Non-violence is the quality of the heart

Er is al een hoop over gezegd, en misschien nog wel meer over geschreven: de vechtpartij op het podium tijdens Sensation Black 2006. Voordat je afhaakt in de gedachte "neeeeh, niet wéér dit onderwerp", deze column gaat hier niet direct over. Hoewel ik het incident en de gevolgen ervan wel als aanleiding gebruik. En waarom ik dit schrijf? Omdat ik nog steeds de ijdele hoop heb dat er ooit een lichtje gaat branden bij enkelen van jullie.

Met "zinloos geweld", zoals dat wordt genoemd, word je dagelijks geconfronteerd. Niet alleen via het nieuws en de krant hoor je berichten over de meest uiteenlopende soorten geweldsdelicten, ook hier op Partyflock kom je geregeld topics tegen waarin allerlei nieuwsberichtjes geplaatst worden. Uitspraken als "het moet niet gekker worden" zie je dan zo ongeveer om de vier posts voorbij schieten, en iedereen vindt dat het anders zou moeten. De één heeft zijn mening klaar over de politiek, de volgende over ons rechtssysteem, en weer een ander draagt een simpele oplossing aan als "in de fik steken die hap". Oftewel: vaak wordt het veroordeeld.

Het gebeurt echter ook geregeld dat mensen geweld hartstikke prachtig vinden. Zo herinner ik me dat nieuwsberichtje over twee bejaarde vrouwen, die een snackbarmedewerker aanvielen met een wandelstok, en vernielingen aanbrachten in de eettent. Hier verschenen destijds lacherige reacties op, iemand schreef zelfs hoe "geweldig" dit nieuwtje was. Zo ook het bericht van een groep jongeren die een agent hebben mishandeld. Er zijn gewoon Partyflockers die dit goedkeuren, omdat de politie tenslotte allemaal "bastards" zijn...

En dan was daar Sensation Black. Oké, ik kan me voorstellen dat ID&T een fout heeft gemaakt met het boeken van Rob Gee. Ondanks zijn legendarische status en het feit dat hij als oude rot in het vak een grote naam is, had ID&T zich van tevoren misschien wat uitgebreider moeten afvragen of Gee zijn stijl ("een mengeling van punk, hiphop en metal, ondersteund door beukende beats") wel op dit specifieke feest en binnen deze doelgroep zou passen. Tegelijkertijd had het Sensationpubliek kunnen weten wat er in de planning stond, aangezien al drie maanden eerder naar buiten werd gebracht dat Rob Gee en Kurtis Blow een half uurtje zouden volmaken op het betreffende feest. Bezoekers hadden met deze kennis in hun achterhoofd prima een rondloop- of uitrustmomentje kunnen inbouwen, maar nee. De band verscheen die bewuste avond op het podium, velen waren met stomheid geslagen, de set bleek na één nummer al bij een groot deel van het publiek uit de smaak te vallen, Rob ging nog wat onverstandige dingen in de microfoon zitten roepen, en het publiek besloot collectief om al boe-roepend, demonstratief op de grond te gaan zitten. Er werd met bier gegooid, en uiteindelijk besloot één of andere achterlijke lul het podium op te klimmen en op geweldadige wijze een einde te maken aan het optreden. Overigens eveneens belachelijk dat de meegebrachte band van Rob Gee vervolgens uitgebreid op deze gozer in begonnen te hakken, hoewel ik me wel kan voorstellen dat de mannen zich op dat moment even heel bedreigd voelden. Vooral Rob zelf, gezien zijn verleden.

Hoe dan ook, dat het publiek vervolgens in juichen uitbarste vind ik nog niet eens zo raar. Er was waarschijnlijk aardig wat adrenaline opgebouwd, en men voelde dat er iets werd gedaan aan de grote onvrede rondom de muziek. Wat mij echter wel enorm tegen de borst stuitte, waren de reacties van de mensen die naderhand repten over respect voor de idioot die Rob Gee te lijf ging. Enkelen prijsden zijn actie de hemel in, en er werd zelfs over "de held van de avond" geschreven. Zijn jullie helemaal achterlijk?! Hebben jullie geen opvoeding gehad ofzo? Ga je eens heel hard zitten schamen zeg, gatverdamme!

Ik kan er echt niet bij met mijn hoofd. Hoe kan het dat dit wordt goedgekeurd? Waarom wordt er onderscheid gemaakt in geweldpleging? Hoe kan men de ene keer geweld vreselijk vinden, maar het de andere keer juist toejuichen? Zijn jullie het dan niet met me eens dat het nóóit goed is als iemand zijn vuisten gebruikt in welke situatie dan ook (oké, tenzij er sprake is van zelfverdediging)? En is het niet handiger als we met z'n allen dergelijke situaties juist veroordelen, aangezien "het dance-publiek" in het verleden al vaker negatief in het nieuws is geweest met betrekking tot geweldadigheid? Of is het misschien wel terecht dat agressie en geweld steeds weer in verband worden gebracht met de muziek waar wij allen zo van houden? Dat wij dance-liefhebbende jongeren nou eenmaal de muziekliefhebbers zijn die het heel normaal vinden als artiesten te lijf worden gegaan wanneer ze iets neerzetten wat ons niet bevalt? Dat wij de jongeren zijn die geweld goedkeuren?

Laat ik niet de mensen vergeten die de set van Rob Gee wél cool vonden, of het deel van het publiek dat gewoon (enigzins teleurgesteld) op de tribune ging zitten. Enkelen wisten dat Rob Gee zou komen en vonden het een mooi moment om wat te drinken te gaan halen, te beoordelen aan een aantal verslagen hier op Partyflock. Prima, zo had ik het ook opgelost. En gelukkig zijn er los daarvan ook nog zat mensen die het roerend met me eens zijn: dit incident had niet mogen gebeuren. Zoals alle geweldadige incidenten.
Voor de overige groep heb ik de volgende boodschap: mensen, denk alsjeblieft eens na voordat jullie respect opbrengen voor iemand die geweld toepast, want niemand is ooit beter geworden van een geweldadige actie. Bovendien zetten jullie de rest van de dancescene ook keihard voor lul met jullie "respect". Bedankt he.