Free Your Mind Festival: mijn lift erheen was laat en ik kom al ietwat geïrriteerd binnen. Het begin van het festivalseizoen, lekker weer en een heerlijke line-up. Gemeld bij de gastenlijst en binnen. Eindelijk binnen! Heerlijk, tijd voor een dansje en een biertje! Op naar de mainstage!
Sta ik daar... til mijn been op voor de eerste dansmove van de dag, voel ik iets aan mijn schouder. "Heb je je camera bij je?" Ik denk dat veel mensen zich niet kunnen verplaatsen in onze situatie. Daarom even een column van deze zijde van de lens. Zoals ik het zie. "Ja, lekker gratis naar binnen" krijg je vaak te horen. Beetje foto's maken en klaar. Dat is dus die andere kant van de lens. Met ondertussen circa 80 fotoshoots (waarvan 55 voor Partyflock) heb ik wel redelijk wat mensen voorbij zien huppelen. Tijden terug vond ik de gratis entree een leuke bijkomstigheid van het fotograaf zijn. Je maatje kan ook lekker gratis mee op de gastenlijst en lekker feesten. Dat is het nog steeds wel, maar naarmate de jaren vorderden ben ik daar steeds minder waarde aan gaan hechten. Je bent toch heel de avond aan het werk. De een noemt het geen werk, de ander wel. Vrijwilligerswerk is het. Ik verdien er niks mee als ik voor Partyflock fotografeer.
Dit fotograferen is een uit de hand gelopen hobby geworden. Techno heeft mijn hart gestolen en ik hou van een dansje. Electro en minimal zijn ook mijn lievelingetjes.. Maar krijg ik nog die kans op een dansje. Heb ik rustige momenten, echt helemaal voor mezelf? Niet echt.... Nu ben ik zelfs op het punt aangekomen dat ik liever een kaartje koop voor bepaalde feesten dan dat ik foto's ga maken, terwijl ik het toch echt leuk vind om mooie platen te schieten. Lekker gek doen, je dansje doen... Gaan met die banaan!
Hoe kom ik op een punt dat ik liever die camera laat liggen en het kaartje koop? Zijn het de mensen die je de kleren van je lijf rukken omdat ze op de foto willen en het liefst met iedereen die er rondloopt omdat ze zo "lief" zijn? Of zijn het juist de mensen die je moet vragen of ze op de foto willen omdat een organisatie er nog even 10 andere fotografen toegelaten heeft en je je eigenlijk maar een stalker voelt? Maak ik het feest niet echt mee als ik fotografeer? Kom ik dan niet in dezelfde mood als de bezoekers? Ik kom soms gewoon niet meer aan mijn eigen feestje toe, terwijl al dat fotograferen voor Partyflock toch geheel vrijwillig is. Je gaat met je maten op stap maar die laat je de hele avond alleen omdat je een rondje gaat maken om foto's te maken van mensen die graag op de foto willen op Partyflock. Is dat eigenlijk zo? Maak ik ze voor de bezoekers van de site? Of probeer ik een goed beeld te geven van het feest? Het feest zoals ik het meemaak of het gros van de mensen? Want ik sta niet zo heel vaak bij mijn vrienden, ik sta overal.. ik loop overal, ik ken heel veel mensen van zien, natuurlijk niet allemaal van naam, excuse me for that! Ik loop rond met peperdure apparatuur, uit eigen zak betaald. De standaard wordt omhoog geschroefd, je ziet amper fotografen met een compact camera rondlopen dezer dagen. Eigenlijk belachelijk als je ziet wat sommigen bij zich hebben, alleen voor partyfotografie. Ik doe hier en daar wat freelance fotografie en ik vind het de investering wel waard. Maar is er dan zo'n prestatiedruk op de schouders van de partyfotograaf gekomen? Bij mij de laatste tijd zeker wel. Als ik zie hoeveel fotografen we al afgewezen hebben om bij Partyflock te mogen fotograferen. Je moet wel goed je best doen... Dat wordt van je verlangt.
