Uitspraak van verwijderd op zondag 11 november 2007 om 23:09:
Valt mij op dat als je kijkt vanaf de jaren 50 dat hoe minder mensen hun kinderen slaan hoe meer ze ontsporen...
denk niet dat dat alleen te wijten of mischien wel helemaal niet te wijten is zelfs aan slaan aangezien er ook veel ouders hun kind kunnen opvoeden zonder dat er getikt word en dat dat kind gewoon een goed mens word zonder te ontsporen.
een ontsporing hangt denk ik van teveel (afzonderlijke)
factoren af om dat op 1 ding te schuiven.
want bijv een kind dat mishandeld is jarenlang kan rare moves gaan maken is zijn future (hij is dus oa door de mishandeling gevormt in zijn zijn).
een corrigerede tik is in mijn ogen nou niet direct mishandeling, ik heb ze ook zat gehad en ik vond ze achteraf dan best nuttig want het had een positief effect uiteindelijk maar toch zie ik het niet direct als de oplossing omdat angst een grootte rol speelt in het tikken.
ik was er vroeger best bang voor en daarom liet ik dingen, is dat dan wel een goede weg?
niet de weg die ik in wil teminste aangezien je een bepaalde vorm van geweld niet in een leerproces van zoiets kleins en onervarens kan toepassen omdat je je dan af moet vragen waar dan de grens van geweld is en waar je die zelf legt.
jij stelt die grens hier, maar waar stelt je kind die grens later?