*Wie anderen klein maakt,is zelf niet groot.
*"Don't dream your life, but live your dream"
*Choose the life where you made for. Let people behind who hurting you Because of there own sorrows.*
*All good things come to those who wait*
*De verbazingwekkende ironie is dat de leegte die we vrezen hetzelfde is als de vrede waarnaar we verlangen.
Waar we voor wegrennen is hetzelfde als waar we naar op zoek zijn.
Mijn lijf wordt onrustig als ik even stilzit en alleen maar adem. Mijn geest zoekt een uitweg. Hij doet alles om mij weer te verleiden de leegte te vullen. Ik zoek prikkels: de televisie gaat aan, ik kijk op mijn mobiele telefoon en hoop op een bericht. Ik ben wat ik hoor, zie en meemaak. Als ik niets doe, ben ik niets, roept mijn ego. Te verdwijnen is mijn grootste angst.
Toch wil ik dat het lawaai ophoudt, dat de drukte in mij en om me heen af en toe stopt. Rust en ruimte in mijn hoofd. Ik verlang naar ruimte, maar vrees de leegte.
Of is het verschil eigenlijk niet zo groot? We moeten door de angst voor leegte heen om een bevredigender leven te kunnen leiden. Wie stil kan zijn, ziet de dingen namelijk scherper, ervaart intenser en laat zich minder leiden door dagelijkse beslommeringen. En hij kan beter bepalen wat écht belangrijk is in het leven. Misschien wel niet elke avond wegkruipen achter de televisie, niet leven van sms naar sms.
Stil worden is als een stervensproces.Er is verzet, er is pijn, er zijn laatste stuiptrekkingen, je moet durven loslaten. Maar als je het aandurft om de leegte in de ogen te blijven kijken, als je even volhoudt, dan zul je merken dat na de strijd met de stilte, ruimte ontstaat. Je bent er nog steeds. Meer zelfs dan voorheen. Het is geen einde, maar een nieuw begin. Soms moet je een beetje durven sterven om weer echt tot leven te komen.
