Maandagen

Ik heb zo’n hekel aan maandagen. Alleen al die irritante piep van je wekker die maar blijft gaan, tot je eindelijk bij de wereld bent. Met moeite kom je na vijf keer je wekker uit te hebben geslagen, je bed uit. Een been belandt op de koude zoldervloer. De verleiding is erg groot om nog even terug te kruipen en de wereld lekker even te laten wachten, maar je doet het niet. Je moet om half negen op school zijn en de tijd tikt verder. Als je de gordijnen open doet kijk je een grauwe, regenachtige wereld in. Op weg naar de douche bedenk je, je dat het weekend alweer voorbij is en de verveling slaat meteen toe. Na snel een hele hete douche genomen te hebben (die natuurlijk ook niet werkt want daar wordt je nog slaperiger van) loop je half strompelend de trap af en struikelt over een stapel boeken die je bijna was vergeten mee te nemen.

Mama is zo lief geweest om 4 droge broodjes met zwetende kaas voor je te maken. Na een snel hero fruit ontbijtje loop je wazig de gang in, op zoek naar je sleutels. Waar had je ze nou neer gegooid toen je zaterdagnacht thuis kwam? Je weet het echt niet meer… hoort geheugenverlies soms ook bij de rituelen van de maandagochtend? Opeens krijg je een ingeving; ze zitten nog in je fiets! En jawel hoor als je naar je fiets loopt zie je een bungelend bosje sleutels eraan hangen. Je bent al veel te laat, maar schraapt al je moed bij elkaar en fiets de wereld in.

De wereld van scholieren die het vertikken een regenpak aan te doen en met een natte broek op school aankomen, zakenmannen met lange jassen en paraplu’s, huisvrouwen die honden uitlaten in dit hondenweer etc. Als je uiteindelijk toch heel huids op school aan komt ontdek je dat het eerste uur wiskunde uitvalt.

Je manic-Monday is helemaal geslaagd! But don’t worry, voor je het weet is het weer weekend!!