De Dag der Vereffening ís de Realiteit
Hm dus alles daarvóór is niet Realiteit?
De Realiteit begint pas na het leven?
Kan ik me wel in vinden. Doet me terugdenken aan wat ik eerder quotte:
1. alle toestanden van sangarisch bestaan: werelden, hemelen en hellen zijn niets als illusoire verschijnselen,
2. ze bestaan alleen in het sangsarische bewustzijn dat ze waarneemt,
3. in werkelijkheid bestaan nergens zulke wezens als goden, demonen, geesten of bewuste wezens
18. nirwana gaat uit boven alles wat sangsara is: paradijzen, hemelen, hellen en werelden,
19. nirwana is het einde van smart,
20. nirwana is werkelijkheid.
Dag der Vereffening = Nirwana = Realiteit
En we hadden nog een meningsverschil over de mono- of non-theïstische aard van het Boeddhisme. Ik denk dat de waarheid in het midden ligt. Ik heb even je pb van 24 oktober 2008 17:32 gelezen, is zeker interessant maar dit alleen kan me niet overtuigen. Jij hebt er moeite mee als ik de Thora als polytheïstisch interpreteer, en nu zie ik hier op dezelfde manier een Moslim over de Boeddhistische leer oordelen. En op het eerste gezicht voert hij wel goede argumenten aan voor iemand die denkt vanuit een monotheïstisch oogpunt. Maar ik denk dat je het Boeddhistische concept van God zoals in die tekst breder moet zien dan in het Jodendom/Christendom/Islam, i.e. een autonome entiteit.
Voorbeeld:
'Assuredly I shall go to the immovable, the unshakeable, the likeness of which does not exist anywhere. I have no doubt about this. Thus consider me to be one whose mind is so disposed.'6
This illustrates the hope and expectation of a disciple of Buddha, that after his death he will meet his Lord, who is described as immovable, unshakeable and without likeness. This is a description of God in full agreement with that found in other scriptures.
In plaats van Lord of God kun je dit ook interpreteren als Nirwana. Woorden zijn vaker uitwisselbaar:
Buddha referred to God as Brahmâ, because this was a familiar term to the Hindus, who applied it to the Supreme God among their gods.
Realiteit = voorbij de materiële wereld
Nirwana = Realiteit
Allah = Schepper van materiële wereld, bevindt zich daarbuiten (toch?)
Brahma = Schepper
Zero Point Field = oneindig bewustzijn en schepper van de materiële wereld.
Volgens mij is het allemaal hetzelfde of zijn het hooguit verschillende facetten van hetzelfde.
Vergelijk het Monotheïsme zoals je dat aangeleerd is eens met
http://en.wikipedia.org/wiki/Monistic_idealism. Goed beschouwd is het enige verschil dat God niet buiten maar binnen ons zit. Vandaar ook:
Buddha clearly speaks of only those who have already reached the other side of the barrier here on earth before their death. This simply means that according to him, no man could have access to the hereafter, unless he had experienced it during his life here on earth, a teaching close to the Quranic precept. He preached that by being at one with God, man rises above life and death and becomes eternal.
Met
the Quranic precept wordt, als ik jou goed begrepen heb, bedoeld het gebed, Ramadan, Hajj etc. Volgens het monistic idealism is
being at one with God gewoon letterlijk te nemen.