They make some of the most weightless dub techno records around, so how come they are so heavy live? Janet Leyton-Grant talks to DeepChord and Soultek on the Berlin leg of their debut European tour.
It's 4 a.m. at Berghain, and Rod Modell and Steve Hitchell are standing behind their gear peering down at the hard techno regulars before them. After the huge success of their album The Coldest Season, anticipation is high for their first ever live appearance in Berlin. When the beat kicks in, it is hard and loud. Everything is pitched way up. The shirts-off crowd immediately begins bellowing in appreciation, and Modell nods and smiles as Hitchell ecstatically pogos by his side. But the set which ensues is a total departure from the subtle, nuanced Echospace recordings on Modern Love. Instead of warm grooves, delicate atmospherics and sweet chords, club-goers are presented with hammering beats and sheets of noise. How could DeepChord/Echospace, who make such finely grained records, suddenly be so full on?
It’s a question that I put to Echospace, aka Rod Modell (DeepChord) and Steve Hitchell (Soultek), in a small, smokey Kreuzberg café near the end of their month long tour. Partly I’m so surprised because DeepChord is such an intentionally subtle experience: listen to The Coldest Season closely and a micro universe opens up; it makes a big impact by magnifying tiny changes. Part of that delicacy is due to the process: The Coldest Season was put together using hardware such as the Roland Space Echo, Korg tape delay and Sequential 8 samplers—vintage equipment that the music press makes so much of, but which, incidentally, is not exclusively analogue. “Everybody says we’re ‘analogue’, but I think they should be saying ‘hardware’,” says Modell. “We’re using old synths from the ‘80s but they’re actually not analogue, they’re digital hardware.” A favourite is the Yamaha DX7—one of the most popular digital synthesisers ever produced.
Hitchell chimes in, “We use a few analogue pieces, some of the sequencers are analogue, but fundamentally everything that we record is recorded on equipment, whereas everyone else uses laptops to do all the work. Like for The Coldest Season, recording we had probably, I don’t know, 7,000 feet of reels for one song?”
The sudden departure for the live show is especially at odds with the subtle evolution of the DeepChord sound, traceable through their back catalogue from the classic early tracks on DeepChord 1-6 released in 2000 when Mike Schommer was still aboard, to the newer, deeper Modern Love stuff and the greater emotional range found on Echospace productions generally. According to Rod Modell, getting a nice groove was the most important thing when he and Schommer started DeepChord back before the turn of the 00s, but over the years, Modell started using samplers more than synthesizers, chasing ever more cosmic field recordings (forests, the sun etc) to implant deep into his dubby mixes. Put DeepChord 01-06 back-to-back with Vibrasound and the micro shifts that transformed the sound are clear.
The bigger shift was the transformation into Echospace, the Modell-Hitchell collaboration that officially began with the release of Vantage Isle in early 2007. After early success seven or eight years ago, interest in DeepChord inexplicably waned, only to reappear just as mysteriously. “I went back to the day job,” explains Modell, “and more or less gave up on the scene, but all of a sudden I started getting all these orders…” In a genre where the standard format is limited edition 12-inch vinyl, this was significant. “I blew through all the DeepChord back stock in six months, and there’d been nothing for two years.”
“Now you’re paying like 1200 dollars for a DeepChord record on eBay!” guffaws Hitchell, the newcomer to the project who teamed up with Modell when Mike Schommer was reluctant to become involved in a post-lull DeepChord revival.
Chicago based Hitchell and Detroit based Modell go back a long way. “I think I was the first guy to ever send them a demo back in the ‘90s, and we’ve been friends ever since really,” explains Hitchell. “I was the only guy that they got a demo from that they ended up putting out!”
“True,” adds Modell. “Steve understood the sound, you know, he understood what was going on. So it was just kind of a natural thing. He suggested that we start doing some stuff together to see what happened. And it came out right.”
