opeens heeft een geliefde kanker...moeilijke periode

nouh kreeg woensdag duz te horen dat me ma waarschijnlijk kanker heeft
ze loopt al zo'n lange tijd met klachten en na 2 antibioticakuren en een aantal onderzoeken hier toch maar naar utrecht gestuurd er zit iets in haar hoofd onder haar oog wat er niet hoort te zittuh
ze slikt nu ik weet nie hoeveel pijnstillers elke dag tot maandag dan word ze in utrecht opgenomen en dinsdag een kijkoperatie..waarbij ze stukjes weefsel gaan wegnemen en onderzoeken. ook nog een scan van haar hals erbij en dan krijgen we volgende week donderdag duz te horen of ze er wat aan kunnen doen of dat het niet behandelbaar is Dit word echt mijn meest beangstigende dag van me leven!!
ik ben nog nooit zo bang geweest echt lijkt of ik in een waas leef en ineens word wakker geschud en ik besef dat me moeder wel eens dood kan gaan.. zo ineens
er werd duz gesproken over lymphoon ofiets i.i.d geval sluiten ze niet uit dat t een hodskinsvorm kan zijn
meer mensen die dit mee hebben gemaakt???
Ik kan t echt niet aan om al die topics over kanker door t egaan spitten

Heel veel sterkte allemaal!

Uitspraak van Beauty is mama !! op zaterdag 12 juli 2008 om 17:07:

▶

maar ik kan het gewoon niet ophouden..

ik kom juist altijd los als ik alleen ben

M'n vader heeft sinds vandaag een catheter om te plassen, hij plast niet meer sinds gisteren
Bah bah hoe lang zou dit lijden nog duren joh...

Uitspraak van *BEE* op donderdag 17 juli 2008 om 12:24:

▶

Bah bah hoe lang zou dit lijden nog duren joh...

Dat vraag ik me ook heel vaak af..
Soms wil ik gewoon dat het vooorbij is om haar lijden niet meer te hoeven zien

We hebben gister te horen gekregen dat de kanker is uitgezaaid naar de hersenen. Ze heeft daar nu ook 2 tumoren.
We dachten het eigenlijk al, omdat ze heel moeilijk kan praten en totaal geen evenwicht meer heeft met lopen.

Ze heeft ook vandaag besloten dat ze geen chemokuren of bestralingen meer wil.
Ze wil niet nog een paar maanden leven als ze alleen maar in bed ligt en totaal niets kan doen.
Die keuze begrijp ik wel..

Uitspraak van » Miekske « op donderdag 17 juli 2008 om 16:44:

▶

Dat vraag ik me ook heel vaak af..

Nou ik heb gisteren antwoord gekregen in het hospitium.
Dokter overlegd met m'n moeder of ze met morfine mogen beginnen. Hij is zo onrustig, krabt z'n hele huid open van de jeuk, ademt heel zwaar, dus ze gaan het eerst voor de pijn geven en dan zullen ze de dosis denk opvoeren, dus het zal misschien nu nog een week, of 2 misschien 3 duren.

Het kwam als een klap in m'n gezicht maar aan de andere kant als hij zo moet lijden, het is niks waard zo.. Hij is al zo lang niet meer de persoon die ik m'n hele leven gekend heb en je mag nu ook niet aan jezelf denken maar wat het beste is voor m'n vader, het klinkt alleen zo erg definitief nu echt..

zit op m'n werk als een zombie, gisteren hele avond gejankt,pffff... ben benieuwd hoe ik de dag doorkom..

Uitspraak van » Miekske « op donderdag 17 juli 2008 om 16:44:

▶

Ze wil niet nog een paar maanden leven als ze alleen maar in bed ligt en totaal niets kan doen.

idd een begrijpelijke keuze, vooral nu het uitgezaait is dan kan je het beter niet te lang meer rekken, daarom geven ze m'n vader nu ook geen clysma's meer.. Ze bouwen naar een einde..

Ik heb trouwens 2 foto's in m'n album 1 van hoe hij m'n hele leven is geweest en 1 is van kerst 2007 dus nu met toen is weer een wereld van verschil maar de foto's van nu zijn echt niet geschikt om op pf te plaatsen, ik wil er geen eens een foto van maken..

Uitspraak van » Miekske « op donderdag 17 juli 2008 om 16:44:

▶

We dachten het eigenlijk al, omdat ze heel moeilijk kan praten en totaal geen evenwicht meer heeft met lopen.

t is zo klote en elke keer komt er weer wat bij

Heel veel sterkte!

Wat blijft het toch een vreselijke ziekte!!!
Er zijn gelukkig nogsteeds mensen die het oerleven, maar waarom toch zo'n leidensweg voor degene die het helaas gaan verliezen.

Ik heb nu meerdere familieleden aan die ziekte verloren en die strijd aanzien elke keer is een ware hel.

Ik hoop dan ook voor iedereen die nu in dit traject zit dat ze de kracht kunnen vinden om door te vechten... geniet van elk moment dat je je geliefde nog om je heen mag hebben...

Uitspraak van *BEE* op vrijdag 18 juli 2008 om 09:06:

▶

morfine

zijn ze gisteravond al gelijk mee begonnen, belde m'n zus net en die was bij hem en zei dat ie helemaal nokkie lag
Gaf me wel een vreemd gevoel, ze zei: ja volgens mij overdrijven ze het wel want hij ligt helemaal knock out.
Ze hebben nu te veel gegeven en na het weekend weer minder
Aan de andere kant moet ik mezelf maar gerust stellen met het idee dat ie nou niet eindeloos ligt te krabben en te draaien maar toch vind ik het een gek idee dat hij nou ineens zo ligt te slapen, ik wil er aan de ene kant vanavond wel naar toe maar aan de andere kant pffff... rare dingen dit hoor...

wat gaat het ineens snel of niet!

wil je ff een waarschuwing geven van de bijwerkingen van mofine.
toen mijn moeder morfine kreeg, ging ze heel erg raar doen, beetje hallucineren. bv ze schreeuwde om haar moeder (die al 2 jaar dood was). is wel erg moeilijk omdat te zien!

sterkte meid!

