We spreken af bij een vriendin die een beetje centraal in de stad woont zodat we met z'n allen gezellig naar de stad kunnen fietsen. Ellenlange discussies over wat we nou aan gaan doen: doen we een rokje, doen we een broek, topje, truitje? Hakken? Platte laarsjes? Moeilijk, moeilijk. Na (en het lijkt wel) uren van tutten, zijn we er dan eindelijk klaar voor: tijd om er een leuke nacht van te maken! Met z'n allen richting stad fietsen. We zetten netjes onze fietsen ergens neer (lees: met meerdere sloten aan elkaar vast) en huppelen vrolijk naar de ingang van de kroeg.
Voor ons staat een groepje 16-jarige breezer drinkende, extreem opgemaakte en opgedofte jonge meiden. Aan hun kleding te zien zou je denken dat als je daar de ouders van zou zijn, en je zou je kind zien voordat ze op stap ging, je haar direct naar haar kamer terug zou sturen om iets 'degelijks' aan te trekken. Anyway, kroeg betredingstijd
Ik kijk de man aan en zeg: serieus? Ik kan m'n lach bijna niet inhouden, terwijl ik in mijn handtasje zoek naar mijn ID-bewijs. Achter me hoor ik m'n vriendinnen lachen en ik kijk ze een beetje geërgerd aan. Ja, daar issie, m'n ID-bewijs. De nogal streng kijkende meneer pakt hem van me af, kijkt onderzoekend en trekt opeens een nogal schikkend gezicht. 22? O sorry mevrouw, loopt u maar door.
Is het omdat ik zo klein ben? Zie ik er zo jong uit? Ik heb er de halve avond over zitten nadenken. Tot mijn verbazing hoor ik een lekker nummer en begin te bewegen op de beats van de muziek. In mijn rechterooghoek zie ik een meisje van dat 16 jarige groepje voor me van het begin van de avond. Ze loopt naar de bar en besteld een Malibu-cola. De mevrouw aan de bar kijkt haar aan en vraagt: Ben jij wel 18? Het meisje kijkt een beetje onzeker en grijpt naar haar ID-bewijs. 16. Da's nou jammer..













![[V.D.K]!!loeky!! --the beatlover--](/images/user/39394_2119200.gif)










