De Anne Frank Stichting heeft haar jaarlijkse rapport ‘racisme en extremisme’ afgelopen week uitgegeven, en het bijbehorende nieuwsbericht voorspelde al de tendens van het rapport.
Het rapport is gebaseerd op rapportages van de KLPD, antiracisme bureaus, de Anne Frank Stichting en KAFKA.
Die laatste is opmerkelijk gezien haar aandeel in het demoniseren van extreemrechts.
Rapportages door KAFKA staan vaak bol van fouten (bijvoorbeeld in de uitzending over Blood&Honour werden zaken foutief weergegeven en verdraaid) en bovendien zijn zij onderdeel van de Anti Fascistische Aktie, een groepering die altijd op confrontatie uit is met extreem-rechts en het hen altijd zeer moeilijk maken.
Zo hebben zij eens de foto van een Voorpostactivist overal opgehangen met daaronder ‘neonazi’ en vielen zij een bijeenkomst van de NVB aan in Uitgeest met 100 man.
Waar er vorig jaar nog werd gesproken over anti-islamitische en antiwesterse voorvallen, ging het dit jaar enkel over zogenoemd ‘extreem-rechts’ en de befaamde lonsdalejongeren.
Als eerste wordt er een moment aandacht besteed aan geweld tegen autochtonen, en verklaard dat dit in betekenis is toegenomen maar verder wordt er –op een aantal incidenten in de jaarmeter- niet meer op ingegaan.
In zijn eerste poging extreem-rechts te definieeren lukt het van Donselaar nog enigszins om tot een juiste conclusie te komen, alleen wordt de scheiding tussen extreem-rechts en lonsdalejongeren niet of niet goed weergegeven.
De definitie van lonsdalejongeren staat ergens achteraan letterlijk volledig omschreven als ‘racistische jongeren uit de gabberscene’, wat een vrij simplistische omschrijving is.
Ze menen in krantenartikelen ipv lonsdalejongeren de omschrijving skinhead te bespeuren, welke naamsverandering op de een of andere onverklaarbare manier hun beeld van het ‘lonsdalevraagstuk’ verandert.
Deze simpele naamsverandering door de media -die altijd op zoek zijn naar sensatie- zorgt er dus voor dat hun het lonsdalevraagstuk 'anders', wat waarschijnlijk serieuzer betekent, aan kijken.
Dit terwijl het laatste onderzoek omtrend lonsdalejongeren toch echt aangaf dat dit groepen hangjongeren zijn die zich verenigen door hun muziekkeuze en hun nationalistische/racistische ideeen en die ook tentoon spreiden.
Door hun gezamenlijke kledingkeuze worden zij daar ook vaak op aangesproken door allochtonen; dit wekt een grimmige sfeer op die massale vechtpartijen tot gevolg kunnen hebben. Deze jongeren hebben weinig verstand van extreemrechtse ideologieeen en zijn door ook vrijwel nooit bij betrokken.
Deze definiering houd ik dan ook aan in mijn analyse.
In de definieering van extreem-rechts wordt gesproken van het naoorlogse extreem-rechts dat steeds meer tegen buitenlanders is gekeerd, maar ook tegen ‘volksvijandigen’ zoals de AFA, politici en bestuurders die buitenlanders helpen of extreem-rechts tegenwerken.
In deze definitie wordt vergeten dat extreem-rechts door bijna alles en iedereen wordt tegengewerkt, en het feit dat iedere organisatie die ingeschreven is bij de KvK protocollen oplegt aan haar leden, waarbij ze royering riskeren als ze zich hier niet aan houden.
Eigenlijk zouden ze lonsdalejongeren ook een aparte status moeten geven; dit doen ze ook in hun rapport.
Zij spreken bij het ene incident van ‘lonsdalejongeren’, bij anderen van extreem-rechts.
Dat er verschil hem zit tussen extreemrechtse sympathisanten en hun organisaties wordt wel enigszins besproken.
Zo zegt het rapport dat velen ‘menen’ daders van racistische incidenten te kunnen vinden in extreemrechtse kringen, maar dit rapport spreekt van een gezamelijke ‘symbolische’ betrokkenheid.
