mijn nederige opvattingen, uiteraard.

De Qur'an gaat hierop in, het heeft t precies over dit punt wat je maakt, maar ik kan t zo snel niet vinden (hou je van me tegoed)

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 13:23:

▶

Sin

"Sins are like chains and locks preventing their perpetrator from roaming the vast garden of Tawhid (de Eénheid van God) and reaping the fruits of righteous actions." - Ibn Taymiyyah

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Ja t vergt echt n totale switch in je standpunt wil je t eens worden erover
Ik geloof t omdat t zo geschreven staat EN ik geloof t omdat de retoriek in de Qur'an duidelijk is en t dus ook n kwestie van logica is voor mij

Nou, ik ben iets minder van het geloven omdat het geschreven staat. Ik wil zeg maar gaandeweg ontdekken of 't klopt. Maar idd, die retoriek, daar is the course ook zeer sterk in.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Mij van dit standpunt af proberen te helpen is onmogelijk, ik ben ervan overtuigd

Maar dat bedoel ik dus ook.. het heeft niet zo veel zin om over dogma's te discussiëren. Iemand van z'n overtuigingen proberen af te helpen (de bodem onder iemand wegslaan) heeft ook weinig zin, behalve dat je iemand van de goede vrede beroofd misschien. Maar als je het doet, doe 't dan moet goede argumenten iig.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Het geloof in de hel is in t Christendom ook n hele sterke dogma, dus snap niet echt wat je bedoelt met onvoorwaardelijke liefde

Dat is inderdaad een beetje tegenstrijdig, mee eens.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

Dan nog is t niet zo moeilijk om in te zien dat de daden van mensen bepalen wat hun staat van zijn na de dood zal zijn
Iemand die zichzelf onrecht aandeed en zondigde zal dat plukken wat ie zaaide
Om dit punt te omzeilen zul je moeten gaan beweren dat zielen terugkomen en terugkomen, totdat ze allemaal dezelfde hemelse status bereiken en allen gelijk zijn in n Paradijs ofzo
Dat God ontevreden met mensen kan zijn is niet menselijkheid toeschrijven aan God, tis logisch hoe ik t zie
Is iemand die zn hele leven wijdt aan goede dingen gelijk aan iemand die zn hele leven wijdt aan slechte dingen?
Kunnen de twee nou echt voor God hetzelfde zijn?
Je wil t graag zo hebben ja, dat is hoe je wilt dat God is
Maar is t wel redelijk om zo te redeneren?

Mijn religie is daar zeer sterk in, en hoe dit alles in elkaar zit, hoe dit allemaal geestelijk gezien werkt en alles, wordt in maar liefst meer dan 1400 pagina's beschreven. En dat alles is voor mij duizend maal logischer dan die beredeneringen die afkomstig zijn van oudtestamentische God. Maar goed, ieder z'n napoleon, jwt

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 14:12:

▶

"Sins are like chains and locks preventing their perpetrator from roaming the vast garden of Tawhid (de Eénheid van God) and reaping the fruits of righteous actions." - Ibn Taymiyyah

Ja... maar uiteindelijk is en blijft zonde een overtuiging, een geloof, dat vergeven dient te worden, en gezien dient te worden als iets dat neerkomt op uiteindelijk een vergissing, dat gecorrigeerd dient te worden, en niet voor eeuwig gestraft, en nooit voor vergeving in aanmerking kan komen.

Heb nog een appel in de aanbieding ?
Wie o wie ?!

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 17:35:

▶

Heb nog een appel in de aanbieding ?
Wie o wie ?!

Net gegeten, maar bedankt.

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 13:31:

▶

En zelfs als je niet echt gelooft dat God straffen zal..
Dan nog is t niet zo moeilijk om in te zien dat de daden van mensen bepalen wat hun staat van zijn na de dood zal zijn
Iemand die zichzelf onrecht aandeed en zondigde zal dat plukken wat ie zaaide
Om dit punt te omzeilen zul je moeten gaan beweren dat zielen terugkomen en terugkomen, totdat ze allemaal dezelfde hemelse status bereiken en allen gelijk zijn in n Paradijs ofzo
Dat God ontevreden met mensen kan zijn is niet menselijkheid toeschrijven aan God, tis logisch hoe ik t zie
Is iemand die zn hele leven wijdt aan goede dingen gelijk aan iemand die zn hele leven wijdt aan slechte dingen?
Kunnen de twee nou echt voor God hetzelfde zijn?
Je wil t graag zo hebben ja, dat is hoe je wilt dat God is

Maar weet je wat het is... Bij een God die zal straffen of belonen, krijg je dat mensen een wit voetje gaan proberen te halen bij God. Niet omdat het werkelijk vanuit het hart komt, maar puur om die (denkbeeldige) God tevreden te stellen. Als je heel diep doorgraaft komt je er dan uiteindelijk wéér op uit dat de motiverende factor uiteindelijk angst is voor de Schepper, niet liefde. En ik denk dat God dit wel heel goed zal weten. Zal een liefdevolle Schepper willen dat zijn kinderen bang voor Hem zijn, en uit die angst de motivatie halen Zijn Wil te doen?

Kijk, het is goed misschien voor een maatschappij, zo'n soort geloof. Want in een maatschappij, met allerlei soorten mensen, moet je mensen een beetje in toom zien te houden, wil 't niet eindigen in chaos (helaas, bedankt mensheid ), en dan helpt het wel om mensen door middel van vrees een beetje koest te houden. Maar of het daadwerkelijk God is naar wiens pijpen je danst, ik vraag het me ten zeerste af hoor...

Ben 't verder natuurlijk wel eens met je dat je acties gevolgen hebben in het leven op aarde. Karma...

Maar inderdaad, meerdere keren ter aarde komen lijkt me haast onvermijdelijk. Ik kan tal van redenen noemen daarvoor. Vele mensen zijn simpelweg gedurende hun leven niet in staat om tot een spiritueel leven te komen, dus ja. En de hemelse staat op een spiritueel niveau bereiken om uiteindelijk tot de hemel te komen lijkt me niet meer dan logisch. De geest met zuiver zijn om de zuiverheid van de hemel te kunnen delen. Vergeving is daarvoor het instrument. Iemand die sterft op het moment dat hij nog totaal gevangen zit in de cyclus van aanval, verdediging, wrok, jaloezie, problemen op wat voor manieren dan ook, waarom zou de dood van het lichaam dat alles ineens verlossen? I don't get that...

shalalie eruittt

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 23:35:

▶

shalalie eruittt

Hét bewijs: er is een God

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 23:35:

▶

shalalie eruittt

whahaha

Hebben ff geen zin om in te gaan op wat je zei morgen..

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 23:40:

▶

Hét bewijs: er is een God

God provided values to the people of earth. Unfortunately, he died, creating a catastrophic moral vacuum, which Übermensch is forced to repair.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 23:40:

▶

Hét bewijs: er is een God

dat is geen bewijs.

http://www.bezinningscentrum.nl/teksten/anton/kwaadverhaal.htm

Dit is trouwens een heel mooi stukje over kwaad... echt een aanrader om te lezen! Je moet even voorbij die 1ste alinea lezen... hij nuanceerd die uitspraken... laat je niet afscrikken door de drogreden 'Ieder nuchter, rationeel denkend mens weet'

Uitspraak van New Dutch op vrijdag 28 mei 2010 om 11:35:

▶

dat is geen bewijs.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 18:19:

▶

Maar weet je wat het is... Bij een God die zal straffen of belonen, krijg je dat mensen een wit voetje gaan proberen te halen bij God.

Naja ik denk dat dat wel de twee grote motivaties zijn hoor: het vooruitzicht op n kwellende straf of n rijkelijke beloning
Kan me niet echt iets anders bedenken wat sterker zou werken dan dat
Die twee uitgangspunten motiveren je t meest om je best te doen lijkt me, in wat dan ook.. in dit geval: het leven zelf

Zo van..

Dr wordt n race gelopen van 200 meter
10 deelnemers
Je pakt eentje apart en zegt hem t volgende..
"Als jij deze race niet wint, dan wordt je erna in de gevangenis geworpen, waar je fysiek en psychologisch gemarteld wordt
Win je de race wel, dan krijg je n miljard euro, n eiland voor jezelf naar keuze en alle vrouwen die je maar wilt" (70 als je heel erg je best doet)

De andere 9 deelnemers rennen gewoon omdat t n vrije zaterdagmiddag is voor hun en ze niks beters te doen hebben (of omdat ze ontzettend veel LIEFDE hebben voor hardlopen)
Wie denk je dat t meest gemotiveerd is en t hardste zal rennen die dag?
Duidelijk is dat die ene persoon letterlijk voor zn leven zal rennen, voor hem is t oftewel succes behalen of falen en falen is geen optie voor hem
Dus die ene gast zal t meest gemotiveerd zijn maybe verliest ie evengoed omdat ie dik is ofzo.. doet dr niet toe verder

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 18:19:

▶

Niet omdat het werkelijk vanuit het hart komt, maar puur om die (denkbeeldige) God tevreden te stellen.

Hij rent voor zn eigen leven, hij probeert zn eigen ziel te redden, tis nogal egoistisch
Maar ik denk dat veel van wat we doen eigenlijk voortkomt uit egoisme
Maar goed, wat is er mis met t tevreden willen stellen van je God?
Is dat niet iets goeds juist?
Als God tevreden met jou is is toch goed?
Als dat inhoudt dat je bepaalde dingen doet en andere dingen niet doet, dan is dat gewoon je geloofsovertuiging en toewijding daaraan is dan niet iets slechts ofzo lijkt me

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 18:19:

▶

Als je heel diep doorgraaft komt je er dan uiteindelijk wéér op uit dat de motiverende factor uiteindelijk angst is voor de Schepper, niet liefde.