Het is niet meer zoals een paar jaar terug, gratis naar binnen en een paar vage foto's schieten en klaar. Terug naar Free Your Mind: Het gesprekje met een leuke dame zit er niet echt in, er staat binnen een paar minuten weer iemand aan me te trekken. Die leuke dame voelt zich ook weer genegeerd en druipt af, terwijl ik toch een sociaal dier ben. Fotografen zijn misschien wat anders, al klinkt dat raar, ik denk dat er wel een kern van waarheid in zit. Ik kijk altijd rond naar dat ene shot. En weg ben ik... weer foto's maken. Probeer maar eens op een feest als Mysteryland of Nature One alle dj's in je eentje te fotograferen. Je loopt een hele marathon! Dan heb je nog niet eens mensen erop staan. Ik kan uit meerdere dingen voldoening halen, hetzij een uitgebreide, diverse kleurrijke fotoset of gewoon een heel leuk feestje met vrienden. Dus ik laat het varen om elke keer mezelf voorbij te rennen. Neem het me niet kwalijk als ik eens een keer geen foto van je wil nemen als je het me vraagt. Trust me, op dat moment heb ik het dan ook echt nodig. Zo'n grote camera weegt al snel een paar kilo en dat ga je ook wel voelen. En ook ik hou van een dansje dus als ik mijn camera even niet paraat heb, let it go... Dan zit ie even in mijn tas, of in het kluisje. Dat is ook maar te hopen want bij Time Warp liep ik een kleine 16 uur rond met een paar kilo aan mijn schouder.
Camera niet zichtbaar? Dan is het even Tom-tijd. Dan doe ik mijn dansje en dan kom je voor een praatje naar me toe en niet voor die stomme foto. Even een leuk weetje tussendoor: Als ik of een andere collega met een megalens rondloopt, hou er rekening mee dat het wel eens een telelens kan zijn. Daarmee maak je foto's van dingen die heel ver weg zijn. Dus met je maten op de foto gaan op een meter afstand zit er dan echt niet in! Misschien klinkt het allemaal arrogant, ik weet niet hoe het over komt. Vrouwen vinden het toch ook niet leuk als er continu mannen aan ze lopen te plukken? En ken ik veel mensen omdat ik die leuke lieve Tom ben, of omdat ik de fotograaf van Partyflock ben die even voor iedereen een nieuwe profielfoto maakt? Ik heb mijn feestjesteller al boven de 200 staan, vaak neem ik de tijd om leuke foto's te maken van alles en iedereen, maar ik vraag ook tijd om even een dansje te kunnen doen. Mag dat?
384 opmerkingen
donateur
Vraag me af hoe jullie zouden reageren als dit zo de hele tijd bij een dj ging
*trekt aan mouw*
Kan je nu die en die plaat opzetten? Ah toe nou? Alleen voor mij ff.
en dat dan door een hoop mensen...
denk je dat dat niet gebeurd??
te vaak eigenlijk
donateur
Voor degenen, die me niet kennen (heh heh ): ik fotografeer sinds 2002 voor Phono en vind dat nog steeds erg leuk om te doen.
Ik snap het verhaal van Tom ook volkomen. Herken vrijwel alles wat er in zijn column staat geschreven...elk woord. Want ik maak het zelf ook vaak zo mee.
Het is daarom erg jammer om hier te moeten lezen dat er nogal wat lieden zijn die de beleving van Tom in zijn rol als fotograaf als arrogant bestempelen.
Ik vraag me af welke situatie arroganter is:
- denken dat een fotograaf niet even een moment voor zichzelf wil/kan hebben met bijvoorbeeld degene met wie hij op dat moment aan t praten is,
- of die persoon die je op dat moment zonder nadenken komt storen in je gesprek omdat die kostte wat kost die foto moet hebben?
