Ik loop op straat met mijn drie kinderen dicht bij mij. 22 jaar oud en na een tijdje voel ik priemende ogen. Het gefluister start zachtjes. Een hand voor de mond om het te dempen, alsof het een schande is. Ik weet dat ik er jonger uitzie dan ik ben. Ik loop door en trek me er niets van aan.
Ik stap een winkel binnen en begin aan mijn boodschappen. Een oudere vrouw stopt voor onze neus en kijkt me glimlachend aan. Ik zeg beleefd goedendag. Ze went zich tot mijn oudste en vraagt: Goh wat leuk! Ben je met je zus op stap? Ik ben te verbijsterd om antwoord te geven. Mijn oudste verschuilt zich achter mijn benen en vraagt: Mama, wie is dat? Weer een verbijsterde blik, dit keer van de vrouw voor mij. Ik weiger haar een antwoord te geven. Ongevraagd komt de opmerking: Wat jammer, het waren zeker ongelukjes. Vind je het niet zonde dat je je school niet kan afmaken? Ik vertel de vrouw dat ik toch echt mijn diploma heb en ik word voor leugenaar uitgemaakt. Ik draai me om en schenk er geen aandacht meer aan.
Als mijn vriend in de avond thuis komt, vertel ik hem het verhaal. Ik ben nog steeds verbijsterd. Hij snapt mijn gevoel, geeft mij een knuffel en zegt dat ik een goede moeder ben. Ik was 19 toen ik mijn oudste kreeg, 2 jaar later volgde zijn broertje en onlangs ben ik voor de derde keer moeder geworden. Bewuste keuzes, gebasseerd op liefde. Gebasseerd op een drang naar nageslacht om mijn normen en waarden mee te geven in de maatschappij voordat ik straks te oud ben en niet meer mee tel. Plots klapt er iets in mijn gezicht; ik besef me ineens dat ik nu als te jong word beschouwd. Te jong om dingen te kunnen hebben meegemaakt, te jong om te functioneren. Te jong om een eigen mening te hebben en die op mijn kinderen over te brengen, laat staan om er zelfstandige individuen van te maken.
Het maakt men niet uit dat je al genoeg levenservaring hebt, want het past niet in het beeld wat ze hebben van een 22-jarige. Het maakt de mensen niet uit dat ik een leuk huis heb en een stabiele relatie en dat wij ook werken aan de toekomst. Het maakt de mensen niet uit dat je een diploma hebt. Het maakt ze evenmin uit dat je als moeder aan het bed van je kind staat die dood en doodziek is. Meer dood dan levend, dat je als moeder beslissingen moet nemen over operaties en medicijnen. Je krijgt de beschuldigende vinger dat je niet weet hoe je met je kind moet omgaan en dat je moet knokken om de verklaring. Uiteindelijk bleek het te gaan om een verkeerde diagnose waar ze naar gehandeld hebben. Meer dan een sorry kan er niet vanaf. Ondertussen sta je als moeder aan de kant, te huilen omdat je niet als vol wordt aangezien, tenzij er iets mis gaat.
Mijn oudste kwam erbovenop. We kregen onze gerechtigheid, maar de vooroordelen blijven. Ik ben geen standaard jonge moeder. Mijn kinderen hebben structuur, gaan naar school, krijgen liefde en aandacht en bespreken alles met ons, omdat ze ons vertrouwen. Moe word ik van die vooroordelen. Maar verhalen die je hoort over vaders die hun gezin uitmoorden, een moeder van in de 30 die haar pasgeboren kindje dood, die worden afgedaan en in de doofpot gestopt. Want men denkt nog steeds dat een mens van in de 30 dat niet doet. Je hoort zelden een verhaal van een tiener die haar kind dat zou aandoen en waarom? Een tiener is fitter, is energieker, heeft de drang om te overleven, dingen te leren en die op haar kinderen over te brengen. Een tiener wordt in de avond niet zo snel moe en is ook overdag alerter naar haar kind toe, kortom heeft minder stress. Een tiener mist alleen soms de dingen die ze deed toen ze nog uitging, maar ziet dan een lachend kindersmoeltje en heeft er geen behoefte meer aan. Pronkt met haar kind tegenover haar vriendinnen, ook al hebben die nog geen kinderen en ziet vaak de positieve kanten erin, ondanks dat het zwaar is. Een ouder persoon denkt het vaak allemaal net iets beter te weten dan de jongere generatie, en is gefrustreerd als iets niet lukt, omdat hun beeld naar de maatschappij toe niet meer te veranderen is, ook al hebben ze ongelijk. Maar uiteindelijk lieve mensen, op het moment als er een kind word geboren, wordt er ook een moeder geboren en dan maakt het niet uit of je nu 19, 29 of 39 bent. Je leert elke dag een beetje meer moeder zijn.
