Veel Moslim-landen zijn redelijk ontwikkelde landen, zeker in het midden oosten
midden oosten
- Politiek
Het Midden-Oosten kent verschillende politieke systemen. Sommige landen zijn in meer of mindere mate democratisch te noemen. Enkele landen kennen een majlis, een adviesgevende raad of parlement die advies uitbrengt aan een autoritaire leider. Saoedi-Arabië is bijvoorbeeld een absolute monarchie en alleen mannen mogen stemmen voor adviesgevende gemeenteraden. In Egypte zijn politieke partijen op religieuze grondslag verboden en worden mensen die kritiek hebben op de regering gevangen gezet en gemarteld. In Tunesië is de situatie vergelijkbaar. In Jordanië is kritiek hebben op de koning strafbaar. Marokko kent sinds het aantreden van koning Mohammed VI een geleidelijk democratiseringsproces, waarbij ook vrouwenrechten meer en meer aandacht krijgen.
Een aantal landen in het Midden-Oosten wordt dictatoriaal of autoritair geregeerd, al neemt dit aantal langzaam af. De enige landen waar helemaal niet gestemd kan worden zijn Libië en Syrië .
Onder interne en internationale druk neemt over de brede lijn het democratisch gehalte wel langzaam toe.
Positie van vrouwen:
In veel landen in deze regio zijn vrouwen achtergesteld en mogen zij maar in beperkte mate deelnemen aan het publieke leven, al zijn er diverse variaties in deze beperkingen. Wel hebben zij in vrijwel alle landen die democratisch zijn zowel actief als passief kiesrecht. Het enige land waar dat niet zo is, is Saoedi-Arabië.
Het Midden-Oosten geldt om verschillende redenen als een belangrijke regio in de wereld:
5: Economisch: Het Midden-Oosten is verantwoordelijk voor een groot deel van de olie die dagelijks gewonnen wordt. Het in Egypte gelegen Suezkanaal is daarnaast één van de belangrijkste scheepvaartroutes van de wereld;
olie:
Het Midden-Oosten beschikt over de grootste olievoorraden in de wereld. Economisch en – daaraan gekoppeld – politiek is het gebied daarom zeer belangrijk. De oliereserves zijn niet gelijk verdeeld over het gebied. Sommige landen hebben veel reserves, andere vrijwel niets. Saoedi-Arabië heeft verreweg de grootste hoeveelheid olie, gevolgd door Irak en Iran. De kleine Golfstaten hebben eveneens aanzienlijke reserves. In 1990 viel Irak Koeweit binnen om het in te lijven, waarbij de olierijkdom van het land als één van de redenen werd gezien.
De landen en gebieden die tot het Midden-Oosten worden gerekend kunnen enigszins variëren, maar in het algemeen gaat het om:
Bahrein – Egypte – Irak – Iran – Israël – Jemen – Jordanië – Koeweit – Libanon – Libië – Oman – Palestijnse Autoriteit – Qatar – Saoedi-Arabië – Soedan – Syrië – Turkije – Verenigde Arabische Emiraten
inwoners :
Naast de "vaste" bewoners van deze landen (Arabieren, Turken, Koerden, Iraniërs, Joden, enz.) wordt het Midden-Oosten ook nog altijd bevolkt door nomaden die in de woestijn leven, met name de Bedoeïenen.
Veel landen kennen grote groepen etnische minderheden, zoals bijvoorbeeld Koerden, Druzen en Kopten. Veelal worden deze minderheden niet gelijkwaardig behandeld of zelfs systematisch onderdrukt. Vaak hebben dergelijke spanningen een etno-religieuze achtergrond. Zo verschillen soennieten en sjiieten etnisch niet of nauwelijks van elkaar en zelfs de religieuze verschillen zijn (vergeleken tussen protestanten en katholieken) vrij beperkt. In Irak anno 2007 plegen soennieten en sjiieten zeer regelmatig aanslagen op elkaar met honderden doden tot gevolg. Ook in andere streken zoals Saoedi-Arabië worden sjiieten slechter behandeld. In Iran worden dan weer Arabieren (in het zuidwesten van het land) achtergesteld.
Ook het traditionele denken in stammen en clans leidt tot een achterstelling van groepen. In Libanon zijn de etnische en religieuze tegenstellingen al decennia een voortdurende bron van spanning. In Israël worden Israëlische Arabieren volgens diverse onderzoeken achtergesteld ten opzichte van Joden.
diverse info midden oosten
israelisch /arabisch conflict
westerse wereld
lekker zooitje