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 19 juli 2008 om 00:14:

▶

wat gaat het ineens snel of niet!

Nou inderdaad, vorige week woensdag was hij al erg hard achteruit gegaan in 1 week, tot de dokter zei dat het beter was om daar mee te beginnen.
Ze zijn begonnen met haldol ofzo dat is voor mensen die hallucinaties hebben, waanideeen, epileptische aanvallen ofzo.. Hij lag helemaal verdoofd, en 's avonds geven ze een spuit om te slapen dus ik denk dat daar morfine inzit maar ik ga het toch even navragen die namen, vind het wel beter om te weten wat ze nou precies geven.
De verpleegkundige die hem donderdag voor het laatst zag, was er gisteren weer en schrok ook erg, ze dacht ook dat het geen week meer ging duren maar ja we zien het wel! voorlopig zit ik weer op me werk en de arbeit moet gedaan worden, Life just goes on and on!

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 19 juli 2008 om 00:14:

▶

beetje hallucineren. bv ze schreeuwde om haar moeder (die al 2 jaar dood was). is wel erg moeilijk omdat te zien!

waardeloos zeg, ik hoorde dat al van meer mensen ja..

Mijn lieve mama is 12 april dit jaar overleden aan longkanker

Sterkte met wat er komen gaat

Uitspraak van verwijderd op zaterdag 19 juli 2008 om 00:14:

▶

wil je ff een waarschuwing geven van de bijwerkingen van mofine.
toen mijn moeder morfine kreeg, ging ze heel erg raar doen, beetje hallucineren. bv ze schreeuwde om haar moeder (die al 2 jaar dood was). is wel erg moeilijk omdat te zien!

Mijn vader ging er ook heel raar van doen... Door die morfine waren we bang dat hij meteen het eerste weekend nadat de diagnose was gesteld zou overlijden.
Hij ging ook hallucineren, heel eng om te zien. Bovendien werd hij heel erg ziek omdat zijn maag de morfinetabletten niet verdroeg.
Daarna zijn ze meteen overgestapt op morfinepleisters; dat ging stukken beter
Vlak voor zijn dood hebben ze de dosering langzaam opgevoerd, totdat zijn hart het op zou geven.

Hoewel het niet prettig is om te zien, ben ik wel bij dat deze mogelijkheid er was.

Uitspraak van *BEE* op vrijdag 18 juli 2008 om 09:06:

▶

Ik heb trouwens 2 foto's in m'n album 1 van hoe hij m'n hele leven is geweest en 1 is van kerst 2007 dus nu met toen is weer een wereld van verschil maar de foto's van nu zijn echt niet geschikt om op pf te plaatsen, ik wil er geen eens een foto van maken..

Snap wat je bedoelt...
Mijn moeder heeft nog een foto van mijn vader en mij die gemaakt is vlak voordat hij overleed; als ik het me goed herinner, was het de dag voordat hij stierf.
Naderhand heb ik die foto nog wel eens gezien maar ik hou hem liever in gedachten zoals ik hem mijn hele leven heb gekend. Ik was heel bang dat ik hem altijd zou herinneren zoals hij was toen hij ziek was maar juist die herinnering ben ik als eerste kwijt geraakt. Als ik nu aan hem denk, zie ik hem zoals ik hem altijd gekend heb.

Heel veel sterkte meid!

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 10:21:

▶

maar ik hou hem liever in gedachten zoals ik hem mijn hele leven heb gekend. Ik was heel bang dat ik hem altijd zou herinneren zoals hij was toen hij ziek was

Ik ben daar ook zo bang voor idd! m'n vriend zei zelfs vorige week: ja ik weet al niet eens meer hoe hij er vroeger uitzag, ik zeg; ja tuurlijk wel, gewoon eff goed nadenken!

Maar ik ben er zelf ook bang voor dat ik alleen het "slechte beeld" steeds ga herinneren als ik aan hem denk maar gelukkig zeg jij

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 10:21:

▶

juist die herinnering ben ik als eerste kwijt geraakt

Ik hoop dat dat bij mij ook zo gaat werken!

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 10:21:

▶

Heel veel sterkte meid!

Dank je wel

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 10:34:

▶

Maar ik ben er zelf ook bang voor dat ik alleen het "slechte beeld" steeds ga herinneren als ik aan hem denk maar gelukkig zeg jij

Uitspraak van Lady_luck op maandag 21 juli 2008 om 10:21:
juist die herinnering ben ik als eerste kwijt geraakt

Ik hoop dat dat bij mij ook zo gaat werken!

ik hoop het ook voor je meis, bij mijn oma is het allemaal heel snel gegaan, bijna binnen een maandje, nu is ze met de morfine en der andere medicijnen gestopt, dus nu is het binnen een paar dagen gebeurd...

me oma wou me nog heel graag wat geven, voor als herinnering aan haar, nou heb ik deze microdermal laten zetten, zodat ze altijd dicht bij me hart zit, en voor altijd in me lijf....






als ik er aan denk dat het over een paar dagen, mischien paar uurtjes al voorbij is word ik gek..

Uitspraak van Beauty is mama !! op maandag 21 juli 2008 om 14:41:

▶

me oma wou me nog heel graag wat geven, voor als herinnering aan haar, nou heb ik deze microdermal laten zetten, zodat ze altijd dicht bij me hart zit, en voor altijd in me lijf....

Oh wat apart, maar wat is dat zo'n microdermal???

Ik heb een paar weken geleden een ontwerp laten maken voor een tattoo, daarin komt de bijnaam van m'n vader te staan.
Ik verwacht het ontwerp elk moment in de brievenbus

Uitspraak van Beauty is mama !! op maandag 21 juli 2008 om 14:41:

▶

dus nu is het binnen een paar dagen gebeurd

m'n vader net zo... Ga vanavond maar weer op bezoek, ook ligt ie er bij als een ... ja.. hoe kan je het noemen

Maar goed, vanavond maar weer even langs

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

Oh wat apart, maar wat is dat zo'n microdermal???

