In his arms
You're being brought to that shed
The ice cold shed
You're just laying there
On the ice cold floor

A tight rope arope your ankles
Around your wrists too
There you lay
Crying, crying hard
On the ice cold floor

The same story over and over
I always feel the same pain
It has to get out of my life
Far away from here
No more pain
Torture until death
My death is in sight
I can feel it

You can hear his footsteps
Shivers down your spine
He has brought something with him
But you're still laying
On the ice cold floor

You can't see anything
You yell and scream
But he leaves you there
On the ice cold floor

The same story over and over
I always feel the same pain
It has to get out of my life
Far away from here
No more pain
Torture of death
My death is in sight
I can feel it

Your body
Full of lies and evilness
Burn inside a giant oven
Out of my life
Far away from here

The same story over and over
I always feel the same pain
It has to get out of my life
Far away from here
Now, I don't feel pain anymore
Never anymore torturing
His death is in sight
My own future is ready for me

Eenzaam zit ze altijd in de hoek van de klas
Lezend in een één of ander boek dat ze eigenlijk maar half las
Altijd zit ze alleen, geen enkele vriend
Is dit nou wat ze na alles verdiend ?

Altijd word ze gepakt door de stoere groepen
Niemand die luisterde naar haar
Terwijl ze zo vaak naar hulp zat te roepen

Altijd is ze overal het dupe van geweest
Ze wist niet eens waardoor
Ze probeerde eraan te ontvluchten
Niets wetend dat ze ondertussen haarzelf verloor

Wat ging er nou gigantisch mis ?
Waardoor niemand wist wie zij werkelijk is ?

Blauwe plekken verbergt ze onder haar lange mouwen
Dat ze haar nou echt als nerd beschouwen
Nooit huilt ze, nooit laat ze haar tranen zien
Soms, maar dan alleen, misschien ?

Totdat ze er niet meer tegen kon
De dag liep langzaam voorbij
Nergens scheen meer de zon
Of ligt dat nou aan my ?

Een levenloos lichaam werd gevonden
In een meer, totaal verdronken
Een schok gaat door de klasgenoten heen
Toen voor hun de werkelijkheid verscheen

Ineens weet iedereen wie ze was
Dat zij zo gezellig was in de klas
Ineens verschenen er tranen van verdriet
En ze beweerden: "We vergeten haar niet"

Wat wouden haar klasgenoten nou eigenlijk bereiken met schelden,
Dat zij niet meer meetelde ?
En nu kwamen ze telaat met spijt
Want ze zijn haar nu voor altijd en eeuwig kwijt.

Ik hoorde eerder van de weg die ieder moet gaan,
De weg om iemand los te laten,
Maar het is te vroeg,
Ik kan je niet laten gaan,
Het doet zoveel pijn,
Pijn in mijn hart.

Elke keer als ik mijn ogen sluit,
Denk ik aan je,
Jouw gezicht en jouw liefde die je me schonk,
Die mooie tijden die we samen hadden,
Toen we samen lachten maar ook huilden.

Maar nu,
Nu huil ik alleen,
Omdat je nooit meer terug komt,
Omdat ik je nooit meer kan zien.

Het verandert mijn leven,
Een leven zonder jou,
Dit plekje hier in mijn hart,
Daar zul je verder leven.

Voor altijd.