Jong overleven
anoniem gepubliceerd op

961 opmerkingen
die vrouw in de supermarkt spaced best wel
weet niet hoe oud zij was, maar als zij rond de 40 a 50 jaartjes was, dan klopt die reactie van haar niet helemaal...aangezien zij dan uit een tijd komt toen het normaal was dat je op je 18e getrouwd was en een kind had en allang het huis uitgerot was. als je toen 22 was, dan had je waarschijnlijk ook al 4 of 5 kinderen...
mja nu dus 40 a 50 jaar later zijn er wel wat dingetjes veranderd...dus of het nu slim is geweest om vroeg kinderen te nemen, ik doe het niet iig. ik kan op dit moment mezelf nog niet eens onderhouden
dat zou dus betekenen dat je nu heeeeel afhankelijk bent van de mensen om je heen, of je hebt het winnende staatslot gewonnen natuurlijk.
ik zou wel iets terughoudender doen met je 'levenservaring'. je klinkt net als een gast van 20 die een jaar zn rijbewijs heeft en denkt dat ie coureur is...
mja nu dus 40 a 50 jaar later zijn er wel wat dingetjes veranderd...dus of het nu slim is geweest om vroeg kinderen te nemen, ik doe het niet iig. ik kan op dit moment mezelf nog niet eens onderhouden
dat zou dus betekenen dat je nu heeeeel afhankelijk bent van de mensen om je heen, of je hebt het winnende staatslot gewonnen natuurlijk.
ik zou wel iets terughoudender doen met je 'levenservaring'. je klinkt net als een gast van 20 die een jaar zn rijbewijs heeft en denkt dat ie coureur is...
waarom de kop 'jong overleven' dan?
neem aan dat als je gelukkig bent en alles op een rijtje hebt dat je dan 'leeft' en niet 'overleeft'
omdat je als jongere in de maatschappij net iets harder moet knokken tegen de vooroordelen, je bent in principe niemand een verantwoording schuldig, maar ik wil als jonge moeder het taboe doorbreken dat jongere mensen geen opinie hebben en dus niets kunnen berijken omdat ze zogenaamd nog niets weten. Want dat is hoe de maatschappij dnekt, ik betrap mezlef er nu op ben nu 23 en vind iemand van 18 piep jong terwijl toen ik zelf 18 was ik mezelf toch echt al heel volwassen vond, aldoende leert men
En trouwens, zo'n 20 jaar of nog verder terug, was t normaal om rond je twintigste of nog eerder kids te krijgen.
Inderdaad, mijn moeder had haar 1ste kind toen ze 21 was, 6 jaar later adopteerde ze nog een kind en 19 jaar na het 1ste kind werd ik geboren.
Zo zie je maar, op moeder zijn staat geen leeftijd.
Heel goeie column trouwens.
ik zou wel iets terughoudender doen met je 'levenservaring'. je klinkt net als een gast van 20 die een jaar zn rijbewijs heeft en denkt dat ie coureur is...
kan iik wel iets dieper op- ingaan hoor, ik durf je er 1000 op te wedden dat wat ik heb meegemaakt zelfs een doorsnee van 35 nog niet eheft meegemaakt
en wat betreft onderhouden, er zijn mensen die na hun opleiding gaan werken doodnormaal gaan sparen, dus ja dan kan je rondkomen, wie doet er dan iets fout?
Zeker goede column!
Mijn moeder heeft ook jong kinderen gekregen, 21 toen was ze getrouwd, 22 jaar had ze haar eerste kindje.
Dus leeftijd zegt helemaal niets
Ik werk zelf als nanny en ik krijg ook vaak van die afkeurende blikken van oudere mensen. Dan denken ze dat die kindjes van mij zijn en ik ben nog maar 18 jaar, dus ik snap je punt helemaal!
Mijn moeder heeft ook jong kinderen gekregen, 21 toen was ze getrouwd, 22 jaar had ze haar eerste kindje.
Dus leeftijd zegt helemaal niets
Ik werk zelf als nanny en ik krijg ook vaak van die afkeurende blikken van oudere mensen. Dan denken ze dat die kindjes van mij zijn en ik ben nog maar 18 jaar, dus ik snap je punt helemaal!
