Nuchter?

Ik begon iets meer dan drie jaar geleden met draaien en in die drie jaar is veel gebeurd. Wat betreft mijn carrière gaat alles veel sneller dan ik ooit had durven hopen en ik geniet er elk moment van. Ik geef toe dat ik het altijd weer een enorme kick vind als mensen voor, tijdens of na mijn set staan te juichen, klappen, lachen en dansen. Je komt voor je gevoel soms even los van de grond, maar je moet wel met beide benen op de grond blijven staan. Het is ‘maar’ muziek. Dat klinkt misschien raar uit mijn mond, want als ik geen muziek mee om me heen zou hebben, zou ik waarschijnlijk een zwaar depressief bestaan lijden. Waarschijnlijk ja, want ik zou nog steeds gezond en vrij zijn; twee dingen die bij mij belangrijker zijn dan muziek.

Waar ik het over wil hebben, is het feit dat mensen tegen ‘ons’ opkijken. En dan heb ik het niet eens over mezelf, maar over de grote jongens. Tiësto, Pavo, Dana, Paul van Dyk, noem ze maar op. Hun namen worden elk weekend gescandeerd in clubs en op feesten over de hele wereld. Ze worden door sommigen zelfs verafgood en ze verdienen grote bedragen per optreden. Niet lang geleden zei iemand tegen mij: “Je blijft er zo nuchter onder, hoe doe je dat?�. Ik vroeg me af waar ik dan wel zo nuchter onder bleef, maar tegelijkertijd geloofde ik mijn oren niet. Ik doe af en toe een kunstje met platen en cd’s, that’s it, net zoals alle andere DJ’s dat doen. We zijn entertainment, meer niet.

Ik ken sinds kort iemand die in een ziekenhuis werkt. Ze is elke dag live aanwezig bij het redden van mensenlevens en helpt er zelfs aan mee. Slagaderlijke bloedingen die door de EHBO niet te redden zijn, baby’s die meteen na hun geboorte moeten worden geopereerd, enzovoorts. Natuurlijk zijn er ook patiënten die het niet halen, aan wie helaas niets meer te doen is, maar het aantal keren dat het wel goed gaat, is gelukkig vele malen groter. Ik had het daar met haar over en wat me opviel, is dat ze er zo nuchter onder bleef. Het is voor haar de gewoonste zaak van de wereld. Ze redt jouw opa, mijn moeder, het nichtje van je beste vriend. Niet in haar eentje, maar met een paar andere mensen staat ze vijf dagen per week zich letterlijk in het zweet te werken om levens te redden. Als ik haar bel of sms, hoor of lees ik soms de reactie “Vandaag een openhartoperatie gedaan, duurde maar zevenenhalf uur, viel erg mee�. Dan realiseer ik me dat zij niet de enige is die dat doet, maar dat overal ter wereld constant mensen aan het werk zijn om mensen om wie anderen geven, te redden.

Iemand in mijn kennissenkring is dag in, dag uit, zeven dagen in de week, met vrijwilligerswerk bezig. En dan niet het vrijwillig schoonharken van zijn straat zodat alle protserige Hummers en Ferrari’s niet per ongeluk slippen door iets te veel bladeren op de weg, maar zorgen dat zwaar gehandicapten nog een klein beetje plezier beleven in hun totaal uitzichtloze bestaan. Hij geeft ze te eten, veegt hun mond af als ze kwijlen of overgeven, helpt ze bij het naar de wc gaan. Hij, en een aantal collega’s, redden ook levens, iets minder letterlijk misschien, maar ze zorgen er wel voor dat mensen die niet helemaal zijn zoals wij verwachten, niet wegkwijnen in hun rolstoel. Ze krijgen nu frisse lucht, aandacht, liefde, verzorging, zoals elk mens verdient. Als ik aan hem vraag hoe hij dit volhoudt, blijft hij er heel nuchter onder. “Ik doe iets voor anderen die me nodig hebben, dat is meer waard dan geld.�

In het tv programma ‘De Wereld Draait Door’ zag ik een paar weken geleden een man die actief is in landen als India en daar meisjes redt die door pooiers gevangen zijn genomen. De pooier belooft de ouders van het kind dat hij haar een scholing kan bieden en dat ze veilig bij hem is. Van elke groep meisjes wordt er willekeurig één tussenuit gepikt, in een doos opgesloten en ze laten haar, ten overstaan van de hele groep, verhongeren. En niet een paar dagen en dan wordt ze eruit gehaald, maar dit meisje stérft deze onmenselijke dood. Hier is geen woord van verzonnen. Het bewijs staat op gruwelijke video’s die vrijwilligers undercover hebben gemaakt. De rest van de meisjes wordt geprostitueerd. Zieke mannen uit binnen- en buitenland betalen grof geld om er één, of meerdere, te mogen verkrachten. Zo’n meisje gaat dan een jaar of twee, misschien drie mee. Dat wil zeggen, als ze zichzelf in de tussentijd nog niet van het ondraaglijke leven heeft beroofd. De organisatie van de man zet zich in om de meisjes te bevrijden, de pooiers achter slot en grendel te krijgen en zo redden zij dus talloze levens van weerloze kinderen. Hij zei dat ze met genoeg geld binnen twee jaar alle kinderbordelen in India kunnen sluiten en alle misdadigers in de cel kunnen krijgen. Wat me opviel, was hoe nuchter deze man bleef onder het feit dat hij in de ogen van de presentatrice, het publiek en ongetwijfeld van alle kijkers, een held is, die onmiddellijk een standbeeld verdient.

Alledrie deze mensen grijpen mij aan door de verbluffende manier waarop ze hun werk doen en dat de normaalste zaak van de wereld vinden. Maar ik weet ook dat er miljoenen anderen zijn die net zulk goed werk verrichten en ook van mening zijn dat ze niks bijzonders doen. Wat ik me bij de twee mensen die ik ken en de man op tv afvraag, is of ze ooit applaus krijgen. Worden zij ook verafgood? Staan er wekelijks duizenden mensen hun naam te scanderen? En krijgen zij ook duizenden euro’s per ‘klus’? Nee, ze verdienen modaal of nog minder dan dat. Ze krijgen soms een bloemetje van een dankbare echtgenoot wiens vrouw haar leven is gered. Een schouderklopje van de chef met een vlug “Goed gedaan, zo wil ik het zien� kan er soms ook nog van af.

Blijf alsjeblieft bij elk optreden dat mijn collega’s en ik doen uitbundig dansen, lachen, juichen en vieren dat je het goed hebt in een zeikerig maar o zo mooi land waar we vrij zijn en waar onze levens gered worden door duizenden geweldige mensen. Maar denk terwijl je dat doet vanaf nu ook elke keer één seconde aan de vrouw die in de operatiekamer zorgt dat mensen blijven leven, en aan de vrijwilliger die op dit moment de volgepoepte broek van een gehandicapte jongen of een bijna niet levensvatbaar meisje verschoont, en aan de man die zorgt dat in- en intrieste criminelen worden opgesloten, in plaats van weerloze meisjes. Ik weet zeker dat ze het waarderen, maar dat ze er ongetwijfeld net zo nuchter onder blijven als ze tot nu toe deden. Dan kunnen we allemaal zorgen dat de echte belangrijke mensen blijven doen wat ze doen: jouw en mijn leven redden en dat van minder weerbare jongens, meisjes, mannen en vrouwen overal ter wereld.

Voor mensen die de organisatie willen steunen van de held die in ‘De Wereld Draait Door’ te gast was, check dan www.peoplestrust.nl. Indien je je geroepen voelt, kun je daar zien hoe je een donatie aan ze kunt doen.