The Echospace project got off the ground in large part through Hitchell’s initiative, both inside and outside the studio. Their first collaboration, Vantage Isle (2007), was a re-release of old DeepChord material recorded at the DEMF festival in 2001 packaged with new remixes. The Coldest Season on Modern Love was also developed from old source material—field-recordings made by Modell years earlier—but this was a Modell/Hitchell collaborative production, a new start that culminated in the recent European tour.
Solo, they inhabit different musical worlds—compare the DeepChord and Soultek remixes of Claude von Stroke’s ‘Who’s Afraid of Detroit’ for proof—and that clearly has an impact on productions. Modell has over sixty ambient and experimental releases to his name on obscure labels all over the world, plumbing the limits of drone loops and hard-edged minimalism under a catalogue of monikers: CV, Global Systems Silently Moving, Imax and others. Hitchell on the other hand, leans heavily towards house under his Soultek moniker, while the melodics and harmonies underpinning his Fortune 8 releases prove he’s a Chicago boy at heart.
Hailed as an ambient masterpiece, The Coldest Season is a loud and powerful record with texture and emotional depth that marked a transition from early, Basic Channel influenced DeepChord standards into a fully developed, accomplished sound that stands in its own right. So, who does what on the productions?
“I think if we worked separately on tracks Steve’s would be really, really ultra musical, like a soundtrack, and mine would just probably be a track with no beginning or end. And a 909 and a couple of sound effects with delay. I think sometimes I freak Steve out a bit with my minimal static.”
“Oh, he does,” says Hitchell into his cappuccino.
“He’ll be working on a track,” Modell continues, “And he’ll have it all mixed up in the mixer and I’ll come up to the mixer and take two thirds out.”
“He deletes everything.”
“I mute about two thirds of it and he looks at me like, are you serious? ‘Yeah. Leave it like that.’”
It’s a difference in temperament which becomes increasingly apparent as we talk. Hitchell is chattier, the first to offer opinions and anecdotes, while Modell sits back to take in the ambience. It’s evident in their backgrounds, too. Hitchell has worked as an audio engineer, run a label (Souldubsounds) and worked as a promoter bringing international acts like Rhythm and Sound and Luomo to Chicago. Modell, in contrast, has always been a bedroom producer. “I’ve always just had a studio in my house and it was something I did to relax. I’d come home from work and fire everything up. You know, previously I wasn’t interested in playing live. I’ve only done a handful of live shows my whole life,” he explains.
Indeed, if it weren’t for Hitchell’s enthusiasm to play live—something endearingly obvious from his pogoing at the Berghain—the recent ‘DeepChord presents Echospace’ tour would never have happened. Modell was initially very reluctant. “DeepChord started in the late ‘90s. I’ve had a lot of opportunities to come and do this but I always said no. The only reason I said yes this time was…well I said no this time too, but Steve pulled me into it. I was sure I wouldn’t get time off from my job, so I told him that if I got the time off I would come. Then they got back to me and said ‘You’re all set! Here it is! Have fun!’ I even tried to get out of it one more time after that…”
But it wasn’t just Hitchell’s enthusiasm to take it live that changed the sound; the tour itself created logistical problems that needed solving. First, they had to leave the gear at home that so distinctively shaped the DeepChord/Echospace recordings. “We had to really scale back,” says Modell. “I had to learn how to use a computer in a couple of months. Some of that was really tough. We had to really make a new set. It was okay. I mean the gear would have been better. The stuff that we couldn’t bring, I had to do all the modulations in the computer in a live set up. And that added to the difference in the sound compared to the album.”
A second distorting factor was pressure exerted by the venues, explains Hitchell. “A lot of clubs, like Berghain for example, voiced concern. Even though they love The Coldest Season, they were afraid that it would scare off the clubbers. Even going into this months ago when it was just tentative that we were going to be here, our booker said ‘a lot of people are voicing concern over this album.’”
