Ik loop op straat met mijn drie kinderen dicht bij mij. 22 jaar oud en na een tijdje voel ik priemende ogen. Het gefluister start zachtjes. Een hand voor de mond om het te dempen, alsof het een schande is. Ik weet dat ik er jonger uitzie dan ik ben. Ik loop door en trek me er niets van aan.
Ik stap een winkel binnen en begin aan mijn boodschappen. Een oudere vrouw stopt voor onze neus en kijkt me glimlachend aan. Ik zeg beleefd goedendag. Ze went zich tot mijn oudste en vraagt: Goh wat leuk! Ben je met je zus op stap? Ik ben te verbijsterd om antwoord te geven. Mijn oudste verschuilt zich achter mijn benen en vraagt: Mama, wie is dat? Weer een verbijsterde blik, dit keer van de vrouw voor mij. Ik weiger haar een antwoord te geven. Ongevraagd komt de opmerking: Wat jammer, het waren zeker ongelukjes. Vind je het niet zonde dat je je school niet kan afmaken? Ik vertel de vrouw dat ik toch echt mijn diploma heb en ik word voor leugenaar uitgemaakt. Ik draai me om en schenk er geen aandacht meer aan.
Als mijn vriend in de avond thuis komt, vertel ik hem het verhaal. Ik ben nog steeds verbijsterd. Hij snapt mijn gevoel, geeft mij een knuffel en zegt dat ik een goede moeder ben. Ik was 19 toen ik mijn oudste kreeg, 2 jaar later volgde zijn broertje en onlangs ben ik voor de derde keer moeder geworden. Bewuste keuzes, gebasseerd op liefde. Gebasseerd op een drang naar nageslacht om mijn normen en waarden mee te geven in de maatschappij voordat ik straks te oud ben en niet meer mee tel. Plots klapt er iets in mijn gezicht; ik besef me ineens dat ik nu als te jong word beschouwd. Te jong om dingen te kunnen hebben meegemaakt, te jong om te functioneren. Te jong om een eigen mening te hebben en die op mijn kinderen over te brengen, laat staan om er zelfstandige individuen van te maken.
Het maakt men niet uit dat je al genoeg levenservaring hebt, want het past niet in het beeld wat ze hebben van een 22-jarige. Het maakt de mensen niet uit dat ik een leuk huis heb en een stabiele relatie en dat wij ook werken aan de toekomst. Het maakt de mensen niet uit dat je een diploma hebt. Het maakt ze evenmin uit dat je als moeder aan het bed van je kind staat die dood en doodziek is. Meer dood dan levend, dat je als moeder beslissingen moet nemen over operaties en medicijnen. Je krijgt de beschuldigende vinger dat je niet weet hoe je met je kind moet omgaan en dat je moet knokken om de verklaring. Uiteindelijk bleek het te gaan om een verkeerde diagnose waar ze naar gehandeld hebben. Meer dan een sorry kan er niet vanaf. Ondertussen sta je als moeder aan de kant, te huilen omdat je niet als vol wordt aangezien, tenzij er iets mis gaat.
Mijn oudste kwam erbovenop. We kregen onze gerechtigheid, maar de vooroordelen blijven. Ik ben geen standaard jonge moeder. Mijn kinderen hebben structuur, gaan naar school, krijgen liefde en aandacht en bespreken alles met ons, omdat ze ons vertrouwen. Moe word ik van die vooroordelen. Maar verhalen die je hoort over vaders die hun gezin uitmoorden, een moeder van in de 30 die haar pasgeboren kindje dood, die worden afgedaan en in de doofpot gestopt. Want men denkt nog steeds dat een mens van in de 30 dat niet doet. Je hoort zelden een verhaal van een tiener die haar kind dat zou aandoen en waarom? Een tiener is fitter, is energieker, heeft de drang om te overleven, dingen te leren en die op haar kinderen over te brengen. Een tiener wordt in de avond niet zo snel moe en is ook overdag alerter naar haar kind toe, kortom heeft minder stress. Een tiener mist alleen soms de dingen die ze deed toen ze nog uitging, maar ziet dan een lachend kindersmoeltje en heeft er geen behoefte meer aan. Pronkt met haar kind tegenover haar vriendinnen, ook al hebben die nog geen kinderen en ziet vaak de positieve kanten erin, ondanks dat het zwaar is. Een ouder persoon denkt het vaak allemaal net iets beter te weten dan de jongere generatie, en is gefrustreerd als iets niet lukt, omdat hun beeld naar de maatschappij toe niet meer te veranderen is, ook al hebben ze ongelijk. Maar uiteindelijk lieve mensen, op het moment als er een kind word geboren, wordt er ook een moeder geboren en dan maakt het niet uit of je nu 19, 29 of 39 bent. Je leert elke dag een beetje meer moeder zijn.