Onderhuidse piercing
Heel mooi, 1 steentje, en kant vrij plat op de huid gezet worden, ook heel mooi in een tattoo

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

Ga vanavond maar weer op bezoek, ook ligt ie er bij als een ... ja.. hoe kan je het noemen

Sterkte.

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

Oh wat apart, maar wat is dat zo'n microdermal???

ze halen een stukje vel weg, en daar zetten ze die piercing in...en dan groeit de huid erom heen...

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 15:06:

▶

Onderhuidse piercing

dat bedoel ik ja...

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

Ik heb een paar weken geleden een ontwerp laten maken voor een tattoo, daarin komt de bijnaam van m'n vader te staan.
Ik verwacht het ontwerp elk moment in de brievenbus

oooh dat is idd ook wel een heel mooi idee ja....

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

m'n vader net zo... Ga vanavond maar weer op bezoek, ook ligt ie er bij als een ... ja.. hoe kan je het noemen

Maar goed, vanavond maar weer even langs

ja ik weet wat je bedoeld ja, zo ligt oma er ook bij, wou eigelijk vanmiddag, maar ze word in slap gehouden, vanavond is ze iets wakkerder, dus vanavopnd maar weer...

Uitspraak van Beauty is mama !! op maandag 21 juli 2008 om 15:18:

▶

vanavond is ze iets wakkerder

ja zo is het bij m'n vader ook, wel apart die stoffen werken dan weer een beetje uit ofzo denk ik, maar wel beter want dan zijn ze in ieder geval aanspreekbaar

Uitspraak van Beauty is mama !! op maandag 21 juli 2008 om 15:18:

▶

mooi idee ja

Ja en dat voorbeeld wat ik had was ik al helemaal weg van maar omdat het van internet afkomt gaat die man er wat anders van maken.

Uitspraak van Beauty is mama !! op maandag 21 juli 2008 om 15:18:

▶

Ik heb een paar weken geleden een ontwerp laten maken voor een tattoo, daarin komt de bijnaam van m'n vader te staan.

ik heb op mijn voet ook een tatoo van ons mam laten zetten ze heeft t nog gezien voordat ze stierf,ze zei dat dat nog noooit iemand voor haar gedaan had met een brede smile op haar gezicht op mn voet staat; in memory of my mom.......
ze reageerde erg grappig ze zei; dan kunnen jouw tegenstanders iedere keer;in memory of my mom tegen dr kop aan krijgen typisch mijn moeder om zoiets te zeggen .....we hebben dr smakelijk om kunnen lachen

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 15:47:

▶

dan kunnen jouw tegenstanders iedere keer;in memory of my mom tegen dr kop aan krijgen

wehehhee dat is echt humor ja!
Ik heb het mijn vader ook verteld een half jaar geleden dat ik dat van plan was toen zei hij heel droog: nou ik vind alle tattoo's lelijk, ik zeg: nou fijn en bedankt he!
Nu 3 weken geleden verteld van het ontwerp en dat zijn bijnaam er dan in kon, en daar kon wel een voorzichtig lachje vanaf en toen zei hij: ooooh leuk

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 15:47:

▶

we hebben dr smakelijk om kunnen lachen

ja dat kan ik me voorstellen ja!

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 16:03:

▶

wehehhee dat is echt humor ja!
Ik heb het mijn vader ook verteld een half jaar geleden dat ik dat van plan was toen zei hij heel droog: nou ik vind alle tattoo's lelijk, ik zeg: nou fijn en bedankt he!

kaasschaaf-verhalen

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 16:03:

▶

ja dat kan ik me voorstellen ja!

dat mis ik het meeste van haar
doet me goed als ik aan die dingen denk

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:24:

▶

ja zo is het bij m'n vader ook, wel apart die stoffen werken dan weer een beetje uit ofzo denk ik, maar wel beter want dan zijn ze in ieder geval aanspreekbaar

Toen mijn moeder naast de morfinepomp ook een pomp met dormicum kreeg, raakte ze na een paar dagen ook gewend aan de stof en was ze ook wakkerder... ze verhoogden hem alleen steeds meer totdat ze lekker bleef slapen.

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 22 juli 2008 om 08:02:

▶

dormicum kreeg

oh dat krijgt m'n vader nu ook en haldol maar hij is helemaal van de wereld!

Uitspraak van verwijderd op maandag 21 juli 2008 om 16:07:

▶

kaasschaaf-verhalen

dat zal wel wat eindhovens zijn want ik snap hem niet leg es uit

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op vrijdag 29 juli 2005 om 17:54:

▶

meer mensen die dit mee hebben gemaakt???

Hebt het ook meegemaakt met mijn vader, die stierf op mijn negentiende.

Had de ziekte van Kahler, hele sterke vent die binnen een paar weken aftakelde.
Weet nog goed de avond dat het mis ging, hij werd s'nachts wakker en was helemaal de kluts kwijt ... kon zich niet verstaanbaar maken en wist niet waar hij was. Is daarna in coma geraakt, heeft er twee weken als een plantje bijgelegen, voordat het voorbij was. Klote periode!

Uitspraak van Ohjajoh!? op dinsdag 22 juli 2008 om 09:04:

▶

hij werd s'nachts wakker en was helemaal de kluts kwijt ... kon zich niet verstaanbaar maken en wist niet waar hij was. Is daarna in coma geraakt, heeft er twee weken als een plantje bijgelegen, voordat het voorbij was. Klote periode!

het is te snel gegaan maar aan de andere kant is je een hoop lijden zien bespaard gebleven...

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 22 juli 2008 om 13:11:

▶

het is te snel gegaan maar aan de andere kant is je een hoop lijden zien bespaard gebleven...