“He was reassuring the clubs that it wasn’t gonna be sleepy, ambient stuff,” says Modell. “Our booker had said to us ‘Okay guys, this stuff is nice but you’re gonna have to step it up a bit.’ So we kind of clicked the stuff up, and pushed the percussion and bass right up to full at the front, and put everything else behind it down. Just kind of remixed it.”
“We made a lot of new stuff, too” adds Hitchell, “I’d say half of the live set we did was all unreleased.”
The show at Berghain went over well, ultimately. The shirtless regulars were not scared off as promoters had feared; indeed, they were jumping and screaming with gusto. But those expecting a live version of the lush recordings on Modern Love were sorely disappointed. In the café, as we are finishing our coffee, we get to chatting about DeepChord’s reception in the US. “DJ Godfather said to me one time ‘You know what? I love this record you gave me. It’s awesome,’" says Modell. "So I asked him to put it on. He goes through his box, pulls it out, and takes it out of the sleeve. It was a 33 record, but he puts it on at 45 and pitches it all the way up.” Modell laughs. “I was like, ‘Are you sure it’s mine? I don’t recognize it.’”
Bron: Resident advisor
laatste aanpassing
Ik lees het morgen wel, maak ik heb van insiders van de bergain gehoord, dat het nog nooit zo los was gegaan, toen deepchord speelde. Er is mij ook verteld dat ze er in april weer staan..
Er is mij ook verteld dat ze er in april weer staan..
Apr 26 2008 8:00P
Fabric [ London ] England, London and South East
Apr 27 2008 8:00P
La Casa Encendida Spain, Madrid
Apr 30 2008 8:00P
NITSA Spain, Barcelona
May 1 2008 12:00A
Tresor [Berlin] Berlin
May 3 2008 8:00P
Redrum Helsinki, Finland
Ik zal vast laat zijn enzo, maar wil ff benadrukken dat "The Coldest Season" echt fantastisch is. Meeslepend, prachtige sfeer. Krijg daadwerkelijk het gevoel dat er koude winden langs me waaien.
Wat onderscheid dubtechno van "gewone" techno? Ik heb ff wat van Scion opgezocht en vind het wel vet. Het lijkt soms ook wel op de sounds die ik af en toe voor ogen heb als ik een track maak. Al zal dit ietsjes dieper zijn nog.
Momenteel ben ik bezig allerlei en velerlei netlabels af te struinen, die op enigerlei wijze in verband worden gebracht met deep-tech, dub-tech, minimal en ambient etc. Ik ben tot het volgende alfabetische rijtje gekomen. Als u nog favorieten heeft die niet in het rijtje voorkomen, schroomt dan niet ze hier te posten.
voor mij absoluut geen probleem om de hele avond heerlijke dub techno te horen... en mjah, van waar tot waar is het dubtechno? zat variatie in de keuken!
Quantec is volgens mij al wel genoemd. Inderdaad lekkere diepe sound. Afgelopen dagen heb ik deze veel geluisterd: http://www.discogs.com/release/1240939. Met name de track infinite
Maar is dit iets wat een hele avond gedraaid kan en mag worden, of moet het afgewisseld worden met andere stromingen?
Ideeën zijn welkom...
Tegenwoordig is deze stroming mijns inziens al vrij breed, van het ambientesque tot aan een pompende drive. Het lijkt me dus zaak om dan artiesten te boeken die het 'genre' vanuit verschillende hoeken benaderen.
