Ouder(s) verloren

Ik ben allebei mun ouders verloren en kwam er alleen voor te staan toen ik 18 was...heb er uiteraard nog steeds heel veel moeite mee om dit wereldje aan te kunnen..

Wie heeft dit nog meer meegemaakt en wat zijn jullie ervaringen en of advies waar je zelf heel veel aan hebt gehad???

Ik weet dat dit een klote onderwerp is maar is denk ik wel belangerijk omdat er meer mensen zijn die dit hebben meegemaakt dan menig ander denkt en sommige mensen kunnen er misschien niet over praten misschien helpt dit forum een beetje ????

Uitspraak van ardiii op vrijdag 16 maart 2007 om 15:47:

▶

advies waar ik veel aan heb gehad, is naar mezelf luisteren.. jij bent degene die weet hoe jij jezelf voelt, en niet een ander!

Das heel mooi wat je zegt en vind t heel knap dat jij dit kan maar ik ben mezelf een soort van kwijtgeraakt hierdoor...dus is t moeilijk naar jezelf te luisteren....komt wel weer weet ik zeker alleen tis zo moeilijk

was voor mij ook moeilijk hoor, en heb het nog steeds niet helemaal onder de knie .. maar merk wel dak me eigen er beter door voel.. als ik het gedaan heb..

Uitspraak van ardiii op vrijdag 16 maart 2007 om 15:47:

▶

sommige mense beseffen niet hoeveel pijn ze je doen met opmerkingen die ze maken..

ik vraag me vaker af wie mij nu echt ken?
ik kan ze op 1 hand tellen denk ik.

Uitspraak van ardiii op vrijdag 16 maart 2007 om 15:47:

▶

advies waar ik veel aan heb gehad, is naar mezelf luisteren.. jij bent degene die weet hoe jij jezelf voelt, en niet een ander!

als ik naar mezelf wil luisteren, komt er altijd wel weer iemand met zijn ongevraagde bemoeienis, met wat wel en niet goed voor mij is en wat ik wel of niet moet doen.

het valt gewoon niet zo effe mee om maar steeds te doen wat je zelf denkt dat goed is, eigenlijk zou ik gewoon schijt aan alles moeten hebben en het juist zo doen als ik dat wil.

maarja ik leef eigenlijk al wat jaren op de automatische piloot.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 15:57:

▶

eigenlijk zou ik gewoon schijt aan alles moeten hebben en het juist zo doen als ik dat wil.

Moeten we ook eigenlijk doen alleen misschien zijn we door onze emoties toch nog een soort van beinvloedbaar door bemoeienissen (meestal goed bedoeld overigens)

Mijn moeder heeft het contact met mij verbroken, omdat ik me meer thuis voelde bij m'n vader en dat kon ze niet hebben. Daarbij heeft ze ervoor gezorgd dat mijn zussen ook geen contact meer met me willen.

Ach, ik woon nu gelukkig bij m'n vader en stiefmoeder, heb nog een stiefzus die niet bij ons woont en een stiefbroer die momenteel in Australië zit.

Het eerste jaar deed het me heel veel pijn, maar in de loop der tijd is het minder geworden en wil ik m'n moeder niet eens meer zien.

Ik heb momenteel m'n vader, daar kan ik op terug vallen en daar heb ik enorm veel steun aan. Over 5 jaar wilt hij een zaak openen in Aruba en daar heen verhuizen, hoe we het dan gaan doen; is weer een vraag voor de toekomst !

heb ik ook,dat mense tegen mij zegge wat ik beter kan doen,.. en dan loop ik gwn weg.. en als ze dan geen plaat voor der kop hebbe..dan snappe ze zelf wel dat ze een verkeerde opmerking maakte..

tuurlijk heb ik ook dinge die automatisch gaan.. maar eens in de zoveel tijd, komt het besef.. en dan ga ik over alles nadenke wat ik doe.. hoe ik het doe,.. of mijn moeder het zo wel goed zou hebbe gevonde.. en dat zijn echt kuttijde..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 15:57:

▶

k vraag me vaker af wie mij nu echt ken?
ik kan ze op 1 hand tellen denk ik.

als je moeilijk heb leer je pas echt je echte vrienden kennen..en ook al zijn het er maar 5,als het maar goeie zijn

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:13:

▶

als je moeilijk heb leer je pas echt je echte vrienden kennen..en ook al zijn het er maar 5,als het maar goeie zijn

Zeker mee eens... !

