Ik ben Mandy Simons en ik ben 14 jaar.
Ik ben heel blij dat ik deze site gevonden heb!!!!
In het verleden is er nogal veel gebeurd met die sekspelletjes. Het begon toen ik op de basisschool kwam. Toen leerde ik daar een meisje kennen en in de pauzes speelde ze met mij. Ze zei dat zei een heks was en ik was haar gevangene (haar bezit).
In het begin moest ik het hele school plein rondrennen totdat zij mij te pakken had gekregen. Ik rende dan zo hard als ik kon, want ik wilde niet dat ze me te pakken kreeg. Maar zij had veel meer energie dan ik en had mij zo te pakken en dan gebeurde het. Ze maakte me vast en dan begon voor haar de lol!!! En voor mij? Alles behalve leuk.
Wat ze allemaal deed en zei en fluisterde durf ik echt niet te zeggen, want geloof me, dan ga ik letterlijk over me nek heen!!! Na maanden begon ze het saai te vinden en toen moest ik ( nu mijn beste vriendin) mee zien te lokken. maar bij haar deed ze het toch anders.
Welke vriendin trekt nou een goede vriendin mee daarin!! Ik zou kunnen zeggen: ja maar ik was toen pas 8 jaar ik wist niet beter! Maar daar heb ik sterk mijn twijfels over! Mijn beste vriendin is veel minder kwetsbaar dan ik en die durfde er wel tegen in te gaan. Zij is sterker in haar persoonlijkheid. Ik ben een meid waartegen je alles kan zeggen en dan heb je me al te pakken. Dat is één van de redenen waardoor dat alles is gebeurd.
Mijn ouders zagen mij in die tijd zo ontzettend veranderen. Maar ze wisten niet waarom: zij zagen mij steeds slechter eten, ik wilde niet slapen, ik wilde niet dat iemand aan mij kwam of dat ze heel dicht bij mij kwamen. Dat is NU nog steeds zo. Op een dag waren mij ouders het zo beu dat ik het ze wel heb moeten vertellen. En janken dat ik deed! Niet normaal! Ze gingen de volgende dag gelijk naar de juf. Dat meisje alles ontkennen, maar sinds die dag mochten dat meisje, ik en mijn beste vriendin niet meer bij elkaar komen.
Nu zou je denken dat alles toen al voor bij was, maar dat is het lang nog niet. Van dat meisje was ik af maar voor haar 'op volgelingen' niet. Een paar jaren later toen ik een jaar of 10 was,was ik in het speeltuintje aan het spelen . ineens kwamen er een groepje meiden en een jongens naar mij toe en van hun moest ik perse mijn kont laten zien ( een van die meisjes kwam ik gisteren tegen).
Mijn broer die zag dat en was gelijk mijn moeder gaan halen.Ze stond te gillen van kwaadheid en woede en trok me gelijk mee naar huis. Als ik een van die meisjes of jongens nog tegen kom raak ik gelijk in paniek. Anderhalf jaar geleden zat ik bij een meisje in een klas en in het begin was zij heel aardig en zo, maar zei werd steeds intiemer en raakte me meer aan. Toen ik een keer geen aandacht aan haar schonk werd ze kwaad en zei dat ze iemand met een stok ging slaan. Ik zei: owé dat wil ik wel zien. Toen begon ze te lachen en smeet die stok recht in mijn gezicht. Recht boven mijn oog. En het bloedde heel erg. Ik viel op de grond en vloekte. Nu heb ik daar een litteken boven mijn oog bovengehouden (net als Harry Potter). Ik werd jankend van de grond gehaald en een paar juffen probeerde het bloeden te stoppen. Toen het na een kwartier gestopt was, liep ik met een grote wond boven mijn oog rond. In principe heb ik nog geluk gehad, de stok was nog net niet in mijn oog gekomen!! Toch nog een geluk bij een ongeluk.
Weken later zat heel de school in de aula. Ik zat voor dat meisje en ik had een kort truitje aan waardoor er een stukje van mijn rug bloot was. Het was donker en voor ik het in de gaten had zat dat zelfde meisje van die stok met haar hand in MIJN truitje. Niemand die het zag want hett was donker. Telkens probeerde ik een beweging te maken zodat ze haar hand weg trok, maar nee dat deed ze niet.Pas toen het licht aanging trok ze snel haar hand weg.
Daarna toen de school uit was zat ik jankend in het busje. Iedereen vroeg waarom ik huilde, maar wie zegt nou: ja in de aula daarnet zat dat meisje met haar hand in mijn truitje!! Ook mijn broer vroeg dat, maar ook daar zei ik het niet tegen.
Ineens liep mijn toen mentor langs en zag mij huilen. Hij deed de portier open en vroeg was er was. Ik wilde het eerst niet zeggen, maar toen ik zag dat hij een beetje kwaad werd heb ik heb met grote tegenzin toch maar verteld. Het enige wat hij zei was :IS DAT ZO ERG??? Toen knikte ik maar nee en keek zuchtend naar mijn broer, mijn helpgezicht zeg maar. Hij ging naast me zitten en zei tegen de mentor dat hij het wel zou oplossen.
De volgende dag was het 5 December en zat ik met heel mijn familie cadeautjes uit te pakken. Ineens ging de telefoon. Het was DAT meisje en ze wilde me persé spreken. Mijn moeder bewoog zo met haar lippen zodat ik wist dat zij het was. Ik knikte van néé dat ik haar niet wilde spreken. Toen heeft mijn moeder maar gezegd dat ik er niet was. Die maandag daarna heb ik met dat meisje en de mentor moeten praten. Weer allemaal ontkennen, maar nu moest ik wel gewoon om blijven gaan met haar.
Afgelopen Carnaval heb ik de oom van mijn vader leren kennen. Mijn achteroom Duz. Hij deed eerst heel aardig. Hij betaalde drinken voor mij en dat soort dingen. Maar hij wist me altijd op één of andere manier op een strelende manier aan te raken Op een avond stond ik te dansen en mijn vader stond naast mij te dansen en sloeg een arm om mij heen.
Die oom ging naast mijn vader staan en sloeg ook een arm om hem heen. Hij deed dat zo op een manier dat hij ook bij mij kon komen! Toen mijn vader niet keek ging die achteroom met mijn hand strelend over mijn rug naar BENEDEN!!! Dat heb ik nog niet verteld aan mijn ouders en dat wil ik zo houden ook……
Maar binnenkort komt die vent eens naar ons toe!! ( snik*snik ) Maar ik heb een plan; als hij komt ben ik weg!!
In mijn busje van vorig jaar zat ook een persoon en als ik niet oplette zat hij met zijn handen tussen me benen. Dat is nu nog maar heel soms. Maar dat is alles zo'n beetje wat daarmee gebeurd is!