Tracklist:
01. Aaron Carl - Crusified Quantec remix - Millions Of Moments
02. Grit - Autumn - Cism
03. Maurizio - M5 - Maurizio
04. Deepchord - Vantage Isle Space Echo Dub - Echospace
05. Lossless - Extraction - Cdr/White
06. Deepchord - Grandbend Echospace dub - Echospace
07. Fluxion - Lark - Chain Reaction
08. BV Dub - Forever's End - Cism
09. Pablo Bolivar - Into The Televerse - Dpress Industries
10. Dubatech - Five Horizons - Cism
11. Freund Der Familie - Konig Der Welt Sven's dWorld mix - Freund Der Familie
12. Maurizio - M7 - Maurizio
13. 2000 and One - Finite Shape - Styrax Leaves
14. Delta Funktionen - Nebula - Ann Aimee
15. Sunkiss - Apogee - Groove On
16. Quantec - Longwinded - Echochord
Lekkere mix hoor. Veel leuke platen. Meteen al een kennismaking met enkele artiesten uit het rijtje dat je noemde. Verder ook de gevestigde orde aanwezig. Wel jammer van de lage bitrate van 160 kbps. Ik ga eens kijken of ik deze http://www.discogs.com/release/1218880 in mijn handen kan krijgen om nog wat meer van deze artiesten te beluisteren.
Nadat ik wekenlang dit topic als hardnekkig topicje int muziek forum zag staan, heb ik me vandaag ook maar eens aan deze stijl gewaagd
Vandaag in de trein naar werk die Coldest Season zitten luisteren...beetje gemengde gevoelens. Tuurlijk, t'is allemaal heel koud en kil en chill en space en diep enz. enz., en de eerste paar minuten denk je ''Ah, wat een heerlijke CD'', maar dat gaat dan even door...en door...en door...en na een tijdje merk je dat er alweer 3 nummers voorbij zijn zonder dat het echt je aandacht heeft gehad omdat er eigenlijk geen ene reet gebeurt. Lijkt niet echt een verhaal in te zitten; geen emotie, geen gevoel, geen climax, geen hoogtepunten...t zijn allemaal schitterende sounds maar meer dan dat wordt het ook niet. Eigenlijk hetzelfde als wat ik met bijna ongeveer alles heb waar Techno bij in de naam staat; t'is zo eentonig. Bovendien, d'r zitten zo weinig beats in dat het bijna ambient is, en dan luister ik toch liever CD's van goede ambient artiesten want die weten er nog wel echte lijnen in te verwerken. Maar goed, dit alles kan natuurlijk ook aan mij liggen, misschien dat ik gewoon dingen in de CD mis ofzo...kweenie...echt pakken deed het me niet. Maar ideaal achtergrondchillspul is het wel! Moet nog maar eens wat meer uit dit stijltje gaan beluisteren...
Btw, aanradertje voor mensen die nog meer koude muziek willen horen: http://www.discogs.com/release/942316
Ambient rechtsstreeks van de noordpool...om van te bibberen
Vandaag in de trein naar werk die Coldest Season zitten luisteren...beetje gemengde gevoelens. Tuurlijk, t'is allemaal heel koud en kil en chill en space en diep enz. enz., en de eerste paar minuten denk je ''Ah, wat een heerlijke CD'', maar dat gaat dan even door...en door...en door...en na een tijdje merk je dat er alweer 3 nummers voorbij zijn zonder dat het echt je aandacht heeft gehad omdat er eigenlijk geen ene reet gebeurt. Lijkt niet echt een verhaal in te zitten; geen emotie, geen gevoel, geen climax, geen hoogtepunten...t zijn allemaal schitterende sounds maar meer dan dat wordt het ook niet. Eigenlijk hetzelfde als wat ik met bijna ongeveer alles heb waar Techno bij in de naam staat; t'is zo eentonig. Bovendien, d'r zitten zo weinig beats in dat het bijna ambient is, en dan luister ik toch liever CD's van goede ambient artiesten want die weten er nog wel echte lijnen in te verwerken. Maar goed, dit alles kan natuurlijk ook aan mij liggen, misschien dat ik gewoon dingen in de CD mis ofzo...kweenie...echt pakken deed het me niet. Maar ideaal achtergrondchillspul is het wel! Moet nog maar eens wat meer uit dit stijltje gaan beluisteren...
