Uitspraak van verwijderd op woensdag 5 juli 2006 om 02:01:
Ik weet het ook niet. Voor sommige misschien wel ja.
Er zijn er vast een paar die graag in het rolmodel willen passen van "een baan, een vriendje/vriendinnejte, populair zijn, blablabla". Zo ook weer een paar die niet alleen kunnen zijn omdat ze zich dan heel eenzaam gaan voelen (wat ik persoonlijk zwak vind... als een relatie uit gaat heb je als het goed is tijd nodig omdat te verwerken voordat je weer opnieuw verliefd kan worden, lijk me...) en zo vast nog andere oorzaken.
Ikzelf ben eerlijk gezegd nooit zo bezig met denken aan een relatie ofzo. Word ook nooit echt verliefd eigenlijk.
Leuk vinden gebeurt wel eens, maar dan ook weer meer in vriendschappelijke vorm. Echt verder gaat het nooit. Weet ook niet niet...misschien mis ik een bepaald gen ofzo...
Sex dan weer wel. Zolang er maar geen gezeik van komt van de andere partij, want dan krijg ik het benauwd vaak. Ik zit echt niet op een relatie te wachten.
Maarja ik zie ook verder echt het probleem daar niet van. Vind het het wel best zo eigenlijk.laatste aanpassing 5 juli 2006 02:03
Jezus, heeft de melkboer vroeger soms hetzelfde rondje gelopen ofzo?

Wat denken wij vaak hetzelfde zeg.
Ik heb eigenlijk altijd relaties gehad. Mede omdat ik om de haverklap verliefd werd. En omdat ik totaal niet alleen kon zijn. Die relaties duurden allemaal ook lang maar uiteindelijk sloeg de verveling toen en ruilde ik de een in voor de ander.
Ik heb er na de laatte voor gekozen het nu eens heel anders te doen en er mijn lering uit te trekken. En dat werkt heel goed. Ik rooi het namelijk prima in mn eentje, sterker nog, ik voel me veel lekkerer zo. Verliefd worden doe ik nl. nog steeds hoor

, ik hoef er alleen niet zo nodig iets mee te doen. Weet dat het toch slechts een chemische toestand in je kop is, die vaak weeroverwaait. Ik moet zeggen dat ik de verlangens misschien nog wel spannender vind dan er echt wat mee te doen.
Het enige dat ik wel eens mis ik dat je niet zo heel vaak sex hebt en dat sex toch fijner is om te doen met iemand die je volledig vertrouwt en voor wie je wat voelt. Ik heb wel eens van die one-night-stands en dat is vrij inhoudsloos. Maar ja, als ik zie dat ik er ook weer voor terugkrijg, alle vrijheid, mn hele bed voor mezelf alleen...
Ik heb een tante die nu tegen de 50 loopt en d'r hele leven al alleen is. Ze reist veel, is gelukkig en ze voelt zich prima zo. Mijn broertje is nu 25 en die heeft ook nog nooit een relatie gehad, het boeit hem simpelweg niet. Mijn beste vriend is in de 40 en daarvoor geldt hetzelfde verhaal, die is ook al een tijd alleen en dat gaat allemala prima. Misschien is het ook een beetje in wat voor omgeving je je bevindt, ik vind het eerder vreemd dat zoveel mensne perse met iemand willen samenzijn en dat hun hele leven blijven.
For Christs sake zeg, miljarden mensne op de aardbol en dan voor eeuwig bij een iemand blijven...

Ieder zn ding, respect daarvoor, maar mijn ding is het niet.