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 14:35:

▶

Wie heeft dit nog meer meegemaakt en wat zijn jullie ervaringen en of advies waar je zelf heel veel aan hebt gehad???

lijkt me echt het ergste wat er in je leven zou kunnen gebeuren.ik moet er niet aan denken dat ik 1 of beide van mijn ouders zou moeten verliezen.ik zou ook niet weten of ik daar ooit uit zou komen

Ik ben mijn vader verloren toen ik 2 was en af en toe heb ik het daar toch best moeilijk mee, als ik er aan denk hoe mijn leventje verlopen zou zijn als ie nog geleefd had. En mensen zeggen vaak dat ik op hem lijk qua gedrag,maar dat kan ik nooit zeker weten...Ik moet het doen met oude foto's en wat anderen over hem vertellen...

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:04:

▶

Mijn moeder heeft het contact met mij verbroken, omdat ik me meer thuis voelde bij m'n vader en dat kon ze niet hebben.

kil vind ik zoiets

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 15:57:

▶

als ik naar mezelf wil luisteren, komt er altijd wel weer iemand met zijn ongevraagde bemoeienis, met wat wel en niet goed voor mij is en wat ik wel of niet moet doen.

Sommige mensen begrijpen niet wat luisteren inhoudt, soms moet iemand gewoon zijn of haar verhaal kwijt, dan is raadgeven echt overbodig.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 15:43:

▶

daar heb je gelijk in, maar door die toestanden doe ik er best lang over om mijn emotie te tonen.
hou het liever allemaal voor me zelf, voel me anders toch vaak onbegrepen.

Vind ik oprecht jammer, ken zelf de situatie ook, niet zozeer overleden ouders, maar mensen die niet kunnen of willen luisteren en wat je dan met je emoties doet.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 15:43:

▶

waardoor ik een paar jaar geleden niet eens meer kon huilen, en me afvroeg of ik nog wel emotie's in me had zitten.

Dan is het wachten tot de bom valt. Mensen zouden eens moeten luisteren i.p.v. tegenwerken.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 14:35:

▶

Ik ben allebei mun ouders verloren en kwam er alleen voor te staan toen ik 18 was...heb er uiteraard nog steeds heel veel moeite mee om dit wereldje aan te kunnen..

Even een vraagje het gaat me misschien niks aan.. maar plotseling beide ouders verliezen hoe kan dat gebeuren?
Lijkt me egt super rot...
kan me ook voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt..

Uitspraak van Patrick Allen op vrijdag 16 maart 2007 om 16:44:

▶

kil vind ik zoiets

Dat is het ook, maar je doet er niets aan op zo'n moment.. Je gaat weg in de hoop dat het nog eens goed komt, en als duidelijk wordt dat het niet meer goed zal komen, ga je er mee leren leven..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:04:

▶

Het eerste jaar deed het me heel veel pijn, maar in de loop der tijd is het minder geworden en wil ik m'n moeder niet eens meer zien.

is een erg harde uitpraak...besef wel dat zij er morgen niet meer kan zijn...is en blijft wel je moeder

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:01:

▶

is een erg harde uitpraak...besef wel dat zij er morgen niet meer kan zijn...is en blijft wel je moeder

Ik weet wat ik zeg en ik weet wat ik bedoel.. Er is meer gebeurd, vandaar..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:03:

▶

Ik weet wat ik zeg en ik weet wat ik bedoel.. Er is meer gebeurd, vandaar..

hoop dat je er dan ook achter sta en er later geen spijt van ga krijgen

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:05:

▶

hoop dat je er dan ook achter sta en er later geen spijt van ga krijgen

Ik snap volkomen wat je bedoeld hoor, begrijp me niet verkeerd. Ik snap dat dit erg achterlijk overkomt aangezien er mensen zijn die hun moeder nooit van hun leven kunnen zien. Maar ik sta er echt achter, mijn zussen zou ik graag nog eens terug zien, maar mijn moeder niet.. Het blijft m'n moeder, maar ik blijf ook haar zoon, heeft zij ook nooit over nagedacht.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:07:

▶

Maar ik sta er echt achter, mijn zussen zou ik graag nog eens terug zien, maar mijn moeder niet.. Het blijft m'n moeder, maar ik blijf ook haar zoon, heeft zij ook nooit over nagedacht.

nou neem contact met je zussen op.....snap soms niet dat mensen z'n uitspraak kunnen doen....ik heb zelf me pa verloren en ondanks dat ik ik geen band met me moeder heb ben ik blij dat ik der nog heb..