Respect hoor!!
En waar zeuren die oudjes eigenlijk over. Vroeger was het toch normaal dat je rond je 18e / 20e kids kreeg. Maarja toen was iedereen natuurlijk netjes getrouwd en zat iedereen op zondag 2x in de kerk...en dan is het natuurlijk anders
Daar heb je zeker gelijk in!
Vroeger was het soms wel eerder dan 18 jaar hoor, ken oudere mensen die op hun 16e al een kindje kregen. Maja net wat jij zegt, toen gingen ze naar de kerk/waren ze netjes getrouwd dus was alles anders volgens hun.
kan iik wel iets dieper op- ingaan hoor, ik durf je er 1000 op te wedden dat wat ik heb meegemaakt zelfs een doorsnee van 35 nog niet eheft meegemaakt
ik zal niet twijfelen aan dingen die je hebt meegemaakt, maar je praat alsof je er 'al bent'. ik weet cker dat als jij straks, nja zeg 5 jaartjes, verder bent en dat je terugkijkt en zoiets hebt van; ik ben nu nog veel wijser dan toen ik 22 was. je hebt nog een heel leven voor je
en wat betreft onderhouden, er zijn mensen die na hun opleiding gaan werken doodnormaal gaan sparen, dus ja dan kan je rondkomen, wie doet er dan iets fout?
ik heb niet gezegd dat je het fout doet, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat je het met drie kinderen op een leeftijd van 22 het erg 'breed' hebt. je bent nog niet uit je jeugdloon vandaan ook...
laatste aanpassing
Heel mooi stukje..
(kreeg er kippevel van)
Meis je heb meer dan gelijk.. Je moet die mensen lekker laten lullen, iedereen leeft voor zich zelf en niet voor een ander.. Heb respect voor jonge moeders.. Mijn zus is ook een jonge moeder En heeft een prachtkind die meer dan gezond is.. Het maakt echt niet uit.. als je maar met bijde benen op de grond kan blijven staan..
Mensen zijn gewoon jalours dat hun niet op zo'n vroege leeftijd zo wijs en zelfstandelijk waren..
Meis je heb meer dan gelijk.. Je moet die mensen lekker laten lullen, iedereen leeft voor zich zelf en niet voor een ander.. Heb respect voor jonge moeders.. Mijn zus is ook een jonge moeder En heeft een prachtkind die meer dan gezond is.. Het maakt echt niet uit.. als je maar met bijde benen op de grond kan blijven staan..
Mensen zijn gewoon jalours dat hun niet op zo'n vroege leeftijd zo wijs en zelfstandelijk waren..
laatste aanpassing
Ben zelf een moeder van 17.. met een kind van 5 weken.. ja het was een fout.. maar het is je eigen jeugd die je volgens omstanders verpest.. en die afkeurende blikken.. waar zijn die goed voor.. moeder zijn is geen enge ziekte ofz..
Bravo hulde jij snapt het!
Uitspraak van (f)diie bankaop dinsdag 7 augustus 2007 om 11:47:
kan iik wel iets dieper op- ingaan hoor, ik durf je er 1000 op te wedden dat wat ik heb meegemaakt zelfs een doorsnee van 35 nog niet eheft meegemaakt
ik zal niet twijfelen aan dingen die je hebt meegemaakt, maar je praat alsof je er 'al bent'. ik weet cker dat als jij straks, nja zeg 5 jaartjes, verder bent en dat je terugkijkt en zoiets hebt van; ik ben nu nog veel wijser dan toen ik 22 was. je hebt nog een heel leven voor je
Uitspraak van (f)diie bankaop dinsdag 7 augustus 2007 om 11:47:
en wat betreft onderhouden, er zijn mensen die na hun opleiding gaan werken doodnormaal gaan sparen, dus ja dan kan je rondkomen, wie doet er dan iets fout?
