Gewoon genieten

Je weet zeker dat er mensen zijn die in deze nachten precies het zelfde voelen als jou, dit zijn de echte liefhebbers.

Techno…..tsja.
Je begint zoals velen met hardcore/style…..je bent jong en je moet wat…lekker afzetten tegen de maatschappij…keihard raggen en alle beslommeringen des leven vergeten. Na een jaar ofwat merk je dat je er een beetje moe van word, steeds dezelfde nummers….alleen elke keer in een andere volgorde. De charme van HC is overduidelijk dat je precies weet wanneer hij weer erin komt wat gewoon erg lekker is als je hersencellen toch niet meer al teveel produceren op dat moment. Sommige mensen hebben na een tijd naar hardcore te zijn geweest iets leegs van binnen, iets dat moet worden vervult, de nieuwsgierigheid naar het onbekende en het nieuwe. Je gaat op een massafeest als bijv. een Mysteryland een keer toevallig de technotent in….en merkt dat dat er ook wel aardig opgaat. Vervolgens ga je naar wat harde techno feesten, waarbij je meteen opvalt dat het publiek er stukken beschaafder uitziet en van de buitenkant zou je bijna denken dat ze allemaal alleen gerstenat genuttigd hebben (niet uiteraard….ze kunnen het gewoon beter verbergen).

Na een tijdje ga je nog alleen maar naar technofeesten…..nog steeds alleen het beukwerk meestal maar toch. Na een jaar ofwat elke dag hardtechno te luisteren worden sommige mensen er een beetje gek van….de hele dag dat gedram en niet stoppende ragwerk, sommige worden er gewoon tureluurs van. Op dat moment pak je alle awake’s al een tijdje mee en merk je dat je stiekem de dj’s die VOOR een rush of een amok draaien veel beter vind draaien, die spelen met je…..die bouwen de climax dermate hoog op dat als het eenmaal z’n toppunt bereikt en het loopje erop klapt, je zo beestachtig gek word dat de ruimte te klein voor je is.

Onwijs rustig beginnen…..wat plingetjes en plongetjes erin….en heel rustig beginnen met een inkomende snerpende highhat, en de BPM nog niet hoger dan max 125 beats per minuut. Iedereen maakt nog een praatje met elkaar en doet al wat lichtelijk swingende bewegingen….een goeie dj kan opgemerkt bpm ophogen naar 135 per minuut. Dan rond een uur of 3 zijn de meeste hoofden van techaddicts niet meer naar elkaar gericht maar puur naar de dj. Je lichaam reageert op elk aspectje van de plaat die de dj erin gooit. Het ritme wat nu word gedraaid word ietsje pietsje voorspelbaarder, wat mag….bij de meeste mensen begint nu het eerste halve pilletje te werken. De sfeer word euforischer en iedereen krijgt de alom bekende (ikbenstiekumlichtelijkuitmnplaatengenietalsnooittevoren) glimlach op zijn gezicht. Vooraan word het tempo bepaalt voor de rest van de zaal. Groepen staan vooraan te housen, iedereen is voor elkaar gelijk, t’maakt niet uit hoe je danst, als je maar flink het tempo van de muziek bijhoudt….anders heb je vooraan niks te zoeken. Je bent aan het dansen, dat ene meisje lacht leuk naar je, je beste maten om je heen blijven maar knuffels uitdelen, op dat moment vraag je constant af of dit ooit nog beter kan, hemel op aarde, ofdat je non-stop je verjaardag viert. Vanaf dat moment kom je in een roes van een en al gelukzaligheid, meestal kan je vanaf dan niet meer al teveel van het feest herinneren de dag erna, wat niet uitmaakt, dat het geweldig was mag duidelijk zijn. Als om een uur of kwart voor 7 het licht aangaat, verschijnen er rode en bezwete koppen, en is toch wel duidelijk dat op een technofeest toch niet alleen gedronken word. Alsnog staat iedereen nog met een glimlach op zijn gezicht..bij de een is lachen moeilijker dan de ander maar fuckit…..ogen spreken boekdelen.

De laatste 10 minuten…..het tempo word opgeschroefd tot rond de 140 BPM…. Je krijgt steken en merkt dat als je even 2 sec. zit je benen verslappen ofdat ze 7 marathon’s achter elkaar gelopen hebben, je merkt dat je niet zittend het einde wilt aanschouwen dus je rent nog eenmaal naar voren……nog eenmaal alles uit de kast halen en jezelf helemaal laten gaan. Mensen schreeuwen hun stem schor, en je kan niet anders dan zelf meedoen….andermans enthousiasme maakt je nog wilder. De dj kijkt en weet dat er geen mooier beroep te beoefenen is dan daar te staan. De MC kondigt aan dat het nu echt afgelopen is……de meeste mensen draaien om, maar een enkeling die vind dat niet kan zo “dit kan je niet maken, we moeten er gvd nog 1 horen!” ….de dj kijkt naar de organisator en krijgt de welbeslissende knipoog…..hij geeft de mensen nog 1 toegift.
Het geluid barst los en doet nog eenmaal zijn ding….onbekenden vallen elkaar in hun armen van geluk. Na dit nummer loopt iedereen meer dan voldaan weg uit de locatie….bekenden komen elkaar tegen, er worden nog wat nietsverhullende foto’s gemaakt. De een zoekt lekker zijn bedje op, de ander heeft nog niet genoeg gehad en gaat nog ergens heen.
Maandag ben je rot (zonder of met drugsgebruik) want je benen lopen niet meer echt zoals ze behoren te doen. Op i-net lees je elkaars belevingen van het feest, en kom je er achter dat het het allemaal weer meer dan waard was.

2004Milos...copywrightMF