Ook van Donselaar moet toegeven dat bewijs van betrokkenheid door organisaties altijd indirect zijn; het zijn in zulke gevallen te allen tijde leden, en niet de organisaties zelf, die de fout ingaan.
Hiervan zijn Arris de B. ( Combat 18) en de twee Voorpost-activisten die gepakt werden bij brandstichting van een kraakpand een aantal voorbeelden.
Frappant detail is dat in het nieuwsbericht en in het rapport de illusie wordt gewekt dat dit hele rapport is gebaseerd op extreemrechtse incidenten, maar bij de uitleg van iedere vorm van geweld en de grafieken hierbij worden ook voorbeelden genoemd met allochtone daders.
Daarbij wordt ook gesteld dat ca 5-10 % van rapporten in 2003 aan extreem-rechts te linken valt.
Dit geeft reden tot bedenking bij het waarheidsgehalte en het doel van dit onderzoek.
Hoe kunnen de in 2003 260 gerapporteerde racistische incidenten, waarvan hooguit 26 incidenten aan extreem-rechts linken valt nu uitgroeien naar naar 265 aan extreem-rechts te linken incidenten in 2006?
Dit zou betekenen dat extreem-rechts een forse groei heeft gekent in die drie jaar, in aantal en gewelddadigheden, wat onjuist is.
Dit wordt tegengesproken in het rapport en is terug te zien in de extreemrechtse scene.
Racistisch en extreemrechts geweld, naar categorie, 2001 - 2006
Categorie 2001 2002 2003 2004 2005 2006
Doelbekladding 68 41 52 - 54 59
Bedreiging 88 83 73 - 73 56
Bommelding 10 7 1 - 2 0
Confrontatie 15 10 28 - 37 41
Vernieling 52 38 35 - 42 31
Brandstichting 37 10 10 - 13 11
Mishandeling 46 75 60 - 70 60
Illegaal wapenbezit - - - - 5 6
Bomaanslag 0 0 1 - 0 0
Doodslag 1 0 0 - 0 1
Totaal 317 264 260 - 296 265
Mijn excuses voor de slechte weergave van deze tabel
Ook is er nog een zeer verwarrende alinea in het rapport die het hele onderzoek eigenlijk in een zwart gat brengt; “Naast de politieke achtergronden is ook de etniciteit bij daderschap van belang. Racistisch geweld kan door zowel autochtonen als ook door allochtonen worden gepleegd. In de inventarisatie over 2006 was in 123 gevallen voldoende informatie voorhanden om de autochtone dan wel allochtone identiteit van de (vermoedelijke) daders te kunnen benoemen: 97 autochtonen en 26 allochtonen. Dat is een toename van het allochtone daderschap (was 21 in 2005) en een lichte daling van het autochtone daderschap (was 101). Bij het antisemitische geweld vonden wij in 4 van de 35 voorvallen een allochtoon daderschap. “
Ze geven geen definitie van welk geweld ze bedoelen, bovendien reppen ze eerder nog van 264 totale rechts-extreme incidenten over 2006.
Ook wordt antiblank geweld in een grafiek in dit rapport op 6 totale incidenten gehouden in 2006, terwijl er genoeg incidenten zijn waarbij met name Arabische mannen hun lusten botvieren op Nederlandse vrouwen om hun afkomst, zij het dmv verkrachting of door loverboy-praktijken.
Ook zijn er genoeg officieeele gevallen bekend van Nederlandse jongeren die om racistische motieven klappen krijgen van Arabieren, maar in het onderzoek wordt hier met geen woord over gerept, op een incident in Woerden na (waar in 2006 meer dan eens een autochtoon geslagen werd om racistische motieven).
Ook wordt wapenbezit onder allochtonen niet onder racistisch wapenbezit gerekend, terwijl zij wel degelijk met die motieven gebruikt worden.
Waar in het rapport 2005 bovendien nog redelijk veel aandacht werd besteed aan moslimextremisme, zien we daar in dit rapport geen enkel woord meer aan vuil gemaakt worden.
Dit terwijl net 28 miljoen euro is vrijgemaakt om radicalisering tegen te gaan, hiervan gaat het meeste geld naar allochtone wijken zoals het Amsterdamse Slotervaart (400.000 euro).
Extreem-rechts is meer op de achtergrond komen te staan en het moslimextremisme loopt volgens officieele bronnen en cijfers de spuigaten uit.