Want dat is een situatie die nogal vaak voorkomt. Vooral op grote feesten.
Ikzelf ben daar in de loop der tijden erg gemakkellijk in geworden: IK ben degene die bepaalt of ik die pic ga schieten; dat bepaalt niet degene die die pic geschoten wil hebben. Er zijn per slot van rekening toch genoeg andere fotografen waarbij je op de foto kan, zo las ik hier ergens?
En dat is maar een situatie die ik hier beschrijf...er zijn talloze andere te noemen.
Noem dat maar arrogant....(kan ik goed mee leven), maar zo werkt het gewoon voor mij...heel simpel.
Ik heb het schieten van partyfotos ook nooit als "werk" gezien en zal dat ook nooit of te nimmer doen. Ik noem het net zoals Tom een uit-de-hand-gelopen hobby en dat blijft het ook, niets meer dan dat.
Degenen, die dus denken dat ik aan het "werk" ben help ik dan ook maar vaak gelijk uit de droom. En dat wordt over het algemeen wel goed begrepen.
Vaak wordt er ook aan mij gevraagd "goh...vind je het nou niet vervelend om de hele tijd met die cam rond te lopen. Zo maak je toch niets van het feest mee?"
Daar moet ik altijd maar een beetje om lachen, want men denkt toch echt niet dat ik nonstop fotos sta te schieten zonder dat ik tijd met mn vrienden doormaak?
En het is juist op DIE momenten dat hangende mensen aan je schouder buitengewoon storend is.
Ik heb in de loop der tijd ook een goeie mix gevonden tussen het socializen met mn vrienden en het schieten van fotos. Met die kluisjes die je tegenwoordig op feesten hebt is dat ook een stukkie makkellijker geworden. Cam ff opbergen voor een tijdje doet wonderen dan.
Ja.....ik besef me dat ikzelf er voor gekozen heb om met een cam rond te lopen op feesten waarbij feestgangers graag op de foto willen.
Maar laat diezelfde feestgangers dan ook beseffen dat de liefde van twee kanten behoort te komen en dat men zich op een normale wijze opstelt naar mij toe als ze zo graag op de foto willen.
Dat doe ik namelijk ook naar hen toe.
Ik zie er vast een hoop van jullie zaterdag op Awake. If so: denk dan vooral even terug aan deze woorden
Respect laatste aanpassing 29 juni 2006 21:56
idd respect
donateur
naar he tom, beroemd zijn............
........desalniettemin begrijp ik je verhaal, hoop ik dat je je camera niet aan de wilgen hangt en dat je desondanks af en toe een leuk feestje hebt.
helemaal mee eens
maar wat is er dan mis aan een half uurtje foto's maken, een half uurtje feesten, een half uurtje foto's maken, etc etc?
ik doe dat *altijd* zo en dan zegt de organisatie (en het publiek) meestal iets van "groot gelijk!"
ja, je mag gratis naar binnen en misschien wel iemand meenemen, maar als je je reis- & drankkosten meerekent, de tijd die je kwijt bent voor uitzoeken/afwerken en de slijtage aan je spullen, dan mag je daarvoor heus wel even voor jezelf vrijmaken om een dansje te doen
dat heb je namelijk best wel verdiend als fotograaf
(overigens denk ik dat zowel Tom als ik a.s zaterdag allebei voldoende aan een dansje zullen toekomen)
amen
donateur
Leuke collum, en heerlijk om de reacties te lezen 
Naar mijn idee is het allemaal een kwestie van respect.
Komt iemand normaal vragen om een foto zal ik tijd en moeite voor die persoon nemen.
Kan dat vragen niet op een normale manier dan maak ik alsnog met een lach die foto.
Alleen heb je dan een wat grotere kans dat je die foto niet meer terug ziet.
En als ik even mag zeuren....
Het enige waar ik wel eens moe van word is het onbegrip als een foto niet online staat.
