donateur
Nadat ik lang geleden op mijn Sega Megadrive (16 bit) een versie van Phantasy Star had uitgespeeld, raakte ik behoorlijk verslingerd aan RPG's.
Toen op de PS1 Final Fantasy VII uitkwam, en ik die fanatiek ging spelen, wist ik dat ik een Final Fantasy Freak zou worden. Wat een vet verhaal, sfeer en wat een soepele speelbaarheid.
Toen FFVIII uitkwam stelde de realistische graphics mij eerst een beetje teleur. Geen bossen, mijnen, grotten en andere mystieke omgevingen meer, maar meer in steden dorpen en dergelijken. Achteraf viel het qua sfeer en verhaal best mee en werd het eigenlijk gewoon een heel vet spel.
FFIX was grafisch weer een stapje terug, volgens mij omdat te veel mensen al met hun hoofd bij de PS2 zaten, maar kreeg weer een beetje dat avontuurlijke van VII terug.
En daar was die dan, de PS2. Ik had die console alleen al gekocht al was Final Fantasy het enige spel geweest wat erop uit was gekomen.
Snel FFX gehaald. En wat een vette intro cut-scene. Dit kon toch niet anders dan een vette game worden. En zowaar met gesproken teksten.
Maar tijdens het spelen raakte ik eigenlijk al redelijk snel ontmoedigd door dat ingewikkelde 'Sphere' systeem. Maar daar had ik mezelf nog wel doorheen kunnen worstelen.
Wat mij het meeste tegen ging staan is dat het spel eigenlijk 1 groot 'eind-bazen' gevecht was geworden. En in mijn ogen van een te hoge moeilijkheidsgraad waardoor je vaak uren basis gevechten op moet zoeken om een beetje weerstand te kunnen bieden.
Het besef van verhaal en avontuur raakte een beetje onderschikt aan de battles. En de puzzles werden ook steeds meer van hetzelfde. FFX-2 is in mijn ogen een soort van goedmakertje, om de leegte op te vullen....
Bij FFVII bijvoorbeeld, kwam je op veel meer (verschillende) plaatsen, ieder met zijn eigen sfeer en kon je ook allerlei side-events en andere dingen doen die totaal geen invloed hadden op het spelverloop (raising chocobos). Ik had ook gewoon veel meer met de characters afzonderlijk.
Ik vind Final Fantasy - Christal Chronicals op de Gamecube weer een schot in de goede richting. Al mis ik echt het turn-based fighting....
Wie ervaart deze Final Fantasy 'achteruitgang' ook zo?
Ik ben echt van plan om Square/Enix te schrijven als meer mensen dit ongenoegen delen.....
Toen op de PS1 Final Fantasy VII uitkwam, en ik die fanatiek ging spelen, wist ik dat ik een Final Fantasy Freak zou worden. Wat een vet verhaal, sfeer en wat een soepele speelbaarheid.
Toen FFVIII uitkwam stelde de realistische graphics mij eerst een beetje teleur. Geen bossen, mijnen, grotten en andere mystieke omgevingen meer, maar meer in steden dorpen en dergelijken. Achteraf viel het qua sfeer en verhaal best mee en werd het eigenlijk gewoon een heel vet spel.
FFIX was grafisch weer een stapje terug, volgens mij omdat te veel mensen al met hun hoofd bij de PS2 zaten, maar kreeg weer een beetje dat avontuurlijke van VII terug.
En daar was die dan, de PS2. Ik had die console alleen al gekocht al was Final Fantasy het enige spel geweest wat erop uit was gekomen.
Snel FFX gehaald. En wat een vette intro cut-scene. Dit kon toch niet anders dan een vette game worden. En zowaar met gesproken teksten.
Maar tijdens het spelen raakte ik eigenlijk al redelijk snel ontmoedigd door dat ingewikkelde 'Sphere' systeem. Maar daar had ik mezelf nog wel doorheen kunnen worstelen.
Wat mij het meeste tegen ging staan is dat het spel eigenlijk 1 groot 'eind-bazen' gevecht was geworden. En in mijn ogen van een te hoge moeilijkheidsgraad waardoor je vaak uren basis gevechten op moet zoeken om een beetje weerstand te kunnen bieden.
Het besef van verhaal en avontuur raakte een beetje onderschikt aan de battles. En de puzzles werden ook steeds meer van hetzelfde. FFX-2 is in mijn ogen een soort van goedmakertje, om de leegte op te vullen....
Bij FFVII bijvoorbeeld, kwam je op veel meer (verschillende) plaatsen, ieder met zijn eigen sfeer en kon je ook allerlei side-events en andere dingen doen die totaal geen invloed hadden op het spelverloop (raising chocobos). Ik had ook gewoon veel meer met de characters afzonderlijk.
Ik vind Final Fantasy - Christal Chronicals op de Gamecube weer een schot in de goede richting. Al mis ik echt het turn-based fighting....
Wie ervaart deze Final Fantasy 'achteruitgang' ook zo?
Ik ben echt van plan om Square/Enix te schrijven als meer mensen dit ongenoegen delen.....
laatste aanpassing