Ook is het erg vreemd dat er geen gegevens zijn over heel 2004, maar wel over de maand november in 2004, de maand waarin Theo van Gogh werd vermoord.
In deze maand waren 170 delicten gepleegd volgens het onderzoek, maar met welke achtergrond blijft vooralsnog achterwege.
Ter vergelijking; in 2001 werden in de periode september tot december rond de 190 incidenten gemeld door de aanslagen.
Van veel beweringen in het rapport valt de authenticiteit niet te staven omdat rapporten die de gegevens verklaren ook van de Anne Frank Stichting komt.
Zoals de bewering dat er over 1999 en 2000 expliciet veel antisemitisch geweld door extreem-rechts op te merken viel; ca 400 per jaar.
Dit kon ik alleen vinden in een ander rapport van de Anne Frank Stichting, en als ik een overzicht zie van de voorvallen in 1999 is in tenminste de helft de etniciteit van de daders niet eens vast te stellen (http://www.cidi.nl/dossiers/an/rapporten/rapport1999.pdf)
Waar van Donselaar duidelijk zijn gelijk op behaalt is zijn stelling dat extreemrechtse partijen meer op de achtergrond komen te staan, en extreemrechts groeperingen en organisaties zoals JSN, Dietse Kameraden en soortgelijken steeds belangrijker en groter worden.
Ook komen er steeds meer formaties van vriendenkringen die zich profileren binnen een beweging, waarvan de NNE een voorbeeld is.
Dit komt voornamelijk vanwege hun reputaties en de wijze waarop er wordt gerekruteerd.
Bij JSN gebeurt dit bijvoorbeeld grotendeels via internet.
Ook hebben zij er gelijk in dat het extremistische fora grote klappen heeft ontvangen; het NA-forum moest opgeheven worden omdat de dreiging bestond op vervolging, evenals Polinco, de Nieuw Rechts-webstek en het forum stormfront.org kreeg grote klappen te verwerken door de vervolging van een aantal Nederlandse deelnemers aan het forum, waaronder de moderator.
In het rapport staat dat daarna een Amerikaanse moderator is aangeteld die de Nederlandse taal niet beheerst, wat de extreme uitlatingen en dergelijke niet ten goede komen.
Dit is complete onzin want de extreme uitlatingen worden wel degelijk verwijderd als dit noodzakelijk is.
Het is wel duidelijk welk signaal mr van Donselaar af wilt geven; in een nieuwsbericht een opmerkelijke stijging in extreem-rechts geweld opmerken terwijl de definitie van de incidenten in dit rapport vooralsnog een raadsel blijven door tegenstrijdige uitlatingen in dit rapport.
Over het algemeen is een dalende trend in iedere vorm van geweld merkbaar, behalve in confrontaties tussen allochtonen en autochtonen.
In iedere soort slachtoffer (Islamitisch, vreemdeling en Semitisch) is een daling te vinden in het aantal slachtoffers.
Zij verklaren dat dit wellicht toe te schrijven valt aan het veranderen van politieverbalen, waar zij bijvoorbeeld eerder vreemdeling zouden zetten zou er nu moslim komen te staan.
Ook wordt in dit rapport gemeld dat er geen bommeldingen waren over 2006, terwijl die er wel degelijk waren in onder andere Utrecht en Roermond.
Ten slotte wordt vooruitgeblikt op een 2007 waarin de in deze rapportage aangegeven tendensen ook aan bod zullen komen.
Zo noemen ze aanval van de 100 AFA’s op 19 B&H leden een aanval van Blood&Honour op de AFA en leggen ze in andere confrontaties de schuld bij de autochtoon.
Verder wordt gesteld dat bij het gebruik van zogenaamde ‘surveys’, zoals bij de monitor rassendiscriminatie, het spreekwoordelijke ‘topje van de ijsberg’ kan veranderen in duizenden incidenten in plaats van de beschreven paar honderd.
Volgend jaar zullen deze zeer waarschijnlijk gebruikt kunnen worden in de monitor racisme&extremisme 2008.[i]De Anne Frank Stichting heeft haar jaarlijkse rapport ‘racisme en extremisme’ afgelopen week uitgegeven, en het bijbehorende nieuwsbericht voorspelde al de tendens van het rapport.