Alhoewel ik daar een heel verhaal over heb staan in mijn eigen tekst krijg ik daar veel vragen en opmerkingen over.
Dat mensen balen dat een foto niet online staat kan ik goed snappen.
Maar ik doe dat echt niet om te pesten of omdat ik een klootzak ben, beetje meer begrip daarvoor zou soms wel fijn zijn
Naar mijn idee is het allemaal een kwestie van respect.
Komt iemand normaal vragen om een foto zal ik tijd en moeite voor die persoon nemen.
Kan dat vragen niet op een normale manier dan maak ik alsnog met een lach die foto.
Alleen heb je dan een wat grotere kans dat je die foto niet meer terug ziet.
En als ik even mag zeuren....
Het enige waar ik wel eens moe van word is het onbegrip als een foto niet online staat.
Alhoewel ik daar een heel verhaal over heb staan in mijn eigen tekst krijg ik daar veel vragen en opmerkingen over.
Dat mensen balen dat een foto niet online staat kan ik goed snappen.
Maar ik doe dat echt niet om te pesten of omdat ik een klootzak ben, beetje meer begrip daarvoor zou soms wel fijn zijn
laatste aanpassing
Maar mijn idee is het allemaal een kwestie van respect.
Komt iemand normaal vragen om een foto zal ik tijd en moeite voor die persoon nemen.
Klopt. En ik vraag het ook altijd netjes. Maar ik vraag het wel.
Vond het niet echt netjes dat een niet nader te noemen fotograaf, nog voor 'ie mn vraag gehoord had (want in dat geval wilde ik iets weten over het al dan niet backstage mogen fotograferen omdat ik zelf aan het werk was) en dan bij voorbaat al worden afgebekt.
En dat maak ik ook wel vaker mee, dat ik het egwoon netjes vraag en die ander echt te bot reageert gewoon. Dan denk ik idd, het komt van twee kanten. Als je dat als fotograaf al niet kunt opbrengen dan ben je denk ik ook niet lekker bezig.
Ik denk dat de mensen dei zelf graag op de foto gaan en zelf ook fotograferen dat misschien beter trekken dan mensne die alleen maar fotograferen en die het zelf niet boeit als ze niet op de foto staan.
Naar mijn idee is het allemaal een kwestie van respect.
Komt iemand normaal vragen om een foto zal ik tijd en moeite voor die persoon nemen.
klopt
want normaal vragen of je op de foto mag is toch niet zo vreemd?
Kan dat vragen niet op een normale manier dan maak ik alsnog met een lach die foto.
Alleen heb je dan een wat grotere kans dat je die foto niet meer terug ziet.
hahahah
Ik zou helemaal tegen jou zeggen als het je allemaal zo ergert en je liever helemaal geen publiek wil fotograferen wat doe je dan idd in vredesnaam op feesten als party fotograaf....... onbegrijpelijk!!
Ik erger me aan de reacties hier. En wat ik op feesten doe als party fotograaf is me ook nog steeds na 100 shoots totaal onduidelijk.
maar ik kan je garanderen dat wij NOOIT iemand zouden laten fotograferen bij onze feesten met zo'n nagatieve houding als jij!
Mooi, zeg van te voren dan even dat je Dave niet wil hebben, dat scheelt een hoop tijd, moeite en geld.. Voor mij.
Je bent na afgelopen weekend direct al de tweede dus dat is lekker
Tsja verder begrijpen een hoop mensen m'n schrijfstijl niet en dat snap ik dan weer wel. Ik begrijp dan ook niet welke moeite ik doe om het hier uberhaupt duidelijk te maken.
Zeg ik ga ff een fotoshootje doen, toedeloei
En wat ik op feesten doe als party fotograaf is me ook nog steeds na 100 shoots totaal onduidelijk.
Ik zat uiterst vermoeid op de grond en kon goed zien hoe opdringerig een heleboel personen zijn...
Ik las ook veel reacties hier van laat je camera eens thuis als het allemaal zo vermoeiend is... die lezen dus gewoon niet wat er nou eigenlijk verteld word.