Ja, lag alles maar zo simpel.
Ik ben erg blij dat ik m'n vader heb, meer heb ik niet nodig. Mensen die weten hoe het in elkaar zit respecteren mijn beslissing, mensen die dat niet weten, zullen dat inderdaad nooit kunnen snappen...
Nogmaals snap ik je punt, echt waar..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:07:

▶

snap volkomen wat je bedoeld hoor, begrijp me niet verkeerd. Ik snap dat dit erg achterlijk overkomt aangezien er mensen zijn die hun moeder nooit van hun leven kunnen zien. Maar ik sta er echt achter,

als je er zelf achter staat is toch geen probleem. ik weet neit wat ik in dat geval zou doen, maar ik denk niet dat ik het zou kunnen opbrengen om contact met haar op te nemen.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:16:

▶

ik weet neit wat ik in dat geval zou doen, maar ik denk niet dat ik het zou kunnen opbrengen om contact met haar op te nemen.

Nee, dat zou inderdaad probleem 2 zijn.

mijn moeder is 3,5 jaar geleden gestorven en 12 dagen geleden is me vader gestorven. heb net pas het verdriet van me moeder een beetje verwerkt en dan komt de volgende klap. wat anderen zeggen, daar trek ik me niks van aan. het belangrijkste is om naar je eigen gevoel te luisteren en als ik huilen wil dan huil ik . je mag toch wel laten zien dat je verdriet heb. anderen zeggen maar steeds vooruit kijken en sterk zijn. alsof je ouders niks zijn en je geen verdriet mag hebben

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:27:

▶

je mag toch wel laten zien dat je verdriet heb. anderen zeggen maar steeds vooruit kijken en sterk zijn. alsof je ouders niks zijn en je geen verdriet mag hebben

verdriet hebben is mensenlijk..teken dat je van ze hielt\houd.
ik heb die verdriet na 6 jaar nog en dat zal je altijd houden .

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:27:

▶

het belangrijkste is om naar je eigen gevoel te luisteren en als ik huilen wil dan huil ik . je mag toch wel laten zien dat je verdriet heb. anderen zeggen maar steeds vooruit kijken en sterk zijn. alsof je ouders niks zijn en je geen verdriet mag hebben

mensen die niet weten hoe dat is hebben vaak geen begrip voor je

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:46:

▶

Dan is het wachten tot de bom valt. Mensen zouden eens moeten luisteren i.p.v. tegenwerken.

idd, soms heb ik het idee dat ik een tijdbom ben

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:46:

▶

Vind ik oprecht jammer, ken zelf de situatie ook, niet zozeer overleden ouders, maar mensen die niet kunnen of willen luisteren en wat je dan met je emoties doet.

het heeft mij inmiddels zo gemaakt dat ik alles bijna voor mezelf hou.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:46:

▶

Sommige mensen begrijpen niet wat luisteren inhoudt, soms moet iemand gewoon zijn of haar verhaal kwijt, dan is raadgeven echt overbodig.

ben een beetje moe van dat iron lady imago

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:13:

▶

als je moeilijk heb leer je pas echt je echte vrienden kennen..en ook al zijn het er maar 5,als het maar goeie zijn

ik heb er niet eens 5, en bij die wat ik heb durf ik ook mijn tanen vaak niet te laten zien, gewoon omdat ik alles zo onderdrukt heb. ze zouden me wel begrijpen.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 16:01:

▶

Moeten we ook eigenlijk doen alleen misschien zijn we door onze emoties toch nog een soort van beinvloedbaar door bemoeienissen (meestal goed bedoeld overigens)

ik heb een zoon, hij is de reden dat ik een hoop tolereer, zonder hem zou ik idd doen wat ik zelf wil en schijt hebben aan wat anderen ervan zouden denken.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:46:

▶

ik heb er niet eens 5, en bij die wat ik heb durf ik ook mijn tanen vaak niet te laten zien, gewoon omdat ik alles zo onderdrukt heb. ze zouden me wel begrijpen.