Bron; ikzelf.
Het rapport is gebaseerd op rapportages van de KLPD, antiracisme bureaus, de Anne Frank Stichting en KAFKA.
Die laatste is opmerkelijk gezien haar aandeel in het demoniseren van extreemrechts.
Rapportages door KAFKA staan vaak bol van fouten (bijvoorbeeld in de uitzending over Blood&Honour werden zaken foutief weergegeven en verdraaid) en bovendien zijn zij onderdeel van de Anti Fascistische Aktie, een groepering die altijd op confrontatie uit is met extreem-rechts en het hen altijd zeer moeilijk maken.
Zo hebben zij eens de foto van een Voorpostactivist overal opgehangen met daaronder ‘neonazi’ en vielen zij een bijeenkomst van de NVB aan in Uitgeest met 100 man.
Waar er vorig jaar nog werd gesproken over anti-islamitische en antiwesterse voorvallen, ging het dit jaar enkel over zogenoemd ‘extreem-rechts’ en de befaamde lonsdalejongeren.
Als eerste wordt er een moment aandacht besteed aan geweld tegen autochtonen, en verklaard dat dit in betekenis is toegenomen maar verder wordt er –op een aantal incidenten in de jaarmeter- niet meer op ingegaan.
In zijn eerste poging extreem-rechts te definieeren lukt het van Donselaar nog enigszins om tot een juiste conclusie te komen, alleen wordt de scheiding tussen extreem-rechts en lonsdalejongeren niet of niet goed weergegeven.
De definitie van lonsdalejongeren staat ergens achteraan letterlijk volledig omschreven als ‘racistische jongeren uit de gabberscene’, wat een vrij simplistische omschrijving is.
Ze menen in krantenartikelen ipv lonsdalejongeren de omschrijving skinhead te bespeuren, welke naamsverandering op de een of andere onverklaarbare manier hun beeld van het ‘lonsdalevraagstuk’ verandert.
Deze simpele naamsverandering door de media -die altijd op zoek zijn naar sensatie- zorgt er dus voor dat hun het lonsdalevraagstuk 'anders', wat waarschijnlijk serieuzer betekent, aan kijken.
Dit terwijl het laatste onderzoek omtrend lonsdalejongeren toch echt aangaf dat dit groepen hangjongeren zijn die zich verenigen door hun muziekkeuze en hun nationalistische/racistische ideeen en die ook tentoon spreiden.
Door hun gezamenlijke kledingkeuze worden zij daar ook vaak op aangesproken door allochtonen; dit wekt een grimmige sfeer op die massale vechtpartijen tot gevolg kunnen hebben. Deze jongeren hebben weinig verstand van extreemrechtse ideologieeen en zijn door ook vrijwel nooit bij betrokken.
Deze definiering houd ik dan ook aan in mijn analyse.
In de definieering van extreem-rechts wordt gesproken van het naoorlogse extreem-rechts dat steeds meer tegen buitenlanders is gekeerd, maar ook tegen ‘volksvijandigen’ zoals de AFA, politici en bestuurders die buitenlanders helpen of extreem-rechts tegenwerken.
In deze definitie wordt vergeten dat extreem-rechts door bijna alles en iedereen wordt tegengewerkt, en het feit dat iedere organisatie die ingeschreven is bij de KvK protocollen oplegt aan haar leden, waarbij ze royering riskeren als ze zich hier niet aan houden.
Eigenlijk zouden ze lonsdalejongeren ook een aparte status moeten geven; dit doen ze ook in hun rapport.
Zij spreken bij het ene incident van ‘lonsdalejongeren’, bij anderen van extreem-rechts.
Dat er verschil hem zit tussen extreemrechtse sympathisanten en hun organisaties wordt wel enigszins besproken.
Zo zegt het rapport dat velen ‘menen’ daders van racistische incidenten te kunnen vinden in extreemrechtse kringen, maar dit rapport spreekt van een gezamelijke ‘symbolische’ betrokkenheid.
Ook van Donselaar moet toegeven dat bewijs van betrokkenheid door organisaties altijd indirect zijn; het zijn in zulke gevallen te allen tijde leden, en niet de organisaties zelf, die de fout ingaan.
