Uitspraak van verwijderd op woensdag 15 juli 2009 om 16:36:
Maar voor de 30 plussers was de happy hardcore de doodsteek voor de gabberscene...
Dit vind ik pure onzin.
Gabber scene en Hardcore scene zijn 2 verschillende dingen.
Hardcore & Happy hardcore dateren allebei trouwens uit 1992 /1993.
Toen werd er nog niets eens gesproken over een gabber scene.
De Originele stroming "happy hardcore" liep parallel aan de hedendaagse "Early" hardcore.
Het mespuntje van de doodsteek kwam in 1996 toen Konte maatje "Gabber Piet"
met zijn troep op de markt kwam (daar is gabbertje, klap eens in de handjes, het in 1997 organiseren van Hakke & Zage For Kids in de hemkade. En te gelijk met de gelijknamige cd serie op de markt kwam. Het drama was nog niet groot genoeg dus allerlei losers kwamen met nog verschrikkelijke KK herrie gevolgd door een legio aan cd's die luisteren naar de namen zoals: Hakkuh Op Klompen, Hakkûh & Knotsûh,
Hakkûh & Flippûh, Gabbersaurus en zo kan ik nog wel even doorgaan. Daardoor is de Gabber scene destijds omzeep geholpen. Gabbers gingen zich anders kleden, haar groeide weer aan. Maar deze bovengenoemde KK herrie mag in mijn oren niet eens Happy Hardcore genoemd worden, het was gewoon bagger. Klink klare kut muziek.
Leuke toevoeging aan dit bovenstaande geen van deze bagger muziek is uitgebracht onder het label van ID&T. Deze verschrikkelijke muziek is dan ook niet terug te vinden op cd's en Vinyls die zijn uitgebracht onder licentie of op label van ID&T.
Uiteindelijk kwam de doodsteek in 1998 voor de GABBER scene, niet eens voor de Hardcore Scene. Die ging gewoon underground verder.
Daarin tegen zijn de tracks die staan op de Happy Hardcore serie van ID&T (met dat geniale duiveltje als logo) allemaal wel van vooraanstaande producenten en Dj's.
Om er even een paar te noemen:
Peter Paul Pigmans 3 steps ahead, Dreamteam leden - Dano, Gizmo, Prophet & Buzz Fuzz, critical mass, Delirium, Weirdo en nog vele anderen. Allen zeer gerespecteerde artiesten. Die allemaal op hun beurt destijds hun nummertjes hebben uitgebracht onder een sublabel van ID&T, Pengo Records. Uitzonderingen daar gelaten ik noem Dj Paul, Technohead, Party Animals die onder een ander label voeren. Bijna allemaal nummers van tussen de 120 en 160 Bpm. De commerciële kant om het maar zo te noemen. Dat was Happy Hardcore. Daarbij komt dat nadat er diverse malen problemen zijn geweest met extreemrechtse groeperingen die zich in de Hardcore scene probeerde te werken heeft uiteindelijk ID&T de commerciële stekker er tijdelijk uit getrokken. door bijvoorbeeld Thunderdome in 2000 niet te houden, 2001 weer langzaam opbouwen in de HMH en vervolgens Onveranderde in 2002 het knalfeest Thunderdome A decade te geven in de Rai. Dat is een juist beslissing gewest destijds.
Anders was de Hardcore scene nu waarschijnlijk wel dood geweest.
AMEN