hoop dan wel luchtige crackers
We willen toch niet hebben dat we te dik worden!
nogmaals...lees dit eens?
voor de mensen die te lui zijn om me weblog aan te klikken, hier is ie dan
THE BEACHBOY
Sinds een maand of twee traint de tweeling Petje en Mooiboy in de gym. Beide zijn het prototype van wat je tegenwoordig veel op straat tegenkomt; blonde gemilimeterde haartjes, baseballpetje, gay oorringetje en kippeborstje. De tweelingbroers besloten na 3 weken hard trainen dat het tijd werd voor een kuurtje. Per slot van rekening waren ze erachter gekomen dat ze, zelfs na 3 weken elke dag borst en biceps hard trainen, niks eten en veel lullen geen hout opgeschoten waren. Dus ging de Susta-spuit erin, na een kort overleg met de eerste de beste sportschool stero-pigmee. Maar liefst 750mg per week. Lekker test-only, lekker veel want groeien zullen ze. Dieet? Trainingsschema? Ben je gek, van steroiden groei je al genoeg toch?
Enkele weken laten kwamen er zowaar zichtbare vleugeltjes onder de okseltjese en ging de trapezius wat omhoog staan.
Dat was meteen alles want wie niks vreet en elke dag hetzelfde doet mag niet veel verwachten.
Aangezien het kippenborstje elke dag getraind werd en dus overtraind was, groeide dit niet. Tot grote teleurstelling van Petje en Mooiboy dus trainden ze hun borst nóg harder. Intussen gingen ze strakkere shirtjes dragen en liepen statisch door de zaal, armpjes naar buiten gedraaid, alsof elke moment hun wijde ruggetje in elkaar kon storten.
Maar o wee, na 8 weken Sustaatjes rammen kwam er een einde aan de kuur. En dus meteen aan hun nieuw gevonden geluk.
Want wie niet vreet en niet behoorlijk traint, die houdt na een kuur geen flikker over! Al gauw zette het verval in. Binnen een goeie week waren de contouren van een wijder ruggetje gedeformeerd tot hetzelfde zielige plankje wat het 8 weken daarvoor was en werd de desillusie steeds groter. Nu kwamen ze niet meer statisch de gym ingelopen. Met een zuur hoofd en een lichaam dat geen barbell met fatsoenlijk gewicht meer kon tillen, zaten ze stilletjes op hun vaste drukbankje.
Maar geen nood; Petje had z’n scooter al verkocht. Van de opbrengst wordt binnenkort een nieuwe kuur aangeschaft.
Binkie
Het kan nog triester. Sinds kort wordt er driftig gediscussieerd in de gym door piepelvriendjes van Petje en Mooiboy. Ook zij zijn ‘aan de kuur’ en sindsdien denken zij alles van de materie te weten. Zo hadden we daar Binkie.
Binkie was sinds kort aan de kuur en hij vond zichzelf al een hele baas. Niet dat je uiterlijk wat kon zien aan Binkie, behalve dan dat z’n armen en schoduers wat meer vocht vasthielden. Hij had dus wat meer ‘bagage’ alleen niet van het soort dat je graag zou willen hebben: vicht. Vochtretentie voelt bij newbees aan als spiermassa dus dat kleine beetje retentie was voor onze Bink al een heel aardig resultaat. Hoog gaf hij tijdens het trainen op over zijn kennis. Zo heeft hij geen nakuur naodig want hij voelde toch niks aan z’n tepels en is Primobolan een stof op waterbasis (..) En bulken kan ie ook: Een heel pak stroopwafels wegvreten en 1,5 liter cola drinken, in maar 20 minuten tijd! Mijn korte inmenging wordt beschouwd als een belediging, wat kan een ander hem nu vertellen? Hij groeit toch? Al zit ie wel even 20 minuten op de hometrainer om het vet uit de stroopwafels te fietsen.
Zo, dat is in orde.
Maar de grootste grap moest nog komen. Slechts VIJF dagen nadat ik Binkie voor het laatst zag was de transformatie van iets naar wederom niets ronduit schokkend. Als van de ene op de andere dag was hij al z’n gewonnen watermassa kwijt en liep als een onzeker kuikentje door de sportschool. Het zijn die momenten die een beachboy bijblijven. Setjes duren een eeuwigheid, tussen 2 setjes door zit hij urenlang voor zich uit te staren in de spiegel, zich afvragend hóe het zo snel bergafwaarts heeft kunnen gaan.
Alles is weer terug bij het oude. Dezelfde dunne armpjes, magere schoudertjes en het platte borstje. De bravoure van gisteren is de zucht van vandaag. Kuren is toch niet zo makkelijk als het lijkt. Het wonder komt blijkbaar niet helemaal uit een potje.
En ondertussen loopt de gedisciplineerde kerel nog vrolijk met z’n massa rond…het is niet eerlijk!!!