Iemand tevreden willen stellen komt voort uit liefde die je hebt voor diegene
Angst is dan niets meer dan de vrees dat diegene, die je liefhebt, teleurgesteld zal zijn in je, omdat je iets doet of zegt wat diegene kwetst.. juist omdát er die liefde is tussen beiden

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 18:19:

▶

Zal een liefdevolle Schepper willen dat zijn kinderen bang voor Hem zijn, en uit die angst de motivatie halen Zijn Wil te doen?

Ja, waarom niet?
Maar je bedoelt 'bang zijn' als iets negatiefs en zo zie ik t niet
Ouders zijn toch ook 'bang' dat hun kinderen niet succesvol of gelukkig zijn
Kinderen zijn 'bang' dat hun ouders slecht denken over hun, dus gedragen ze zich niet als wilden

Ik denk verder dat mensen de Wil van hun God willen volgen omdat ze dr gewoon van overtuigd zijn dat dat t beste is, ze geloven er immers in
De boodschap van Islam begint niet met t bangmaken van mensen
Dat soort angst jaagt mensen juist weg
Men gaat niet aanbidden waar t bang voor is, in de zin van.. écht angst hebben voor datgene
Ik geloof dan ook niet dat mensen vroeger bliksem gingen aanbidden ofzo omdat ze er bang voor waren
Angst laat je ineen duiken, t jaagt je weg, je probeert ervan weg te komen, weg te rennen.. je gaat niet op je knielen vallen en datgene aanbidden waar je doodsangst voor hebt
Dat is onnatuurlijk.. hertjes vallen ook niet op hun knietjes voor n aankomende wolventroep ..die maken dat ze wegkomen.. omdat ze angst ervoor hebben

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 18:19:

▶

Maar inderdaad, meerdere keren ter aarde komen lijkt me haast onvermijdelijk. Ik kan tal van redenen noemen daarvoor. Vele mensen zijn simpelweg gedurende hun leven niet in staat om tot een spiritueel leven te komen, dus ja

Ja maar.. wat dan he.. wat dan als morgen die ene grote meteoriet gaat vallen en t leven op aarde uitroeit
Wat als de mensheid geheel t loodje legt
Al die mensen die spiritueel nog n lange weg te gaan hadden (en daarmee bedoel ik dat ze nog vele levens terug zouden moeten keren), die zijn plotseling uit de race gehaald..
Geen tweede kans meer voor hen, tis voorbij, dr is geen mensheid meer om in terug te keren
Hoe los je dit dan op?

nee die wous is allang dood !

Uitspraak van Sisyphus op vrijdag 28 mei 2010 om 11:41:

▶

Dit is trouwens een heel mooi stukje over kwaad... echt een aanrader om te lezen! Je moet even voorbij die 1ste alinea lezen... hij nuanceerd die uitspraken... laat je niet afscrikken door de drogreden 'Ieder nuchter, rationeel denkend mens weet'

Behoorlijk lapje tekst. Kostte me wel moeite af en toe de aandacht erbij te houden (btje langdradig), maar wel mooi en goed onderbouwd ja. Grappig dat dit er ook nog in voorkwam:

U denkt misschien: ach, dat waren waandenkbeelden van de jaren ’60 en ’70. Maar dát is de vraag. Die gedachte, de gedachte dus dat het kwaad een product is, een menselijk maaksel, en daarmee geen eigen, zelfstandige werkelijkheid, duikt telkens op; vandaag de dag bijvoorbeeld in meerdere vormen van nieuwe religiositeit. Die opkomst van nieuwe religiositeit, met name in een New-Age-achtige gestalte, wordt wel eens een samenzwering van het optimisme genoemd, levensbeschouwelijk optimisme. Waarom? Kort door de bocht: omdat het kenmerkend is voor veel nieuwe religiositeit, dat kwaad geen realiteitswaarde heeft maar een illusie is, een nog niet geheel doorziene projectie van onze angst- en schuldgevoelens op de wereld, denk aan De Celestijnse Belofte, lees Een Cursus in Wonderen. Ik kan hier nu niet verder op in gaan, maar ben zo ijdel - en dus zo alledaags kwaad - om u op mijn boek, Het nieuw-religieuze verlangen, te wijzen, over de opkomst van een uiterst optimistische levensvisie dus.

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 13:07:

▶

Naja ik denk dat dat wel de twee grote motivaties zijn hoor: het vooruitzicht op n kwellende straf of n rijkelijke beloning
Kan me niet echt iets anders bedenken wat sterker zou werken dan dat
Die twee uitgangspunten motiveren je t meest om je best te doen lijkt me, in wat dan ook.. in dit geval: het leven zelf

Zo van..

Dr wordt n race gelopen van 200 meter
10 deelnemers
Je pakt eentje apart en zegt hem t volgende..
"Als jij deze race niet wint, dan wordt je erna in de gevangenis geworpen, waar je fysiek en psychologisch gemarteld wordt
Win je de race wel, dan krijg je n miljard euro, n eiland voor jezelf naar keuze en alle vrouwen die je maar wilt" (70 als je heel erg je best doet)

De andere 9 deelnemers rennen gewoon omdat t n vrije zaterdagmiddag is voor hun en ze niks beters te doen hebben (of omdat ze ontzettend veel LIEFDE hebben voor hardlopen)
Wie denk je dat t meest gemotiveerd is en t hardste zal rennen die dag?
Duidelijk is dat die ene persoon letterlijk voor zn leven zal rennen, voor hem is t oftewel succes behalen of falen en falen is geen optie voor hem
Dus die ene gast zal t meest gemotiveerd zijn maybe verliest ie evengoed omdat ie dik is ofzo.. doet dr niet toe verder

Ja in dat voorbeeld heb je wel gelijk natuurlijk. En ik geef ook toe: om een maatschappij in toom te houden kun je haast niets beters bedenken dan zeggen dat er harde straffen op staan na dit leven als je niet goed leeft, en problemen gaat vormen voor de sociale orde. Alleen daarbij zeg ik wel: dit is goed voor een maatschappij. Ik denk echter niet dat je ticket voor de hemel en werkelijk vanaf hangt.

Als het gaat om de Hemel, dan zie ik dat als de ultieme staat van vrede, volmaaktheid, eeuwige vervulling, totale verlossing etc. Daarbij haalt een wit voetje halen bij God niet bijzonder veel uit denk ik. Zuivering van de geest van binnenuit is dan veel belangrijker, en dat staat los van maatschappelijke structuren op aarde die een puinhoop zijn vanwege de nogal chaotische aard van de aardse werkelijkheid, dat ben je toch wel met me eens denk ik?



Ik neem even dit plaatje om het een beetje aanschouwelijk te maken wat ik bedoel en hoe ik dit principe van God als zodanig bekijken zie:



Kijk, bovenaan zie je God. God staat los van het leven waarin wij onszelf ervaren - waarin van alles gebeurd, en vaak een slachtveld is van allerlei krachten en moeilijkheden - waarin wij ons bevinden, aangegeven als: het labyrint van het ego (ons ego, te midden van de wereld waarin wij onszelf zien)
Daarbinnen zie je vervolgens ook een soort God getekend. Die kijkt wat minder vrolijk - het is niet zo'n fraai heerschappij als de God die zich buiten dit bevindt -, en heeft de naam Egod in binnen dit schematische model.
Wij zijn dat mannetje onderaan het plaatje dat ligt te dromen. Hij droomt van een soort 'onderwaterwereld' waarin de dood voorkomt (dat kleine onderzeeërtje, dat ons soms even naar de hemel laat kijken als ons lichaam sterft, en vervolgens weer onderwater duikt), en je ziet een lijn lopen, aangegeven als 'de sluier van vergeten', maar daarin 2 van elkaar gescheiden delen: de onheilige drieeenheid van het ego: zonde, schuld en angst. En het andere deel: de Heilige Geest; het gedeelte dat de eigenschappen deelt van God. Goed, je ziet: dat is onbewust.

Dan weer even terug naar dat Labyrint van het ego, die zich dus bevindt bóven die sluier van vergeten - dus een bewuste ervaring - waarin je dus die nogal booskijkende (E)god ziet, die dus deel uitmaakt van die onderwaterwereld die zich buiten de Hemel bevindt. Dus die booskijkende god is dus een beeld in de onderwaterwereld. Buiten die onderwaterwereld kijkt een vrolijke God die met dat alles dus niets te maken heeft. De god bínnen de onderwaterwereld is dus een product van de denkgeest die zich binnen de onderwaterwereld bevindt (wat dat alles speelt zich af in de denkgeest, zoals helemaal onderaan aangegeven), en draagt zodoende dus de eigenschappen die zich onder de sluier van vergeten bevinden: angst, zonde en schuld. Het is een geprojecteerde god, een denkbeeldige rechter binnen de onderwaterwereld, buiten de hemel. En dat is dus exact wat de god waarin jullie geloven doet; hij doet vrolijk mee aan het hele circus dat zijn oorsprong ontleent aan die drie-eenheid van angst, zonde schuld en uiteindelijk projectie daarvan.

Daarom probeert men vanuit zijn gevoel van angst, zonde en schuld dus een wit voetje te halen bij die booskijkende god van in de onderwaterwereld, die niets anders is dan een idee die voortkomt uit de wetten van het denken binnen die onderwaterwereld (want, daarbinnen gelden natuurlijk compleet eigen wetten, die als vanzelfsprekend niets te maken hebben met de werkelijkheid daarboven, die eigenlijk de enige échte werkelijkheid is). Das een beetje hoe ik dat zie. Dit plaatje symboliseert 't perfect wat mij betreft.

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 13:07:

▶

Ja maar.. wat dan he.. wat dan als morgen die ene grote meteoriet gaat vallen en t leven op aarde uitroeit
Wat als de mensheid geheel t loodje legt
Al die mensen die spiritueel nog n lange weg te gaan hadden (en daarmee bedoel ik dat ze nog vele levens terug zouden moeten keren), die zijn plotseling uit de race gehaald..
Geen tweede kans meer voor hen, tis voorbij, dr is geen mensheid meer om in terug te keren
Hoe los je dit dan op?