Dat is het enige voordeel geweest! ... moet er ook niet aandenken, als zoiets zich jaren had doorgezet.

Uitspraak van *BEE* op maandag 21 juli 2008 om 15:01:

▶

Ik heb een paar weken geleden een ontwerp laten maken voor een tattoo, daarin komt de bijnaam van m'n vader te staan.
Ik verwacht het ontwerp elk moment in de brievenbus

Mooi idee, zo heb je hem altijd bij je...
Ik heb het zelf ook laten doen.
Hij heeft het niet meer gezien maar wist wel dat ik het zou laten doen.
Omdat mijn vader gek was op zijn tuin en rozen symbool staat voor onsterfelijke liefde, heb ik een grote roos met 'Papa' op mijn onderarm staan.
Mijn eerste tattoos heeft hij nog wel gezien en die vond hij wel mooi maar ik betwijfel of hij het eens zou zijn met dat grote ding op mijn onderarm

Uitspraak van Ohjajoh!? op dinsdag 22 juli 2008 om 13:34:

▶

Dat is het enige voordeel geweest! ... moet er ook niet aandenken, als zoiets zich jaren had doorgezet

Precies... Dat probeer ik mezelf ook voor te houden.
Mijn vader werd ook in tijd van 4 weken van een gezonde vent tot een terminale kankerpatiënt.
Hartverscheurend om te zien maar ook ik ben dankbaar dat het voor hem niet langer heeft geduurd.

Uitspraak van Ohjajoh!? op dinsdag 22 juli 2008 om 13:34:

▶

moet er ook niet aandenken, als zoiets zich jaren had doorgezet

nee 1 jaar is al slopend!

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 22 juli 2008 om 14:25:

▶

Mooi idee, zo heb je hem altijd bij je...

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 22 juli 2008 om 14:25:

▶

ik betwijfel of hij het eens zou zijn met dat grote ding op mijn onderarm

dat betwijfel ik ook ja
je weet hoe vaders zijn wat dat aangaat

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 22 juli 2008 om 14:25:

▶

4 weken van een gezonde vent tot een terminale kankerpatiënt

Dat is ook snel gegaan dan zeg. Gek he, als je nagaat dat het bij ons al een jaar duurt.

Gisteren was ie weer erg verdrietig, ja hoe kan dat nou, en ik word maar niet beter en dan denk je zucht... gaan we weer.
Moeders uitgelegd voor de 100ste keer: Ja han je word niet meer beter, je word alleen maar slechter, zou je het nou een beetje kunnen loslaten hoef je niet zo onnodig te lijden maar m'n vader wilt er niks over horen en word dan boos nou dan moddert ie weer verder hij blijft vechten tot z'n laatste adem ook al heeft het geen nut

Mijn schoonmoeder
Hoop dat alles goed komt.
Ik kan er nog nie over mee praten.
Maar mijn vriend gaat kapot ,weet ik zeker

Mijn Moeder is dit jaar 10 jaar overleden.
Maar ik weet het nog goeg.
Eerst had ze bortskanker 15 jaar geleden.
Na 4 jaar "mevr u bent genezen"
Het zelfde jaar in ocktober kwam het terug als een hersentumor.
December na een verbazing wekkend snel herstel heeft ze de kerts nog mee staan koken.
In juni daarop kwam het bericht dat ze het niet meer ging halen.
Ze was niet meer te genezen. 20 juli was ze jarig. dat heeft ze nog mee gemaakt Bijna helder.
22 augustus is ze gestorven
Binnen 4 weken zie je, je moeder dat een heel levendige vrouw was.
die altijd sporte niet rookte eb gezond at, helemaal wegvallen.
Mede veroorzaakt door de morfine.
Van volwaardig mens na een dood hoopje ellende in 4 weken.

Maar nu bij na 10 jaar verder is het dagelijks nogsteeds erg hard te merken en voelen.
Dat gaat misschien nooit meer weg.

En dan nog de vraag die je bezig houd. "waarom nou mijn moeder?"

Sterkte ik moet er niet aan denken dat mij moeder dat heeft

Uitspraak van ThunderdomeUtregs meissie op dinsdag 22 juli 2008 om 21:45:

▶

En dan nog de vraag die je bezig houd. "waarom nou mijn moeder?"

Die vraag zal je helaas altijd je af blijven vragen.. maar ja het overkomt tegenwoordig zoveel mensen dat het meer een uitzondering is als het je huis voorbij gaat!!

Moet er ook inderdaad niet aan denken om mijn moeder/vader te verliezen

Mijn moeder loopt vanaf 2005 met borstkanker...tot 2 keer toe genezen verklaard.
Sinds 11 april jl. kregen we het bericht dat het is uitgezaaid...
Op dit moment slaat de chemotherapie heel goed aan, d.w.z. dat de tumormakers in het bloed van 1590
gedaald zijn naar 77.
Volgende week wordt er een echo gemaakt van d`r lever en er vindt een nucleair onderzoek plaats voor haar hartspier.
Die was in voorgaande jaren sterk verminderd door het middel herceptin, alleen de laatste keer dat het werd gemeten was
de hartspier met ruim 10% verbeterd (dit komt waarschijnlijk omdat de dosering qua toediening van chemo en herceptin is veranderd).

Tot op heden heeft m`n moeder gelukkig alleen klachten van de 'oude' chemotherapie, hele zware benen en snel vermoeid zijn.
Voor de rest heeft ze gelukkig geen klachten en dus geen pijn.

Ik wil iedereen heel veel sterkte wensen van mijn kant.
We gaan allemaal door een hel heen.

