Weet nu wel na een tijdje naar feesten te zijn geweest, drank en drugs te hebben gebruikt, dat dat niet het 'echte' leven is.
Vond het altijd geweldig op die feesten, lekker leip, weekenden doorgaan,vaag rondlopen op feesten, de meest vage gasten spreken, sochtends als de vogeltjes weer floten leip terug naar huis lopen, en de auto's voorbij horen dreunen met hun muziek, echt super.
Maar dat leven heeft me flink kapot gemaakt, wilde mijn ouders niet meer zien, kreeg steeds meer haat voor buitenlanders, heb er zelfs een psychose (vreemde stemmen horen) aan over gehouden.
Ik wist me geen raad meer, en kon ook niet stoppen met alchohol drinken, en zo werd het steeds erger.
Ik had als ik eerlijk ben ook niet echt veel zin meer om op deze manier door te leven.
Ik woonde voor een half jaar bij mijn oom in Veenendaal, hij geloofd, maar niet op een vervelende manier, hij dringt je niets op, en drinkt ook een

tje mee, gaat mee op stap.
Zo zie ik ook iemand die geloofd, iemand die niet volgens allerlei regels zich laat vastbinden.
Toen ik echt niet meer verder wilde, ging ik uit pure wanhoop met hem mee af en toe naar een gemeente waar hij kwam.
Toen ze het eerste lied gingen zingen moest ik opeens huilen, ik dacht.. Wat, "ik" huilen? Maar ik kon het niet tegenhouden.
Ik werd zo aangeraakt, niet normaal. Heb die dagen ernaar ook alleen maar moeten janken, net of ik genezen werd door dingen die ik vroeger heb meegemaakt. Ik had minstens al 6 jaar niet meer gehuild...
Nu, twee maanden later, lees de bijbel regelmatig, en bid vaak of God mij wil helpen met de dingen in mijn leven.
Zeker, dat was wel ff wennen, maar ik voel nu echt die intense rust van binnen, nooit meer bang of alleen.
En soms hoef ik niks tegen God te zeggen, en vult hij mij met zijn Geest.
(hoop dat ik nu niet te zweverig over kom, maar het is realiteit dat Hij bestaat, dit gevoel is echt te gek!)
Nee, daar kan geen halve liter of een pilletje tegen op mensen, temminste hoe ik het ervaar...
Voor mij bestaat God voor 100% mensen!!