Ik ben ervan overtuigd dat er zich dan gewoon weer iets nieuws zal aandienen. Wat precies, dat zou ik uiteraard ook niet weten. Maar goed, tot nu toe is er nog nooit een meteoriet gevallen die aarde ten gronde richten in een tijd waarin wij er leefden. Dus ja... das een beetje koffiedik kijken

Goed, ik ga de sportschool in. Lees later wel weer...

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 11:29:

▶

Naja kweenie t klinkt iets te.. ??
Alsof je al met zekerheid weet dat je na je dood in n Paradijs komt
Maja das ook echt n groot verschil tussen Moslims en Christenen
Christenen geloven dat ze al gered zijn, dat al hun zonden al kwijtgescholden zijn
Moslims hebben die zekerheid niet

Zoals Umar Ibn Al Khatab (de 2e Kaliph en vriend van Mohammed) zei:
"Als de gehele mensheid naar t Paradijs zou gaan, op 1 persoon na, dan zou ik bang zijn en vrezen dat ik die ene persoon was
En als de gehele mensheid naar de hel zou gaan, op 1 persoon na, dan zou ik hopen en bidden dat ik die ene persoon was"

Dit gaat toch niet over of je wel of niet behouden bent? Het gaat over de liefde die moet regeren in jouw ziel, geest en lichaam.
JIj hebt al is gezegd dat je het belachelijk vond dat Jezus ergens zegt: als iemand je slaat, keer hem de andere wang toe. Dit paste je bijvoorbeeld toe op een vorobeeld dat je moeder wordt aangevallen.

Uit jezelf kan je ook niet zo reageren. Maar de heilige geest kan deze veranderingen wel degelijk teweeg brengen in jouw zijn. Die zorgt ervoor dat de liefde de overhand krijgt in je leven. De voorbeelden die Paulus noemt zijn de vruchten van de heilige geest. Het weerspiegeld het karakter van de heilige geest.

Inderdaad een groot verschil in vergeljiking met hoe de Koran over liefde spreekt..




Angst is nooit van God. Angst zorgt dat je gaat twijfelen aan je geloof. Angst komt voort uit ongeloof. Heel raar vind ik het dat zoveel moslims bang zijn. Bang zijn om nu dood te gaan, bang zijn of ze wel of niet behouden worden.

Liefde overwint angst ten alle tijden!! Waar liefde is is geen angst. De geest van God geeft je een zekerheid, waardoor je niet meer in angst gaat leven. Hij herstelt je denken..hij vernieuwd je denken!! GEweldig!!

Uitspraak van --*-- op donderdag 27 mei 2010 om 11:29:

▶

Geen onvoorwaardelijke Liefde voor iedereen
Niet iedereen is gelijk

Iedereen is gelijk. Het probleem in deze is dat iedereen een rugtas draagt van ellende, pijn, verdriet enz.

Jezus is gestorven voor een ieder. Geeen onderscheid. Komt ALLEN tot mij die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.

Jezus ziet het hart van de mensen. Jezus is liefde. Hij maakt geen onderscheid. Iedereen is uniek, iedereen is gewenst, en God heeft een plan voor iedereen.

Uitspraak van verwijderd op donderdag 27 mei 2010 om 12:44:

▶

Uiteraard. Men is wel gelijkwaardig. Als ik die haatlijst van Allah lees moet ik denken aan een bepaalde bijbelse tekst:

Hate the sin, not the sinner.

Dat God tegen ongerechtigheid is, natuurlijk. Dat hij een hekel heeft aan ondankbaarheid, of course. Maar de zondigende mens kan zich verbeteren, hij kan leren, groeien. Dit weet God, dus daarom heeft hij geen hekel aan de mens. Hij weet dat de zonde hoort bij het leerproces en zal daarom nooit iemand voorgoed de rug toekeren

Schitterend!!


Waarom is hij zo gemotiveerd? Uit liefde omdat hij God oprecht wilt volgen?



Uit angst!? God tevreden stellen uit angst om verloren te gaan! Hier is toch geen sprake van oprechtheid Xaeed?

Vraagje:

Als jij mensen helpt, komt dit voort vanuit liefde uit je HART? Of doe je dit om te laten zien dat Allah trots op je mag zijn?

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 14:15:

▶

Dit plaatje symboliseert 't perfect wat mij betreft.

Ja maar.. ik kan rond jouw tekening weer n golvende lijn (tot n cirkel) tekenen en dáár buiten dan weer n nieuwe, grotere God zetten
Om aan te tonen dat die God wat jij buiten de 'droomwereld' zet ook slechts n God is die jij zelf verzonnen hebt, zoals je mij beschuldigd van t verzinnen van de (e)god
Je doet dan precies hetzelfde
Jouw tekening is daarom dan ook verkeerd: die buitenste happy God moet je weghalen daar en verplaatsen naar de plek van 'mijn' (e)god
Dát zou jouw plaatje dan zijn
Waarom is er goed en slecht?
Waarom is er schuldgevoel, waarom zijn er zonden en moralen enz.?
Is dat allemaal voor niks?
Waarom is dat alles deel van de schepping?
Zodat God t laterna kan negeren en t eigenlijk allemaal betekenisloos was?
Is dit niet n heel klein btje n ijdele hoop die je koestert?
Dat t uiteindelijk allemaal Goed is en alles Liefde is, zonder enige gevolgen of voorwaarden..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 14:15:

▶

Ik ben ervan overtuigd dat er zich dan gewoon weer iets nieuws zal aandienen. Wat precies, dat zou ik uiteraard ook niet weten. Maar goed, tot nu toe is er nog nooit een meteoriet gevallen die aarde ten gronde richten in een tijd waarin wij er leefden. Dus ja... das een beetje koffiedik kijken

Ik heb gewoon moeite hiermee, omdat je van alles eromheen gaat verzinnen
Mensen leven en sterven en degenen die t niet goed gedaan hebben keren terug, net zovaak totdat ook zij behoren tot de succesvollen
Probleem is t aantal mensen op aarde
En als dan toch zo'n uitstervingsgolf plaatsvind, dan opeens heb je t probleem wat ik zei: what about al die zielen die nog niet n bepaalde status bereikt hebben?
Zo'n groot cataclysme is niet ondenkbaar hoor
Op n dag zal t zeker voorkomen, ik heb daar weinig twijfels bij om eerlijk te zijn, tis zowat onvermijdelijk
Maar dan nog, zelfs als t niet zo'n enorme ramp is zit ik met vraagtekens
Wat als dr oorlog komt en ze gooien weer zo'n bommetje op n stad en vagen in seconden duizenden mensen vd aardbodem..
De stad bevat ongetwijfeld n heleboel zielen die spiritueel niet hoog genoeg waren om naar n Paradijs te gaan
Dus al die zielen moeten weer incarneren
Is er dan n wachtlijst?
Waar zijn ze?
Hangen ze zo lang ergens in de ether totdat dr genoeg baby's geboren zijn?
Stel dat dr n miljoen zielen in de wacht staan..
Keren die dan netjes om de beurt terug in n babytje of zijn sommige baby's helemaal vers en zijn dat dan weer helemaal nieuwe zielen die net aan hun race beginnen?
Naja ik vind dit btje vaag
En wat ik zei: als er zo'n enorme wereldwijde ramp gebeurt en er zijn geen babytjes meer om in te incarneren..
Waar gaan al die zielen dan naartoe?
Nu moet je al zeggen dat ze elders n nieuwe kans krijgen
Dus is er ergens in t universum n andere planeet waar ze terecht kunnen?
Zijn t dan weer menselijke wezens?
Gelden daar dezelfde wetten en regels?
Zullen ze religieus zijn, of spiritueel?
Zullen ze godsdienstig zijn?
Is er daar dan ook n soort van Christendom en Islam en Buddhisme, etc?
Hetzelfde besef van goed en kwaad, mooi en lelijk, pijn en plezier.. politiek, vriendschappen, honger, oorlog, etc
Als dat niet is, als die wereld totaal anders is, is de race dan nog wel eerlijk ten opzichte van de voorgangers op aarde?

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:50:

▶

Inderdaad een groot verschil in vergeljiking met hoe de Koran over liefde spreekt..

I know..

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:50:

▶

Angst is nooit van God. Angst zorgt dat je gaat twijfelen aan je geloof. Angst komt voort uit ongeloof. Heel raar vind ik het dat zoveel moslims bang zijn. Bang zijn om nu dood te gaan, bang zijn of ze wel of niet behouden worden.

Maybe heb je nu wel n hele dikke bankrekening
Kun je dan zeggen dat je over 60 jaar n rijk bestaan zal leiden?
Of zul je moeten toegeven dat je dat slechts hoopt, aangezien er veel kan gebeuren in 60 jaar tijd
Maybe ben jij nu op dit moment voor je gevoel wel klaar om te sterven, maar kun je zeggen dat je over 30 jaar nog steeds dat gevoel hebt?
Dat weet je pas over 30 jaar, niet?
Ik denk ook echt dat jullie idee van 'angst voor God' niet is wat Islam leert

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:50:

▶

Liefde overwint angst ten alle tijden!! Waar liefde is is geen angst.

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 13:07:

▶

Ouders zijn toch ook 'bang' dat hun kinderen niet succesvol of gelukkig zijn

Welke liefde op aarde is sterker dan de liefde van n goeie moeder voor dr kinderen?
En kent n moeder dan geen angst voor dr kinderen?
Dat ze geen voeding krijgen, dat ze ongelukkig zijn, dat ze falen in bepaalde aspecten van t leven
Dat is angst uit liefde, n hele begrijpelijke angst lijkt me, uit n hele sterke liefde
Ik zei t al eerder: liefde brengt geen brood op tafel
Dus maybe heeft n moeder helemaal niets om dr kind mee te voeden
Misschien produceert ze geen melk, omdat ze zelf niets heeft
Gaat ze t kind in leven houden door van t kind te houden?
Overwint dr liefde voor dr hongerige kind de angst dat t kind kan sterven door gebrek aan voeding?
Komt die angst voort uit ongeloof?
Is t ongeloof om te denken dat je kind sterft als je t niets te eten geeft?

