als je terug gaat naar de pre-christelijke tijd. Kom je zoveel godheden tegen die op 25 december zijn geboren uit een maagdelijke moeder. Gidsen om de mensen van hun zonden te redden. Sommigen kregen zelfs goud, frankincens en mirre.
Hoe kun je dan zeggen dat jezus de enige echte is. Als er 100den voor hem zijn geweest. Ik zal een geheimpje verklappen wat vele niet eens willen of weigeren te geloven. Ze staan symbool voor de zon.
In de oudheid aanbaden mensen de zon. Zo'n enorme energie bron. Het is voor 99% ons zonnestelsel. Alles is ervan afhankelijk. En hun wisten dat. op 22 december was de zon aan het eind van zijn cyclus. Op 25 december begon hij aan een nieuwe en werd "geboren" of "herboren". Het kwam vaak voor dat ze de jaarcyclus van de zon voorstelden als het leven van een mens. Op 25 dec. werd de zon voorgesteld als een baby. Hij zou groeien, en dan op de zomer zonnewende, hoogtepunt van de zonnekracht, stelden ze de zon voor als een immens sterke man, met lange gouden haren, symbolisch voor de zonnestralen die dan op hun hevigst waren. Wanneer de zon neerdaalde naar de herfst beeldden ze de "zonneman" uit met korter wordend haar, symbolisch voor afnemende zonnestralen. En op dit punt ongeveer werd hij uitgebeeld als een opatje. In het oude babelonië, aanbaden ze 3 goden. Een ervan was Nimrod die vaak afgebeeld werd als een vis. Hij had een zon genaamd Tamus. Ze zeiden dat ze samen een waren. Vader en zoon. De vrouw hier is koningin Semiramis. Zei stond symbool voor het donkere. (haar symbool is eveneens de witte duif met de tak en komt niet van noah af maar is een ander verhaal, Semiramis betekend ook letterlijk takdrager). Ze zeiden dat Tamus stierf om de zonden bij de mensen weg te nemen. Toen ze hem doodden stopte ze hem in een tombe en rolde ze er een rots voor. Toen ze na 3 dagen terug kwamen was de rots verplaatst en was tamus weg.
En zo zijn er meerdere van deze verhalen. Zoals Isis met Horus, Devaki met Krishna, en ook Maria met jezus.
heel goed gezegd Nemphetamine. Nog een klinkend voorbeeld het overnemen van verhalen is de Babylonische zondvloed uit Ninivé(elfde tablet van de Gilgamesj editie).
Hierin word verteld dat er een persoonlijk Utnapishtim te horen krijgt van de god Ea een boot te gaan bouwen. Hij krijgt de precieze afmetingen en het houtsoort door van de god. Als hij klaar is, laad hij zijn familie, goud, zilver en 2 soorten van elk diersoort in.
En daarna natuurlijk veel water, hevig regenval, blablabla, mensen dood, iedereen verdronken, jadijadijadi. En dan op de zevende dag laat hij een duif los om te kijken of er een droge plek te vinden is. Die vind niks, daarom stuurt hij een raaf. Die vind wel een mooi plekje(vast Ararat, maar dat word er niet in beschreven) en daar gaat de familie zich nestelen.
Als dat toch geen plagiaat is, weet ik het ook niet meer!