Bepaalde horrorslashers hoeven van mij niet. Niet dat ik het niet kan handelen, maar simpelweg omdat ik er de lol niet van inzie.
Voor de rest trek ik zwaar depressieve films niet enorm lekker, zoals Requiem For A Dream en dergelijken. Ik kijk films voor emotioneel of intellectueel vermaak; voor vermaak, niet uit maatschappelijke verplichting van het type "die
moet je gezien hebben, want die heeft 14 oscars gewonnen en iedereen heeft hem al gezien, dus dan kun je erover meepraten" of "die is echt ranzig, dus die is cool". Beste films over het algemeen vind ik fantasy, lekker relaxt even helemaal weg uit de dagelijkse realiteit, en indie movies, vanwege een bepaalde diepgang die je in de mainstream meestal niet tegenkomt.
