Standaardregel bij peuters----> ik ben twee en ik zeg nee.
Denk dat dat bij veel moeders heel herkenbaar is.
ELKE DAG keer op keer weer ja
Tis net alsof de duivel in hem is gekropen vanaf zijn 2de verjaardag ongeveer.
Kan aan mij liggen... maar Kay weet dondersgoed wat ja en nee is.
En al helemaal wat heet betekend.
En dat wist hij ook toen hij net kon staan.
ja de mijne ook en ik heb ook niet als een idioot achter hem aangezeten van dingen niet in je mond pakken en denk dat het daarom juist goed ging.. heeft die nooit gedaan.
En mijne krijgt zekers weten een tik, meestal gebeurd dat op de kont, of eigenlijk altijd maar dan moet ie al heel vaak zijn zin door drijven of heel stout zijn.
Ik werk meer met apart zetten (in de hoek zo gezegd) dat is bij ons op de gang, hij weet al zelf precies welk plekje. soms als hij heel vervelend is loopt hij zelf weg en zegt ik ben stout, in de hoek en dan doet hij de deur achter zich dicht en gaat daar zitten afkoelen.
Afleiden doe ik ook weleens of negeren als die echt zeurt.
Maar als hij mij gaat slaan (gebeurd vaker bij papa of oma's en opa's) of dingen die echt niet kunnen zoals alle dvds uit de hoesjes halen en ermee spelen of de honden pesten/shoppen dan krijgt ie een klap voor zijn kont meestal gecombineerd met apart zetten.
Maar eigenlijk helpt meestal nix als hij echt zijn zin wil door drijven.. pfff haha heel vermoeiend meestal