ik heb niet gezegd dat je het fout doet, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat je het met drie kinderen op een leeftijd van 22 het erg 'breed' hebt. je bent nog niet uit je jeugdloon vandaan ook
we kunnen leven dat is genoeg, we kunnen af en toe is gek doen, de kids lopen er hip bij, moet ik dan hartstikke rijk zijn? nee dus, er zijn er wat van 23 die het slechter doen hoor, ik hou elke maand geld over =]
klinkt arrogant ik ben er ook al, ik weet waar het in het leven om gaat en kan elke dag genieten van wat er gebeurt en leren van de kleine dingen die een boodschap bevatten, ik ben geestelijk goed in orde, ben gezond, hjeb de dingen die gebeurd zijn dankzij veel therapie kunnen verwerken, heb ik keihard voor geknokt zonder medicijnen sorry dan verdien ik voor mezelf wel een schouderklopje, ik val je niet aan, maar je zit aardig vol vooroordelen
we kunnen leven dat is genoeg, we kunnen af en toe is gek doen, de kids lopen er hip bij, moet ik dan hartstikke rijk zijn? nee dus, er zijn er wat van 23 die het slechter doen hoor, ik hou elke maand geld over =]
klinkt arrogant ik ben er ook al, ik weet waar het in het leven om gaat en kan elke dag genieten van wat er gebeurt en leren van de kleine dingen die een boodschap bevatten, ik ben geestelijk goed in orde, ben gezond, hjeb de dingen die gebeurd zijn dankzij veel therapie kunnen verwerken, heb ik keihard voor geknokt zonder medicijnen sorry dan verdien ik voor mezelf wel een schouderklopje, ik val je niet aan, maar je zit aardig vol vooroordelen
vooroordelen? dat zou beteken dat ik je ergens voor verwijt terwijl ik je daarvoor nog niet goed genoeg ken...citeer mij waar ik je ergens voor verwijt dan a.u.b.?
ik probeer me gewoon voor te stellen hoe jouw leven eruit ziet, en daarom stel ik een aantal vragen aan je. ik zeg niet dat je rijk MOET zijn, maar ik 'geloof' niet dat jij in je eentje drie kinderen op kan voeden helemaal van je eigen geld. daar doelde ik net op met 'afhankelijkheid'.
daar doelde ik net op met 'afhankelijkheid'.
ik val je niet aan je mag alles vragen ik ben niet afhankelijk, ik heb nooit een oppasen van mijn eigen geld zou ik prima alleen met 3 kids kunnen rondkomen ik verdien 8,20 per uur... niet slecht op zich ik hoef nu niet fulltime te werken als dat nodig zou zijn doe ik dat
en verwijten:
je kan het je niet voorstellen en je komt over alsof jij het al ingevuld hebt voor mij no offence
ja het was een fout
Leuk voor je kindje als je zegt dat het een fout was
maar ik 'geloof' niet dat jij in je eentje drie kinderen op kan voeden helemaal van je eigen geld.
Ze heeft toch een vriend? Dus alleen is ze niet...
Ik was 22 toen ik zwanger raakte van Bas. Ook jong, maar niet te jong. Wij redden t prima!
ok ik weet niet wat ik verdien als ik mn laatste jaartje school heb gedaan, maar dat schijnt gemiddeld rond de 1500 euro netto te liggen als ik net begin (HBO).
ikzelf heb het idee, dat als ik op mezelf woon het nog niet eens red met 1 kind...
heb je gelijk in, maar dat is het beeld wat ik nu van je heb nadat ik een aantal vragen heb gesteld aan je
ikzelf heb het idee, dat als ik op mezelf woon het nog niet eens red met 1 kind...
je kan het je niet voorstellen en je komt over alsof jij het al ingevuld hebt voor mij no offence
heb je gelijk in, maar dat is het beeld wat ik nu van je heb nadat ik een aantal vragen heb gesteld aan je
ikzelf heb het idee, dat als ik op mezelf woon het nog niet eens red met 1 kind...
als je niet weet waar je over praat waarom hap je er dan zo op? ik zag dat je 19 bent, op zich niets mis mee, maar je weet dus niet hoe dat allemaal gaat, het valt echt reuze mee hoor.
heb je gelijk in, maar dat is het beeld wat ik nu van je heb nadat ik een aantal vragen heb gesteld aan je
dan neemt het nog niet weg dat je me niet persoonlijk kent, ik snap je idee wel, neemt niet weg dat ik me er toch niets van aantrek, maar wel opensta om je gewoon netjes beleefd antwoord te geven zoals ik mijn kinderen ook leer
Ze heeft toch een vriend? Dus alleen is ze niet...
Ik was 22 toen ik zwanger raakte van Bas. Ook jong, maar niet te jong. Wij redden t prima!
1 woord: afhankelijkheid...
jij vind het afhankelijkheid, vertel me is, verras me hoe zou jij het doen met je kids? dus volgens jou moet je vriendin ook maar 40 uur gaan werken etc of zou je haar gewoon doodleuk in de steek laten? ben benieuwd

