Jong overleven
anoniem gepubliceerd op
961 opmerkingen
tis overduidelijk dat je nog niet zover bent als dat je zelf denkt
punt
jouw mening niet de mijne je kent me alleen van dit onderwerp ik laat het hierbij
Maar kennelijk wil je wel dat er over je gepraat wordt want je begint er uit jezelf over
klopt nadeeltje van mij ik sta graag in de belangstelling in de positieve zin, en dat op mijn profiel staat er ook vanwege het erdere onbenullige gezeur van valsheden wat ik heb gehad, erg amusant hoe je ineens roddels over jezelf kan horen. Werkelijk echt leuk hoor, ben altijd benieuwd wat er in mijn leven gebeurd wat ik zelf nog niet weet
Enigzins wel te begrijpen als je weet wat er over jonge gezinnen over het algemeen gezegd word..
Net of je daar iets aan verandert er dan discussie's met zulke mensen over te voeren.
Je zult toch geen gelijk krijgen en ze zullen alleen maar negatiever over je denken.
Ik zou me sowieso niks aantrekken van wat zulke mensen zeggen en denken. Je weet zelf toch beter? Steek je energie in positievere dingen!
Verder maakt het me niks uit op welke leeftijd je aan kinderen begint, maar hoe meer kinderen hoe moeilijker het zal zijn ze te onderhouden als je er eens alleen voor komt te staan. Het leven wordt duurder en duurder.
En die vergelijkingen met 'oudere' moeders dat die hun kind eerder iets aan zullen zijn natuurlijk ook kul.
hat's me,ben zelf vader en heb 6 jaar kinderpsychologie gestudeerd en in mn werk veel soorten gezinnen gezien
dan grijpt t je iets meer aan he
ik snap best dat je je standpunt daarin hebt, maar met alle respect je kent mij niet, laat staan denkt mij te kennen door 1 opvatting die ik heb in het leven. een fijne dag verder
donateur
Ik zou me sowieso niks aantrekken van wat zulke mensen zeggen en denken. Je weet zelf toch beter? Steek je energie in positievere dingen!
Oh dat is zeer zeker waar. Maar als het over zoiets gevoeligs gaat als commentaar op je moederschap, je kind en je gezin.. Pfoei, dan is het wel heel erg lastig om rationeel te blijven denken..
En die vergelijkingen met 'oudere' moeders dat die hun kind eerder iets aan zullen zijn natuurlijk ook kul
ik heb daar een andere opvatting over, no offence
Super goeie column 
Ben ik het helemaal mee eens!
Ben ik het helemaal mee eens!
ik heb ook nooit gezegd dat ik jou of je situatie ken
dat je een bepaald standpunt of een bepaalde mening hebt is heel goed,maar je kunt er niet van uit gaan dat dat ook de juiste is
net zeg je nog dat je de discussie aan wil gaan,en nu wens je me een fijne dag verder?
respecteer ik ook hoor,jij ook fijne dag nog
dat je een bepaald standpunt of een bepaalde mening hebt is heel goed,maar je kunt er niet van uit gaan dat dat ook de juiste is
net zeg je nog dat je de discussie aan wil gaan,en nu wens je me een fijne dag verder?
respecteer ik ook hoor,jij ook fijne dag nog
laatste aanpassing
Oh dat is zeer zeker waar. Maar als het over zoiets gevoeligs gaat als commentaar op je moederschap, je kind en je gezin.. Pfoei, dan is het wel heel erg lastig om rationeel te blijven denken..
ik snap je helemaal, maar toch sta erboven dit is erg verhelderend zulke discussies, we willen toch een taboe doorbreken? zodoende doen we dit!
ik heb ook nooit gezegd dat ik jou of je situatie ken
net zeg je nog dat je de discussie aan wil gaan,en nu wens je me een fijne dag verder?
respecteer ik ook hoor,jij ook fijne dag nog
nou als iemand als zeer bevooroordeeld beweert dat ik schreeuw naar aandacht, dan wil ik daar niet de moeite in steken om daar verder op in te gaan wat mijn goed recht is, ik laat jou in je waarde, het zou fijn zijn als je dat met een ander ook doet.