Niet zo zwart-wit denken en niet van die 'wijsheden' plaatsen zonder t sterk te maken, want je weet dat dr overal wel uitzondering op te bedenken zijn
'Angst komt voort uit ongeloof en Liefde overwint angst ten alle tijden'
Oja?

Je hebt n parkiet in je kamer
Tis je beste vriendje, je houdt enorm van dat kleine beestje
Je komt thuis van werk en ziet dat t gebouw waarin je woont in lichterlaaie staat
Ga jij nu t gebouw in rennen om je parkietje te redden of niet?
Overwint de liefde die je voelt voor je parkiet de angst om zelf levend te verbranden?
Zou t heel dapper vinden als je t gebouw inrent en je leven riskeert voor je vogeltje, zou t ook btje achterlijk vinden om eerlijk te zijn
Angst zal Liefde hier overwinnen, in dit geval, dus je stelling dat liefde ALTIJD overwint is niet persee n feit he

Is liefde ook niet gewoon gebonden aan emoties als angst?
Je houdt zoveel van iemand dat je angst voelt dat je die persoon kunt verliezen
Stel je geliefde heeft n auto-ongeluk gehad.. wat je voelt is angst toch?
Angst en liefde
Dus angst kan ook voortkomen uit liefde
Angst hoeft niet persee negatief te zijn, zoals n antilope angst voelt als n cheeta m achterna zit

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:58:

▶

Jezus is gestorven voor een ieder. Geeen onderscheid. Komt ALLEN tot mij die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.

Jezus ziet het hart van de mensen. Jezus is liefde. Hij maakt geen onderscheid.

Jawel, hij maakt blijkbaar wel onderscheid, je zegt in de voorgaande zin van wel iig..

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:58:

▶

Komt ALLEN tot mij die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.

De voorwaarde is dat je tot hem komt
Dat houdt in dat als je dat niet doet, dat hij je geen rust geven zal
Voorwaardelijke liefde dus, in je eigen woorden
Mensen die niet geloven dat Jezus stierf om hun zonden weg te nemen maken geen kans op die liefde en rust waar je t over hebt
Of is t zo dat ook niet-Christenen alsnog de liefde en rust van Jezus ontvangen?
Dan maakt t helemaal geen fluit meer uit wat je nou wel of niet gelooft, wel of niet doet, enz
Waarom zou je dan Christen willen zijn, je kan dan zijn wat je wil zijn en evengoed krijgen wat n toegewijde Christen krijgen zal
Das niet t geval en zoals ik zei: dr bestaat ook n hel in de Christelijke leer, waar je maar niet op in wil gaan
Of ontken je t bestaan van de hel?
Zoniet.. is t dan niet logisch dat je bang bent dat je maybe in de hel kunt belanden?
Daar heb je je angst weer
En als God alleen maar pure Liefde is en niet straffen zal (en je dus idd niks hebt om bang voor te zijn) waarom is er dan n hel?

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:59:

▶

Waarom is hij zo gemotiveerd? Uit liefde omdat hij God oprecht wilt volgen?

Omdat ie weet dat als ie de race niet wint, dat ie dan n hele hoop pijn voor zich heeft en omdat ie weet dat als ie de race wel wint, dat ie dan n hele hoop plezier voor zich heeft
Wat motiveert beter dan dat?

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:59:

▶

Uit angst!? God tevreden stellen uit angst om verloren te gaan! Hier is toch geen sprake van oprechtheid Xaeed?

Waarom niet?
Je gelooft oprecht dat er n hel is en dat er n kans bestaat dat je ernaartoe kunt gaan
Dat houdt in dat jij jezelf onrecht aan kunt doen en dat t dan gerechtvaardigd is dat je krijgt wat je toekomt
Christenen geloven ook in de hel!!! En in de duivel..
Dus ook Christenen geloven dat je iets fout kunt doen, waardoor je verwijderd wordt van God (de hel), net zoals je iets heel goed kunt doen en in t nabijzijn van je Heer komt na je dood (Paradijs)

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:59:

▶

Als jij mensen helpt, komt dit voort vanuit liefde uit je HART? Of doe je dit om te laten zien dat Allah trots op je mag zijn?

Allebei
Mensen helpen doe je uit genade en je doet t voor God
Maar je zoekt op die manier de tevredenheid van God en NIET zozeer de tevredenheid van die mensen die je helpt en ook niet voor de tevredenheid van anderen, zodat iedereen zegt 'wat n gulle gever'

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

Ja maar.. ik kan rond jouw tekening weer n golvende lijn (tot n cirkel) tekenen en dáár buiten dan weer n nieuwe, grotere God zetten
Om aan te tonen dat die God wat jij buiten de 'droomwereld' zet ook slechts n God is die jij zelf verzonnen hebt, zoals je mij beschuldigd van t verzinnen van de (e)god
Je doet dan precies hetzelfde
Jouw tekening is daarom dan ook verkeerd: die buitenste happy God moet je weghalen daar en verplaatsen naar de plek van 'mijn' (e)god
Dát zou jouw plaatje dan zijn

Is niet mijn tekening hoor. Ik heb er ff een fotootje van genomen (van een dvd) speciaal voor jullie Het is een metafysisch model van Willem Glaudemans (mede vertaler van een cursus in wonderen & de Nag Hammadi-geschriften) Maar goed, dat doet er verder niet zo toe. Ik omarm 'm volledig verder... maar goed, 't komt iig wel vanuit een leer, niet vanuit m'n fantasie. dat je 't ff weet

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

zoals je mij beschuldigd van t verzinnen van de (e)god

Daar hield ff geen rekening mee... sorry...

Maar de rest lees ik zo ff en ga ik zo ff op in. Net klaar met sporten jwt

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

En kent n moeder dan geen angst voor dr kinderen?
Dat ze geen voeding krijgen, dat ze ongelukkig zijn, dat ze falen in bepaalde aspecten van t leven
Dat is angst uit liefde, n hele begrijpelijke angst lijkt me, uit n hele sterke liefde

Da's toch iets heel anders dan bang zijn voor die kinderen zelf?

Uitspraak van britainnnn! op vrijdag 28 mei 2010 om 15:50:

▶

Waar liefde is is geen angst.

Helemaal mee eens! Angst is de tegenhanger van liefde zelfs, beweert de cursus. Sterker nog, hij zegt: er zijn slechts twee emoties waar alle andere uit voortkomen: liefde en angst. Het zijn absolute tegenpolen. Angst vormt de grote blokkade voor liefde.

Ik zal vanavond reageren...

Nou, wel toepasselijk voor nu:

V. The Two Emotions

T-13.V.1. I have said you have but two emotions, love and fear. 2 One is changeless but continually exchanged, being offered by the eternal to the eternal. 3 In this exchange it is extended, for it increases as it is given. 4 The other has many forms, for the content of individual illusions differs greatly. 5 Yet they have one thing in common; they are all insane. 6 They are made of sights that are not seen, and sounds that are not heard. 7 They make up a private world that cannot be shared. 8 For they are meaningful only to their maker, and so they have no meaning at all. 9 In this world their maker moves alone, for only he perceives them. p247

T-13.V.2. Each one peoples his world with figures from his individual past, and it is because of this that private worlds do differ. 2 Yet the figures that he sees were never real, for they are made up only of his reactions to his brothers, and do not include their reactions to him. 3 Therefore, he does not see he made them, and that they are not whole. 4 For these figures have no witnesses, being perceived in one separate mind only.

T-13.V.3. It is through these strange and shadowy figures that the insane relate to their insane world. 2 For they see only those who remind them of these images, and it is to them that they relate. 3 Thus do they communicate with those who are not there, and it is they who answer them. 4 And no one hears their answer save him who called upon them, and he alone believes they answered him. 5 Projection makes perception, and you cannot see beyond it. 6 Again and again have you attacked your brother, because you saw in him a shadow figure in your private world. 7 And thus it is you must attack yourself first, for what you attack is not in others. 8 Its only reality is in your own mind, and by attacking others you are literally attacking what is not there.

T-13.V.4. The delusional can be very destructive, for they do not recognize they have condemned themselves. 2 They do not wish to die, yet they will not let condemnation go. 3 And so they separate into their private worlds, where everything is disordered, and where what is within appears to be without. 4 Yet what is within they do not see, for the reality of their brothers they cannot recognize.

T-13.V.5. You have but two emotions, yet in your private world you react to each of them as though it were the other. 2 For love cannot abide in a world apart, where when it comes it is not recognized. 3 If you see your own hatred as your brother, you are not seeing him. 4 Everyone draws nigh unto what he loves, and recoils from what he fears. 5 And you react with fear to love, and draw away from it. 6 Yet fear attracts you, and believing it is love, you call it to yourself. 7 Your private world is filled with figures of fear you have invited into it, and all the love your brothers offer you, you do not see.

T-13.V.6. As you look with open eyes upon your world, it must occur to you that you have withdrawn into insanity. 2 You see what is not there, and you hear what makes no sound. 3 Your manifestations of emotions are the opposite of what the emotions are. 4 You communicate with no one, and you are as isolated from reality as if you were alone in all the universe. 5 In your madness you overlook reality completely, and you see only your own split mind everywhere you look. p248 6 God calls you and you do not hear, for you are preoccupied with your own voice. 7 And the vision of Christ is not in your sight, for you look upon yourself alone.

