Medeplichtig

Iedereen kent het verhaal van het bijna uitsterven van de hardcore scène wel. De overkill aan feesten, de commercie die een graantje mee wil pikken, het zwartmaken van het publiek en de slechte happy kinderhardcore nummers zoals: Daar is gabbertje, Hakkuh en Zagen en de Mosselman. Ik noem dit natuurlijk kinderhardcore omdat het allemaal nummers gebaseerd zijn op een kinderliedje/-programma.

Ondanks dat dit een diepte punt is geweest voor de hardcore, zijn er toch veel mensen die net als ik hiervoor medeplichtig zijn geweest. De nieuwe generatie die nu heeft gezorgd dat hardcore weer helemaal terug is, is opmerkelijk genoeg dezelfde groep die mee heeft gewerkt aan een “falling down� van deze muziek.

Ik weet nog goed dat ik namelijk helemaal gek was van de kinderhardcore nummers. Je kan beter zeggen kinderhardcore liedjes. Als jongetje van 8 luisterde ik naar cd’s als hollands hakkuh, waar al deze nummers op stonden. Dit vond ik toen helemaal geweldig. Ik heb zelfs nog een cd gekocht; Real Hardcore 3, alleen voor de nummers: Hakke&Zage en Gabbertje. De rest van de cd luisterde ik toen nooit. Pas nadat ik deze cd een aantal jaren geleden uit het stof haalde ben ik dit deel pas gaan luisteren. Doordat arcade zo’n cd uitgaf met zowel grote namen als buzz fuzz, the prophet, Flamman & Abraxas enz. samen met die kinder troep werd de scène natuurlijk zwaar verpest.

Na jaren later, nu ik groot liefhebber ben van hardcore en andere harde dance stijlen ben ik me een beetje gaan verdiepen in de mooie geschiedenis van deze muzieksoort. Een muzieksoort die grote invloeden heeft gehad van ons landje. Zoals de naam gabber house, dat is iets wat uit ons land komt. En de Nederlandse dj’s die net als de naam Gabber over grote delen van de wereld bekend zijn. Daar mogen we trots op zijn.

In die geschiedenis van de hardcore in Nederland, komt steeds weer dat verhaal terug van het uitsterven. Wanneer ik dat lees, bedenk ik mij dat ik daar ook schuldig aan ben. Maar wat nog mooier is, is dat een deel van diezelfde groep die daar voor verantwoordelijk is geweest, die fout ook weer heeft goed gemaakt. Doordat de generatie van nu opgegroeid is met hardcore die speciaal op deze groep was afgestemd (commerciële kinderhardcore), is dit wel in het bloed van velen blijven zitten en heeft het er voor gezorgd, dat hardcore nu weer populair is. Zo werd er een aantal jaren geleden nog gezegd, dat hardcore nooit meer zo groot zou worden als dat het geweest is, maar dat is zeker wel aan het gebeuren, al dan niet al gebeurd. Of we dat ook echt willen is natuurlijk een andere zaak.

Aan de ene kant mag de hardcore scène van mij een beetje underground blijven. Dan heb je tenminste veel echte liefhebbers op de feestjes en niet de meelopers, want die zorgen toch niet voor een goede sfeer.

Aan de andere kant is het ook weer zo dat als er meer liefhebbers van hardcore zijn, er meer inspiratie is, om veel goede muziek te maken. Die inspiratie is naar mijn mening wel een beetje nodig. En dan anders dan dat hij nu is. Er zijn naar mijn mening te veel melodieuze hardcore nummers, waarbij de energie in de track ontbreekt. Dan heb ik het vooral over de Mainstream hardcore, die naar mijn mening achteruit gaat. Daarentegen zijn de Industrial en de Jump de laatste jaren wel ontzettend vooruit gegaan. Ongeacht dat dit twee heel verschillende stijlen zijn, vind ik in allebei deze substijlen, wel de energie die ik mis in de Mainstream. Ondanks dat, is de hardcore zich alsnog met een stijgende lijn aan het ontwikkelen. Mede dus ook dankzij de vele substijlen die er zijn bijgekomen. Waar we alleen goed voor op moeten passen, is dat we niet over het top punt van die stijgende lijn heen gaan en laten gebeuren wat er 10 jaar geleden gebeurd is.