Ik denk wel eens aan de dood

. Hoe zou het het zijn en hoe zou het voelen(kun je nog wel iets voelen)Heb je nog emoties. Of ben je na de dood gewoon dood en is er niets meer(wat ik ten zeerste betwijfel)
Mijn oma heeft een BDE gehad, ze kreeg een hartstilstand na een hartinfarct...ze werd gereanimeerd in het ziekenhuis en bleek volgens de artsen al een paar minuten niet meer te leven....Uiteindelijk is ze toch terug gekomen en was ze daarna helemaal verward en angstig...Ze heeft daarna gelukkig nog jaren geleeft, maar ze vertelde ook hoe zij het ervaren heeft...Dat ze zich boven haar lichaam zag zweven en heel in de verte mensen druk in de weer met elkaar hoorde praten/schreeuwen e.d.....En dat ze een fel licht had gezien in een soort van tunnel, waar ze naartoe werd getrokken, en waar het ook heel sereen voelde....En vanaf dat punt weet ze niks, behalve dat ze weer wakker werd in een ziekenhuisbed met haar kinderen om haar heen....
Mijn oma was een zeer gelovige vrouw(zwaar gereformeerd)dus die geloven normaal gesproken niet in dat soort dingen, maar het heeft haar zeer zeker wel aan het denken gezet

En voor mij was dat toch wel heel erg mooi om te weten dat er misschien wel meer is na de dood
Het enigste waar ik bang voor was(en jaren ben geweest) was het feit dat ik niet dood zou zijn als ik begraven zou worden, en wakker zou worden in de kist, diep onder de grond en geen lucht meer zou krijgen...Maar goed dat is een kans van 1 op????????????? denk ik
Ik ben ook absoluut geen zweverig persoontje

Maar ben toch wel een control freak en wil alles weten waar mijn weg mij heen leidt

Niets mis mee denk ik zo
Maar tot het zover is, haal ik alles uit het leven wat erin zit

En geniet van alle dingen die om mij heen gebeuren(het geluk dan wel)
