Roken

Waarom begin je met roken? Vind je het stoer? Hoor je er dan bij? Ik begon met roken toen ik 12 jaar was en dacht toen dat het stoer was. Stiekem een sigaret roken, lekker die spanning erin dat je betrapt zou worden. Ik vond het lekker, omdat het spannend was. Je ouders konden ineens voorbij lopen en je zien. Toch wel eng, maar dat maakte het juist allemaal leuk. Lekker hangen met je vrienden op het voetbalveld. Sigaretje roken, lekker kletsen. Telkens kwamen me ouders erachter, en begonnen met dingen te dreigen. Ik mocht niet op vakantie naar me hartsvriendin als ik niet zou stoppen. Ze zouden de hond weg doen als ik niet zou stoppen. Ik was bang dat ze die dingen meende wat ze dan zouden doen. En wou dus wel stoppen, maar dan zou ik niet meer stoer zijn. Dus ik zei dat ik zou stoppen, en ging naar het voetbalveld. Daar stak ik weer me volgende sigaret op.

Toen ik 14 was mocht ik eindelijk roken, dankzij me tante. Me tante had met me moeder gepraat, en had verteld dat als ik wou roken. Dat ik het dan toch wel deed, al was het stiekem. Dus zodoende mocht ik voortaan roken. Stoer, buiten staan in de pauze met een sigaret in je hand. Je nam een hijs, en voelde het fijne gevoel naar binnen gaan. Diep naar je longen, die helemaal verrot zijn van al die nicotine. Dacht altijd dat die sigaretten me zouden helpen. Had ik het even moeilijk, steek een sigaret op. Dan gaat het allemaal wel weer. Bijna 16 jaar, vier jaar gerookt, maar ik vind het niet meer stoer.

Kon ik er maar van af blijven. Elke dag hoest ik me kapot, hoesten tot dat ik er van moet overgeven. En het wil maar niet stoppen. Wat moet ik nu? Twee dagen later kwam me vriend naar me toe, en zei dat hij wou stoppen met roken. Dat was me kans. Samen stoppen met roken, toch wel eng. Zou het me lukken? Zou ik die sigaretten kunnen laten liggen? Ik weet het niet, laat ik het proberen, en hopen, dat roken.. verleden tijd wordt.