T-13.V.7. Little child, would you offer this to your Father? 2 For if you offer it to yourself, you <are> offering it to Him. 3 And He will not return it, for it is unworthy of you because it is unworthy of Him. 4 Yet He would release you from it and set you free. 5 His sane Answer tells you what you have offered yourself is not true, but His offering to you has never changed. 6 You who know not what you do can learn what insanity is, and look beyond it. 7 It is given you to learn how to deny insanity, and come forth from your private world in peace. 8 You will see all that you denied in your brothers because you denied it in yourself. 9 For you will love them, and by drawing nigh unto them you will draw them to yourself, perceiving them as witnesses to the reality you share with God. 10 I am with them as I am with you, and we will draw them from their private worlds, for as we are united so would we unite with them. 11 The Father welcomes all of us in gladness, and gladness is what we should offer Him. 12 For every Son of God is given you to whom God gave Himself. 13 And it is God Whom you must offer them, to recognize His gift to you.

T-13.V.8. Vision depends on light. 2 You cannot see in darkness. 3 Yet in darkness, in the private world of sleep, you see in dreams although your eyes are closed. 4 And it is here that what you see you made. 5 But let the darkness go and all you made you will no longer see, for sight of it depends upon denying vision. 6 Yet from denying vision it does not follow you cannot see. 7 But this is what denial does, for by it you accept insanity, believing you can make a private world and rule your own perception. 8 Yet for this, light must be excluded. 9 Dreams disappear when light has come and you can see.

T-13.V.9. Do not seek vision through your eyes, for you made your way of seeing that you might see in darkness, and in this you are deceived. 2 Beyond this darkness, and yet still within you, is the vision of Christ, Who looks on all in light. 3 Your "vision" comes from fear, as His from love. 4 And He sees for you, as your witness to the real world. 5 He is the Holy Spirit's manifestation, looking always on the real world, and calling forth its witnesses and drawing them to you. 6 He loves what He sees within you, and He would extend it. 7 And He will not return unto the Father until He has extended your perception even unto Him. p249 8 And there perception is no more, for He has returned you to the Father with Him.

T-13.V.10. You have but two emotions, and one you made and one was given you. 2 Each is a way of seeing, and different worlds arise from their different sights. 3 See through the vision that is given you, for through Christ's vision He beholds Himself. 4 And seeing what He is, He knows His Father. 5 Beyond your darkest dreams He sees God's guiltless Son within you, shining in perfect radiance that is undimmed by your dreams. 6 And this <you> will see as you look with Him, for His vision is His gift of love to you, given Him of the Father for you.

T-13.V.11. The Holy Spirit is the light in which Christ stands revealed. 2 And all who would behold Him can see Him, for they have asked for light. 3 Nor will they see Him alone, for He is no more alone than they are. 4 Because they saw the Son, they have risen in Him to the Father. 5 And all this will they understand, because they looked within and saw beyond the darkness the Christ in them, and recognized Him. 6 In the sanity of His vision they looked upon themselves with love, seeing themselves as the Holy Spirit sees them. 7 And with this vision of the truth in them came all the beauty of the world to shine upon them.



En nou ga ik eten... straks ff reagereng op xaeedepiet

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

I know

Ja, het is echt een wereld van verschil. Maar in mijn optiek wel een heel belangrijk verschil. Een verschil dat werkelijk laat zien wie God is.
God is liefde, en niet een God op afstand die je moet behagen. God houdt van ons, zoals jij later van je kinderen gaat houden. Je wilt je kinderen geven vanuit jouw liefde voor hen. Onvoorwaardelijk! Je hoeft niet eerst goed gedrag te eisen, nee je geeft liefde ookal krijg je er niets voor terug. Maar tegelijkertijd houdt je ze wel op het goede pad. Dit doe je door ze te helpen, te adviseren, stimuleren, sturen. En als ze vallen, help je ze weer opstaan! Dat is God. Niet een God die goed in de gaten houd of je zaken wel goed doet. Nee, vanuit je hart ga je dingen goed doen, omdat je de liefde krijgt van je vader.

Straks reageer ik verder… Ik heb nu een etentje..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 17:27:

▶

Da's toch iets heel anders dan bang zijn voor die kinderen zelf?

Ja en das dus mn hele punt

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 17:24:

▶

Daar hield ff geen rekening mee... sorry...

Ow nee, ik voel me niet beledigd verder hoor

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 17:24:

▶

Is niet mijn tekening hoor. Ik heb er ff een fotootje van genomen (van een dvd) speciaal voor jullie Het is een metafysisch model van Willem Glaudemans (mede vertaler van een cursus in wonderen & de Nag Hammadi-geschriften) Maar goed, dat doet er verder niet zo toe. Ik omarm 'm volledig verder... maar goed, 't komt iig wel vanuit een leer, niet vanuit m'n fantasie. dat je 't ff weet

Aight

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 17:30:

▶

Helemaal mee eens! Angst is de tegenhanger van liefde zelfs, beweert de cursus. Sterker nog, hij zegt: er zijn slechts twee emoties waar alle andere uit voortkomen: liefde en angst. Het zijn absolute tegenpolen. Angst vormt de grote blokkade voor liefde.

Een vriend van me vertelde me net dat zn vriendin in t ziekenhuis ligt
Hij zei dat ie bang was voor de gevolgen enzo
Begrijpelijk
Liefde en angst he
Waarom zijn geliefden bang voor elkaar's veiligheid/gezondheid/geluk enz?
Waarom boeit t n voorbijganger niets wat er met de mensen in t ziekenhuis gebeurd?
Omdat ie ze niet kent
Dr is geen band, geen liefde en dus maakt ie zich geen zorgen om n ander
Dat jullie dat soort (simpele) verbanden tussen emoties niet inzien vind ik opvallend
Je kunt dit soort dingen toch ook makkelijk zelf verzinnen wanneer je zo'n absolute zin voorstelt als 'liefde en angst zijn tegenpolen'
Blijkbaar is t niet zo zwart-wit
En zoals ik zei, angst hoeft niet persee iets ergs te zijn, jullie stellingen doen alsof t dat wel is
Alsof angst sowieso iets negatiefs is, liefde is positief en dus zijn de twee tegenpolen
Nu zeg me dat liefde voor eten positief is wanneer iemand 200 kg weegt en zn bed niet meer uit kan
Voorbeelden verzinnen om mijn standpunt te verduidelijken is iets waar ik handig in ben, maar t lijkt me voor de hand liggend dat liefde en angst vaak samengaan
Waarom zou je angst hebben dat je iets of iemand verliezen kunt wanneer je geen liefde voor datgene of diegene voelt?
Als God's Liefde onvoorwaardelijk is, waarom kennen we dan goed en slecht?
Wordt t goede niet met t goede beloond?
En krijgt t kwade niet wat t verdient?
Heeft God de duivel lief?
Zo ja.. waarom is hij dan de duivel?
Heeft God t lief wanneer iemand zonde begaat?
Heeft God de zonde lief als alles Liefde is?
Waarom noemen we t dan zonden?
Waarom kennen we onrecht en rechtvaardigheid, goed en slecht, licht en donker, mooi en lelijk?
Zou God tevreden zijn met iemand die anderen doodt en zichzelf onrecht aandoet?
Zou God zo'n persoon gelijkstellen aan iemand die niets dan goed doet?
Echt..?

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 28 mei 2010 om 17:36:

▶

xaeedepiet

Ik ben geen doemdenker en geen negatieveling in alles en ik geloof niet in God omdat ik bang ben dat ie me straft als ik niet geloof in Hem
Maar ik geloof wel degelijk in n balans in dingen en jullie concept van God klinkt voor mij juist als iets wat je gewoon graag wilt dat t is
Ik zie dr teveel problemen in en vind t onlogisch en ik ben wel bang ja.. dat ik op n dag tegenover mezelf sta en zie wie ik soms was en wat ik deed
Misschien voelen jullie dat niet, voor mij is t juist onrealistisch en idd gewoon n btje n ijdele hoop die je koestert, eentje waar je op n Dag misschien spijt van krijgt
Ik ga ook eten
Smakelijk

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

Waarom is er goed en slecht?
Waarom is er schuldgevoel, waarom zijn er zonden en moralen enz.?
Is dat allemaal voor niks?

Ik ga het even vanuit de metafysica beantwoorden, ok?

Waarom is er goed en slecht? Omdat we een realiteit van tegendelen hebben geschapen: dualiteit. Daarom is er goed en slecht. In de hemel (de Hemel waarin ik geloof, om bescheiden te blijven) is er alleen goed. Daar bestaat geen tegendeel van goed. Er bestaan daar überhaupt geen tegendelen en conflicten. Daarom is het grote verschil tussen hemel en aarde: dualiteit vs. non-dualiteit, tjakka!

Waarom is er schuldgevoel? Ik ga dat even aan de hand van hoe mijn boekje dat verklaart, verklaren. En ik neem ook het schematische model van de afbeelding er even in mee: die droom die je ziet in dat plaatje, van de Zoon van God die ligt te dromen, is een droom buiten de hemel. En dan kun je je gaan afvragen waaróm dat buiten de hemel is. Het antwoord daarop is dan dat de schepping van het universum buiten de hemel (dus dan moet je echt ff helemaal teruggaan tot aan de oerknal en zelfs daar nog voor) een soort zich afkeren van zijn Schepper was. Een soort vlucht. Hij had zijn eigen vermogen tot scheppen (een vermogen geërfd van God) misbruikt tegen de Wil van God. Dus die droom, die 'onderwaterwereld', was een maaksel tégen de Wil van God. God heeft het nooit gewild. Dus dacht hij straf verdiend te hebben, en ontstond daardoor dus een intense angst en schuld, waardoor het ego tot kwam (bestaande uit: zonde, angst en schuld). Daarom is er schuldgevoel.

Maar ja, das wel erg abstract zo. Maar goed, vanuit de aller diepste dieptes is er daarom schuldgevoel. Wat verder niet wil zeggen dat schuldgevoel niet een goede indicator kan zijn in het dagelijks leven dat je bijvoorbeeld iets goed te maken hebt hoor. Maar das verder ook prima verenigbaar verder hiermee...

Maar goed, waarom zijn er zonden en moralen vraag je ook nog... zonden zijn in feite een illusie. Het zijn vergissingen die om correctie en vergeving vragen. Op liefde gebaseerde moralen komen voort uit de het heilige gedeelte van de Mind (zoals je ook in het plaatje kunt zien).