als ze je echt goed kennen merken ze wel aan je dat je verdriet heb,maar als ze dat zien heb je dan wel steun aan ze?

ja mijn band met mijn ouders is eigenlijkt nooit echt goed geweest...is heel veel gebeurd maar ja het blijven toch mn ouders...

echt een goeie band heb ik niet ik blijf ze wel zien...niet te vaak ook anders loopt het weer uit op bonje..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:51:

▶

als ze je echt goed kennen merken ze wel aan je dat je verdriet heb,maar als ze dat zien heb je dan wel steun aan ze?

ze beginnen er niet snel over, omdat ze toch weten dat ik zeg ''alles is goed'' ze willen me steunen, maar ergens sta je toch machetloos als een ander zich niet goed voelt

sommige mensen kan je echt niet aan zien of ze verdriet hebben of wat...als je dingen in het verleden meemaakt kan je ook leren die gevoelens weg te maken...(op wat voor manier dan ook)

maar als je nooit steun vraagt zul je ook nooit steun krijgen (of iemand moet je door en door kennen) maar als je je kut voelt en je zit thuis dan ruiken je vrienden ook niet dat je je kut voelt

bel je ze echter op en zeg je dat je kut voelt dan helpt een echte vriend zeker wel !

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:58:

▶

dat ik zeg ''alles is goed'

ja zeg ik ook altijd...schaam me er soms ook wel voor om weer te gaan janken..
maar ff een arm om je heen kan al genoeg zijn..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:05:

▶

sommige mensen kan je echt niet aan zien of ze verdriet hebben of wat...als je dingen in het verleden meemaakt kan je ook leren die gevoelens weg te maken...(op wat voor manier dan ook)

ik denk dat dat het geval bij mij is.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:05:

▶

bel je ze echter op en zeg je dat je kut voelt dan helpt een echte vriend zeker wel !

dat zouden ze ook doen.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:07:

▶

ja zeg ik ook altijd...schaam me er soms ook wel voor om weer te gaan janken..
maar ff een arm om je heen kan al genoeg zijn

klopt, voor mij is dat gewoon moeilijk.

in mijn relatie's was het meestal ''jouw probleem is niet het mijne'' sja uiteindelijk hak je de knoop door ( ook om vele andere redenen) als iemand je niet bijstaat in je goeie en slechte dingen, heb je er helemaal niks aan.

Uitspraak van daanx op vrijdag 16 maart 2007 om 18:07:
ja zeg ik ook altijd...schaam me er soms ook wel voor om weer te gaan janken..
maar ff een arm om je heen kan al genoeg zijn


ja inderdaad dat zeg ik ook vaak. gewoon een masker opzetten zodat anderen maar denken dat het goed gaat, maar inderdaad echte vrienden weten en zien het als je je klote voelt

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:46:

▶

idd, soms heb ik het idee dat ik een tijdbom ben

En daar is echt helemaal niet bij gebaat, jij niet en je kind helemaal niet.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:46:

▶

het heeft mij inmiddels zo gemaakt dat ik alles bijna voor mezelf hou.

Oh ik ook hoor. Mijn ouders hebben me zo opgevoed dat praten over het weer ging en niet over 'gevoelens'.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 17:46:

▶

ben een beetje moe van dat iron lady imago

Erg jammer dat je omgeving je daartoe dwingt, echt waar. Ze zouden veel meer voor je kunnen betekenen, maar ach... emoties en gevoelens is maar gezeur en voor watjes. Die mentaliteit hebben velen.

Heftig topic dit...respect voor de mensen die er hier zo over kunnen praten

Heel knap van je dat je zo iets kunt plaatsen
ik heb me beide ouders nog maar weet heel goed hoe het is ze niet meer te hebben mijn beste vriendin noemt mijn ouders pap en mam omdat haar eigen ouders toen ze 18 en 21 was overleden zijn.
Zelf heb ik op 16 jarige leeftijd me eerste vriend verloren en toen 23 was me opa en oma 16 april 2006 me opa en 6 dagen erna 22 april 2006 me oma

Sterkte

Uitspraak van Delli[050] op vrijdag 16 maart 2007 om 18:39:

▶

Heftig topic dit...respect voor de mensen die er hier zo over kunnen praten

Oh, je hebt de rellers gemist dus

Een topic als dit is ook wel eens goed voor Partyflock..