Ten eerste heet het album zo omdat alle muziek in de winter is gemaakt..
Voor mij klinkt The Coldest Season heel warm, maar dat is vooral smaak. Het mooie van dit album is naar mijns inziens dat alle elementen die in dubtech gebruikt worden tot in de puntjes uit zijn gewerkt tot een geheel waar zowel menig ambient als dubtech artiest nog niet eens aan kan tippen. Vergeet niet dat Rod Modell al sinds half jaren 80 bezig is, hij heeft formidabele ambient albums gemaakt met onder andere de meester van binaural beats (fuck Ad Visser) Michael Mantra en ook zijn solo albums zijn van deze klasse.
Laat je in ieder geval niet misleiden door het woord 'techno', maar geniet van de diepe analoge klanken, de ruis, de oververzadiging, de eindeloze ritmes..
Deze bijvoorbeeld, of mijn persoonlijke favoriet. Verder ben ik het aangaande The coldest season niet met je eens. Het is best subtiel, er gebeurt zeker wel wat. Maarja je moet denk ik wel van minimalisme houden. Misschien komt het beter over in ruste, 's avond op bed ofzo.
Ik houd verder zelf ook niet echt van andere techno eigenlijk. Dat album van deep_Frieze is ook wel mooi trouwens hoor, daarover zijn we het dan eens.
Verder uiteraard ook wat meer artiesten luisteren als je de stroming wilt beoordelen. Er is al behoorlijk veel genoemd in deze topic.
Moet nog maar eens wat meer uit dit stijltje gaan beluisteren...
om te beginnen is dat stijltje waarover je praat jarenoude kwaliteitsmuziek van de bovenste plank... natuurlijk blijft muziek voor iedereen een andere betekenis hebben...
maar dat er platen in dit genre op discogs worden verkocht die vele malen de aankoopwaarde overschreiden, dat geeft wel aan dat we hier spreken over kwaliteitsmuziek... de term techno geeft ook vaak een ander voorgevoel voor de wat minder betrokken mensen...
toch denk ik dat je er redelijk tot gewoon goed mee vooruit komt op de dansvloer... in Nederland absoluut minder populair maar in ons buurland (lees Duitsland) en de wat zuiderse landen kwijlen mensen hierbij en gaan ze erin op...
let it be dat dat ook ooit hier gebeurd... of wellicht is de Nederlander daar niet gevoelig genoeg voor...
maar dat er platen in dit genre op discogs worden verkocht die vele malen de aankoopwaarde overschreiden, dat geeft wel aan dat we hier spreken over kwaliteitsmuziek...
Het geeft volgens mij meer aan over de cultuur er omheen dan de muziek zelf. Het meeste wordt altijd zeer limited op vinyl dat alle kleuren van de regenboog heeft geperst. (cult verschijnsel)
Het meeste wordt altijd zeer limited op vinyl dat alle kleuren van de regenboog heeft geperst. (cult verschijnsel)
voor een deel ben ik het met je eens... maar als ik eens kijk wat het welliswaar gelimiteerde maar enkel geperste werk van rod modell en cornuiten (woordkeuze...) in de 2e hands verkoop doet... en je koopt het heus niet voor die prijzen omdat het zo'n eyecatchertje is... het gaat altijd om de inhoud
Heb op discogs een verhaal van een gast gelezen die speciaal vanuit London naar Detroit was gevlogen om ze te zien.
inderdaad, ik was ook op REMF... sja... inderdaad meer man waren het niet... nu was het geluid ook niet bijster bar... erg jammer dat ze niet grote zaal stonden, maar misschien was dat ook niet haalbaar en is er een goede inschatting gemaakt...
en het verhaal van die kerel... ja, gaatje in je hoofd mag je best hebben... ik reed ook naar Berlijn voor een avond Marko Furstenberg... ook gekkenwerk
maar ach... als je het nou gewoon uitermate vet vindt? dan moet je dat doen...