Is zeker niet allemaal voor niks lijkt me...

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

Zodat God t laterna kan negeren en t eigenlijk allemaal betekenisloos was?
Is dit niet n heel klein btje n ijdele hoop die je koestert?
Dat t uiteindelijk allemaal Goed is en alles Liefde is, zonder enige gevolgen of voorwaarden..

Alles heeft gevolgen binnen de menselijke ervaring. Maar de eeuwigheid kan niets wat hier op aarde gebeurd aantasten. Daar ben ik voor de volle 100% van overtuigd. Hier op aarde is de plaats waar zonden begaan worden, en het is net zo goed de plaats waar ze gezuiverd dienen te worden. Zolang ze nog lading hebben, niet gecorrigeerd en vergeven zijn zullen we blijven terugkomen in allerlei vormen. Das de wet van karma.

Dat over reïncarnatie kom ik zo op terug. Heb ik volgens mij een flinke lap tekst voor nodig, en anders wordt deze reply zo lang

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 18:10:

▶

Een vriend van me vertelde me net dat zn vriendin in t ziekenhuis ligt
Hij zei dat ie bang was voor de gevolgen enzo
Begrijpelijk
Liefde en angst he
Waarom zijn geliefden bang voor elkaar's veiligheid/gezondheid/geluk enz?
Waarom boeit t n voorbijganger niets wat er met de mensen in t ziekenhuis gebeurd?
Omdat ie ze niet kent
Dr is geen band, geen liefde en dus maakt ie zich geen zorgen om n ander
Dat jullie dat soort (simpele) verbanden tussen emoties niet inzien vind ik opvallend

Ho ho! Ik heb zelf op dit moment te maken met behoorlijk wat angst bij vlagen, vanwege m'n ma die aan een ernstige chronische longziekte lijdt.. dus ik weet er alles van! Maar toch leer ik steeds meer dat angst niet de manier is om daarmee om te gaan... al kan ik het vaak niet tegenhouden. Zeker niet op momenten dat het er even allemaal niet zo goed uitziet. Maar juist zulke momenten zijn eigenlijk kansen om de dingen anders, met liefde, te leren bezien, al is het af en toe echt ontzettend moeilijk.
Toch probeer ik te leren niet met angst naar de situatie te kijken, maar rust te vinden in bepaalde inzichten en in 't vertrouwen in God. Vrede proberen te vinden met de tijdigheid der dingen, de eindigheid van 't leven, is ontzettend moeilijk, maar niet onmogelijk. Het is verder hartstikke menselijk hoor, die angst... maar toch, al dit soort dingen zijn helaas nu eenmaal inherent aan dit bestaat, en dienen toch in zekere zin 'overwonnen' te worden. Juist de allermoeilijkste dingen in 't leven zijn de grootste kansen om tot de ervaring van God te komen...

Angst voor verlies voor hetgeen je lief hebt, dat is dus één van de dingen van het aardse bestaan, wat het aardse bestaan eigenlijk zoiets sombers maakt... alleen maar meer reden tot vergeving en je los te maken van de aardse conditionering van het ego. Kijk, binnen mijn leer is het zo dat dergelijke dingen juist het gevolg zijn van de oorzaak [dit klopte eerst niet*edit*] achter dit bestaan; ze weerspiegelen de kern van waaruit de afscheiding, of zondeval, uit ontstaan is. Dat is nou net het hele punt ermee...

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

Ik heb gewoon moeite hiermee, omdat je van alles eromheen gaat verzinnen
Mensen leven en sterven en degenen die t niet goed gedaan hebben keren terug, net zovaak totdat ook zij behoren tot de succesvollen

Mwa, je hoeft niet succesvol te zijn hoor... niet als in: maatschappelijk succesvol of iets dergelijks.
Die enlightment van reïncarnatie verstond ik eerder ook altijd een beetje zo inderdaad, maar daar ben ik van teruggekomen. Het is geen kwestie van alles kunnen, perfect zijn, super charismatisch zijn en een soort staat van perfectie of zo. Een eenvoudig mens zou 't net zo goed kunnen bereiken. Waarom niet?

Die enlightment is gewoon verlossing uit het menselijk lijden. Het ongedaan maken van het ego... daar hoef je niet een of ander hyper intelligent mens voor te zijn. Het is gewoon volledige innerlijke vrede en éénwording met wie je werkelijk bent - een Waarlijk Kind van God - en je dat weer volledig herinneren... als het ware dus de communicatie met God terugvinden en herstellen... Alle blokkades die de liefde van God weghouden uit het bewustzijn, door het ego, inlossen. Eigenlijk dus de inlossing van schuld, zonde en angst.. inzien dat dit alles je eigen maaksel is, illusie, en dat je Ware Goddelijke kern eigenlijk nooit weg is geweest, zodat je weer terug kunt keren tot het Paradijs.
Is allemaal zo makkelijk nog niet uiteraard, maar niet onmogelijk.

Doet me denken aan een stukje uit 't tekstboek... kan 't ff niet terugvinden, weet niet waar het staat. Maar in ieder geval komt het er op neer dat verlossing zo bemoeilijkt wordt door de wens om steeds weer allerlei nieuwe ervaringen op te doen binnen 't leven buiten het paradijs. We blijven als het ware angstig voor God, en blijven op de vlucht, niet wetende dat we helemaal niet gestraft zullen worden voor de vermeende zonde die we begaan zouden hebben. Enlightment is daarom zo moeilijk voor de mens, omdat angst en allerlei illusies die daaruit zijn voortgekomen op de meest diepe niveaus zo in de weg zitten. Vandaar steeds maar weer nieuwe levens, en weer nieuwe levens (maakt uiteindelijk wel deel uit van één en hetzelfde leven hè, dus eigenlijk bestaan vorige en volgende levens in absolute zin niet) That's why..

Uitspraak van --*-- op vrijdag 28 mei 2010 om 17:11:

▶

En als dan toch zo'n uitstervingsgolf plaatsvind, dan opeens heb je t probleem wat ik zei: what about al die zielen die nog niet n bepaalde status bereikt hebben?
Zo'n groot cataclysme is niet ondenkbaar hoor
Op n dag zal t zeker voorkomen, ik heb daar weinig twijfels bij om eerlijk te zijn, tis zowat onvermijdelijk
Maar dan nog, zelfs als t niet zo'n enorme ramp is zit ik met vraagtekens
Wat als dr oorlog komt en ze gooien weer zo'n bommetje op n stad en vagen in seconden duizenden mensen vd aardbodem..
De stad bevat ongetwijfeld n heleboel zielen die spiritueel niet hoog genoeg waren om naar n Paradijs te gaan
Dus al die zielen moeten weer incarneren
Is er dan n wachtlijst?
Waar zijn ze?
Hangen ze zo lang ergens in de ether totdat dr genoeg baby's geboren zijn?
Stel dat dr n miljoen zielen in de wacht staan..
Keren die dan netjes om de beurt terug in n babytje of zijn sommige baby's helemaal vers en zijn dat dan weer helemaal nieuwe zielen die net aan hun race beginnen?
Naja ik vind dit btje vaag
En wat ik zei: als er zo'n enorme wereldwijde ramp gebeurt en er zijn geen babytjes meer om in te incarneren..
Waar gaan al die zielen dan naartoe?
Nu moet je al zeggen dat ze elders n nieuwe kans krijgen
Dus is er ergens in t universum n andere planeet waar ze terecht kunnen?
Zijn t dan weer menselijke wezens?
Gelden daar dezelfde wetten en regels?
Zullen ze religieus zijn, of spiritueel?
Zullen ze godsdienstig zijn?
Is er daar dan ook n soort van Christendom en Islam en Buddhisme, etc?
Hetzelfde besef van goed en kwaad, mooi en lelijk, pijn en plezier.. politiek, vriendschappen, honger, oorlog, etc
Als dat niet is, als die wereld totaal anders is, is de race dan nog wel eerlijk ten opzichte van de voorgangers op aarde?

Je moet iig (vanuit mijn visie) in acht blijven nemen, dat het een soort droom betreft (die onderwaterwereld, die droom van de Zoon van God), en eigenlijk niet werkelijk is. Het is een kwestie van waarneming ('Kennis werd verruild voor waarneming'). Dus we zien een wereld en een universum met de ogen van ons lichaam. We proeven smaken met de sensoren van ons lichaam. We voelen dingen met ons lichaam, en wat kun je er nog meer allemaal mee? Zo is er in ieder geval een wereld van tijd en ruimte waarin wij onszelf ervaren nu. Zal ineens deze wereld vergaan door een of ander iets, dan is 't denk ik vanuit die visie dus zeker niet onmogelijk dat er iets anders gematerialiseerd wordt. Wellicht is dat er zelfs al... er zijn immers zat theorieën over parallelle universums en zo... en buitenaardse beschavingen zijn ook niet geheel ondenkbaar natuurlijk... dus waarom inderdaad dan niet de mogelijkheid dat de denkgeest zo'n ervaring voor zichzelf kan scheppen als die dit kan wat we nu ervaren?

In ieder geval het idee van losse individuen (of delen) moet hierbij ook losgelaten te worden. Uiteindelijk is alles één, ook al is het zichzelf daar in deze realiteit niet van bewust (ook een belangrijk leerproces in de weg naar verlossing trouwens). Het maakt allemaal deel uit van één hetzelfde dat zichzelf versplinterd heeft in een niet uit te drukken getal. Dus bevolkingstoename, andere planeten, andere werelden, uiteindelijk zegt het allemaal niets en maakt het deel uit van één en dezelfde grote droom, buiten de Hemel. In de hemel is alles één, en die eenheid, die nu uit afgescheiden delen van elkaar bestaat, is de weg weer terug naar huis zeg maar.

