even in t kort, want deze pc zijn wel heel langzaam..
sorie, kan niet iedereen persoonlijk n berichie sturen
maar,
met mij gaat alles goed, maak n hele hoop mee en zie vanalles.
t reizen is soms wel heel zwaar, dat ze van n 8 uur durende reis gewoon ff 17 uur maken... pfff!!
nou dan heb je t wel gehad, echt gehad! voordeel daarvan is dat je dan wel weer heerlijk slaapt in ieder bedje, maakt dan echt niet meer uit hoe of wat.
djokja was wel super, ban dr van de 3 dagen die ik geplant had uiteindelijk de hele week blijven hangen. nog veel leuker was dat toen ik daar de eerste dag aankwam en heerlijk zat te chillen in cafe bintang ( ik lust dit bier pap ), don binnen kwam lopen. don is n jongen die in n cafe in bukittinggi werkt waar ik vaak zat... hij speelt gitaar en was goed gezelschap! nu is hij ook op reis en kom ik m daar tegen... gezelli samen biertjes drinken s'avonds! en geen dag meer alleen ontbijt, luche of dinner.
na djokja ging de reis verder naar bromo... in de lonely planet staat dat je daar zonder tour guide wel heen kan, gewoon t witte stenen pad volgen. ierdereen doet deze trip voor de sunrise en dan is t dus pikke donker als je begint met wandelen............. ja, ze vroegen wel of ik in n jeep naar daar waar de jeep niet meer rijden kan wil, maar ik en 2 andere nl'ers dachten dat wel te kunnen lopen. 03:00 start de trip. nou nou, tjonge jonge, poehoe, bah bah... dat was stijl! en hebben uitendelijk voor de helft toch nog n jeep weten te ritselen.... daarna te voet verder, want de lonely planet zegt....
ik zag helemaal niks, te donker, heel veel mist en geen witte steen te bekenen.
er komen al jeeps en we volgen hun spoor maar, want al 3 jeeps die we aangehouden hebben zeggen dat we in de goeie richting lopen.
maar wij weten dat er geen jeep naar bromo gaat, alleen naar lawang top/ view point.......
hee! witte stenen.... 30 meter en toen hielt t ook op.
terug naar de jeep sporen en verder volgen, tot er ineens 2 jeep sporen in 2 verschillende richtingen gaan.... als we verder lopen verdwalen we, dus maar terug nu we de richting nog weten!
maar daar heel in de verte schijnt n klein lampje... de tourguide vind ons en tegen n kleine betaling brengt hij ons naar de top. dat is dus even helemaal geen makkelijke wandeling, steeds stijler en stijler en de lucht word steeds ijler. ik heb wel energie over en ik wil wel verder lopen maar ik heb echt geen lucht meer over, na flink doorzetten en toch echt die sunrise willen zien en niet voor niks willen lopen kom ik uiteindelijk aan t laatste stukje... nog maar 250 trap treden nu!
we zijn al boven de wolken, wat een prachtig uitzicht. een hele grote witte deken met de vulkaan toppen die daar bovenuit torenen, prachtig!
de vulkaan bromo rookt hevig, volgende probleem... door die dikke zwavel damp kun je nog minder ademen en moet je hoesten met lucht die je niet hebt, maar 250 treden.....
ik heb t gehaald, 15 minuten voor zonsopgang sta ik boven op t randje van de vulkaan bromo. ik kan zo in de aarde kijken infeite....
zo, weer n klein stukje van mn reis.
dikke knuffels, hou van jullie en tot over 3 weekjes