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 08:16:

▶

Die vraag zal je helaas altijd je af blijven vragen

nou dat heb ik niet want ik denk ook eerder

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 08:16:

▶

het overkomt tegenwoordig zoveel mensen dat het meer een uitzondering is als het je huis voorbij gaat!!

dan heb je gewoon geluk! als je al nagaat dat 1 op de 3 mensen het krijgt.
Moet je eens zien op een verjaardag hoeveel mensen dat al van je vrienden kunnen zijn bijvoorbeeld, gek als je daar over nadenkt..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 08:28:

▶

We gaan allemaal door een hel heen

ja dat is 1 ding wat zeker is!

Voor jou ook veel sterkte

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 22 juli 2008 om 08:52:

▶

oh dat krijgt m'n vader nu ook en haldol maar hij is helemaal van de wereld!

Dat kan. Het ligt er aan wat de concentratie is en de dosis die ze geven. Mijn moeder was niet in slaap te krijgen
Ik was zo blij dat ze de eerste paar dagen gewoon nog wakker werd af en toe

Als jouw vader deze dosis een paar dagen krijgt, dan heb je kans dat hij na een week ook gewend raakt aan de hoeveelheid...

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 22 juli 2008 om 17:06:

▶

hij blijft vechten tot z'n laatste adem ook al heeft het geen nut

Dat haal je er toch niet uit
Mijn moeder was ook een echte bikkel... ze weten dat het eraan komt, maar van binnen zijn ze nog zo supersterk...

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 08:16:

▶

Uitspraak van ThunderdomeUtregs meissie op dinsdag 22 juli 2008 om 21:45:
En dan nog de vraag die je bezig houd. "waarom nou mijn moeder?"

Die vraag zal je helaas altijd je af blijven vragen.. maar ja het overkomt tegenwoordig zoveel mensen dat het meer een uitzondering is als het je huis voorbij gaat!!

Zoiets is ook heel moeilijk om los te laten maar ik denk ook dat het te maken heeft met de manier waarop een patiënt zelf met zijn of haar ziekte om gaat.
Als iemand tot het einde toe door blijft vechten, tegen beter weten in, is het denk ik moeilijker om het te accepteren dan wanneer iemand er zelf vrede (tenminste... een soort van) mee heeft. Mijn vader was heel realistisch en als wij zeiden "Het is niet eerlijk" of "Waarom nou jij?", dan antwoordde mijn vader:
"Kinderen van 2 krijgen het ook, is dat dan wel eerlijk?" of "Waarom ik niet en een ander wel?"
Dat heeft ons uiteindelijk geholpen om sneller afstand te nemen van die gedachte.

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 22 juli 2008 om 17:06:

▶

Gisteren was ie weer erg verdrietig, ja hoe kan dat nou, en ik word maar niet beter en dan denk je zucht... gaan we weer.
Moeders uitgelegd voor de 100ste keer: Ja han je word niet meer beter, je word alleen maar slechter, zou je het nou een beetje kunnen loslaten hoef je niet zo onnodig te lijden maar m'n vader wilt er niks over horen en word dan boos nou dan moddert ie weer verder hij blijft vechten tot z'n laatste adem ook al heeft het geen nut

Dat lijkt me heel moeilijk... Iemand tot het einde zien vechten maar weten dat het geen nut heeft
Hoe ben je er zelf onder, hou je het een beetje vol?
Het lijkt me dat je na een jaar zelf ook op je tandvlees loopt...

Uitspraak van ThunderdomeUtregs meissie op dinsdag 22 juli 2008 om 21:45:

▶

En dan nog de vraag die je bezig houd. "waarom nou mijn moeder?"

Ja dat vraag ik me ook nog steeds af.Zo'n mooi vrouwtje die áltijd alles voor een ander deed, zelfs toen ze zo ziek was. Ik ben boos & verdrietig. Ik kon (en nu soms nog wel) mensen wel doodslaan als ik ze zag lopen. Lachend, zo zorgeloos... heel hypocriet natuurlijk...

Mijn moeder is 12 april overleden, nadat in 2005 longkanker was geconstateerd. Na een operatie was mijn mama 'schoon' en bleef onder controle, totdat het vorig jaar ineens terug kwam in een lymfe klier. Vanaf Januari dit jaar is het zó hard gegaan.

En ik had er echt geen idee van hoeveel mensen hier op PF van mijn leeftijd hetzelfde mee maken of hebben meegemaakt... en het gekke is dat ik de laatste weken dat mijn mama nog leefde echt de ogen uit mijn kop heb lopen janken. Ik heb 3 maanden bij mijn ouders thuis gezeten om bij haar te zijn.. mijn nieuwe vriendje is zelfs die periode bij zijn schoonouders ingetrokken en heeft alles voor mijn moeder gedaan wat hij maar kon, daar heb ik zo'n geluk mee gehad. Ik ben dag en nacht bij haar geweest... en ik ben even weg om een nieuw bloemetje te halen.. en toen is ze er stiekem tussenuit geknepen...

Ik wens jullie ook veel sterkte voor wat er komen gaat.
Gooi alles alsjeblieft opzij voor je vader of moeder, of welk familielid dan ook.. en pak wat je pakken kan, want voor je het weet is het voorbij

komt me helaas bekend voor

alleen dan met me vader.


Je was als een rots in de branding,
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen.... je had de wind niet mee

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:21:

▶

Ik ben dag en nacht bij haar geweest... en ik ben even weg om een nieuw bloemetje te halen.. en toen is ze er stiekem tussenuit geknepen...

Dat hoor je zo vaak...

Wij zaten al 3 weken 24/7 bij mijn vriendin te waken en de laatste 2 dagen ging het zo vreselijk slecht met haar dat we steeds vertelde dat het goed was en dat ze mocht gaan.
Adempauzes van een minuut en dan hup een diepe zucht en weer verder.
Ik ben even plassen en haar man loopt even met de verpleegkundige mee om een kopje soep te halen en ik kom haar kamer binnen en ze is als een vlindertje weggevlogen...

Eigenlijk heel logisch als je bedenkt dat we zoveel van haar houden dat we haar liever niet wilde laten gaan ookal vertelde onze nuchtere woorden haar wat anders... je hart liegt niet en dat schreeuwt Ga aub nooit bijons vandaan...
Zo heeft ze stiekum haar eigen weg bewandeld!!!