Precies, Marrie, ik ben het met je eens hoor.
Verder is volgens mij alles al gezegd hier
respect
Respect
respect
respect.
respect
niets persoonlijks ofzo, maar dit woord begint me een beetje de strot uit te komen, lijkt wel een stopwoordje
laatste aanpassing
nou ik had een tijd geleden ook zo een soort rare ervaring met een (nu ex) fotograaf van pf... ik liep voorbij die fotograaf...(er stonden idd een hoop mensen voor hem die op de foto wilden) ik zeg alleen hoi omdat ie toevallig recht voor me neus stond en ik dr alleen langs wilde...zegt hij: hou je bek gvd.

ik WILDE niet eens op de foto...was het ook niet van plan om te vragen...
iig hij is nu ex fotograaf had ik gelezen...beter ook zn fotoos waren knudde(altijd de zelfde mensen in zijn shoots)
jaja t leven van een goede fotograaf gaat niet over rozen
(soory voor de typfouten ik lig in bed heb t aan mn rug )
iig hij is nu ex fotograaf had ik gelezen...beter ook zn fotoos waren knudde(altijd de zelfde mensen in zijn shoots)
jaja t leven van een goede fotograaf gaat niet over rozen
(soory voor de typfouten ik lig in bed heb t aan mn rug )
Naar mijn idee is het allemaal een kwestie van respect.
HET IS een kwestie van respect!
keep up the good work guys, and girls
niets persoonlijks ofzo, maar dit woord begint me een beetje de strot uit te komen, lijkt wel een stopwoordje
Het is een woordje dat iets uitdrukt... waarschijnlijk van dank en motivatie tegenover de fotograaf!
Der zijn heel wat andere woordjes die mij de strot uitkomen!!
ik heb het echt met je te doen hoor. Jij hebt echt een zwaar leven als fotograaf.
haha idd
Dat hoor je namelijk ook niet te zeggen, want dat is je rol nou eenmaal.. Je hoort de mensen te fotograferen, daar ben je voor gekomen..
Als je wat wilt drinken, moet je dat ergens achteraf doen en niet in het zicht van de mensen. Dan vraag je er ook een beetje om..
Net als een Bn'er die geen handtekening wil geven of een vrijwilliger die het irritant vind om met een collectebus langs de deur te gaan. Dat KAN niet..
Het is je eigen keuze dus je kunt er ook voor kiezen om ermee te stoppen..
Wat ik wil zeggen.. Kappen als het je niet meer bevalt en anders die dingen voor lief nemen en niet meer zeuren..
Allemaal luxe-problematiek dit..laatste aanpassing 29 juni 2006 16:55
Ja maar als je even staat te pauzeren moeten anderen mensen dat ook kunnen accepteren.
Stel je werkt binnen een bedrijf en je hebt het superdruk ...
En dan...eindelijk ff pauze...
Maar ik kom binnengestormd en ga je vanalles en nog wat vragen, zodat je eigenlijk geen zak aan je pauze hebt...
Of zoals je zei... BN-ers..sorry maar ik kan het best begrijpen dat die mensen er ook af en toe GEK van worden van dat eeuwige gezeur van andere..
Dan heb je toch ook zoiets van..alsjeblieft laat me ff met rust..het is dan wel je werk, maar je wilt toch ook eventjes kunnen relaxen...
laatste aanpassing
donateur
niet altyd de camera meenemen zou ik zeggen
af en toe thuis laten
of denk aan een camera op zakformaat
kan je em soms zo ff wegstoppen !
af en toe thuis laten
of denk aan een camera op zakformaat
kan je em soms zo ff wegstoppen !





















![[ C.T.Z ] BaJoW](/images/user/93223_2419163.jpg)
![BlaZe [ JM ]](/images/user/100245_3758840.jpg)