tijden geleden alweer (misschien maar goed ook

), maar 'men' confronteert me er nog steeds mee:
thuis bij iemand, standaard heftige feestjes....helemaal uitgeteld op de bank liggen (het bekende "ff op pauze staan" of "een wegtrekkertje") en uit het niets opeens zeggen:
Ik moet zo nog wel ff een paar pakbonnen uitdraaien anders komen ze straks beneden in het magazijn stil te staan"
De buren lagen dubbel van het lachen, en een van hen vraagt: "Hoezo Jes, ben je op je werk dan?"
Vervolgens met z'n allen hard erom lachen, om daarna bloedserieus te zeggen: "Ja toch?"
En altijd denken dat je mensen herkent....
Zaten we in de auto, niet achter het stuur

en vervolgens een dikke Lincoln langs zien rijden en zweren dat het een wat oudere maat is.
Claxoneren, groot licht aan- en uit, zwaaien en roepen.......en vervolgens sta je er naast bij het stoplicht en zie je 2 van die ouwe mensjes stomverbaasd naar jou staren
Ach jongens, als je morgen van het geluk onder de tram komt, heb je in ieder geval nog iets meegemaakt toch?
*alsof je je dat nog kunt herinneren als je eronder komt

*