Tenslotte ik heb deze column geschreven omdat het mijn standpunt is, commentaar mag altijd daar doe ik het voor en ben de beroerdste niet als het kritiek is, maar ik ga me niet laag neer laten halen, dat kan ik zelf wel =]
Voor alle lieve moeders die er hier rondlopen. Het maakt niet uit hoe oud je bent. Het gaat erom dat je probeert je kinderen in liefde groot te brengen. Mijn ouders waren amper 20 en die kregen er vervolgens nadien elk jaar 1 bij. Totaal 5 kinderen. De rolverdeling was in die tijd anders. Toen was het normaal om rond je 20e of zelfs voor je 20e al kinderen te hebben. Waar zijn we in dit land goed, kijken naar de negatieve kant, waardeoordelen geven!!!
Ik ben ook moeder, ik heb 2 kanjers van dochters van 14, ik ga nog regelmatig uit. Het is niet leeftijds gebonden. Het is maar net hoe je je voelt en hoe je in dit leven staat. Geniet vooral en laat je niet gek maken door vooroordelen van anderen
Ik ben ook moeder, ik heb 2 kanjers van dochters van 14, ik ga nog regelmatig uit. Het is niet leeftijds gebonden. Het is maar net hoe je je voelt en hoe je in dit leven staat. Geniet vooral en laat je niet gek maken door vooroordelen van anderen
ik laat jou in je waarde, het zou fijn zijn als je dat met een ander ook doet.
Tenslotte ik heb deze column geschreven omdat het mijn standpunt is, commentaar mag altijd daar doe ik het voor en ben de beroerdste niet als het kritiek is, maar ik ga me niet laag neer laten halen, dat kan ik zelf wel =]
volgens mij ben je er zelf nog niet helemaal uit,want ik heb niets van dien aard hier neergezet
los van dat, wat een skeetig meisje heb je!!!
dankje
snap je helemaal, maar toch sta erboven dit is erg verhelderend zulke discussies, we willen toch een taboe doorbreken? zodoende doen we dit!
Jij gaat wel even een taboe doorbreken met deze column?
Naief hoor. Zeker om het via internet te proberen, waar de drempel om ongevraagd je keiharde mening te geven toch al lager is.
Succes ermee.
Naief hoor. Zeker om het via internet te proberen, waar de drempel om ongevraagd je keiharde mening te geven toch al lager is.
ik wil het onder de aandacht brengen omdat er idd veel vooroordelen over bestaan, en het is niet mijn keiharde mening het is mijn mening ik heb er geen behoefte aan om me anders voor te doen als ik ben
Wat doe je eigenlijk hier op Partyflock als niet feestende mama? 
Mag ik even zeggen dat ik niet snap waarom iedereen loopt te zeiken op de moeder. Het gaat er uiteindelijk toch om dat de kinderen inderdaad regelmaat hebben, normaal naar school gaan en kunnen gaan, normaal kunnen leven binnen een gezinssituatie en dat ze de normen en waarden meekrijgen van de ouders die zij belangrijk vinden.
Als je kindje 3 jaar is, maakt het toch geen fuck uit of het een moeder heeft van 22 of 32...?
Tell me if I'm wrong...
Als je kindje 3 jaar is, maakt het toch geen fuck uit of het een moeder heeft van 22 of 32...?
Tell me if I'm wrong...
Wetenschappelijk bewijs graag dat oudere moeders hun kinderen vaker iets aandoen dan de jongere
ik heb geen database, maar vergelijk maar eens wat hoor je vaker een vader of moeder van boven de 30 wat hun gezin uitmoord of een tienermeisje wat haar kindje om zeep helpt, boven de 30 komen mensen in een sleur is depressie gevoelig zijn stug om dingen te leren omdat hun al een opvatting hebben in het leven dat brengt frustraties met zich mee, het is mijn mening en ik weet ook zeker dat dat de gevallen zijn, ik zie meer mensen van boven de 30 met een burn out dan iemand van mijn leeftijd
Mag ik even zeggen dat ik niet snap waarom iedereen loopt te zeiken op de moeder. Het gaat er uiteindelijk toch om dat de kinderen inderdaad regelmaat hebben, normaal naar school gaan en kunnen gaan, normaal kunnen leven binnen een gezinssituatie en dat ze de normen en waarden meekrijgen van de ouders die zij belangrijk vinden.