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:21:

▶

Gooi alles alsjeblieft opzij voor je vader of moeder, of welk familielid dan ook..

Inderdaad er is niets zo belangrijk dan altijd tijd te maken voor de mensen wara je zoveel van houdt!

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 09:29:

▶

Dat hoor je zo vaak...

Wij zaten al 3 weken 24/7 bij mijn vriendin te waken en de laatste 2 dagen ging het zo vreselijk slecht met haar dat we steeds vertelde dat het goed was en dat ze mocht gaan.
Adempauzes van een minuut en dan hup een diepe zucht en weer verder.
Ik ben even plassen en haar man loopt even met de verpleegkundige mee om een kopje soep te halen en ik kom haar kamer binnen en ze is als een vlindertje weggevlogen...

Eigenlijk heel logisch als je bedenkt dat we zoveel van haar houden dat we haar liever niet wilde laten gaan ookal vertelde onze nuchtere woorden haar wat anders... je hart liegt niet en dat schreeuwt Ga aub nooit bijons vandaan...
Zo heeft ze stiekum haar eigen weg bewandeld!!!

onze huisarts kwam ook elke dag even bij haar kijken en zij vertelde me al dat dat heel vaak gebeurt. Ze weten dat ze moeten gaan, maar willen je niet kwetsen.
Mijn oma woonde ook toen bij mijn ouders in huis (de moeder van mijn moeder) en ik was met haar en mijn vriend even een bloemetje halen en boodschappen doen. Op dat moment had mijn vader even een momentje voor zichzelf met mijn moeder, en kon hij lekker tegen haar kletsen en zeggen wat hij wilde... normaal zat het huis natuurlijk vrij vol... en toen is ze gegaan...

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 09:29:

▶

Inderdaad er is niets zo belangrijk dan altijd tijd te maken voor de mensen wara je zoveel van houdt!

dat is echt zo.
Ik ben blij dat ik zoveel bij haar ben geweest, en dat mijn werk zo begripvol was. Ik heb 3 maanden thuis gezeten

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:14:

▶

de dosis

is volgens mij van hadol 5 mgr en van die dormicum weet ik het niet maar hij is idd af en toe

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:14:

▶

wakker werd

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:14:

▶

Als jouw vader deze dosis een paar dagen krijgt, dan heb je kans dat hij na een week ook gewend raakt aan de hoeveelheid...

Ja dat las ik ook op internet, dan zullen ze dan misschien morfine gaan toevoegen denk ik..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:16:

▶

ze weten dat het eraan komt, maar van binnen zijn ze nog zo supersterk

ja maar het is zo klote om te zien..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:21:

▶

Dat lijkt me heel moeilijk... Iemand tot het einde zien vechten maar weten dat het geen nut heeft
Hoe ben je er zelf onder, hou je het een beetje vol?
Het lijkt me dat je na een jaar zelf ook op je tandvlees loopt...

ja je denkt echt in jezelf: van ga nou gewoon, ik wil je niet nog slechter zien, ik heb je genoeg slecht gezien en slechter zien worden. Ga alsjeblieft ook al wil ik het niet, het moet gewoon, zo is het zo verschrikkelijk waardeloos. Hij piept heeel erg met ademen, zit vocht achter z'n longen dus het klinkt ook heel naar, hij stikt bijna in drinken enzo omdat het zo moeilijk naar binnen gaat.

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:21:

▶

Het lijkt me dat je na een jaar zelf ook op je tandvlees loopt

ja het begint me nu echt te breken. Kan niet wachten op m'n vakantie a.s vrijdag. 3 weken uitslapen en niks doen, ja bij m'n vader zijn maar voor de rest helemaal niks!

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:21:

▶

en ik ben even weg om een nieuw bloemetje te halen.. en toen is ze er stiekem tussenuit geknepen...

Ik denk dat mijn vader dat ook zo zou doen. Nou vroeg m'n moeder ja wat vind jij, als hij 's nachts is overleden moeten we ons dan laten bellen of zal ik vragen dat ze ons pas vanaf 6 bellen, want 's nachts kunnen we niks doen, gaat er ook nog niks gebeuren en dan zijn we wel middenin de nacht daarheen en de volgende dag gebroken. en dan denk ik ja.. misschien maar beter ook. Wat heb je eraan om 's nachts te komen idd.. Je kan dan toch niks doen...

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 09:29:

▶

Adempauzes van een minuut en dan hup een diepe zucht en weer verder.

ja dat horen wij nu ook dan schrik je weer, en hup komt er weer een grote hap naar lucht..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 09:34:

▶

Ik ben blij dat ik zoveel bij haar ben geweest

ja als je een korte tijd samen mee maakt is dat wel beter maar in mijn geval heb ik soms ook tijd voor mezelf genomen, ik dacht kan er wel dagen bij gaan zitten maar het kan zo nog een paar maanden duren, met kerst 2007 dacht ik heel sterk aan februari dat het dan zou gebeuren en uiteindelijk is het nu alweer bijna eind juli! Dus soms ben ik wel blij dat ik door ben gegaan met leven... en m'n dingen doen..

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 10:22:

▶

Ja dat las ik ook op internet, dan zullen ze dan misschien morfine gaan toevoegen denk ik..

Mijn moeder kreeg al morfine, want door het hoesten heeft ze toen waarschijnlijk een rib gebroken. Maar ze was niet helemaal onder zeil van de morfine. Later, toen het slechter ging, heeft ze dormicum erbij gekregen. Als de dormicumpomp op zijn hoogste dosering staat, en mensen worden dan nog wakker, dan geven ze er nog een middel bij.

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 10:22:

▶

ja maar het is zo klote om te zien..