Dit laatste kan wat zweverig klinken, omdat het zich allemaal zo buiten ons bevattingsvermogen bevindt.. maar goed, dat heb je nu eenmaal als je over zulke grote, omvangrijke dingen praat denk ik. Maar goed, jij wou antwoord hehe, zo verklaar is dit iig aan de hand van hoe ik 't een beetje geleerd heb de afgelopen tijd.

En nou is 't ff mooi geweest voor vandaag.... Ben echt ff typmoe nu.....

Wat God ons leert is om nu te leven. Iemand zegt ergens: “als ik weet dat de aarde morgen vergaat, dan zou ik nu nog een boom planten”
Leef nu samen met jouw schepper. Hij heeft je nodig, om mensen te bereiken. Hij heeft ons gekozen als zijn instrumenten. En hij wilt ons in complete vrede laten leven en laten genieten! Jezus zegt: ik ben de weg de waarheid en het leven, niemand komt tot de vader dan door mij. Door Jezus worden wij weer schoongewassen. Door Jezus komen wij weer in contact met onze vader. Door Jezus worden wij opnieuw geboren! (geestelijk) zodat wij weer zuiver kunnen zijn naar God toe.
Dat is wat God van ons verlangt. Niet bezig te zijn of wij over 60 jaar behouden zijn. En hierdoor uit angst leven om zoveel mogelijk goed te doen. God zegt: wie in Jezus geloofd, zal eeuwig leven krijgen. Dat is de voorwaarde. Geef Jezus het recht om zich te ontfermen over jouw leven.
Daarbij denken Moslims dat je als christen nu behouden bent. Maar het is ook belangrijk jouw relatie zuiver te houden. Vandaar het terugkerende avondmaal. Vandaar dat ik mij heel bewust ben van de dingen die ik anders zou moeten doen. (bijv als ik lul over mensen)… Dan kom ik elke keer weer terug naar God voor vergeving…Dit zijn leerprocessen. Als je niet oprecht met Jezus wil leven, dan kan je een keuze maken voor hem, maar dan zal je snel weer in je oude patroon verder leven. En op een gegeven moment kom je los van Jezus. Maar door de keuze die je gemaakt hebt, zal Jezus er alles aan doen om terug te komen in je leven, ookal val je weer volledig terug in je oude leven. (dat is het recht wat je hem gegeven hebt…)
Dus het is ECHT niet zo dat je niks hoeft te doen. ELKE relatie moet je onderhouden. En dat kost je wat. Maar je krijgt er zoveel voor terug. Gigantisch. Als je maar verlangt en oprecht bent.




De liefde van God voor ons..


Nee, geen angst. Wel bezorgdheid. Angst is ongeloof. Als de moeder goed met Jezus leeft, en een zuivere relatie met hem heeft, dan geloofd ze dat haar gebeden verhoort worden en dat Jezus haar kinderen beschermd. Praat maar een keer met mijn moeder.. Door haar gebed leef ik nog. Sowieso..




Jij hebt geen band met jouw God. Dat merk ik duidelijk. Waar is je vertrouwen in God? Waar is je vertrouwen in het feit dat God voorziet? Ookal ga je door dalen. Hij zal je altijd weer eruit trekken.
Wees niet bang staat er 200x in de bijbel. Vrees niet!! Vertrouw op mij. Ik ben jouw herder.
Wat een verschil zeg tussen ons. Geloven is de zekerheid in de dingen in de dingen die je niet kunt zien! Geloven is de zekerheid in de dingen die je hoopt! Ga zo maar door. Waar is jouw relatie met God? Onze almachtige God die van ons houdt. Hij beschermt ons! Hij voorziet! Hij ontfermt zich over ons! Ik merk het elke dag weer! En kleine dingen, maar ook in grote dingen zoals het kopen van een huis, of het vertrouwen dat operaties goed gaan enz.



Ik bespeur ik toch weer wat wijsneuzerij hoor Xaeeed. Waar is jouw hartstaal te vinden! Ik merk die nooit! Het is allemaal op basis van wat je weet, of wat je voelt. Waar is de liefde van God terug te vinden in jouw verhalen. Ik lees daar nooit over..



Ik weet al wat je straks gaat reageren op mijn verhalen.. Ben benieuwd of het ook zo is!



Als je handelt op basis van vertrouwen op Jezus dan kan je dit soort situaties aan!! Liefde overwint angst altijd!!
Er zijn verhalen bekend van mensen die getroffen werden door de tsunami! Deze mensen beleven vertrouwen op Jezus. En toen kwam het moment dat er 2 touwen te zien waren op hoge rotsen waar ze op konden klimmen en de ramp overleefde.(waargebeurd) Het is maar een voorbeeld hoe mensen durven te vertrouwen op Jezus. Liefde overwint angst! ALTIJD!
Ga maar eens bij je zelf na of jij leeft uit angst of vertrouwen. Vertrouwen komt voort uit geloven. Angst komt voort uit ongeloof.



Dat had ik vroeger met iedereen. Nu heb ik dat niet meer omdat ik het uit handen geef aan Jezus. Mijn vrouw is beschermd, ik weet het zeker! Maar dan nog laat ik mij niet leiden als deze gedachten naar boven komen. Wat hebben ze trouwens voor zin?
Iets wat de bijbel heel sterk zegt: kan je je leven verlengen door angstig te zijn? Heeft angst überhaupt zin? Probeer dat maar is te denken. Heeft het zin om angstig te zijn?



Ik zou meer teleurgesteld en verdrietig zijn. Absoluut geen angst.



Angst is altijd negatief. Het brengt je geen vrede, geen rust, geen wijsheid. Absoluut negatief. En ik kan er over spreken. Want mijn leven was alleen maar angst. Angst voor de dood. Angst voor ziekte, angst voor pijn, angst om te falen, angst om studeren. Geweldig joh die angst.
NU BEN IK VRIJ. Angst komt nog wel is naar boven. Maar nu kan ik het overwinnen door LIEFDE. Dat was een weg voor mij, maar het is mij wel gelukt.



NEE! Hij wilt jouw toestemming om in je leven te komen. Dat is wat anders. Hij breekt niet in. Hij overval je niet met zijn liefde. Dat is liefde! Iemand vrij laten om te kiezen wat hij wil. Maar als je kiest, dan helpt jij je ook gigantisch!!



Klopt. Maar Jezus ziet hun harten. En als ze verlangen, dan zal hij komen!! Dat is het mooie! Jezus doorgrond het hart. Hij kijkt zo anders naar mensen dan jij en ik. Daarom komen er ook zoveel moslims tot geloof. Omdat zij verlangen naar ware rust en vrede. En Jezus ziet de harten, dus komt hij op hun pad. Ookal worden christenen daarom vervolgd. Hij komt bij ze.



Ik denk niet van Jezus. En ik ben benieuwd of het de rust is die te vergelijken is met de rust die van Jezus komt. De rust van Jezus komt als je kiest voor Jezus. Niet als je yoga doet ofzo.


Das niet t geval en zoals ik zei: dr bestaat ook n hel in de Christelijke leer, waar je maar niet

De hel is voor de satan en zijn demonen bedoeld. De hel is nooit bedoeld voor ons!



De satan en demonen zijn geest. Lichamen gaan dood, geesten niet. De hel is de plek waar God voorgoed afrekent met het kwaad. En terecht. Want God kent ook verdriet en pijn door wat er allemaal gebeurd in deze wereld.
Wij worden nooit bang gemaakt met de hel. NOOOOIT! Dat past toch niet binnen de liefde van Jezus. Je hebt inderdaad wel kerken die mensen bang maken. Jaja..die dragen echt de heilige geest met zich. Niet dus! Elkaar angst inboezemen is wat satan doet. En niet wat Jezus doet.



Het is een motivatie gebaseerd op angst en niet op liefde. Ik moet er niet aan denken zeg.



Nee man. Mensen maken fouten. Dat ziet god ook wel. Daarom heeft hij Jezus gestuurd. Die heeft al onze zonden gedragen. EN daarom zijn wij rechtvaardig in de ogen van God. Als wij maar voor Jezus kiezen. Lees het oude testament. God moest steeds zijn zegen weghalen omdat de mensen zich niet konden bedwingen. Dus dat werkte niet. De mens zondigt nu eenmaal keer op keer. Dat is het hele verhaal van Jezus!! Genade!!!!!!



Mee eens. Het moet vanuit je hart komen! En je moet het vooral niet aan de grote klok hangen. Maar ook niet voor God doen. Maar vanuit je hart voor de mens. Dat ziet God. Het moet iets zijn wat je doet zonder over na te denken, en zonder dat je er eer voor wilt. Ook niet van God. God ziet je hart. Hij weet of het oprecht is.

WIE NOG ANGST KENT, KENT DE VOLMAAKTE LIEFDE NOG NIET!

Dit zegt de bijbel.

Ik streef ernaar! En ben goed opweg!! Heel fijn!

Uitspraak van britainnnn! op zaterdag 29 mei 2010 om 11:34:

▶

Ik bespeur ik toch weer wat wijsneuzerij hoor Xaeeed. Waar is jouw hartstaal te vinden! Ik merk die nooit! Het is allemaal op basis van wat je weet, of wat je voelt. Waar is de liefde van God terug te vinden in jouw verhalen. Ik lees daar nooit over..

Naja ik vind dat btje vaag om te zeggen
Je impliceert dat jouw religie beter is omdat jij t steeds hebt over Liefde en omdat ik niet zo praat is mijn religie liefdeloos en volg ik Islam uit angst en ongeloof
Das geen echt argument
En ja ik hou van logica en kennis.. zonder kennis moet je vertrouwen op je blinde geloof en wie weet ..misschien hou je jezelf wel voor gek op die manier
Je moet dingen op n rijtje kunnen zetten vind ik, dingen kunnen plaatsen waar ze horen en pas dan kun je correct handelen ernaar (wijsheid na kennis)
Ik kan net zo goed zeggen: ik hou zo ontzettend veel van aardappelen en ik hoor jou nooit praten over je liefde voor aardappelen, dus blijkbaar heb jij geen liefde voor aardappelen
En al dat gedoe over Angst.. ik ben t echt met t meeste wat je erover zegt oneens
Dat angst altijd slecht is en voortkomt uit ongeloof
Zijn zo'n absolute opmerkingen die simpelweg niet waar zijn hoe ik t zie

Uitspraak van britainnnn! op zaterdag 29 mei 2010 om 11:34:

▶

De hel is voor de satan en zijn demonen bedoeld. De hel is nooit bedoeld voor ons!