Als je kindje 3 jaar is, maakt het toch geen fuck uit of het een moeder heeft van 22 of 32...?
Tell me if I'm wrong...
dank je wel! maar de discussie is wel goed hoor, ik snap de mensen wel, ze delen mijn mening niet en dat mag
Mag ik even zeggen dat ik niet snap waarom iedereen loopt te zeiken op de moeder. Het gaat er uiteindelijk toch om dat de kinderen inderdaad regelmaat hebben, normaal naar school gaan en kunnen gaan, normaal kunnen leven binnen een gezinssituatie en dat ze de normen en waarden meekrijgen van de ouders die zij belangrijk vinden.
Als je kindje 3 jaar is, maakt het toch geen fuck uit of het een moeder heeft van 22 of 32...?
Tell me if I'm wrong...
Heb je uberhaupt alles gelezen?
je zei zelf dat schreeuw van aandacht maar blijkbaar niet volwassen genoeg om dat toe te geven
dat zei ik dus niet
daarbij probeer ik iets duidelijk te maken zonder daarbij mn eigen mening te gebruiken,maar omdat jij zo overtuigd bent van wat er in je koppie zit wil t noet overkomen
maar nogmaals,fijne dag verder en veel geluk toegewenst in je gezinsleventje
ik heb diep diep respect voor haar, ze maakt bewust de keuze op jonge leeftijd kinderen te krijgen en daar nog een deel van haar 'jeugd' voor over te hebben.. petje af hoor
Ik heb ook wel respect voor haar. Bewust op jonge leeftijd kinderen krijgen vereist meer toeweiding (bijvoorbeeld opgeven jeugd) dan veel, laat zeggen dertigers er nu voor over hebben die bijvoorbeeld hun kind bij de creche droppen om een carriere na te streven.
Mijn punt van kritiek was (en dat heb ik misschien iets te onvriendelijk gebracht, dat wel) is dat ze te veel tekeer gaat over de maatschappij die weer eens als enorm vervelend wordt neergezet en daarbij gebruikt ze ook nog eens vergelijkingen die gewoon simpelweg niet kloppen (doofpot affaires)
De conclusie waartoe ze komt lijkt alleen maar weer te bevestigen dat ze zichzelf wilt verdedigen. Frustraties van je afschrijven is goed maar er zijn al zoveel mensen die zichzelf in een slachtoffer positie plaatsen. Gebruik dan die energie om het tegendeel in daden te bewijzen. Daarbij komt dat ik me eraan stoor dat zij even vertelt hoe de rest van Nederland denkt op grond van een paar voorbeelden. Als we het dan toch over vooroordelen hebben......
helemaal gelijk heb je!!,,
jong moeder zijn heeft idd zo zijn voordelen,, maar ook zijn nadelen net als op oudere leeftijd moeder worden,,
jong moeder zijn heeft idd zo zijn voordelen,, maar ook zijn nadelen net als op oudere leeftijd moeder worden,,
ik heb geen database, maar vergelijk maar eens wat hoor je vaker een vader of moeder van boven de 30 wat hun gezin uitmoord of een tienermeisje wat haar kindje om zeep helpt, boven de 30 komen mensen in een sleur is depressie gevoelig zijn stug om dingen te leren omdat hun al een opvatting hebben in het leven dat brengt frustraties met zich mee, het is mijn mening en ik weet ook zeker dat dat de gevallen zijn, ik zie meer mensen van boven de 30 met een burn out dan iemand van mijn leeftijd
Nou, geniet er dan maar van! Want ook jij wordt 30 en dan is het afgelopen, ben je uitgeleefd, in een sleur en depressief en gelukkig kunnen je kinderen dan al hard wegrennen als jij ze met de cirkelzaag wilt belagen.
Zo denk je toch ongeveer he?