Ja dat is verschrikkelijk. Het koppie wil wel maar het lichaam kan niet meer.. het lijkt me ook verschrikkelijk om dat gevoel te moeten hebben

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 10:22:

▶

Ik denk dat mijn vader dat ook zo zou doen. Nou vroeg m'n moeder ja wat vind jij, als hij 's nachts is overleden moeten we ons dan laten bellen of zal ik vragen dat ze ons pas vanaf 6 bellen, want 's nachts kunnen we niks doen, gaat er ook nog niks gebeuren en dan zijn we wel middenin de nacht daarheen en de volgende dag gebroken. en dan denk ik ja.. misschien maar beter ook. Wat heb je eraan om 's nachts te komen idd.. Je kan dan toch niks doen...

Het klinkt heel stom, maar als het net gebeurd is kan je je vader nog lekker even vastpakken, dan is hij nog lekker warm. Misschien wil je dat wel helemaal niet, maar ik heb mijn moeder nog lekker geknuffeld. Toen ze nog leefde werd dat namelijk steeds moeilijker vanwege benauwdheid en alles dat pijn ging doen.

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 10:22:

▶

ja als je een korte tijd samen mee maakt is dat wel beter maar in mijn geval heb ik soms ook tijd voor mezelf genomen, ik dacht kan er wel dagen bij gaan zitten maar het kan zo nog een paar maanden duren, met kerst 2007 dacht ik heel sterk aan februari dat het dan zou gebeuren en uiteindelijk is het nu alweer bijna eind juli! Dus soms ben ik wel blij dat ik door ben gegaan met leven... en m'n dingen doen..

Ja dat kan ik ook wel begrijpen. Bij mijn moeder is het vanaf eind Januari ineens zo rap gegaan, dus toen heb ik mijn hele eigen leven aan de kant geschoven en alleen maar bij haar geweest. Gelukkig nam mijn vrien het heel goed op.

Je hebt ook wel tijd nodig voor jezelf. Ik deed dat vooral thuis, kon het niet opbrengen om de deur uit te gaan.

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 10:22:

▶

Hij piept heeel erg met ademen, zit vocht achter z'n longen dus het klinkt ook heel naar, hij stikt bijna in drinken enzo omdat het zo moeilijk naar binnen gaat.

Ik weet precies wat je bedoelt. Mijn moeder had voor euthanasie gekozen, maar puntje bij paaltje vond ze het verschrikkelijk eng.. dan moet je een beetje een afspraak maken. 'ja donderdag om 2 uur komen we' ...en dan weet je dat je die dag om 2 uur doodgaat..
Uiteindelijk heeft ze dus gekozen voor de 'inslaapmethode' (klinkt een beetje kil...) met dormicum. Voor ons klinkt dat gepiep zeker hartverscheurend, maar als je vader lekker diep kan blijven slapen, dan heeft hij er zelf geen last van.

Mijn moeder sliep de laatste paar dagen steeds meer, omdat die dormicumpomp opgehoogd werd omdat ze steeds wakker werd (taaie tante ) .. eerst vond ik dat fijn, maar de laatste paar dagen was het zó zielig om haar te zien als ze wakker werd.. ze kon niet meer praten en bijna niet drinken.. lag ze naar adem te snakken en probeerde ze slijm op te hoesten waar ze de kracht niet meer voor had...

Ik hoop voor je vader dat hij lekker diep kan gaan slapen... zodat hij fijne dromen heeft en niet meer aan de ellende van zijn zieke lichaam hoeft te denken

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 10:43:

▶

Het klinkt heel stom, maar als het net gebeurd is kan je je vader nog lekker even vastpakken, dan is hij nog lekker warm. Misschien wil je dat wel helemaal niet, maar ik heb mijn moeder nog lekker geknuffeld. Toen ze nog leefde werd dat namelijk steeds moeilijker vanwege benauwdheid en alles dat pijn ging doen.

ja daar zit ook wel wat in maar ik denk dat ik het dan eng vind als hij niet meer ademt..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 10:43:

▶

kon het niet opbrengen om de deur uit te gaan.

Oh ik juist weer wel, gisteren weer heerlijk 1,5 uur door de aquariumzaak geslentert, spulletjes uitgezocht, visjes gekocht, is echt eff mijn ontspanning dan

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 10:47:

▶

Mijn moeder sliep de laatste paar dagen steeds meer, omdat die dormicumpomp opgehoogd werd omdat ze steeds wakker werd (taaie tante ) .. eerst vond ik dat fijn, maar de laatste paar dagen was het zó zielig om haar te zien als ze wakker werd.. ze kon niet meer praten en bijna niet drinken.. lag ze naar adem te snakken en probeerde ze slijm op te hoesten waar ze de kracht niet meer voor had...

Oh ja dat lijkt me ook zo naar idd. Ben bang dat dat bij mijn vader ook zo gaat lopen, dat ie wakker word steeds en later idd

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 10:47:

▶

kon niet meer praten en bijna niet drinken.. lag ze naar adem te snakken en probeerde ze slijm op te hoesten waar ze de kracht niet meer voor had

oooh krijg de rillingen over m'n rug als ik eraan denk dat ik dat nog moet gaan zien

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 10:47:

▶

Ik hoop voor je vader dat hij lekker diep kan gaan slapen... zodat hij fijne dromen heeft en niet meer aan de ellende van zijn zieke lichaam hoeft te denken

Ja ik hoop het ook, m'n zus was boos omdat ze daar mee begonnen, ik zeg: wat wil je dan?? dat ie onnodig ligt te lijden? constant ligt te krabben? amper normaal kan ademen? chagrijnig word op alles en iedereen omdat ie van gekkigheid niet weet wat ie met zichzelf aanmoet? ik zeg: dat is egoistisch pas om hem in leven te houden omdat je hem nog niet wilt missen, ik zeg; we hebben al een jaar de tijd gehad om afscheid te nemen. We mogen nog blij zijn dat we zo lang de tijd hebben gehad, moet ie dan nog steeds maar blijven lijden?? Maar ze snapte het denk ik niet zo en kon er niet tegen dat hij nou ineens knock out lag en paar dagen ervoor nog aanspreekbaar was maar ja dat zijn van die momenten waar je doorheen moet bijten