Hiervan zijn Arris de B. ( Combat 18) en de twee Voorpost-activisten die gepakt werden bij brandstichting van een kraakpand een aantal voorbeelden.
Frappant detail is dat in het nieuwsbericht en in het rapport de illusie wordt gewekt dat dit hele rapport is gebaseerd op extreemrechtse incidenten, maar bij de uitleg van iedere vorm van geweld en de grafieken hierbij worden ook voorbeelden genoemd met allochtone daders.
Daarbij wordt ook gesteld dat ca 5-10 % van rapporten in 2003 aan extreem-rechts te linken valt.
Dit geeft reden tot bedenking bij het waarheidsgehalte en het doel van dit onderzoek.
Hoe kunnen de in 2003 260 gerapporteerde racistische incidenten, waarvan hooguit 26 incidenten aan extreem-rechts linken valt nu uitgroeien naar naar 265 aan extreem-rechts te linken incidenten in 2006?
Dit zou betekenen dat extreem-rechts een forse groei heeft gekent in die drie jaar, in aantal en gewelddadigheden, wat onjuist is.
Dit wordt tegengesproken in het rapport en is terug te zien in de extreemrechtse scene.
Racistisch en extreemrechts geweld, naar categorie, 2001 - 2006
Categorie 2001 2002 2003 2004 2005 2006
Doelbekladding 68 41 52 - 54 59
Bedreiging 88 83 73 - 73 56
Bommelding 10 7 1 - 2 0
Confrontatie 15 10 28 - 37 41
Vernieling 52 38 35 - 42 31
Brandstichting 37 10 10 - 13 11
Mishandeling 46 75 60 - 70 60
Illegaal wapenbezit - - - - 5 6
Bomaanslag 0 0 1 - 0 0
Doodslag 1 0 0 - 0 1
Totaal 317 264 260 - 296 265
Mijn excuses voor de slechte weergave van deze tabel
Ook is er nog een zeer verwarrende alinea in het rapport die het hele onderzoek eigenlijk in een zwart gat brengt; “Naast de politieke achtergronden is ook de etniciteit bij daderschap van belang. Racistisch geweld kan door zowel autochtonen als ook door allochtonen worden gepleegd. In de inventarisatie over 2006 was in 123 gevallen voldoende informatie voorhanden om de autochtone dan wel allochtone identiteit van de (vermoedelijke) daders te kunnen benoemen: 97 autochtonen en 26 allochtonen. Dat is een toename van het allochtone daderschap (was 21 in 2005) en een lichte daling van het autochtone daderschap (was 101). Bij het antisemitische geweld vonden wij in 4 van de 35 voorvallen een allochtoon daderschap. “
Ze geven geen definitie van welk geweld ze bedoelen, bovendien reppen ze eerder nog van 264 totale rechts-extreme incidenten over 2006.
Ook wordt antiblank geweld in een grafiek in dit rapport op 6 totale incidenten gehouden in 2006, terwijl er genoeg incidenten zijn waarbij met name Arabische mannen hun lusten botvieren op Nederlandse vrouwen om hun afkomst, zij het dmv verkrachting of door loverboy-praktijken.
Ook zijn er genoeg officieeele gevallen bekend van Nederlandse jongeren die om racistische motieven klappen krijgen van Arabieren, maar in het onderzoek wordt hier met geen woord over gerept, op een incident in Woerden na (waar in 2006 meer dan eens een autochtoon geslagen werd om racistische motieven).
Ook wordt wapenbezit onder allochtonen niet onder racistisch wapenbezit gerekend, terwijl zij wel degelijk met die motieven gebruikt worden.
Waar in het rapport 2005 bovendien nog redelijk veel aandacht werd besteed aan moslimextremisme, zien we daar in dit rapport geen enkel woord meer aan vuil gemaakt worden.
Dit terwijl net 28 miljoen euro is vrijgemaakt om radicalisering tegen te gaan, hiervan gaat het meeste geld naar allochtone wijken zoals het Amsterdamse Slotervaart (400.000 euro).
Extreem-rechts is meer op de achtergrond komen te staan en het moslimextremisme loopt volgens officieele bronnen en cijfers de spuigaten uit.
