The ocean of deceive

Met wijd opengesperde ogen zat ik vol verbazing naar het scherm te kijken. Als sneeuw voor de zon verdwijnt mijn euforische gevoel die ik luttele minuten geleden nog in overvloed ervoer! Ik kon niet geloven wat mijn oogjes mij lieten zien. Dezelfde ogen die zo even nog de gelukkigste en vrolijkste ogen van deze wereld waren. Een gevoel van ongeloof bekroop mij. Ik kneep mijn ogen nog eens goed samen en de frustratie groeide nu per seconde. Ik liet het even zakken, en ik merkte dat ik alleen maar bozer werd. Mijn handen balden zich tot vuisten en met een trillende stem riep ik mijn lief. Hij vroeg me wat er was. Het enige wat ik kon nog kon doen om hem nog enigszins te kunnen antwoorden was als een klein kind naar het scherm van mijn computer wijzen. Ik geloof niet dat hij de boodschap helemaal begreep. Een beetje geïrriteerd vroeg hij nogmaals wat er nou was!Nog geen vijf minuten geleden danste ik nog als een bezetene door het huis omdat ik zo blij was dat het ons was gelukt! Nu vond ik het allemaal verspilde moeite. Mijn lief die nam mij inmiddels al niet meer serieus,hij snapte niet wat ik nou nog te mekkeren had, we hadden de tickets toch in the pocket?! En hij liep al weer weg.

Voor niks op deze mooie zaterdag ochtend te vroeg op gestaan, voor niks als een idioot meer dan drie kwartier lang door alle drukte heen proberen te komen op drie verschillende computers, voor niks tussen alle drukte door gehaast mijn heerlijk warme broodjes met gesmolten kaas tussen neus en lippen door moeten consumeren, voor niks honderd keer op en af die trap op! Ik had er voor niks al een veel te actieve zaterdag ochtend op zitten. Ik had me nu nog gewoon heerlijk om kunnen draaien in mijn warme bed.Dat was het enige wat ik me nog kon bedenken terwijl ik naar het scherm aan het staren was. Maar nee, wij waren op deze ochtend bezig om met heel veel moeite twee kaartjes te bemachtigen voor het geweldige Sensation White evenement.

Nu blijkt dus dat dit totaal verspilde moeite is geweest! Ik kijk nog eens naar de wanstaltige prijzen die worden gevraagd op Marktplaats.nl voor een kaartje voor..jawel; Sensation White. Het had veel makkelijker gekund! Letterlijk vanuit je luie stoel. Een beetje bieden en afwachten welke gek er over heen gaat, that's it. Mijn lief die ondertussen even kwam pijlen hoe het nu met mij gesteld was kon ik nu wel weer ter woord staan. Gepikeerd liet ik mijn bevindingen aan hem zien en verzuchtte: ‘’Pff.. voor niks te vroeg op gestaan op deze mooie zaterdag ochtend, voor niks die drie kwartier moeite…de kaarten liggen hier gewoon voor het oprapen!’’

Als het me de volgende keer niet lukt om een kaartje te bemachtigen voor een evenement of een concert, dan is er dus nog geen man over boord. Als ik maar genoeg geld neer leg, dan zijn er kansen ten overvloed! Geen zin om vroeg op te staan? Geen zin het gevecht om dat gevreesde kaartje in je bezit te krijgen aan te gaan? Zit je niet te wachten op dat kleine momentje van ‘’geluk’’ die je voelt als het je dan werkelijk lukt om een kaartje te bemachtigen voor dat geen waar je zo graag naar toe wilt?? Slaap dan lekker uit, nuttig op je gemak je ontbijtje, haast je niet, doe geen moeite.. want Marktplaats.nl biedt uitkomst. Je betaalt er wel de volle poet plus nog eens de volle poet voor, maar goed dat is dan de prijs voor het voorwerk die een ander al voor je heeft geleverd, toch?! Of is het gewoon schandalig wat er hier elke keer weer gebeurt met grote evenementen en met concerten? Het zorgt er elke keer weer voor dat de mensen die er echt heel graag heen willen een poot uitgedraaid worden en de dupe worden van andermans hebzucht.

Uit protest ben ik gaan bieden met exorbitant hoge bedragen, zodat ik zeker wist dat niemand daar nog overheen zou gaan en dat, dat tuig alsnog met dure kaarten blijft zitten. Wie draait nu wie een poot uit?! Natuurlijk blijft het dweilen met de kraan open..