Ja volgens jou ja, niet volgens de Christelijke leer dus..

Hell, in Christian beliefs, is a place or a state in which the souls of the unsaved will suffer the consequences of sin. The Christian doctrine of Hell derives from the teaching of the New Testament, where Hell is typically described using the Greek words Gehenna or Tartarus. Unlike Hades, Sheol, or Purgatory it is eternal, and those damned to Hell are without hope. In the New Testament, it is described as the place or state of punishment after death or last judgment for those who have rejected Jesus.

John 3:18
Whoever believes in him is not condemned, but whoever does not believe stands condemned already because he has not believed in the name of God's one and only Son.

The most common term used for "Hell" in the original Greek is (gehenna), a direct loan of Hebrew ge-hinnom. The term is, however, found almost exclusively in the synoptic gospels.[15][16][17] Gehenna is most frequently described as a place of fiery torment (e.g. Matthew 5:22, 18:8-9; Mark 9:43-49) although other passages mention darkness and "weeping and gnashing of teeth" (e.g. Matthew 8:12; 22:13).[16]

Besides this teaching in the synoptic gospels, the concept of Hell is found in other parts of the NT when the term gehenna (translated as Hell in all English translations of the bible) is not used. The Johannine writings refer to the destiny of the wicked in terms of "perishing", "death" and "condemnation" or "judgment". St. Paul speaks of "wrath" and "everlasting destruction" (cf. Romans 2:7-9; 2 Thessalonians 1), while the general epistles use a range of terms and images including "raging fire" (Hebrews 10:27), "destruction" (2 Peter 3:7), "eternal fire" (Jude 7) and "blackest darkness" (Jude 13). Most biblical scholars believe this to be a symbol of eternal separation from God and God's presence. The book of Revelation contains the image of a "lake of fire" and "burning sulphur" where "the devil, the beast, and false prophets" will be "tormented day and night for ever and ever" (Revelation 20:10) along with those who worship the beast or receive its mark (Revelation 14:11).[18]

The New Testament also uses the Greek word hades, usually to refer to the temporary abode of the dead (e.g. Acts 2:31; Revelation 20:13).[6] Only one passage describes hades as a place of torment, the parable of Lazarus and Dives (Luke 16:19-31). Jesus here depicts a wicked man suffering fiery torment in hades, which is contrasted with the bosom of Abraham, and explains that it is impossible to cross over from one location to the other. Some scholars believe that this parable reflects the intertestamental Jewish view of hades (or sheol) as containing separate divisions for the wicked and righteous.[6][18] In Revelation 20:13-14 hades is itself thrown into the "lake of fire" after being emptied of the dead.

Ik kom n aantal pagina's tegen op internet waar Christenen dit zelfde idee propageren, dat er geen hel is enzo
Ze beweren dat de woorden voor hel in t NT (Hades, Sheol) 'graf' betekenen, wat duidelijk niet t geval is als je kijkt naar de oorsprong van die woorden in de Griekse taal
Verder zeggen ze dat Gehenna n vuilnisbelt net buiten Jeruzalem was wat echt ontzettend belachelijk is

Uitspraak van --*-- op zaterdag 29 mei 2010 om 17:07:

▶

Gehenna is most frequently described as a place of fiery torment (e.g. Matthew 5:22, 18:8-9; Mark 9:43-49) although other passages mention darkness and "weeping and gnashing of teeth" (e.g. Matthew 8:12; 22:13)

Gaat over n vuilnisbelt he.. sure

Gehenna is geen Grieks woord, tis n Semitisch woord en t woord staat heel vaak in de Qur'an, in de Arabische versie: Jahannam
En dat is in de Arabische taal en in Islam dus t woord voor 'hel', de tegenpool van Jannat, het Paradijs
Volgens die site waar ik dit over die woorden vond heeft de Qur'an t dus over n vuilnisbelt in Jeruzalem, waar de slechte mensen na hun dood naartoe gaan

Uitspraak van --*-- op zaterdag 29 mei 2010 om 17:07:

▶

En ja ik hou van logica en kennis..

Lul niet man... dat geloof ik echt niet Je houdt van kennis bij de gratie van de verenigbaarheid ervan met de leer van de Islam...

Reacties onder t filmpje:

1. "Shiekh Hamza Yusuf should debate with the clowns of Christianity (David, White, Nabeel) and shatter their reputations."

2. "me and my brothers/sisters love jesus(pbuh)"

3. "Jesus said, "I am the way, the truth, and the life. No one comes to the Father except through Me. John 14:6"

4. "Yet Peter contradicts John's statement: "Then Peter opened his mouth ... But IN EVERY NATION he that feareth him (God), and works righteousness, IS ACCEPTED with him (God)." ACTS 10:34-35"

Uitspraak van Sisyphus op zaterdag 29 mei 2010 om 17:26:

▶

Lul niet man... dat geloof ik echt niet Je houdt van kennis bij de gratie van de verenigbaarheid ervan met de leer van de Islam...

Neu kennis in t algemeen, ik heb veel interesses hoor, niet alleen Islam ofzo, maybe lijkt t zo omdat je hier niet anders gewend bent van me

Uitspraak van britainnnn! op zaterdag 29 mei 2010 om 11:34:

▶

Jij hebt geen band met jouw God.

Vriendelijke opmerking...

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 29 mei 2010 om 18:08:

▶

Uitspraak van britainnnn! op zaterdag 29 mei 2010 om 11:34:
Jij hebt geen band met jouw God.

Vriendelijke opmerking...

Het illustreert n punt he
"Ik hou van mijn God en mijn God houdt van mij en jij houdt niet van jouw God en jouw God houdt niet van jou"
Je pikt God al in voor jezelf, je schrijft liefde (van jou naar God en van God naar jou) toe aan jezelf
En dus is de ander al in n nadelige positie geplaatst: 'hij heeft geen band met zn God'
Maybe dat ik daarom weinig spreek over mn emotionele redenen voor t geloof in deze religie en dat ik weinig praat over de liefde die ik krijg en geef, van en aan God
Tis btje betekenisloos en zet de ander in n positie waarin ie moet gaan bewijzen dat hij minstens zoveel houdt van zijn God als jij van jouw God

Laat maar zien dat je van God houdt
Je kunt makkelijk zeggen dat je van iemand houdt en t keer op keer herhalen in woorden
Liefde uit zich in acties, in daden
Tis wat je terugziet in goede en slechte films, wat ik al eens had gezegd hier
Dat de makers van n film willen dat jij ziet dat twee personages van elkaar houden en dit bereiken op een vd twee manieren..
De eerste, de makkelijke manier is, dat ze de personages t steeds laten zeggen 'oh ik hou zoveel van jou'
Dat is n slechte filmmaker, n slechte verhaalverteller
Mensen die dat dan aannemen vind ik persoonlijk kleingeestig en niet in staat om kritisch te denken
Ze geloven dat de personages houden van elkaar omdat ze dat simpelweg gezegd wordt
De andere manier om liefde tussen de twee personages aan te tonen is niet dmv die woorden, maar door t te laten zien in hun daden
Dit is n veel sterkere en effectievere manier om de kijker over te halen te geloven dat er echt liefde is tussen de twee
Waarom?
Omdat mensen herkennen dat acties in conformatie met dit idee van liefde sterker zijn dan alleen maar de woorden telkens uitspreken
Het wordt overbodig om je personages te laten zeggen dat ze van elkaar houden wanneer dat al overduidelijk is in hun acties en in hun gedrag
Hier zitten we op n internetpagina waar je alleen letters kunt plaatsen en lezen
Steeds weer herhalen dat jij zoveel van God houdt is daarom n btje betekenisloos voor mij, juist om die reden: tis slechts n woord wat je uit
En tegen elkaar ingaan en n wedstrijdje beginnen wie t meest van zn God houdt is kinderachtig wat mij betreft, met alle respect

Die filmpjes van Hamza Yusuf, die toespraak is trouwens weer killer en ik raad t iedereen aan
Voel me gewoon al slimmer wanneer ik naar hem luister
Extreem intelligent persoon en echt n inspiratie voor mij
Ik ken echt geen een Christelijk figuur die soortgelijke toespraken houdt over zijn religie
Daarom vind ik t jammer dat Hamza Yusuf nooit debatten aangaat of in discussie gaat met niet-Moslims
Want ik denk echt dat ie de ander klein zou laten lijken, wie t ook is
Heb gezien hoe hij Tony Blair en wat Tony te zeggen had klein en betekenisloos liet lijken tegenover wat hij vertelde
Enorm inzicht en zo veel kennis over Islam en taal en verbanden kunnen zien en uitleggen.. prachtig

Uitspraak van --*-- op zaterdag 29 mei 2010 om 18:14:

▶

Het illustreert n punt he
"Ik hou van mijn God en mijn God houdt van mij en jij houdt niet van jouw God en jouw God houdt niet van jou"
Je pikt God al in voor jezelf, je schrijft liefde (van jou naar God en van God naar jou) toe aan jezelf
En dus is de ander al in n nadelige positie geplaatst: 'hij heeft geen band met zn God'
Maybe dat ik daarom weinig spreek over mn emotionele redenen voor t geloof in deze religie en dat ik weinig praat over de liefde die ik krijg en geef, van en aan God
Tis btje betekenisloos en zet de ander in n positie waarin ie moet gaan bewijzen dat hij minstens zoveel houdt van zijn God als jij van jouw God

Ik vind het ook eerlijk gezegd niet echt netjes. Beetje verheven gedoe af en toe...