Uitspraak van actief op woensdag 23 juli 2008 om 09:26:

▶

Je was als een rots in de branding,
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen.... je had de wind niet meelaatste aanpassing 23 juli 2008 09:26

Mooi stukje, ik heb ook al een gedicht geschreven wat ik op de begrafenis ga voordragen als het me lukt

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:24:

▶

ik heb ook al een gedicht geschreven wat ik op de begrafenis ga voordragen als het me lukt

Dat lukt je!!!!
Je moet je dan alleen op je vader richten en schijt hebben aan wie er allemaal zitten...
Ik heb op de crematie van mijn vriendin ook een verhaal verteld over ons samen... een verhaal wat we eigenlijk samen hebben afgemaakt in de tijd dat zij ziek was en we wisten dat ze niet meer beter werd..
Een verhaal waarin mijn einde open was en dat van haar afsloot!!! van te voren hield ik het nog geen zin droog, maar toen ik naast de kist ging staan en haar foto zag heb ik me ingebeeld dat ik aan het randje van haar bed stond te praten tegen haar.. ofdat we samen dat laatste stukje van ons boek afmaakte!!
Ik heb het zonder tranen gedaan en toen ik klaar was en opkeek zag ik pas weer dat er 400 man in en buiten de zaal zaten... Mijn vriendin der man zat vreselijk te huilen maar de blik in de ogen van haar zoontje vergeet ik mijn leven niet meer!

San, jij heb mama een plekje gegeven.. een plekje in haar eigen hoofdstuk in jullie boek!!

Sterkte

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:24:

▶

Mooi stukje, ik heb ook al een gedicht geschreven wat ik op de begrafenis ga voordragen als het me lukt

ik heb wel een stukje voor gedragen.

merkte wel dat het er tegenop kijken moeilijker was dan het doen.
maar bij mijn vader kwam zijn overlijden meer als een bevrijding, dus dat scheelde veel met mijn gevoel op dat moment.

en niet de zaal in kijken

Uitspraak van actief op woensdag 23 juli 2008 om 17:40:

▶

ik heb wel een stukje voor gedragen.

merkte wel dat het er tegenop kijken moeilijker was dan het doen.

... dat was moedig van je! ... ik kon het niet opbrengen, ben ook nauwelijks van mijn plaats afgegaan, heb zelfs niet de moeite genomen om in die kist te kijken. Wou hem herinneren zoals ie was, groot en sterk ... en niet de magere omhulsel die daar in lag

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:22:

▶

Uitspraak van Cee op woensdag 23 juli 2008 om 10:47:
Mijn moeder sliep de laatste paar dagen steeds meer, omdat die dormicumpomp opgehoogd werd omdat ze steeds wakker werd (taaie tante ) .. eerst vond ik dat fijn, maar de laatste paar dagen was het zó zielig om haar te zien als ze wakker werd.. ze kon niet meer praten en bijna niet drinken.. lag ze naar adem te snakken en probeerde ze slijm op te hoesten waar ze de kracht niet meer voor had...

Herkenbaar...
Doordat de kanker ook op zijn maag zat, kon hij al een tijdje heel moeilijk eten en drinken. De laatste dagen kon hij helemaal niet meer eten en drinken en praten ging hem ook steeds meer moeite kosten. De avond voor zijn overlijden nam mijn tante het waken over zodat ik even een paar uurtjes slaap kon pakken. Ik knuffelde hem en met alle moeite zei hij nog: "Tot morgen meissie..."
Dat deed zo zeer... We wisten niet eens zeker of die morgen er nog wel zou komen.

Die morgen is er nog wel gekomen maar ik heb niet meer met hem kunnen praten. De volgende dag is hij in coma geraakt en later die dag is hij overleden. 's Avonds zou er een arts komen voor de euthanasie maar 's middags vond hij zelf mooi geweest en is hij er tussenuit gepiept. We waren er allemaal bij toen het gebeurde (mijn moeder, mijn broer, al zijn broers en zussen en ik) en op de één of andere manier luchtte het op toen het eindelijk gebeurd was.

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:24:

▶

Mooi stukje, ik heb ook al een gedicht geschreven wat ik op de begrafenis ga voordragen als het me lukt

Dat gaat je lukken
Mijn ervaring is hetzelfde als die van Roger... Niet de zaal inkijken en zo min mogelijk naar de kist proberen te kijken. En zorg dat er iemand achter je staat die het over kan nemen als je het niet redt; vaak heb je zo'n iemand niet nodig maar het is fijn om iemand te hebben die je op zo'n moment letterlijk een steun in de rug kan geven

Uitspraak van Ohjajoh!? op woensdag 23 juli 2008 om 19:30:

▶

Wou hem herinneren zoals ie was, groot en sterk ... en niet de magere omhulsel die daar in lag

ja dat moet je ook doen...

alleen dat had ik sowieso niet, aangezien ik hem de laatste maanden ook met mijn moeder verzorgd had, en afgelegd. dan kijk je er toch anders tegen aan denk ik

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 19:54:

▶

En zorg dat er iemand achter je staat die het over kan nemen als je het niet redt; vaak heb je zo'n iemand niet nodig maar het is fijn om iemand te hebben die je op zo'n moment letterlijk een steun in de rug kan geven

als je een spreker hebt, die doet dat sowieso wel denk ik..
althans bij mij wel

Uitspraak van actief op woensdag 23 juli 2008 om 21:13:

▶

als je een spreker hebt, die doet dat sowieso wel denk ik..
althans bij mij wel

Bij ons ook...
Maar ik vond het zelf prettiger om iemand te hebben die mijn vader ook daadwerkelijk goed gekend heeft.
Het is trouwens niet nodig geweest maar ik was blij dat mijn beste vriendin achter me stond, just in case.