Ook is het erg vreemd dat er geen gegevens zijn over heel 2004, maar wel over de maand november in 2004, de maand waarin Theo van Gogh werd vermoord.
In deze maand waren 170 delicten gepleegd volgens het onderzoek, maar met welke achtergrond blijft vooralsnog achterwege.
Ter vergelijking; in 2001 werden in de periode september tot december rond de 190 incidenten gemeld door de aanslagen.
Van veel beweringen in het rapport valt de authenticiteit niet te staven omdat rapporten die de gegevens verklaren ook van de Anne Frank Stichting komt.
Zoals de bewering dat er over 1999 en 2000 expliciet veel antisemitisch geweld door extreem-rechts op te merken viel; ca 400 per jaar.
Dit kon ik alleen vinden in een ander rapport van de Anne Frank Stichting, en als ik een overzicht zie van de voorvallen in 1999 is in tenminste de helft de etniciteit van de daders niet eens vast te stellen (http://www.cidi.nl/dossiers/an/rapporten/rapport1999.pdf)
Waar van Donselaar duidelijk zijn gelijk op behaalt is zijn stelling dat extreemrechtse partijen meer op de achtergrond komen te staan, en extreemrechts groeperingen en organisaties zoals JSN, Dietse Kameraden en soortgelijken steeds belangrijker en groter worden.
Ook komen er steeds meer formaties van vriendenkringen die zich profileren binnen een beweging, waarvan de NNE een voorbeeld is.
Dit komt voornamelijk vanwege hun reputaties en de wijze waarop er wordt gerekruteerd.
Bij JSN gebeurt dit bijvoorbeeld grotendeels via internet.
Ook hebben zij er gelijk in dat het extremistische fora grote klappen heeft ontvangen; het NA-forum moest opgeheven worden omdat de dreiging bestond op vervolging, evenals Polinco, de Nieuw Rechts-webstek en het forum stormfront.org kreeg grote klappen te verwerken door de vervolging van een aantal Nederlandse deelnemers aan het forum, waaronder de moderator.
In het rapport staat dat daarna een Amerikaanse moderator is aangeteld die de Nederlandse taal niet beheerst, wat de extreme uitlatingen en dergelijke niet ten goede komen.
Dit is complete onzin want de extreme uitlatingen worden wel degelijk verwijderd als dit noodzakelijk is.
Het is wel duidelijk welk signaal mr van Donselaar af wilt geven; in een nieuwsbericht een opmerkelijke stijging in extreem-rechts geweld opmerken terwijl de definitie van de incidenten in dit rapport vooralsnog een raadsel blijven door tegenstrijdige uitlatingen in dit rapport.
Over het algemeen is een dalende trend in iedere vorm van geweld merkbaar, behalve in confrontaties tussen allochtonen en autochtonen.
In iedere soort slachtoffer (Islamitisch, vreemdeling en Semitisch) is een daling te vinden in het aantal slachtoffers.
Zij verklaren dat dit wellicht toe te schrijven valt aan het veranderen van politieverbalen, waar zij bijvoorbeeld eerder vreemdeling zouden zetten zou er nu moslim komen te staan.
Ook wordt in dit rapport gemeld dat er geen bommeldingen waren over 2006, terwijl die er wel degelijk waren in onder andere Utrecht en Roermond.
Ten slotte wordt vooruitgeblikt op een 2007 waarin de in deze rapportage aangegeven tendensen ook aan bod zullen komen.
Zo noemen ze aanval van de 100 AFA’s op 19 B&H leden een aanval van Blood&Honour op de AFA en leggen ze in andere confrontaties de schuld bij de autochtoon.
Verder wordt gesteld dat bij het gebruik van zogenaamde ‘surveys’, zoals bij de monitor rassendiscriminatie, het spreekwoordelijke ‘topje van de ijsberg’ kan veranderen in duizenden incidenten in plaats van de beschreven paar honderd.
Volgend jaar zullen deze zeer waarschijnlijk gebruikt kunnen worden in de monitor racisme&extremisme 2008.[i]De Anne Frank Stichting heeft haar jaarlijkse rapport ‘racisme en extremisme’ afgelopen week uitgegeven, en het bijbehorende nieuwsbericht voorspelde al de tendens van het rapport.
Bron; ikzelf.