Hey,
ik ben ook allebei mijn ouders verloren..

ik was 9 maanden toen mijn moeder overleed, en 15 toen mn vader overleed..

Omdat ik mn moeder niet gekent heb, kan ik haar niet echt missen. Maar mn vader mis ik super erg, en ik denk nog iedere dag aan hem

Ik heb het vooral het jaar na dat mijn vader overleed erg moeilijk gehad.. Ik ging bij mijn oom en tante wonen, en dat was toch heel erg wennen, sowieso de gezinssituatie enzo.. Ik had veel stemmingswisselingen, vrolijk, boos, chagrijnnig etc. Maar nu gaat het gelukkig wel goed thuis, en met mezelf

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:33:

▶

En daar is echt helemaal niet bij gebaat, jij niet en je kind helemaal niet.

mijn kind komt niks te kort, daar zorg ik heel goed voor
net zoals hij met zijn glimlach heel goed voor mij zorgt

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:33:

▶

Oh ik ook hoor. Mijn ouders hebben me zo opgevoed dat praten over het weer ging en niet over 'gevoelens'.

en ik ben juist een gevoelsmens die graag praat over gevoelens, praat heel makkelijk met andere mensen als HUN problemen hebben

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:33:

▶

Erg jammer dat je omgeving je daartoe dwingt, echt waar. Ze zouden veel meer voor je kunnen betekenen, maar ach... emoties en gevoelens is maar gezeur en voor watjes. Die mentaliteit hebben velen.

ik weet wel dat ik mijn zoon opvoed met het motto dat je jezelf kunt zijn en ook daar je gevoel tonen bij hoort, ik zal nooit van hem verwachten wat mijn ouders en mensen om mij heen van mij verwachten.

Uitspraak van Delli[050] op vrijdag 16 maart 2007 om 18:39:

▶

Heftig topic dit...respect voor de mensen die er hier zo over kunnen praten

eindelijk eens een goed topic waar je oprecht kunt praten zonder lolbroeken

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:47:

▶

Een topic als dit is ook wel eens goed voor Partyflock..

van mij mogen er meer komen, in een apart onderdeel ofzo
zie je de mensen ook eens van een andere kant

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:55:

▶

Maar nu gaat het gelukkig wel goed thuis, en met mezelf

sterkte, niet niks wat je is overkomen

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:26:

▶

als iemand je niet bijstaat in je goeie en slechte dingen, heb je er helemaal niks aan.

als je partner je niet steunt...weg ermee dan!!!!

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:10:

▶

van mij mogen er meer komen, in een apart onderdeel ofzo
zie je de mensen ook eens van een andere kant

helemaal met je eens

Ik heb zoiets zelf nog nooit mee gemaakt.
Het lijkt me echt verschrikkelijk.
Degenen die het wel is overkomen: sterkte!

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:12:

▶

als je partner je niet steunt...weg ermee dan!!!!

heb ik ook gedaan, stond toch overal alleen voor.

Uitspraak van "Lot" op vrijdag 16 maart 2007 om 19:18:

▶

Degenen die het wel is overkomen: sterkte!

dank je

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 18:55:

▶

ik was 9 maanden toen mijn moeder overleed, en 15 toen mn vader overleed..

jemig dat is ook wat......sterte ermee

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:10:

▶

mijn kind komt niks te kort, daar zorg ik heel goed voor

Ik wilde ook zeker niet impliceren dat je daar tekort schoot hoor

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:10:

▶

net zoals hij met zijn glimlach heel goed voor mij zorgt

Geloof ik graag, als mijn 1,5 jarige nichtje lacht vind ik dat ook prachtig, dan even voorstellen dat het mijn eigen kind was.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:10:

▶

en ik ben juist een gevoelsmens die graag praat over gevoelens, praat heel makkelijk met andere mensen als HUN problemen hebben

Jammer dat het schijnbaar eenzijdig is dan.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 16 maart 2007 om 19:10:

▶

ik weet wel dat ik mijn zoon opvoed met het motto dat je jezelf kunt zijn en ook daar je gevoel tonen bij hoort, ik zal nooit van hem verwachten wat mijn ouders en mensen om mij heen van mij verwachten.

Altijd het juiste streven, die 'ellende' die jij hebt wil je je kind niet aandoen, zou iedere ouder moeten doen.